Narayana Suktam
நாராயணஸூக்தம்
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஸஹஸ்ரஶீர்ஷம்ʼ தே³வம்ʼ விஶ்வாக்ஷம்ʼ விஶ்வஶம்பு⁴வம்।
விஶ்வம்ʼ நாராயணம்ʼ தே³வமக்ஷரம்ʼ பரமம்ʼ பத³ம்॥Sahasrashirsham devam vishvaksham vishvashambhuvam, vishvam narayanam devamaksharam paramam padam.
The god with a thousand heads, whose eyes are everywhere, the source of the world’s welfare: Narayana, who is the universe, the imperishable, the highest goal.
விஶ்வத꞉ பரமாந்நித்யம்ʼ விஶ்வம்ʼ நாராயணம்ʼ ஹரிம்।
விஶ்வமேவேத³ம்ʼ புருஷஸ்தத்³விஶ்வமுபஜீவதி॥Vishvatah paramannityam vishvam narayanam harim, vishvamevedam purushastadvishvamupajivati.
Beyond the universe and eternal, yet the universe itself: Narayana, Hari. All this is the Purusha, and the universe lives by him.
பதிம்ʼ விஶ்வஸ்யாத்மேஶ்வரம்ʼ ஶாஶ்வதம்ʼ ஶிவமச்யுதம்।
நாராயணம்ʼ மஹாஜ்ஞேயம்ʼ விஶ்வாத்மாநம்ʼ பராயணம்॥Patim vishvasyatmeshvaram shashvatam shivamachyutam, narayanam mahajneyam vishvatmanam parayanam.
Lord of the universe, ruler of all souls, eternal, auspicious, unfailing; Narayana, the great one to be known, soul of the universe, the final refuge.
நாராயணபரோ ஜ்யோதிராத்மா நாராயண꞉ பர꞉।
நாராயணபரம்ʼ ப்ர³ஹ்ம தத்த்வம்ʼ நாராயண꞉ பர꞉।
நாராயணபரோ த்⁴யாதா த்⁴யாநம்ʼ நாராயண꞉ பர꞉॥Narayanaparo jyotiratma narayanah parah, narayanaparam brahma tattvam narayanah parah, narayanaparo dhyata dhyanam narayanah parah.
Narayana is the supreme light and the supreme self. Narayana is the supreme Brahman and the supreme truth. Narayana is the highest one who meditates, and the highest meditation.
யச்ச கிஞ்சிஜ்ஜக³த்ஸர்வம்ʼ த்ருʼ³ஶ்யதே ஶ்ரூயதே(அ)பி வா।
அந்தர்ப³ஹிஶ்ச தத்ஸர்வம்ʼ வ்யாப்ய நாராயண꞉ ஸ்தி²த꞉॥Yachcha kinchijjagatsarvam drishyate shruyatepi va, antarbahishcha tatsarvam vyapya narayanah sthitah.
Whatever exists in this world, seen or heard, Narayana pervades it all, inside and out.
அநந்தமவ்யயம்ʼ கவிம்ʼ ஸமுத்ரே³(அ)ந்தம்ʼ விஶ்வஶம்பு⁴வம்।
பத்³மகோஶப்ரதீகாஶம்ʼ ஹ்ருʼத³யம்ʼ சாப்யதோ⁴முக²ம்॥Anantamavyayam kavim samudrentam vishvashambhuvam, padmakoshapratikasham hridayam chapyadhomukham.
Meditate on him, the endless, imperishable, all-knowing one, beyond the ocean of worldly life, the source of the world’s welfare, in the heart, which is like a lotus bud hanging downward.
அதோ⁴ நிஷ்ட்யா விதஸ்த்யாந்தே நாப்⁴யாமுபரி திஷ்ட²தி।
ஜ்வாலமாலாகுலம்ʼ பா⁴தீ விஶ்வஸ்யாயதநம்ʼ மஹத்॥Adho nishtya vitastyante nabhyamupari tishthati, jvalamalakulam bhati vishvasyayatanam mahat.
The heart rests below the throat, a span above the navel; it is the great abode of the universe, shining as if wreathed in flames.
ஸந்ததம்ʼ ஶிலாபி⁴ஸ்து லம்ப³த்யாகோஶஸந்நிப⁴ம்।
தஸ்யாந்தே ஸுஷிரம்ʼ ஸூக்ஷ்மம்ʼ தஸ்மிந் ஸர்வம்ʼ ப்ரதிஷ்டி²தம்॥Santatam shilabhistu lambatyakoshasannibham, tasyante sushiram sukshmam tasmin sarvam pratishthitam.
Surrounded by channels, it hangs like a lotus bud. At its tip is a subtle space, and in it everything is established.
தஸ்ய மத்⁴யே மஹாநக்³நிர்விஶ்வார்சிர்விஶ்வதோமுக²꞉।
ஸோ(அ)க்ர³பு⁴க்³விப⁴ஜந்திஷ்ட²ந்நாஹாரமஜர꞉ கவி꞉॥Tasya madhye mahanagnirvishvarchirvishvatomukhah, sograbhugvibhajantishthannaharamajarah kavih.
In its centre is a great fire with flames spreading everywhere and facing all directions; ageless and wise, it eats first and shares out the food.
திர்யகூர்³த்⁴வமத⁴ஶ்ஶாயீ ரஶ்மயஸ்தஸ்ய ஸந்ததா।
ஸந்தாபயதி ஸ்வம்ʼ தே³ஹமாபாத³தலமஸ்தக꞉।
தஸ்ய மத்⁴யே வஹ்நிஶிகா² அணீயோர்த்⁴வா வ்யவஸ்தி²த꞉॥Tiryagurdhvamadhashshayi rashmayastasya santata, santapayati svam dehamapadatalamastakah, tasya madhye vahnishikha aniyordhva vyavasthitah.
Its rays spread sideways, upward and downward, warming the body from the soles of the feet to the head. In its centre rises a very fine tongue of flame.
நீலதோயத³மத்⁴யஸ்தா²த்³வித்³யுல்லேகே²வ பா⁴ஸ்வரா।
நீவாரஶூகவத்தந்வீ பீதா பா⁴ஸ்வத்யணூபமா॥Nilatoyadamadhyasthadvidyullekheva bhasvara, nivarashukavattanvi pita bhasvatyanupama.
That flame shines like a streak of lightning in a dark rain cloud, slender as the tip of a grain of wild rice, golden, bright and fine as an atom.
தஸ்யா꞉ ஶிகா²யா மத்⁴யே பரமாத்மா வ்யவஸ்தி²த꞉।
ஸ ப்ர³ஹ்ம ஸ ஶிவ꞉ ஸ ஹரி꞉ ஸேந்த்ர³꞉ ஸோ(அ)க்ஷர꞉ பரம꞉ ஸ்வராட்॥Tasyah shikhaya madhye paramatma vyavasthitah, sa brahma sa shivah sa harih sendrah soksharah paramah svarat.
In the middle of that flame dwells the Supreme Self. He is Brahma, he is Shiva, he is Hari, he is Indra; he is the imperishable, the supreme, ruler of himself.
ருʼதம்ʼ ஸத்யம்ʼ பரம்ʼ ப்ர³ஹ்ம புருஷம்ʼ க்ருʼஷ்ணபிங்கல³ம்।
ஊர்த்⁴வரேதம்ʼ விரூபாக்ஷம்ʼ விஶ்வரூபாய வை நமோ நம꞉॥Ritam satyam param brahma purusham krishnapingalam, urdhvaretam virupaksham vishvarupaya vai namo namah.
Salutations again and again to him whose form is the universe: cosmic order and truth, the supreme Brahman, the Purusha, dark and golden, perfectly chaste, the three-eyed one.
ௐ நாராயணாய வித்³மஹே வாஸுதே³வாய தீ⁴மஹி।
தந்நோ விஷ்ணு꞉ ப்ரசோத³யாத்॥Om narayanaya vidmahe vasudevaya dhimahi, tanno vishnuh prachodayat.
Om. May we know Narayana and meditate on Vasudeva. May Vishnu inspire and guide our minds.