Narayaneeyam: Dashakam 58
நாராயணீயம் · த³ஶக 58
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
த்வயி விஹரணலோலே பால³ஜாலை꞉ ப்ரலம்ப³ப்ரமத²நஸவிலம்பே³ தே⁴நவ꞉ ஸ்வைரசாரா꞉।
த்ருʼணகுதுகநிவிஷ்டா தூர³தூர³ம்ʼ சரந்த்ய꞉ கிமபி விபிநமைஷீகாக்²யமீஷாம்ப³பூ⁴வு꞉॥Tvayi viharanalole balajalaih pralambapramathanasavilambe dhenavah svairacharah, trinakutukanivishta duraduram charantyah kimapi vipinamaishikakhyamishambabhuvuh.
While you were absorbed in play with the boys and busy slaying Pralamba, the cows wandered freely after grass, grazing farther and farther, and reached a forest of reeds.
அநதி⁴க³தநிதா³க⁴க்ரௌர்யவ்ருʼந்தா³வநாந்தாத்³ப³ஹிரித³முபயாதா꞉ காநநம்ʼ தே⁴நவஸ்தா꞉।
தவ விரஹவிஷண்ணா ஊஷ்மலக்ரீ³ஷ்மதாபப்ரஸரவிஸரத³ம்ப⁴ஸ்யாகுலா꞉ ஸ்தம்ப⁴மாபு꞉॥Anadhigatanidaghakrauryavrindavanantadbahiridamupayatah kananam dhenavastah, tava virahavishanna ushmalagrishmatapaprasaravisaradambhasyakulah stambhamapuh.
Leaving Vrindavan, where summer’s harshness was never felt, the cows came into this forest; sad without you and tormented by heat and thirst, they stood frozen.
தத³நு ஸஹ ஸஹாயைர்தூர³மந்விஷ்ய ஶௌரே கலி³தஸரணிமுஞ்ஜாரண்யஸஞ்ஜாதகே²த³ம்।
பஶுகுலமபி⁴வீக்ஷ்ய க்ஷிப்ரமாநேதுமாராத்த்வயி க³தவதி ஹீ ஹீ ஸர்வதோ(அ)க்³நிர்ஜஜ்ருʼம்பே⁴॥Tadanu saha sahayairduramanvishya shaure galitasaranimunjaranyasanjatakhedam, pashukulamabhivikshya kshipramanetumarattvayi gatavati hi hi sarvatognirjajrimbhe.
Then, Shauri, searching far with your friends, you found the herd lost and suffering in the reed forest; as you went to bring them back, alas, fire flared up on every side.
ஸகலஹரிதி தீ³ப்தே கோர⁴பா⁴ங்காரபீ⁴மே ஶிகி²நி விஹதமார்கா³ அர்த⁴த³க்³தா⁴ இவார்தா꞉।
அஹஹ பு⁴வநப³ந்தோ⁴ பாஹி பாஹீதி ஸர்வே ஶரணமுபக³தாஸ்த்வாம்ʼ தாபஹர்தாரமேகம்॥Sakalahariti dipte ghorabhankarabhime shikhini vihatamarga ardhadagdha ivartah, ahaha bhuvanabandho pahi pahiti sarve sharanamupagatastvam tapahartaramekam.
As the fire blazed in every direction with a terrifying roar, their way cut off, half-scorched and in anguish, they all cried, ‘Friend of the world, save us, save us!’ and took refuge in you, the one remover of pain.
அலமலமதிபீ⁴த்யா ஸர்வதோ மீலயத்⁴வம்ʼ த்ருʼ³ஶமிதி தவ வாசா மீலிதாக்ஷேஷு தேஷு।
க்வ நு த³வத³ஹநோ(அ)ஸௌ குத்ர முஞ்ஜாடவீ ஸா ஸபதி³ வவ்ருʼதிரே தே ஹந்த பா⁴ண்டீர³தே³ஶே॥Alamalamatibhitya sarvato milayadhvam drishamiti tava vacha militaksheshu teshu, kva nu davadahanosau kutra munjatavi sa sapadi vavritire te hanta bhandiradeshe.
‘Enough of this fear; everyone, close your eyes,’ you said. When they did, where was the forest fire, where the reed forest? Ah, at once they found themselves at Bhandira.
ஜய ஜய தவ மாயா கேயமீஶேதி தேஷாம்ʼ நுதிபிரு⁴தி³தஹாஸோ ப³த்³த⁴நாநாவிலாஸ꞉।
புநரபி விபிநாந்தே ப்ராசர꞉ பாடலாதி³ப்ரஸவநிகரமாத்ரக்ரா³ஹ்யகர்⁴மாநுபா⁴வே॥Jaya jaya tava maya keyamisheti tesham nutibhiruditahaso baddhananavilasah, punarapi vipinante pracharah pataladiprasavanikaramatragrahyagharmanubhave.
‘Victory, victory! Lord, what is this magic of yours?’ Smiling at their praise and playing many games, you roamed the forest again, where summer could be felt only through the blooming patala flowers.
த்வயி விமுக²மிவோச்சைஸ்தாபபார⁴ம்ʼ வஹந்தம்ʼ தவ ப⁴ஜநவத³ந்த꞉ பங்கமுச்சோ²ஷயந்தம்।
தவ பு⁴ஜவது³த³ஞ்சத்³பூரி⁴தேஜ꞉ப்ரவாஹம்ʼ தபஸமயமநைஷீர்யாமுநேஷு ஸ்தலே²ஷு॥Tvayi vimukhamivochchaistapabharam vahantam tava bhajanavadantah pankamuchchhoshayantam, tava bhujavadudanchadbhuritejahpravaham tapasamayamanaishiryamuneshu sthaleshu.
You spent the hot season on the banks of the Yamuna: a season heavy with heat as if it had turned from you, drying up the mire as worship of you dries the mind’s impurities, pouring out brilliance like your arms.
தத³நு ஜலத³ஜாலைஸ்த்வத்³வபுஸ்துல்யபா⁴பிர்⁴விகஸத³மலவித்³யுத்பீதவாஸோவிலாஸை꞉।
ஸகலபு⁴வநபா⁴ஜாம்ʼ ஹர்ஷதா³ம்ʼ வர்ஷவேலாம்ʼ க்ஷிதிதர⁴குஹரேஷு ஸ்வைரவாஸீ வ்யநைஷீ꞉॥Tadanu jaladajalaistvadvapustulyabhabhirvikasadamalavidyutpitavasovilasaih, sakalabhuvanabhajam harshadam varshavelam kshitidharakuhareshu svairavasi vyanaishih.
Then, living freely in the mountain caves, you passed the rainy season, which delights all beings, with clouds dark as your body and bright lightning flashing like your yellow robe.
குஹரதலநிவிஷ்டம்ʼ த்வாம்ʼ கரி³ஷ்ட²ம்ʼ கிரீ³ந்த்ர³꞉ ஶிகி²குலநவகேகாகாகுபி⁴꞉ ஸ்தோத்ரகாரீ।
ஸ்பு²டகுடஜகத³ம்ப³ஸ்தோமபுஷ்பாஞ்ஜலிம்ʼ ச ப்ரவித³த⁴த³நுபே⁴ஜே தே³வ கோ³வர்த⁴நோ(அ)ஸௌ॥Kuharatalanivishtam tvam garishtham girindrah shikhikulanavakekakakubhih stotrakari, sphutakutajakadambastomapushpanjalim cha pravidadhadanubheje deva govardhanosau.
Mount Govardhana, king of mountains, worshipped you as you sat in its caves, singing your praise through the new cries of its peacocks and offering handfuls of blooming kutaja and kadamba flowers, O Lord.
அத² ஶரத³முபேதாம்ʼ தாம்ʼ ப⁴வத்³ப⁴க்தசேதோவிமலஸலிலபூராம்ʼ மாநயந் காநநேஷு।
த்ருʼணமமலவநாந்தே சாரு ஸஞ்சாரயந் கா³꞉ பவநபுரபதே த்வம்ʼ தே³ஹி மே தே³ஹஸௌக்²யம்॥Atha sharadamupetam tam bhavadbhaktachetovimalasalilapuram manayan kananeshu, trinamamalavanante charu sancharayan gah pavanapurapate tvam dehi me dehasaukhyam.
Then, welcoming the autumn, its waters clear as your devotees’ minds, and grazing the cows on fresh grass at the forest’s edge, O Lord of Guruvayur, give me health of body.