Narayaneeyam: Dashakam 7
நாராயணீயம் · த³ஶக 7
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஏவம்ʼ தே³வ சதுர்த³ஶாத்மகஜக³த்ரூ³பேண ஜாத꞉ புநஸ்தஸ்யோர்த்⁴வம்ʼ கலு² ஸத்யலோகநிலயே ஜாதோ(அ)ஸி தா⁴தா ஸ்வயம்।
யம்ʼ ஶம்ʼஸந்தி ஹிரண்யகர்³ப⁴மகில²த்ரைலோக்யஜீவாத்மகம்ʼ யோ(அ)பூ⁴த் ஸ்பீ²தரஜோவிகாரவிகஸந்நாநாஸிஸ்ருʼக்ஷாரஸ꞉॥Evam deva chaturdashatmakajagadrupena jatah punastasyordhvam khalu satyalokanilaye jatosi dhata svayam, yam shamsanti hiranyagarbhamakhilatrailokyajivatmakam yobhut sphitarajovikaravikasannanasisriksharasah.
So, Lord, having become the universe of fourteen worlds, you were born again above it, in Satyaloka, as Brahma the creator himself, whom they call Hiranyagarbha, the soul of all beings in the three worlds, full of the urge to create in many ways as abundant energy unfolded.
ஸோ(அ)யம்ʼ விஶ்வவிஸர்க³த³த்தஹ்ருʼத³யஸ்ஸம்பஶ்யமாநஸ்ஸ்வயம்ʼ போ³த⁴ம்ʼ கல்²வநவாப்ய விஶ்வவிஷயம்ʼ சிந்தாகுலஸ்தஸ்தி²வாந்।
தாவத்த்வம்ʼ ஜக³தாம்பதே தபதபேத்யேவம்ʼ ஹி வைஹாயஸீம்ʼ வாணீமேநமஶிஶ்ரவ꞉ ஶ்ருதிஸுகா²ம்ʼ குர்வம்ʼஸ்தப꞉ப்ரேரணாம்॥Soyam vishvavisargadattahridayassampashyamanassvayam bodham khalvanavapya vishvavishayam chintakulastasthivan, tavattvam jagatampate tapatapetyevam hi vaihayasim vanimenamashishravah shrutisukham kurvamstapahpreranam.
With his heart set on creating the universe, he looked around but found no knowledge of how, and stood troubled. Then you, Lord of the worlds, let him hear a voice from the sky, sweet to the ear, saying ‘Tapa, tapa’, urging him to practise austerity.
கோ(அ)ஸௌ மாமவத³த்புமாநிதி ஜலாபூர்ணே ஜக³ந்மண்டலே³ தி³க்ஷூத்³வீக்ஷ்ய கிமப்யநீக்ஷிதவதா வாக்யார்த²முத்பஶ்யதா।
தி³வ்யம்ʼ வர்ஷஸஹஸ்ரமாத்ததபஸா தேந த்வமாராதி⁴தஸ்தஸ்மை தர்³ஶிதவாநஸி ஸ்வநிலயம்ʼ வைகுண்ட²மேகாத்³பு⁴தம்॥Kosau mamavadatpumaniti jalapurne jaganmandale dikshudvikshya kimapyanikshitavata vakyarthamutpashyata, divyam varshasahasramattatapasa tena tvamaradhitastasmai darshitavanasi svanilayam vaikunthamekadbhutam.
‘Who spoke to me?’ Looking in every direction over the world covered in water and seeing no one, he grasped the meaning of the words and practised austerity for a thousand divine years, worshipping you. And you showed him your own unique and wondrous home, Vaikuntha.
மாயா யத்ர கதா³பி நோ விகுருதே பா⁴தே ஜக³த்³ப்⁴யோ ப³ஹிஶ்ஶோகக்ரோத⁴விமோஹஸாத்⁴வஸமுகா² பா⁴வாஸ்து தூர³ம்ʼ க³தா꞉।
ஸாந்த்ரா³நந்த³ஜரீ² ச யத்ர பரமஜ்யோதி꞉ப்ரகாஶாத்மகே தத்தே தா⁴ம விபா⁴விதம்ʼ விஜயதே வைகுண்டரூ²பம்ʼ விபோ⁴॥Maya yatra kadapi no vikurute bhate jagadbhyo bahishshokakrodhavimohasadhvasamukha bhavastu duram gatah, sandranandajhari cha yatra paramajyotihprakashatmake tatte dhama vibhavitam vijayate vaikuntharupam vibho.
Where maya never brings change, shining beyond all the worlds, where grief, anger, delusion, fear and the like are far away, where streams of deep bliss flow, made of the light of the supreme radiance: victory to that abode of yours, Vaikuntha, Lord.
யஸ்மிந்நாம சதுர்பு⁴ஜா ஹரிமணிஶ்யாமாவதா³தத்விஷோ நாநாபூ⁴ஷணரத்நதீ³பிததி³ஶோ ராஜத்³விமாநாலயா꞉।
ப⁴க்திப்ராப்தததா²விதோ⁴ந்நதபதா³ தீ³வ்யந்தி தி³வ்யா ஜநாஸ்தத்தே தா⁴ம நிரஸ்தஸர்வஶமலம்ʼ வைகுண்டரூ²பம்ʼ ஜயேத்॥Yasminnama chaturbhuja harimanishyamavadatatvisho nanabhushanaratnadipitadisho rajadvimanalayah, bhaktipraptatathavidhonnatapada divyanti divya janastatte dhama nirastasarvashamalam vaikuntharupam jayet.
Where divine beings, four-armed, dark and radiant as sapphire, lighting up the directions with jewels and ornaments, living in splendid celestial mansions, who reached that high state through devotion, enjoy themselves: may that abode of yours, Vaikuntha, free of every impurity, be victorious.
நாநாதி³வ்யவதூ⁴ஜநைரபி⁴வ்ருʼதா வித்³யுல்லதாதுல்யயா விஶ்வோந்மாத³நஹ்ருʼத்³யகா³த்ரலதயா வித்³யோதிதாஶாந்தரா।
த்வத்பாதா³ம்பு³ஜஸௌரபை⁴ககுதுகால்லக்ஷ்மீ꞉ ஸ்வயம்ʼ லக்ஷ்யதே யஸ்மிந் விஸ்மயநீயதி³வ்யவிப⁴வம்ʼ தத்தே பத³ம்ʼ தே³ஹி மே॥Nanadivyavadhujanairabhivrita vidyullatatulyaya vishvonmadanahridyagatralataya vidyotitashantara, tvatpadambujasaurabhaikakutukallakshmih svayam lakshyate yasmin vismayaniyadivyavibhavam tatte padam dehi me.
Where Lakshmi herself is seen, surrounded by many divine maidens, lighting up every direction with her slender form like a streak of lightning, enchanting the world, longing only for the fragrance of your lotus feet: grant me that abode of yours, of wondrous divine splendour.
தத்ரைவம்ʼ ப்ரதிதர்³ஶிதே நிஜபதே³ ரத்நாஸநாத்⁴யாஸிதம்ʼ பா⁴ஸ்வத்கோடிலஸத்கிரீடகடகாத்³யாகல்பதீ³ப்ராக்ருʼதி।
ஶ்ரீவத்ஸாங்கிதமாத்தகௌஸ்துப⁴மணிச்சா²யாருணம்ʼ காரணம்ʼ விஶ்வேஷாம்ʼ தவ ரூபமைக்ஷத விதி⁴ஸ்தத்தே விபோ⁴ பா⁴து மே॥Tatraivam pratidarshite nijapade ratnasanadhyasitam bhasvatkotilasatkiritakatakadyakalpadiprakriti, shrivatsankitamattakaustubhamanichchhayarunam karanam vishvesham tava rupamaikshata vidhistatte vibho bhatu me.
There, in the abode you showed him, Brahma saw your form seated on a jewelled throne, blazing with crown, bracelets and ornaments bright as a million suns, marked with the Shrivatsa, glowing red in the light of the Kaustubha gem, the cause of all the worlds. Lord, may that form shine for me.
காலாம்போ⁴த³கலாயகோமலருசீசக்ரேண சக்ரம்ʼ தி³ஶாமாவ்ருʼண்வாநமுதார³மந்த³ஹஸிதஸ்யந்த³ப்ரஸந்நாநநம்।
ராஜத்கம்பு³க³தாரி³பங்கஜதர⁴ஶ்ரீமத்³பு⁴ஜாமண்டல³ம்ʼ ஸ்ரஷ்டுஸ்துஷ்டிகரம்ʼ வபுஸ்தவ விபோ⁴ மத்ரோ³க³முத்³வாஸயேத்॥Kalambhodakalayakomalaruchichakrena chakram dishamavrinvanamudaramandahasitasyandaprasannananam, rajatkambugadaripankajadharashrimadbhujamandalam srashtustushtikaram vapustava vibho madrogamudvasayet.
Your form, filling the circle of directions with its soft glow like dark rain clouds and kalaya flowers, its face bright with a gentle, flowing smile, its splendid arms holding the shining conch, mace, discus and lotus, which delighted the creator: Lord, may it drive away my illness.
த்ருʼ³ஷ்ட்வா ஸம்ப்ருʼ⁴தஸம்ப்ர⁴ம꞉ கமலபூ⁴ஸ்த்வத்பாத³பாதோரு²ஹே ஹர்ஷாவேஶவஶம்ʼவதோ³ நிபதித꞉ ப்ரீத்யா க்ருʼதார்தீ²ப⁴வந்।
ஜாநாஸ்யேவ மநீஷிதம்ʼ மம விபோ⁴ ஜ்ஞாநம்ʼ ததா³பாத³ய த்³வைதாத்³வைதப⁴வத்ஸ்வரூபபரமித்யாசஷ்ட தம்ʼ த்வாம்ʼ ப⁴ஜே॥Drishtva sambhritasambhramah kamalabhustvatpadapathoruhe harshaveshavashamvado nipatitah pritya kritarthibhavan, janasyeva manishitam mama vibho jnanam tadapadaya dvaitadvaitabhavatsvarupaparamityachashta tam tvam bhaje.
Seeing it, Brahma, filled with awe and overcome with joy, fell at your lotus feet, fulfilled by love, and said: ‘Lord, you know my wish; grant me knowledge of your true nature, beyond duality and non-duality.’ I worship you.
ஆதாம்ரே சரணே விநம்ரமத² தம்ʼ ஹஸ்தேந ஹஸ்தே ஸ்ப்ருʼஶந் போ³த⁴ஸ்தே ப⁴விதா ந ஸர்க³விதி⁴பிர்⁴ப³ந்தோ⁴(அ)பி ஸஞ்ஜாயதே।
இத்யாபா⁴ஷ்ய கிர³ம்ʼ ப்ரதோஷ்ய நிதராம்ʼ தச்சித்தகூ³ட⁴꞉ ஸ்வயம்ʼ ஸ்ருʼஷ்டௌ தம்ʼ ஸமுதைர³யஸ்ஸ ப⁴க³வந்நுல்லாஸயோல்லாக⁴தாம்॥Atamre charane vinamramatha tam hastena haste sprishan bodhaste bhavita na sargavidhibhirbandhopi sanjayate, ityabhashya giram pratoshya nitaram tachchittagudhah svayam srishtau tam samudairayassa bhagavannullasayollaghatam.
Then, touching the hand of Brahma as he bowed at your reddish feet, you said: ‘You will have knowledge, and the work of creation will not bind you.’ Having pleased him greatly with these words, you yourself, hidden in his mind, moved him to create. Lord, bring me back to health.