Narayaneeyam: Dashakam 9
நாராயணீயம் · த³ஶக 9
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஸ்தி²த꞉ ஸ கமலோத்³ப⁴வஸ்தவ ஹி நாபி⁴பங்கேருஹே குத꞉ ஸ்விதி³த³மம்பு³தா⁴வுதி³தமித்யநாலோகயந்।
ததீ³க்ஷணகுதூஹலாத்ப்ரதிதி³ஶம்ʼ விவ்ருʼத்தாநநஶ்சதுர்வத³நதாமகா³த்³விகஸத³ஷ்டத்ருʼ³ஷ்ட்யம்பு³ஜாம்॥Sthitah sa kamalodbhavastava hi nabhipankeruhe kutah svididamambudhavuditamityanalokayan, tadikshanakutuhalatpratidisham vivrittananashchaturvadanatamagadvikasadashtadrishtyambujam.
Brahma, born of the lotus, seated in the lotus of your navel, could not see where this lotus in the ocean had come from. Eager to find out, he turned his face in every direction and so became four-faced, his eight eyes opening like lotuses.
மஹார்ணவவிகூர்⁴ணிதம்ʼ கமலமேவ தத்கேவலம்ʼ விலோக்ய தது³பாஶ்ரயம்ʼ தவ தநும்ʼ து நாலோகயந்।
க ஏஷ கமலோதரே³ மஹதி நிஸ்ஸஹாயோ ஹ்யஹம்ʼ குத꞉ ஸ்விதி³த³மம்பு³ஜம்ʼ ஸமஜநீதி சிந்தாமகா³த்॥Maharnavavighurnitam kamalameva tatkevalam vilokya tadupashrayam tava tanum tu nalokayan, ka esha kamalodare mahati nissahayo hyaham kutah svididamambujam samajaniti chintamagat.
Seeing only that lotus tossed about on the great ocean, and not your body that supported it, he wondered: ‘Who am I, alone in the heart of this great lotus? Where did this lotus come from?’
அமுஷ்ய ஹி ஸரோருஹ꞉ கிமபி காரணம்ʼ ஸம்ப⁴வேதி³தி ஸ்ம க்ருʼதநிஶ்சய꞉ ஸ கலு² நாலரந்த்ரா⁴த்⁴வநா।
ஸ்வயோக³பல³வித்³யயா ஸமவரூட⁴வாந்ப்ரௌட⁴தீ⁴꞉ த்வதீ³யமதிமோஹநம்ʼ ந து கலேவரம்ʼ த்ருʼ³ஷ்டவாந்॥Amushya hi saroruhah kimapi karanam sambhavediti sma kritanishchayah sa khalu nalarandhradhvana, svayogabalavidyaya samavarudhavanpraudhadhih tvadiyamatimohanam na tu kalevaram drishtavan.
Deciding that this lotus must have some source, the wise one went down through the hollow of its stem by the power of his yoga, but he did not see your enchanting body.
ததஸ்ஸகலநாலிகாவிவரமார்க³கோ³ மார்க³யந் ப்ரயஸ்ய ஶதவத்ஸரம்ʼ கிமபி நைவ ஸந்த்ருʼ³ஷ்டவாந்।
நிவ்ருʼத்ய கமலோதரே³ ஸுக²நிஷண்ண ஏகாக்ர³தீ⁴꞉ ஸமாதி⁴பல³மாத³தே⁴ ப⁴வத³நுக்ர³ஹைகாக்ர³ஹீ॥Tatassakalanalikavivaramargago margayan prayasya shatavatsaram kimapi naiva sandrishtavan, nivritya kamalodare sukhanishanna ekagradhih samadhibalamadadhe bhavadanugrahaikagrahi.
Then, searching every passage of the stem with great effort for a hundred years, he found nothing at all. Returning, he sat at ease in the lotus with a steady mind and took up the power of meditation, intent only on your grace.
ஶதேந பரிவத்ஸரைர்த்ருʼ³ட⁴ஸமாதி⁴ப³ந்தோல்ல⁴ஸத்ப்ரபோ³த⁴விஶதீ³க்ருʼத꞉ ஸ கலு² பத்³மிநீஸம்ப⁴வ꞉।
அத்ருʼ³ஷ்டசரமத்³பு⁴தம்ʼ தவ ஹி ரூபமந்தர்த்ருʼ³ஶா வ்யசஷ்ட பரிதுஷ்டதீர்⁴பு⁴ஜக³போ⁴க³பா⁴கா³ஶ்ரயம்॥Shatena parivatsarairdridhasamadhibandhollasatprabodhavishadikritah sa khalu padminisambhavah, adrishtacharamadbhutam tava hi rupamantardrisha vyachashta paritushtadhirbhujagabhogabhagashrayam.
After a hundred years, his mind made clear by the awakening that came from firm meditation, the lotus-born Brahma, content, saw with his inner eye your wondrous form, never seen before, resting on the coils of the serpent.
கிரீடமுகுடோல்லஸத்கடகஹாரகேயூரயுங்மணிஸ்புரி²தமேகல²ம்ʼ ஸுபரிவீதபீதாம்பர³ம்।
கலாயகுஸுமப்ரப⁴ம்ʼ கல³தலோல்லஸத்கௌஸ்துப⁴ம்ʼ வபுஸ்தத³யி பா⁴வயே கமலஜந்மநே தர்³ஶிதம்॥Kiritamukutollasatkatakaharakeyurayunmanisphuritamekhalam suparivitapitambaram, kalayakusumaprabham galatalollasatkaustubham vapustadayi bhavaye kamalajanmane darshitam.
I meditate on that form shown to Brahma: radiant with crown, bracelets, necklaces and armlets, a jewelled girdle and fine yellow silk, glowing like the kalaya flower, the Kaustubha gem shining at the throat.
ஶ்ருதிப்ரகரதர்³ஶிதப்ரசுரவைப⁴வ ஶ்ரீபதே ஹரே ஜய ஜய ப்ரபோ⁴ பத³முபைஷி தி³ஷ்ட்யா த்ருʼ³ஶோ꞉।
குருஷ்வ தி⁴யமாஶு மே பு⁴வநநிர்மிதௌ கர்மடா²மிதி த்ரு³ஹிணவர்ணிதஸ்வகு³ணப³ம்ʼஹிமா பாஹி மாம்॥Shrutiprakaradarshitaprachuravaibhava shripate hare jaya jaya prabho padamupaishi dishtya drishoh, kurushva dhiyamashu me bhuvananirmitau karmathamiti druhinavarnitasvagunabamhima pahi mam.
‘Lord of Lakshmi, whose vast glory the Vedas reveal, Hari, victory, victory, Lord! By good fortune you have come before my eyes. Make my mind quickly fit for the work of creating the worlds.’ Praised by Brahma for your greatness in this way, protect me.
லப⁴ஸ்வ பு⁴வநத்ரயீரசநத³க்ஷதாமக்ஷதாம்ʼ க்ருʼ³ஹாண மத³நுக்ர³ஹம்ʼ குரு தபஶ்ச பூ⁴யோ விதே⁴।
ப⁴வத்வகில²ஸாத⁴நீ மயி ச ப⁴க்திரத்யுத்கடேத்யுதீர்³ய கிர³மாத³தா⁴ முதி³தசேதஸம்ʼ வேத⁴ஸம்॥Labhasva bhuvanatrayirachanadakshatamakshatam grihana madanugraham kuru tapashcha bhuyo vidhe, bhavatvakhilasadhani mayi cha bhaktiratyutkatetyudirya giramadadha muditachetasam vedhasam.
‘Brahma, receive full and lasting skill to create the three worlds; accept my grace and practise austerity again; and may intense devotion to me, which achieves everything, be yours.’ Saying these words, you filled Brahma’s heart with joy.
ஶதம்ʼ க்ருʼததபாஸ்தத꞉ ஸ கலு² தி³வ்யஸம்ʼவத்ஸராநவாப்ய ச தபோபல³ம்ʼ மதிபல³ம்ʼ ச பூர்வாதி⁴கம்।
உதீ³க்ஷ்ய கில கம்பிதம்ʼ பயஸி பங்கஜம்ʼ வாயுநா ப⁴வத்³பல³விஜ்ருʼம்பி⁴த꞉ பவநபாத²ஸீ பீதவாந்॥Shatam kritatapastatah sa khalu divyasamvatsaranavapya cha tapobalam matibalam cha purvadhikam, udikshya kila kampitam payasi pankajam vayuna bhavadbalavijrimbhitah pavanapathasi pitavan.
Then, after practising austerity for a hundred divine years and gaining more power of austerity and of mind than before, seeing the lotus shaken by the wind on the water, strengthened by your power he drank up both wind and water.
தவைவ க்ருʼபயா புந꞉ ஸரஸிஜேந தேநைவ ஸ꞉ ப்ரகல்ப்ய பு⁴வநத்ரயீம்ʼ ப்ரவவ்ருʼதே ப்ரஜாநிர்மிதௌ।
ததா²வித⁴க்ருʼபாபரோ⁴ குரு³மருத்புராதீ⁴ஶ்வர த்வமாஶு பரிபாஹி மாம்ʼ குரு³த³யோக்ஷிதைரீக்ஷிதை꞉॥Tavaiva kripaya punah sarasijena tenaiva sah prakalpya bhuvanatrayim pravavrite prajanirmitau, tathavidhakripabharo gurumarutpuradhishvara tvamashu paripahi mam gurudayokshitairikshitaih.
By your grace he then shaped the three worlds out of that same lotus and began to create living beings. Lord of Guruvayur, so full of such compassion, quickly protect me with glances moist with deep kindness.