Narayaneeyam: Dashakam 90
നാരായണീയമ് · ദശക 90
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
വൃകഭൃഗുമുനിമോഹിന്യമ്ബരീഷാദിവൃത്തേഷ്വയി തവ ഹി മഹത്ത്വം സര്വശര്വാദിജൈത്രമ്।
സ്ഥിതമിഹ പരമാത്മന് നിഷ്കലാര്വാഗഭിന്നം കിമപി യദവഭാതം തദ്ധി രൂപം തവൈവ॥Vrikabhrigumunimohinyambarishadivritteshvayi tava hi mahattvam sarvasharvadijaitram, sthitamiha paramatman nishkalarvagabhinnam kimapi yadavabhatam taddhi rupam tavaiva.
In the stories of Vrika, the sage Bhrigu, Mohini, Ambarisha and others, your greatness is shown to surpass all, Shiva included. O Supreme Self, whatever shines here, formless or with form and not separate from you, is truly your own form.
മൂര്തിത്രയേശ്വരസദാശിവപഞ്ചകം യത് പ്രാഹുഃ പരാത്മവപുരേവ സദാശിവോഽസ്മിന്।
തത്രേശ്വരസ്തു സ വികുണ്ഠപദസ്ത്വമേവ ത്രിത്വം പുനര്ഭജസി സത്യപദേ ത്രിഭാഗേ॥Murtitrayeshvarasadashivapanchakam yat prahuh paratmavapureva sadashivosmin, tatreshvarastu sa vikunthapadastvameva tritvam punarbhajasi satyapade tribhage.
They speak of five: the three forms, Ishvara and Sadashiva. Sadashiva is the very body of the Supreme Self; Ishvara, who dwells in Vaikuntha, is you; and you again take three forms in the three parts of Satyaloka.
തത്രാപി സാത്ത്വികതനും തവ വിഷ്ണുമാഹുര്ധാതാ തു സത്ത്വവിരലോ രജസൈവ പൂര്ണഃ।
സത്ത്വോത്കടത്വമപി ചാസ്തി തമോവികാരചേഷ്ടാദികം ച തവ ശങ്കരനാമ്നി മൂര്തൌ॥Tatrapi sattvikatanum tava vishnumahurdhata tu sattvaviralo rajasaiva purnah, sattvotkatatvamapi chasti tamovikaracheshtadikam cha tava shankaranamni murtau.
Of these, your sattvic form is called Vishnu; Brahma has little sattva and is full of rajas; and your form called Shankara has much sattva but also traits and actions shaped by tamas.
തം ച ത്രിമൂര്ത്യതിഗതം പരപൂരുഷം ത്വാം ശര്വാത്മനാപി ഖലു സര്വമയത്വഹേതോഃ।
ശംസന്ത്യുപാസനവിധൌ തദപി സ്വതസ്തു ത്വദ്രൂപമിത്യതിദൃഢം ബഹു നഃ പ്രമാണമ്॥Tam cha trimurtyatigatam parapurusham tvam sharvatmanapi khalu sarvamayatvahetoh, shamsantyupasanavidhau tadapi svatastu tvadrupamityatidridham bahu nah pramanam.
You are the Supreme Person beyond the three forms. Because you are in everything, in worship you are praised as Shiva as well; but in truth that too is your own form. We have firm and ample proof of this.
ശ്രീശങ്കരോഽപി ഭഗവാന്സകലേഷു താവത് ത്വാമേവ മാനയതി യോ ന ഹി പക്ഷപാതീ।
ത്വന്നിഷ്ഠമേവ സ ഹി നാമസഹസ്രകാദി വ്യാഖ്യദ്ഭവത്സ്തുതിപരശ്ച ഗതിം ഗതോഽന്തേ॥Shrishankaropi bhagavansakaleshu tavat tvameva manayati yo na hi pakshapati, tvannishthameva sa hi namasahasrakadi vyakhyadbhavatstutiparashcha gatim gatonte.
Even the revered Shankaracharya, who took no sides, honoured you above all. He wrote commentaries on works devoted to you, like the Thousand Names, and, ever intent on your praise, reached the goal at the end.
മൂര്തിത്രയാതിഗമുവാച ച മന്ത്രശാസ്ത്രസ്യാദൌ കലായസുഷമം സകലേശ്വരം ത്വാമ്।
ധ്യാനം ച നിഷ്കലമസൌ പ്രണവേ ഖലൂക്ത്വാ ത്വാമേവ തത്ര സകലം നിജഗാദ നാന്യമ്॥Murtitrayatigamuvacha cha mantrashastrasyadau kalayasushamam sakaleshvaram tvam, dhyanam cha nishkalamasau pranave khaluktva tvameva tatra sakalam nijagada nanyam.
At the start of his work on mantra, he described you as beyond the three forms, lord of all, lovely as a dark kalaya flower. And after describing meditation on the formless in Om, he named you alone, and no other, as its form.
സമസ്തസാരേ ച പുരാണസങ്ഗ്രഹേ വിസംശയം ത്വന്മഹിമൈവ വര്ണ്യതേ।
ത്രിമൂര്തിയുക്സത്യപദത്രിഭാഗതഃ പരം പദം തേ കഥിതം ന ശൂലിനഃ॥Samastasare cha puranasangrahe visamshayam tvanmahimaiva varnyate, trimurtiyuksatyapadatribhagatah param padam te kathitam na shulinah.
In the Bhagavata, the Purana that holds the essence of all, it is your greatness alone that is described beyond doubt. Your abode, not that of the trident-bearer, is said to lie beyond the three parts of Satyaloka where the three forms dwell.
യദ്ബ്രാഹ്മകല്പ ഇഹ ഭാഗവതദ്വിതീയസ്കന്ധോദിതം വപുരനാവൃതമീശ ധാത്രേ।
തസ്യൈവ നാമ ഹരിശര്വമുഖം ജഗാദ ശ്രീമാധവഃ ശിവപരോഽപി പുരാണസാരേ॥Yadbrahmakalpa iha bhagavatadvitiyaskandhoditam vapuranavritamisha dhatre, tasyaiva nama harisharvamukham jagada shrimadhavah shivaparopi puranasare.
O Lord, the unveiled form you showed Brahma in the Brahma age, told in the second book of the Bhagavata: to that very form Shri Madhava, though devoted to Shiva, gave names such as Hari and Sharva in his summary of the Puranas.
യേ സ്വപ്രകൃത്യനുഗുണാ ഗിരിശം ഭജന്തേ തേഷാം ഫലം ഹി ദൃഢയൈവ തദീയഭക്ത്യാ।
വ്യാസോ ഹി തേന കൃതവാനധികാരിഹേതോഃ സ്കാന്ദാദികേഷു തവ ഹാനിവചോഽര്ഥവാദൈഃ॥Ye svaprakrityanuguna girisham bhajante tesham phalam hi dridhayaiva tadiyabhaktya, vyaso hi tena kritavanadhikarihetoh skandadikeshu tava hanivachorthavadaih.
Those who, by their own nature, worship Girisha gain their reward through firm devotion to him. So, to suit such seekers, Vyasa placed in the Skanda and other Puranas words that seem to belittle you, meant only as encouragement.
ഭൂതാര്ഥകീര്തിരനുവാദവിരുദ്ധവാദൌ ത്രേധാര്ഥവാദഗതയഃ ഖലു രോചനാര്ഥാഃ।
സ്കാന്ദാദികേഷു ബഹവോഽത്ര വിരുദ്ധവാദാസ്ത്വത്താമസത്വപരിഭൂത്യുപശിക്ഷണാദ്യാഃ॥Bhutarthakirtiranuvadaviruddhavadau tredharthavadagatayah khalu rochanarthah, skandadikeshu bahavotra viruddhavadastvattamasatvaparibhutyupashikshanadyah.
Such words of praise are of three kinds: telling real facts, restating, and contradicting, all meant to inspire interest. In the Skanda and other Puranas there are many contradicting statements, such as calling you tamasic or defeated, meant for teaching.
യത്കിഞ്ചിദപ്യവിദുഷാപി വിഭോ മയോക്തം തന്മന്ത്രശാസ്ത്രവചനാദ്യഭിദൃഷ്ടമേവ।
വ്യാസോക്തിസാരമയഭാഗവതോപഗീത ക്ലേശാന്വിധൂയ കുരു ഭക്തിഭരം പരാത്മന്॥Yatkinchidapyavidushapi vibho mayoktam tanmantrashastravachanadyabhidrishtameva, vyasoktisaramayabhagavatopagita kleshanvidhuya kuru bhaktibharam paratman.
O Lord, whatever I, unlearned as I am, have said is found in the mantra scriptures and similar texts. You who are sung in the Bhagavata, the essence of Vyasa’s words, Supreme Self, shake off my troubles and fill me with devotion.