Narayaneeyam: Dashakam 1
నారాయణీయమ్ · దశక 1
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
సాన్ద్రానన్దావబోధాత్మకమనుపమితం కాలదేశావధిభ్యాం నిర్ముక్తం నిత్యముక్తం నిగమశతసహస్రేణ నిర్భాస్యమానమ్।
అస్పష్టం దృష్టమాత్రే పునరురుపురుషార్థాత్మకం బ్రహ్మతత్త్వం తత్తావద్భాతి సాక్షాద్గురుపవనపురే హన్త భాగ్యం జనానామ్॥Sandranandavabodhatmakamanupamitam kaladeshavadhibhyam nirmuktam nityamuktam nigamashatasahasrena nirbhasyamanam, aspashtam drishtamatre punarurupurusharthatmakam brahmatattvam tattavadbhati sakshadgurupavanapure hanta bhagyam jananam.
The reality of Brahman, made of dense bliss and awareness, beyond compare, free of the limits of time and space, ever free, revealed by countless Vedic texts, unclear to mere sight yet the highest goal of life: that very reality shines here in plain view at Guruvayur. What fortune for people!
ఏవం దుర్లభ్యవస్తున్యపి సులభతయా హస్తలబ్ధే యదన్యత్ తన్వా వాచా ధియా వా భజతి బత జనః క్షుద్రతైవ స్ఫుటేయమ్।
ఏతే తావద్వయం తు స్థిరతరమనసా విశ్వపీడాపహత్యై నిశ్శేషాత్మానమేనం గురుపవనపురాధీశమేవాశ్రయామః॥Evam durlabhyavastunyapi sulabhataya hastalabdhe yadanyat tanva vacha dhiya va bhajati bata janah kshudrataiva sphuteyam, ete tavadvayam tu sthirataramanasa vishvapidapahatyai nishsheshatmanamenam gurupavanapuradhishamevashrayamah.
When something so rare is so easily within reach, if people still worship anything else with body, speech or mind, that is plainly their small-mindedness. As for us, with steady minds we take refuge in this Lord of Guruvayur, the Self of all, to end the world’s suffering.
సత్త్వం యత్తత్పరాభ్యామపరికలనతో నిర్మలం తేన తావద్భూతైర్భూతేన్ద్రియైస్తే వపురితి బహుశః శ్రూయతే వ్యాసవాక్యమ్।
తత్స్వచ్ఛత్వాద్యదచ్ఛాదితపరసుఖచిద్గర్భనిర్భాసరూపం తస్మిన్ ధన్యా రమన్తే శ్రుతిమతిమధురే సుగ్రహే విగ్రహే తే॥Sattvam yattatparabhyamaparikalanato nirmalam tena tavadbhutairbhutendriyaiste vapuriti bahushah shruyate vyasavakyam, tatsvachchhatvadyadachchhaditaparasukhachidgarbhanirbhasarupam tasmin dhanya ramante shrutimatimadhure sugrahe vigrahe te.
Vyasa says again and again that your body is made of pure sattva, untouched by the other two qualities, and not of the elements and senses. Being so clear, it reveals unveiled the supreme bliss and awareness within; the blessed delight in this form of yours, sweet to scripture and mind and easy to hold in thought.
నిష్కమ్పే నిత్యపూర్ణే నిరవధి పరమానన్దపీయూషరూపే నిర్లీనానేకముక్తావలిసుభగతమే నిర్మలబ్రహ్మసిన్ధౌ।
కల్లోలోల్లాసతుల్యం ఖలు విమలతరం సత్త్వమాహుస్తదాత్మా కస్మాన్నో నిష్కలస్త్వం సకల ఇతి వచస్త్వత్కలాస్వేవ భూమన్॥Nishkampe nityapurne niravadhi paramanandapiyusharupe nirlinanekamuktavalisubhagatame nirmalabrahmasindhau, kallolollasatulyam khalu vimalataram sattvamahustadatma kasmanno nishkalastvam sakala iti vachastvatkalasveva bhuman.
In the pure ocean of Brahman, unmoving, ever full, boundless, the nectar of supreme bliss, made lovely by countless freed souls merged in it like strings of pearls, sattva is said to be like a rising wave, purer still. You are its very Self; so how are you not beyond parts? Calling you “with parts” only refers to your manifestations, great Lord.
నిర్వ్యాపారోఽపి నిష్కారణమజ భజసే యత్క్రియామీక్షణాఖ్యాం తేనైవోదేతి లీనా ప్రకృతిరసతికల్పాఽపి కల్పాదికాలే।
తస్యాః సంశుద్ధమంశం కమపి తమతిరోధాయకం సత్త్వరూపం స త్వం ధృత్వా దధాసి స్వమహిమవిభవాకుణ్ఠ వైకుణ్ఠరూపమ్॥Nirvyaparopi nishkaranamaja bhajase yatkriyamikshanakhyam tenaivodeti lina prakritirasatikalpapi kalpadikale, tasyah samshuddhamamsham kamapi tamatirodhayakam sattvarupam sa tvam dhritva dadhasi svamahimavibhavakuntha vaikuntharupam.
Though you do nothing, unborn Lord, without cause you take on the act called “seeing”; by that alone, at the start of an age, Prakriti, lying merged and all but unreal, rises again. Taking a pure portion of it, sattva that does not veil you, you hold your Vaikuntha form, boundless in the wealth of your glory.
తత్తే ప్రత్యగ్రధారాధరలలితకలాయావలీకేలికారం లావణ్యస్యైకసారం సుకృతిజనదృశాం పూర్ణపుణ్యావతారమ్।
లక్ష్మీనిశ్శఙ్కలీలానిలయనమమృతస్యన్దసన్దోహమన్తః సిఞ్చత్సఞ్చిన్తకానాం వపురనుకలయే మారుతాగారనాథ॥Tatte pratyagradharadharalalitakalayavalikelikaram lavanyasyaikasaram sukritijanadrisham purnapunyavataram, lakshminishshankalilanilayanamamritasyandasandohamantah sinchatsanchintakanam vapuranukalaye marutagaranatha.
Lord of Guruvayur, I meditate on that form of yours: playful as a fresh rain cloud and a row of kalaya flowers, the very essence of beauty, merit fully embodied for the eyes of the virtuous, Lakshmi’s carefree playground, pouring streams of nectar into the hearts of those who meditate on it.
కష్టా తే సృష్టిచేష్టా బహుతరభవఖేదావహా జీవభాజామిత్యేవం పూర్వమాలోచితమజిత మయా నైవమద్యాభిజానే।
నో చేజ్జీవాః కథం వా మధురతరమిదం త్వద్వపుశ్చిద్రసార్ద్రం నేత్రైః శ్రోత్రైశ్చ పీత్వా పరమరససుధామ్భోధిపూరే రమేరన్॥Kashta te srishticheshta bahutarabhavakhedavaha jivabhajamityevam purvamalochitamajita maya naivamadyabhijane, no chejjivah katham va madhurataramidam tvadvapushchidrasardram netraih shrotraishcha pitva paramarasasudhambhodhipure rameran.
Unconquered one, I once thought your work of creation was harsh, bringing living beings the pain of endless births. Today I see it differently: otherwise how could beings drink in with eyes and ears this sweetest form of yours, soaked in the bliss of awareness, and revel in the flood of the ocean of supreme nectar?
నమ్రాణాం సన్నిధత్తే సతతమపి పురస్తైరనభ్యర్థితానప్యర్థాన్ కామానజస్రం వితరతి పరమానన్దసాన్ద్రాం గతిం చ।
ఇత్థం నిశ్శేషలభ్యో నిరవధికఫలః పారిజాతో హరే త్వం క్షుద్రం తం శక్రవాటీద్రుమమభిలషతి వ్యర్థమర్థివ్రజోఽయమ్॥Namranam sannidhatte satatamapi purastairanabhyarthitanapyarthan kamanajasram vitarati paramanandasandram gatim cha, ittham nishsheshalabhyo niravadhikaphalah parijato hare tvam kshudram tam shakravatidrumamabhilashati vyarthamarthivrajoyam.
You are always present before those who bow to you, and you keep granting them wealth and wishes, even unasked, and the state dense with supreme bliss. So, Hari, you are a wish-tree within everyone’s reach with endless fruit, yet this crowd of seekers longs in vain for that petty tree in Indra’s garden.
కారుణ్యాత్కామమన్యం దదతి ఖలు పరే స్వాత్మదస్త్వం విశేషాదైశ్వర్యాదీశతేఽన్యే జగతి పరజనే స్వాత్మనోఽపీశ్వరస్త్వమ్।
త్వయ్యుచ్చైరారమన్తి ప్రతిపదమధురే చేతనాః స్ఫీతభాగ్యాస్త్వం చాత్మారామ ఏవేత్యతులగుణగణాధార శౌరే నమస్తే॥Karunyatkamamanyam dadati khalu pare svatmadastvam visheshadaishvaryadishatenye jagati parajane svatmanopishvarastvam, tvayyuchchairaramanti pratipadamadhure chetanah sphitabhagyastvam chatmarama evetyatulagunaganadhara shaure namaste.
Others, out of kindness, give some lesser wish; you above all give your very Self. Others in the world rule over others by their power; you are lord even of their inmost selves. Blessed beings delight deeply in you, sweet at every step, while you delight in your own Self. Krishna, home of countless virtues, salutations to you.
ఐశ్వర్యం శఙ్కరాదీశ్వరవినియమనం విశ్వతేజోహరాణాం తేజస్సంహారి వీర్యం విమలమపి యశో నిస్పృహైశ్చోపగీతమ్।
అఙ్గాసఙ్గా సదా శ్రీరఖిలవిదసి న క్వాపి తే సఙ్గవార్తా తద్వాతాగారవాసిన్ మురహర భగవచ్ఛబ్దముఖ్యాశ్రయోఽసి॥Aishvaryam shankaradishvaraviniyamanam vishvatejoharanam tejassamhari viryam vimalamapi yasho nisprihaishchopagitam, angasanga sada shrirakhilavidasi na kvapi te sangavarta tadvatagaravasin murahara bhagavachchhabdamukhyashrayosi.
Sovereignty that rules even Shiva and the other lords; might that outshines all who outshine the world; pure fame sung even by those who want nothing; Lakshmi ever at your side; knowledge of all; and no word anywhere of attachment in you. So, Lord of Guruvayur, slayer of Mura, you are the true bearer of the name Bhagavan.