Narayaneeyam: Dashakam 1
नारायणीयम् · दशक 1
-
सान्द्रानन्दावबोधात्मकमनुपमितं कालदेशावधिभ्यां निर्मुक्तं नित्यमुक्तं निगमशतसहस्रेण निर्भास्यमानम्।
अस्पष्टं दृष्टमात्रे पुनरुरुपुरुषार्थात्मकं ब्रह्मतत्त्वं तत्तावद्भाति साक्षाद्गुरुपवनपुरे हन्त भाग्यं जनानाम्॥Sandranandavabodhatmakamanupamitam kaladeshavadhibhyam nirmuktam nityamuktam nigamashatasahasrena nirbhasyamanam, aspashtam drishtamatre punarurupurusharthatmakam brahmatattvam tattavadbhati sakshadgurupavanapure hanta bhagyam jananam.
The reality of Brahman, made of dense bliss and awareness, beyond compare, free of the limits of time and space, ever free, revealed by countless Vedic texts, unclear to mere sight yet the highest goal of life: that very reality shines here in plain view at Guruvayur. What fortune for people!
घने आनंद और ज्ञान से बना, अनुपम, समय और स्थान की सीमाओं से मुक्त, नित्य मुक्त, लाखों वेद वाक्यों से प्रकाशित, केवल देखने से स्पष्ट न होने वाला, फिर भी परम पुरुषार्थ रूप ब्रह्म तत्व यहाँ गुरुवायुर में साक्षात चमक रहा है। लोगों का कैसा भाग्य है!
-
एवं दुर्लभ्यवस्तुन्यपि सुलभतया हस्तलब्धे यदन्यत् तन्वा वाचा धिया वा भजति बत जनः क्षुद्रतैव स्फुटेयम्।
एते तावद्वयं तु स्थिरतरमनसा विश्वपीडापहत्यै निश्शेषात्मानमेनं गुरुपवनपुराधीशमेवाश्रयामः॥Evam durlabhyavastunyapi sulabhataya hastalabdhe yadanyat tanva vacha dhiya va bhajati bata janah kshudrataiva sphuteyam, ete tavadvayam tu sthirataramanasa vishvapidapahatyai nishsheshatmanamenam gurupavanapuradhishamevashrayamah.
When something so rare is so easily within reach, if people still worship anything else with body, speech or mind, that is plainly their small-mindedness. As for us, with steady minds we take refuge in this Lord of Guruvayur, the Self of all, to end the world’s suffering.
इतनी दुर्लभ वस्तु इतनी आसानी से हाथ लग जाने पर भी अगर लोग तन, वाणी या मन से कुछ और भजते हैं, तो यह साफ़ उनकी तुच्छता है। हम तो संसार के दुःख मिटाने के लिए स्थिर मन से सबकी आत्मा इन्हीं गुरुवायुर के स्वामी की शरण लेते हैं।
-
सत्त्वं यत्तत्पराभ्यामपरिकलनतो निर्मलं तेन तावद्भूतैर्भूतेन्द्रियैस्ते वपुरिति बहुशः श्रूयते व्यासवाक्यम्।
तत्स्वच्छत्वाद्यदच्छादितपरसुखचिद्गर्भनिर्भासरूपं तस्मिन् धन्या रमन्ते श्रुतिमतिमधुरे सुग्रहे विग्रहे ते॥Sattvam yattatparabhyamaparikalanato nirmalam tena tavadbhutairbhutendriyaiste vapuriti bahushah shruyate vyasavakyam, tatsvachchhatvadyadachchhaditaparasukhachidgarbhanirbhasarupam tasmin dhanya ramante shrutimatimadhure sugrahe vigrahe te.
Vyasa says again and again that your body is made of pure sattva, untouched by the other two qualities, and not of the elements and senses. Being so clear, it reveals unveiled the supreme bliss and awareness within; the blessed delight in this form of yours, sweet to scripture and mind and easy to hold in thought.
व्यास के वचनों में बार-बार सुना जाता है कि आपका शरीर बाकी दो गुणों से अछूते शुद्ध सत्त्व से बना है, भूतों और इंद्रियों से नहीं। अपनी स्वच्छता के कारण वह भीतर के परम आनंद और चेतना को बिना ढके दिखाता है; वेद और मन को मधुर लगने वाले, आसानी से ध्यान में आने वाले आपके उस रूप में धन्य लोग रमते हैं।
-
निष्कम्पे नित्यपूर्णे निरवधि परमानन्दपीयूषरूपे निर्लीनानेकमुक्तावलिसुभगतमे निर्मलब्रह्मसिन्धौ।
कल्लोलोल्लासतुल्यं खलु विमलतरं सत्त्वमाहुस्तदात्मा कस्मान्नो निष्कलस्त्वं सकल इति वचस्त्वत्कलास्वेव भूमन्॥Nishkampe nityapurne niravadhi paramanandapiyusharupe nirlinanekamuktavalisubhagatame nirmalabrahmasindhau, kallolollasatulyam khalu vimalataram sattvamahustadatma kasmanno nishkalastvam sakala iti vachastvatkalasveva bhuman.
In the pure ocean of Brahman, unmoving, ever full, boundless, the nectar of supreme bliss, made lovely by countless freed souls merged in it like strings of pearls, sattva is said to be like a rising wave, purer still. You are its very Self; so how are you not beyond parts? Calling you “with parts” only refers to your manifestations, great Lord.
निश्चल, नित्य पूर्ण, असीम, परम आनंद के अमृत रूप, और मोतियों की माला जैसे अनेक लीन मुक्त जीवों से सुंदर निर्मल ब्रह्म सागर में सत्त्व को लहर के उठने जैसा, और भी निर्मल कहा गया है। आप उसकी आत्मा हैं, फिर आप निष्कल क्यों नहीं? ‘सकल’ शब्द तो, हे भूमन्, आपकी कलाओं के लिए ही है।
-
निर्व्यापारोऽपि निष्कारणमज भजसे यत्क्रियामीक्षणाख्यां तेनैवोदेति लीना प्रकृतिरसतिकल्पाऽपि कल्पादिकाले।
तस्याः संशुद्धमंशं कमपि तमतिरोधायकं सत्त्वरूपं स त्वं धृत्वा दधासि स्वमहिमविभवाकुण्ठ वैकुण्ठरूपम्॥Nirvyaparopi nishkaranamaja bhajase yatkriyamikshanakhyam tenaivodeti lina prakritirasatikalpapi kalpadikale, tasyah samshuddhamamsham kamapi tamatirodhayakam sattvarupam sa tvam dhritva dadhasi svamahimavibhavakuntha vaikuntharupam.
Though you do nothing, unborn Lord, without cause you take on the act called “seeing”; by that alone, at the start of an age, Prakriti, lying merged and all but unreal, rises again. Taking a pure portion of it, sattva that does not veil you, you hold your Vaikuntha form, boundless in the wealth of your glory.
हे अजन्मा, कोई काम न करते हुए भी आप बिना कारण ‘ईक्षण’ (देखने) की क्रिया अपनाते हैं; उसी से कल्प के आरंभ में लीन और लगभग असत् जैसी प्रकृति फिर उभरती है। उसका एक शुद्ध अंश, जो आपको ढकता नहीं, उस सत्त्व रूप को लेकर, हे अपनी महिमा के वैभव में अकुंठ, आप वैकुंठ रूप धारण करते हैं।
-
तत्ते प्रत्यग्रधाराधरललितकलायावलीकेलिकारं लावण्यस्यैकसारं सुकृतिजनदृशां पूर्णपुण्यावतारम्।
लक्ष्मीनिश्शङ्कलीलानिलयनममृतस्यन्दसन्दोहमन्तः सिञ्चत्सञ्चिन्तकानां वपुरनुकलये मारुतागारनाथ॥Tatte pratyagradharadharalalitakalayavalikelikaram lavanyasyaikasaram sukritijanadrisham purnapunyavataram, lakshminishshankalilanilayanamamritasyandasandohamantah sinchatsanchintakanam vapuranukalaye marutagaranatha.
Lord of Guruvayur, I meditate on that form of yours: playful as a fresh rain cloud and a row of kalaya flowers, the very essence of beauty, merit fully embodied for the eyes of the virtuous, Lakshmi’s carefree playground, pouring streams of nectar into the hearts of those who meditate on it.
हे गुरुवायुर के नाथ, मैं आपके उस रूप का ध्यान करता हूँ जो नए बादल और कलाय फूलों की पंक्ति जैसा मनोहर है, सौंदर्य का एकमात्र सार है, पुण्यात्माओं की आँखों के लिए पूर्ण पुण्य का अवतार है, लक्ष्मी की निःशंक लीला का घर है, और ध्यान करने वालों के भीतर अमृत की धाराएँ बरसाता है।
-
कष्टा ते सृष्टिचेष्टा बहुतरभवखेदावहा जीवभाजामित्येवं पूर्वमालोचितमजित मया नैवमद्याभिजाने।
नो चेज्जीवाः कथं वा मधुरतरमिदं त्वद्वपुश्चिद्रसार्द्रं नेत्रैः श्रोत्रैश्च पीत्वा परमरससुधाम्भोधिपूरे रमेरन्॥Kashta te srishticheshta bahutarabhavakhedavaha jivabhajamityevam purvamalochitamajita maya naivamadyabhijane, no chejjivah katham va madhurataramidam tvadvapushchidrasardram netraih shrotraishcha pitva paramarasasudhambhodhipure rameran.
Unconquered one, I once thought your work of creation was harsh, bringing living beings the pain of endless births. Today I see it differently: otherwise how could beings drink in with eyes and ears this sweetest form of yours, soaked in the bliss of awareness, and revel in the flood of the ocean of supreme nectar?
हे अजित, पहले मैं सोचता था कि आपकी सृष्टि की लीला कठोर है और जीवों को अनेक जन्मों का कष्ट देती है; आज मैं ऐसा नहीं मानता। नहीं तो जीव चेतना के रस में भीगे आपके इस अत्यंत मधुर रूप को आँखों और कानों से पीकर परम रस के अमृत सागर की बाढ़ में कैसे रमते?
-
नम्राणां सन्निधत्ते सततमपि पुरस्तैरनभ्यर्थितानप्यर्थान् कामानजस्रं वितरति परमानन्दसान्द्रां गतिं च।
इत्थं निश्शेषलभ्यो निरवधिकफलः पारिजातो हरे त्वं क्षुद्रं तं शक्रवाटीद्रुममभिलषति व्यर्थमर्थिव्रजोऽयम्॥Namranam sannidhatte satatamapi purastairanabhyarthitanapyarthan kamanajasram vitarati paramanandasandram gatim cha, ittham nishsheshalabhyo niravadhikaphalah parijato hare tvam kshudram tam shakravatidrumamabhilashati vyarthamarthivrajoyam.
You are always present before those who bow to you, and you keep granting them wealth and wishes, even unasked, and the state dense with supreme bliss. So, Hari, you are a wish-tree within everyone’s reach with endless fruit, yet this crowd of seekers longs in vain for that petty tree in Indra’s garden.
आप नम्र भक्तों के सामने सदा रहते हैं, और बिना माँगे भी उन्हें लगातार धन, मनोकामनाएँ और परम आनंद से भरी गति देते हैं। इस तरह, हे हरि, आप सबको मिलने वाले, अनंत फल देने वाले पारिजात हैं, फिर भी माँगने वालों की यह भीड़ इन्द्र के बाग़ के उस छोटे पेड़ की बेकार चाह करती है।
-
कारुण्यात्काममन्यं ददति खलु परे स्वात्मदस्त्वं विशेषादैश्वर्यादीशतेऽन्ये जगति परजने स्वात्मनोऽपीश्वरस्त्वम्।
त्वय्युच्चैरारमन्ति प्रतिपदमधुरे चेतनाः स्फीतभाग्यास्त्वं चात्माराम एवेत्यतुलगुणगणाधार शौरे नमस्ते॥Karunyatkamamanyam dadati khalu pare svatmadastvam visheshadaishvaryadishatenye jagati parajane svatmanopishvarastvam, tvayyuchchairaramanti pratipadamadhure chetanah sphitabhagyastvam chatmarama evetyatulagunaganadhara shaure namaste.
Others, out of kindness, give some lesser wish; you above all give your very Self. Others in the world rule over others by their power; you are lord even of their inmost selves. Blessed beings delight deeply in you, sweet at every step, while you delight in your own Self. Krishna, home of countless virtues, salutations to you.
दूसरे करुणा से कोई और इच्छा पूरी करते हैं, पर आप विशेष रूप से स्वयं को ही दे देते हैं। संसार में दूसरे अपने ऐश्वर्य से दूसरों पर राज करते हैं, पर आप उनकी आत्मा के भी स्वामी हैं। भाग्यशाली जीव हर कदम पर मधुर आप में गहराई से रमते हैं, और आप आत्माराम हैं। अनुपम गुणों के आधार हे शौरि, आपको नमस्कार।
-
ऐश्वर्यं शङ्करादीश्वरविनियमनं विश्वतेजोहराणां तेजस्संहारि वीर्यं विमलमपि यशो निस्पृहैश्चोपगीतम्।
अङ्गासङ्गा सदा श्रीरखिलविदसि न क्वापि ते सङ्गवार्ता तद्वातागारवासिन् मुरहर भगवच्छब्दमुख्याश्रयोऽसि॥Aishvaryam shankaradishvaraviniyamanam vishvatejoharanam tejassamhari viryam vimalamapi yasho nisprihaishchopagitam, angasanga sada shrirakhilavidasi na kvapi te sangavarta tadvatagaravasin murahara bhagavachchhabdamukhyashrayosi.
Sovereignty that rules even Shiva and the other lords; might that outshines all who outshine the world; pure fame sung even by those who want nothing; Lakshmi ever at your side; knowledge of all; and no word anywhere of attachment in you. So, Lord of Guruvayur, slayer of Mura, you are the true bearer of the name Bhagavan.
शंकर आदि ईश्वरों पर भी शासन करने वाला ऐश्वर्य, विश्व के तेजस्वियों का तेज हरने वाला पराक्रम, इच्छाहीनों द्वारा भी गाया गया निर्मल यश, अंगों से सदा लगी लक्ष्मी, सब कुछ जानना, और कहीं भी आसक्ति की बात न होना; इसलिए हे गुरुवायुर में बसने वाले मुरारी, ‘भगवान’ शब्द के मुख्य आश्रय आप ही हैं।