भक्ति दरबार
English

அபிராமி அந்தாதி

Abhirami Anthadhi

स्तोत्र · तमिल · पार्वती · अभिरामि भट्टर्

  1. தார் அமர் கொன்றையும் சண்பக மாலையும் சாத்தும் தில்லை, ஊரர்தம் பாகத்து உமை மைந்தனே உலகு ஏழும் பெற்ற, சீர் அபிராமி அந்தாதி எப்போதும் என் சிந்தையுள்ளே, கார் அமர் மேனிக் கணபதியே நிற்கக் கட்டுரையே.

    Thaar amar kondraiyum shenbaga maalaiyum saatthum Thillai, Oorar tham baagatthu Umai maindhane ulagu ezhum petra, Seer Abhirami Andhaadhi eppodhum en sindhaiyulle, Kaar amar menik Ganapathiye nirkak katturaiye.

    हे मेघ-वर्ण गणपति, उमा के पुत्र, जो कोंड्रै और चंपा की मालाएँ पहनने वाले चिदंबरम के प्रभु की अर्धांगिनी हैं: सातों लोकों को जन्म देने वाली अभिरामी की यह अंतादि सदा मेरे मन में स्थिर रहे।

  2. உதிக்கின்ற செங்கதிர் உச்சித் திலகம் உணர்வுடையோர், மதிக்கின்ற மாணிக்கம் மாதுளம்போது மலர்க்கமலை, துதிக்கின்ற மின் கொடி மென் கடிக் குங்கும தோயம் என்ன, விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி எந்தன் விழுத் துணையே.

    Udhikkindra sengadhir uchchith thilagam unarvudaiyor, Madhikkindra maanikkam maadhulampodhu malarkkamalai, Thudhikkindra min kodi men kadik kunguma thoyam enna, Vidhikkindra meni Abhirami endhan vizhuth thunaiye.

    अभिरामी, जिनका रूप उगते लाल सूर्य, माथे के तिलक, ज्ञानियों द्वारा सराहे गए माणिक्य, अनार के फूल, लक्ष्मी द्वारा पूजित बिजली की लता और सुगंधित कुमकुम-जल जैसा दमकता है, वही मेरी परम सहारा हैं।

  3. துணையும் தொழும் தெய்வமும் பெற்ற தாயும் சுருதிகளின், பணையும் கொழுந்தும் பதிகொண்ட வேரும் பனி மலர்ப்பூங், கணையும் கருப்புச் சிலையும் மென் பாசாங்குசமும் கையில், அணையும் திரிபுர சுந்தரி ஆவது அறிந்தனமே.

    Thunaiyum thozhum dheivamum petra thaayum surudhigalin, Panaiyum kozhundhum padhikonda verum pani malarppoong, Kanaiyum karuppuch chilaiyum men paasaangusamum kaiyil, Anaiyum Thiripura Sundhari aavadhu arindhaname.

    मेरी साथी, मेरी आराध्य देवी, मुझे जन्म देने वाली माँ, वेदों की शाखा, कोंपल और गहरी जड़: मैंने जान लिया है कि यह सब त्रिपुरसुंदरी ही हैं, जो हाथों में फूलों के बाण, गन्ने का धनुष, पाश और अंकुश धारण करती हैं।

  4. அறிந்தேன் எவரும் அறியா மறையை அறிந்துகொண்டு, செறிந்தேன் உனது திருவடிக்கே திருவே வெருவிப், பிறிந்தேன் நின் அன்பர் பெருமை எண்ணாத கரும நெஞ்சால், மறிந்தே விழும் நரகுக்கு உறவாய மனிதரையே.

    Arindhen evarum ariyaa maraiyai arindhukondu, Serindhen unadhu thiruvadikke thiruve veruvip, Pirindhen nin anbar perumai ennaadha karuma nenjaal, Marindhe vizhum naragukku uravaaya manidharaiye.

    मैंने वह रहस्य जान लिया जिसे कोई नहीं जानता, और जानकर आपके पावन चरणों से लिपट गया, हे देवी। जो कठोर हृदय आपके भक्तों की महिमा नहीं मानते और नरक की ओर गिरते हैं, उनसे मैं डरकर अलग हो गया।

  5. மனிதரும் தேவரும் மாயா முனிவரும் வந்து சென்னி, குனிதரும் சேவடிக் கோமளமே கொன்றை வார்சடைமேல், பனிதரும் திங்களும் பாம்பும் பகீரதியும் படைத்த, புனிதரும் நீயும் என் புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே.

    Manidharum dhevarum maayaa munivarum vandhu chenni, Kunidharum sevadik komalame kondrai vaarsadaimel, Panidharum thingalum paambum Bageeradhiyum padaittha, Punidharum neeyum en pundhi ennaalum porundhugave.

    हे कोमलांगी, जिनके लाल चरणों में मनुष्य, देवता और अमर मुनि आकर सिर झुकाते हैं: आप और वे पावन प्रभु, जो कोंड्रै सजी लंबी जटाओं पर शीतल चंद्रमा, सर्प और गंगा धारण करते हैं, सदा मेरे मन में बसें।

  6. பொருந்திய முப்புரை செப்பு உரைசெய்யும் புணர் முலையால், வருந்திய வஞ்சி மருங்குல் மனோன்மணி வார் சடையோன், அருந்திய நஞ்சு அமுது ஆக்கிய அம்பிகை அம்புயமேல், திருந்திய சுந்தரி அந்தரி பாதம் என் சென்னியதே.

    Porundhiya muppurai seppu uraiseiyum punar mulaiyaal, Varundhiya vanji marungul Manonmani vaar sadaiyon, Arundhiya nanju amudhu aakkiya Ambigai ambuyamel, Thirundhiya sundhari andhari paadham en senniyadhe.

    मनोन्मणि त्रिपुरा, जिनकी कमर लता-सी पतली है; अंबिका, जिन्होंने जटाधारी शिव के पिए विष को अमृत बना दिया; कमल पर विराजमान सुंदरी, आकाशवासिनी: उनके चरण मेरे सिर पर हैं।

  7. சென்னியது உன் பொன் திருவடித் தாமரை சிந்தையுள்ளே, மன்னியது உன் திரு மந்திரம் சிந்துர வண்ணப் பெண்ணே, முன்னியநின் அடியாருடன் கூடி முறை முறையே, பன்னியது என்றும் உந்தன் பரமாகம பத்ததியே.

    Senniyadhu un pon thiruvadith thaamarai sindhaiyulle, Manniyadhu un thiru mandhiram sindhura vannap penne, Munniyanin adiyaarudan koodi murai muraiye, Panniyadhu endrum undhan paramaagama paddhadhiye.

    हे सिंदूर-वर्णा देवी, आपके स्वर्ण-कमल चरण मेरे सिर पर हैं, आपका पावन मंत्र मेरे मन में बसा है, और आपके भक्तों के साथ मिलकर मैं सदा क्रम से आपके परम आगमों की विधि का पाठ करता हूँ।

  8. ததியுறு மத்தின் சுழலும் என் ஆவி தளர்வு இலது ஓர், கதியுறுவண்ணம் கருது கண்டாய் கமலாலயனும், மதியுறுவேணி மகிழ்நனும் மாலும் வணங்கி என்றும், துதியுறு சேவடியாய் சிந்துரானன சுந்தரியே.

    Thadhiyuru matthin suzhalum en aavi thalarvu iladhu or, Kadhiyuruvannam karudhu kandaai Kamalaalayanum, Madhiyuruveni magizhnanum Maalum vanangi endrum, Thudhiyuru sevadiyaai Sindhuraanana Sundhariye.

    मेरा प्राण दही में घूमती मथानी की तरह घूम रहा है; इसे ऐसी गति दीजिए जहाँ यह कभी न थके, हे सिंदूर-मुखी सुंदरी, जिनके लाल चरणों को ब्रह्मा, विष्णु और चंद्र-जटाधारी शिव सदा नमन कर स्तुति करते हैं।

  9. சுந்தரி எந்தை துணைவி என் பாசத்தொடரை எல்லாம், வந்து அரி சிந்துர வண்ணத்தினாள் மகிடன் தலைமேல், அந்தரி நீலி அழியாத கன்னிகை ஆரணத்தோன், கம் தரி கைத்தலத்தாள் மலர்த்தாள் என் கருத்தனவே.

    Sundhari endhai thunaivi en paasatthodarai ellaam, Vandhu ari sindhura vannatthinaal Magidan thalaimel, Andhari Neeli azhiyaadha kannigai aaranatthon, Kam thari kaitthalatthaal malartthaal en karutthanave.

    वह सुंदरी, मेरे पिता शिव की संगिनी, सिंदूर-वर्णा, जिन्होंने आकर मेरे मोह के सारे बंधन काट दिए; महिषासुर के सिर पर खड़ी आकाशवासिनी नीली, अविनाशी कन्या, जो हाथ में ब्रह्मा का कपाल धारण करती हैं: उनके कमल-चरण मेरे मन में हैं।

  10. கருத்தன எந்தைதன் கண்ணன வண்ணக் கனகவெற்பின், பெருத்தன பால் அழும் பிள்ளைக்கு நல்கின பேர் அருள்கூர், திருத்தன பாரமும் ஆரமும் செங்கைச் சிலையும் அம்பும், முருத்தன மூரலும் நீயும் அம்மே வந்து என்முன் நிற்கவே.

    Karutthana endhaidhan kannana vannak kanagaverpin, Perutthana paal azhum pillaikku nalgina perarulkoor, Thirutthana baaramum aaramum sengaich chilaiyum ambum, Murutthana mooralum neeyum amme vandhu enmun nirkave.

    माँ, आइए और मेरे सामने खड़ी हो जाइए: अपने स्वर्ण-पर्वत जैसे स्तनों के साथ, जो मेरे पिता शिव को प्रिय हैं और जिन्होंने कृपा करके रोते बालक संबंदर को दूध पिलाया; अपने हार, लाल हाथों के धनुष-बाण और अपनी मधुर मुस्कान के साथ।

  11. நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பது உன்னை, என்றும் வணங்குவது உன் மலர்த் தாள் எழுதாமறையின், ஒன்றும் அரும்பொருளே அருளே உமையே இமயத்து, அன்றும் பிறந்தவளே அழியா முத்தி ஆனந்தமே.

    Nindrum irundhum kidandhum nadandhum ninaippadhu unnai, Endrum vananguvadhu un malarth thaal ezhudhaamaraiyin, Ondrum arumporule arule Umaiye Imayatthu, Andrum pirandhavale azhiyaa mukthi aanandhame.

    खड़े, बैठे, लेटे या चलते हुए मैं आपको ही याद करता हूँ, और सदा आपके कमल-चरणों को प्रणाम करता हूँ। हे अलिखित वेदों के दुर्लभ सार, कृपा स्वरूपा, उमा, जो हिमालय में जन्मीं, हे मुक्ति के अविनाशी आनंद।

  12. ஆனந்தமாய் என் அறிவாய் நிறைந்த அமுதமுமாய், வான் அந்தமான வடிவு உடையாள் மறை நான்கினுக்கும், தான் அந்தமான சரணாரவிந்தம் தவள நிறக், கானம் தம் ஆடரங்கு ஆம் எம்பிரான் முடிக் கண்ணியதே.

    Aanandhamaai en arivaai niraindha amudhamumaai, Vaan andhamaana vadivu udaiyaal marai naanginukkum, Thaan andhamaana charanaaravindham thavala nirak, Kaanam tham aadarangu aam Embiraan mudik kanniyadhe.

    वह मेरा आनंद, मेरा ज्ञान और मुझे भरने वाला अमृत हैं; उनका रूप आकाश के पार तक फैला है। उनके कमल-चरण, जो चारों वेदों का अंतिम लक्ष्य हैं, हमारे प्रभु के सिर की माला हैं, जिनका नृत्य-मंच श्मशान है।

  13. கண்ணியது உன் புகழ் கற்பது உன் நாமம் கசிந்து பக்தி, பண்ணியது உன் இரு பாதாம்புயத்தில் பகல் இரவா, நண்ணியது உன்னை நயந்தோர் அவையத்து நான் முன்செய்த, புண்ணியம் ஏது என் அம்மே புவி ஏழையும் பூத்தவளே.

    Kanniyadhu un pugazh karpadhu un naamam kasindhu bhakthi, Panniyadhu un iru paadhaambuyatthil pagal iravaa, Nanniyadhu unnai nayandhor avaiyatthu naan munseidha, Punniyam edhu en amme puvi ezhaiyum pootthavale.

    मैं आपकी महिमा का चिंतन करता हूँ, आपका नाम सीखता हूँ, दिन-रात आपके कमल-चरणों में पिघलकर भक्ति करता हूँ, और आपके प्रेमियों की सभा में बैठता हूँ। हे सातों लोकों को जन्म देने वाली माँ, मैंने पहले कौन-सा पुण्य किया था?

  14. பூத்தவளே புவனம் பதினான்கையும் பூத்தவண்ணம், காத்தவளே பின் கரந்தவளே கறைக்கண்டனுக்கு, மூத்தவளே என்றும் மூவா முகுந்தற்கு இளையவளே, மாத்தவளே உன்னை அன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் வந்திப்பதே.

    Pootthavale puvanam padhinaangaiyum pootthavannam, Kaatthavale pin karandhavale karaikkandanukku, Mootthavale endrum moovaa Mugundhatku ilaiyavale, Maatthavale unnai andri matru or dheivam vandhippadhe.

    हे चौदह भुवनों को जन्म देने वाली, उन्हें वैसे ही पालने वाली और फिर अपने में समेट लेने वाली; नीलकंठ शिव से भी पुरानी, अजर विष्णु की छोटी बहन, महान तपस्विनी: आपके सिवा मैं किस देवता की पूजा करूँ?

  15. வந்திப்பவர் உன்னை வானவர் தானவர் ஆனவர்கள், சிந்திப்பவர் நற்றிசைமுகர் நாரணர் சிந்தையுள்ளே, பந்திப்பவர் அழியாப் பரமானந்தர் பாரில் உன்னைச், சந்திப்பவர்க்கு எளிதாம் எம்பிராட்டி நின் தண்ணளியே.

    Vandhippavar unnai vaanavar dhaanavar aanavargal, Sindhippavar natrisaimugar Naaranar sindhaiyulle, Bandhippavar azhiyaap paramaanandhar paaril unnaich, Chandhippavarkku elidhaam Embiraatti nin thannaliye.

    आपकी वंदना देवता और दानव करते हैं; आपका ध्यान ब्रह्मा और नारायण करते हैं; आपको हृदय में बाँधकर रखते हैं अविनाशी परमानंद शिव। फिर भी हे देवी, धरती पर जो आपको खोजता है, उसे आपकी शीतल कृपा सहज ही मिल जाती है।

  16. தண்ணளிக்கு என்று முன்னே பல கோடி தவங்கள் செய்வார், மண் அளிக்கும் செல்வமோ பெறுவார் மதி வானவர் தம், விண் அளிக்கும் செல்வமும் அழியா முத்தி வீடும் அன்றோ, பண் அளிக்கும் சொல் பரிமள யாமளைப் பைங்கிளியே.

    Thannalikku endru munne pala kodi thavangal seivaar, Man alikkum selvamo peruvaar madhi vaanavar tham, Vin alikkum selvamum azhiyaa mukthi veedum andro, Pan alikkum sol parimala Yaamalaip paingiliye.

    जिन्होंने आपकी शीतल कृपा के लिए पहले करोड़ों तप किए, क्या उन्हें केवल धरती का धन मिलेगा? क्या उन्हें स्वर्ग का वैभव और अविनाशी मोक्ष-धाम भी नहीं मिलेगा, हे सुगंधित यामला, संगीत-सी वाणी वाली हरी तोते?

  17. கிளியே கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து கிளர்ந்து ஒளிரும், ஒளியே ஒளிரும் ஒளிக்கு இடமே எண்ணில் ஒன்றும் இல்லா, வெளியே வெளி முதல் பூதங்கள் ஆகி விரிந்த அம்மே, அளியேன் அறிவு அளவிற்கு அளவானது அதிசயமே.

    Kiliye kilaignar manatthe kidandhu kilarndhu olirum, Oliye olirum olikku idame ennil ondrum illaa, Veliye veli mudhal boothangal aagi virindha amme, Aliyen arivu alavirku alavaanadhu adhisayame.

    हे तोते, भक्तों के हृदय में उठकर चमकने वाली ज्योति, सब प्रकाशों का आधार, विचार से परे शून्य, आकाश आदि तत्व बनकर फैली माँ: आप मेरी तुच्छ बुद्धि की सीमा में समा गईं, यह आश्चर्य है।

  18. அதிசயம் ஆன வடிவு உடையாள் அரவிந்தம் எல்லாம், துதி சய ஆனன சுந்தரவல்லி துணை இரதி, பதி சயமானது அபசயம் ஆக முன் பார்த்தவர்தம், மதி சயம் ஆக அன்றோ வாம பாகத்தை வவ்வியதே.

    Adhisayam aana vadivu udaiyaal aravindham ellaam, Thudhi saya aanana Sundharavalli thunai Iradhi, Padhi sayamaanadhu abasayam aaga mun paartthavar tham, Madhi sayam aaga andro vaama baagatthai vavviyadhe.

    हे अद्भुत रूप वाली सुंदरवल्ली, जिनका मुख सब कमलों से बढ़कर सराहा जाता है: शिव ने कभी रति के पति काम की विजय को पराजय में बदल दिया था। क्या उनके मन को जीतने के लिए ही आपने उनका वाम भाग नहीं ले लिया?

  19. வவ்விய பாகத்து இறைவரும் நீயும் மகிழ்ந்திருக்கும், செவ்வியும் உங்கள் திருமணக் கோலமும் சிந்தையுள்ளே, அவ்வியம் தீர்த்து என்னை ஆண்டபொற் பாதமும் ஆகிவந்து, வெவ்விய காலன் என்மேல் வரும்போது வெளி நிற்கவே.

    Vavviya baagatthu iraivarum neeyum magizhndhirukkum, Sevviyum ungal thirumanak kolamum sindhaiyulle, Avviyam theertthu ennai aanda por paadhamum aagivandhu, Vevviya kaalan enmel varumbodhu veli nirkave.

    जब निर्दयी यम मेरे पास आए, तब मेरे सामने प्रकट हों: आप और वे प्रभु जिनका आधा भाग आपने लिया, अपने आनंद में, अपने पावन विवाह-रूप में, उन स्वर्ण चरणों के साथ जिन्होंने मेरी ईर्ष्या मिटाकर मुझे अपना बनाया।

  20. வெளிநின்ற நின்திருமேனியைப் பார்த்து என் விழியும் நெஞ்சும், களிநின்ற வெள்ளம் கரைகண்டது இல்லை கருத்தினுள்ளே, தெளிநின்ற ஞானம் திகழ்கின்றது என்ன திருவுளமோ, ஒளிநின்ற கோணங்கள் ஒன்பதும் மேவி உறைபவளே.

    Velinindra nin thirumeniyaip paartthu en vizhiyum nenjum, Kalinindra vellam karaikandadhu illai karutthinulle, Thelinindra gnaanam thigazhgindradhu enna thiruvulamo, Olinindra konangal onbadhum mevi uraibavale.

    आपका पावन रूप प्रकट होते देखकर मेरी आँखों और हृदय में उमड़ी आनंद की बाढ़ का कोई किनारा नहीं, और मन में स्पष्ट ज्ञान चमक रहा है। यह आपकी कैसी इच्छा है, हे श्रीचक्र के नौ चमकते त्रिकोणों में बसने वाली?

  21. உறைகின்ற நின் திருக்கோயில் நின் கேள்வர் ஒரு பக்கமோ, அறைகின்ற நான் மறையின் அடியோ முடியோ அமுதம், நிறைகின்ற வெண் திங்களோ கஞ்சமோ எந்தன் நெஞ்சகமோ, மறைகின்ற வாரிதியோ பூரணாசல மங்கலையே.

    Uraigindra nin thirukkoyil nin kelvar oru pakkamo, Araigindra naan maraiyin adiyo mudiyo amudham, Niraigindra ven thingalo kanjamo endhan nenjagamo, Maraigindra vaaridhiyo Poornaachala Mangalaiye.

    हे पूर्ण पर्वत की मंगला, आप किस मंदिर में बसती हैं: अपने पति के एक भाग में? चारों वेदों के आदि या अंत में? अमृत से भरे श्वेत चंद्रमा में? कमल में? मेरे हृदय में? या उस सागर में जिसमें सब विलीन हो जाता है?

  22. மங்கலை செங்கலசம் முலையாள் மலையாள் வருணச், சங்கு அலை செங்கைச் சகல கலாமயில் தாவு கங்கை, பொங்கு அலை தங்கும் புரிசடையோன் புடையாள் உடையாள், பிங்கலை நீலி செய்யாள் வெளியாள் பசும் பெண்கொடியே.

    Mangalai sengalasam mulaiyaal malaiyaal varunach, Changu alai sengaich chagala kalaamayil thaavu Gangai, Pongu alai thangum purisadaiyon pudaiyaal udaiyaal, Pingalai Neeli seiyaal veliyaal pasum penkodiye.

    वह मंगला हैं, पर्वत-पुत्री; उनके लाल हाथों में शंख की चूड़ियाँ खनकती हैं; वह सब कलाओं की मोरनी हैं; वह उन प्रभु के साथ हैं जिनकी जटाओं में गंगा की लहरें ठहरती हैं; वह पिंगला, नीली, लाल, श्वेत और हरी कोमल लता हैं।

  23. கொடியே இளவஞ்சிக் கொம்பே எனக்கு வம்பே பழுத்த, படியே மறையின் பரிமளமே பனி மால் இமயப், பிடியே பிரமன் முதலாய தேவரைப் பெற்ற அம்மே, அடியேன் இறந்து இங்கு இனிப் பிறவாமல் வந்து ஆண்டு கொள்ளே.

    Kodiye ilavanjik kombe enakku vambe pazhuttha, Padiye maraiyin parimalame pani maal Imayap, Pidiye Biraman mudhalaaya dhevaraip petra amme, Adiyen irandhu ingu inip piravaamal vandhu aandu kolle.

    हे लता, कोमल वंजी की टहनी, बिना माँगे मेरे लिए पका फल, वेदों की सुगंध, बर्फीले हिमालय की युवा हथिनी, ब्रह्मा आदि देवताओं को जन्म देने वाली माँ: आइए और मुझे अपना लीजिए, कि मरकर फिर यहाँ जन्म न लूँ।

  24. கொள்ளேன் மனத்தில் நின் கோலம் அல்லாது அன்பர் கூட்டந்தன்னை, விள்ளேன் பரசமயம் விரும்பேன் வியன் மூவுலகுக்கு, உள்ளே அனைத்தினுக்கும் புறம்பே உள்ளத்தே விளைந்த, கள்ளே களிக்குங்களியே அளிய என் கண்மணியே.

    Kollen manatthil nin kolam allaadhu anbar koottandhannai, Villen parasamayam virumben viyan moovulagukku, Ulle anaitthinukkum purambe ullatthe vilaindha, Kalle kalikkungaliye aliya en kanmaniye.

    मैं मन में आपके रूप के सिवा कुछ नहीं रखूँगा; आपके भक्तों का संग कभी नहीं छोड़ूँगा; दूसरे मतों की चाह नहीं करूँगा। आप तीनों विशाल लोकों के भीतर भी हैं और सबसे परे भी; आप मेरे हृदय में उपजा मधु, आनंद का आनंद और मेरी आँखों की प्यारी पुतली हैं।

  25. மணியே மணியின் ஒளியே ஒளிரும் மணி புனைந்த, அணியே அணியும் அணிக்கு அழகே அணுகாதவர்க்குப், பிணியே பிணிக்கு மருந்தே அமரர் பெரு விருந்தே, பணியேன் ஒருவரை நின் பத்ம பாதம் பணிந்தபின்னே.

    Maniye maniyin oliye olirum mani punaindha, Aniye aniyum anikku azhage anugaadhavarkkup, Piniye pinikku marundhe amarar peru virundhe, Paniyen oruvarai nin padhma paadham panindhapinne.

    हे रत्न, रत्न की ज्योति, चमकते रत्नों से जड़ा आभूषण, आपके पहने गहनों की शोभा; जो दूर रहते हैं उनके लिए रोग, रोग की दवा, देवताओं का महाभोज: आपके कमल-चरणों में झुकने के बाद मैं किसी और के आगे नहीं झुकूँगा।

  26. பின்னே திரிந்து உன் அடியாரைப் பேணி பிறப்பு அறுக்க, முன்னே தவங்கள் முயன்று கொண்டேன் முதல் மூவருக்கும், அன்னே உலகுக்கு அபிராமி என்னும் அருமருந்தே, என்னே இனி உன்னை யான் மறவாமல் நின்று ஏத்துவனே.

    Pinne thirindhu un adiyaaraip peni pirappu arukka, Munne thavangal muyandru konden mudhal moovarukkum, Anne ulagukku Abhirami ennum arumarundhe, Enne ini unnai yaan maravaamal nindru etthuvane.

    पुनर्जन्म मिटाने के लिए मैंने पहले तप किए और आपके भक्तों के पीछे चलकर उनकी सेवा की। हे त्रिदेवों की माँ, संसार की दुर्लभ औषधि अभिरामी: कितना अद्भुत है कि अब मैं बिना भूले आपकी स्तुति करता रहूँगा।

  27. ஏத்தும் அடியவர் ஈரேழ் உலகினையும் படைத்தும், காத்தும் அழித்தும் திரிபவராம் கமழ்பூங்கடம்பு, சாத்தும் குழல் அணங்கே மணம் நாறும் நின் தாளிணைக்கு என், நாத் தங்கு புன்மொழி ஏறியவாறு நகையுடைத்தே.

    Etthum adiyavar eerezh ulaginaiyum padaitthum, Kaatthum azhitthum thiribavaraam kamazhpoongadambu, Saatthum kuzhal ananga manam naarum nin thaalinaikku en, Naath thangu punmozhi eriyavaaru nagaiyudaitthe.

    आपकी स्तुति करने वाले वे देवता हैं जो चौदह लोकों की रचना, पालन और संहार करते हैं। हे देवी, जिनके केशों में सुगंधित कदंब के फूल सजे हैं, यह हँसी की बात है कि मेरी तुच्छ वाणी आपके सुगंधित चरणों तक पहुँची।

  28. உடைத்தனை வஞ்சப் பிறவியை உள்ளம் உருகும் அன்பு, படைத்தனை பத்ம பதயுகம் சூடும் பணி எனக்கே, அடைத்தனை நெஞ்சத்து அழுக்கையெல்லாம் நின் அருட்புனலால், துடைத்தனை சுந்தரி நின் அருள் ஏதென்று சொல்லுவதே.

    Udaitthanai vanjap piraviyai ullam urugum anbu, Padaitthanai padhma padhayugam soodum pani enakke, Adaitthanai nenjatthu azhukkaiyellaam nin arutpunalaal, Thudaitthanai Sundhari nin arul edhendru solluvadhe.

    आपने मेरे छलपूर्ण जन्म-चक्र को तोड़ दिया; मुझे हृदय पिघलाने वाला प्रेम दिया; अपने कमल-चरण सिर पर धारण करने की सेवा दी; अपनी कृपा के जल से मेरे हृदय का सारा मैल धो दिया। हे सुंदरी, आपकी कृपा का वर्णन कैसे करूँ?

  29. சொல்லும் பொருளும் என நடம் ஆடும் துணைவருடன், புல்லும் பரிமளப் பூங்கொடியே நின் புதுமலர்த் தாள், அல்லும் பகலும் தொழுமவர்க்கே அழியா அரசும், செல்லும் தவநெறியும் சிவலோகமும் சித்திக்குமே.

    Sollum porulum ena nadam aadum thunaivarudan, Pullum parimalap poongodiye nin pudhumalarth thaal, Allum pagalum thozhumavarkke azhiyaa arasum, Sellum thavaneriyum Sivalogamum siddhikkume.

    हे सुगंधित फूलों की लता, जो अपने पति के साथ शब्द और अर्थ की तरह एक होकर नृत्य करती हैं: जो रात-दिन आपके नए फूल-से चरणों की पूजा करते हैं, उन्हें अविनाशी राज्य, तप का मार्ग और शिवलोक मिलता है।

  30. சித்தியும் சித்தி தரும் தெய்வம் ஆகித் திகழும் பரா, சக்தியும் சக்தி தழைக்கும் சிவமும் தவம் முயல்வார், முத்தியும் முத்திக்கு வித்தும் வித்து ஆகி முளைத்து எழுந்த, புத்தியும் புத்தியினுள்ளே புரக்கும் புரத்தை அன்றே.

    Siddhiyum siddhi tharum dheivam aagith thigazhum Paraa, Sakthiyum sakthi thazhaikkum Sivamum thavam muyalvaar, Mukthiyum mukthikku vitthum vitthu aagi mulaitthu ezhundha, Buddhiyum buddhiyinulle purakkum puratthai andre.

    वही सिद्धि हैं और सिद्धि देने वाली देवी, वही परा शक्ति और वह शिव जिनमें शक्ति फलती है; तप करने वालों की मुक्ति और उस मुक्ति का बीज, उस बीज से उगी बुद्धि, और बुद्धि के भीतर से रक्षा करने वाली त्रिपुरा भी वही हैं।

  31. அன்றே தடுத்து என்னை ஆண்டுகொண்டாய் கொண்டது அல்ல என்கை, நன்றே உனக்கு இனி நான் என் செயினும் நடுக்கடலுள், சென்றே விழினும் கரையேற்றுகை நின் திருவுளமே, ஒன்றே பல உருவே அருவே என் உமையவளே.

    Andre thadutthu ennai aandukondaai kondadhu alla engai, Nandre unakku ini naan en seyinum nadukkadalul, Sendre vizhinum karaietrugai nin thiruvulame, Ondre pala uruve aruve en Umaiyavale.

    बहुत पहले आपने मुझे रोककर अपना बना लिया; अब यह कहना कि नहीं अपनाया, क्या आपके लिए उचित होगा? अब मैं कुछ भी करूँ, बीच समुद्र में भी गिर जाऊँ, मुझे किनारे लगाना आपकी ही इच्छा है, हे मेरी उमा, जो एक भी हैं और अनेक भी, साकार भी और निराकार भी।

  32. உமையும் உமையொருபாகனும் ஏக உருவில் வந்து இங்கு, எமையும் தமக்கு அன்பு செய்யவைத்தார் இனி எண்ணுதற்குச், சமயங்களும் இல்லை ஈன்றெடுப்பாள் ஒரு தாயும் இல்லை, அமையும் அமையுறு தோளியர்மேல் வைத்த ஆசையுமே.

    Umaiyum Umaiyorubaaganum ega uruvil vandhu ingu, Emaiyum thamakku anbu seiyavaitthaar ini ennudharkuch, Chamayangalum illai eendreduppaal oru thaayum illai, Amaiyum amaiyuru tholiyarmel vaittha aasaiyume.

    उमा और उमा को अर्धांग में धारण करने वाले शिव एक ही रूप में यहाँ आए और मुझसे अपने प्रति प्रेम करवाया। अब मेरे लिए सोचने को कोई और मत नहीं, मुझे फिर जन्म देने वाली कोई माँ नहीं, और बाँस-से कंधों वाली स्त्रियों की चाह भी समाप्त हो गई।

  33. ஆசைக் கடலில் அகப்பட்டு அருளற்ற அந்தகன் கைப், பாசத்தில் அல்லற்பட இருந்தேனை நின் பாதம் என்னும், வாசக் கமலம் தலைமேல் வலிய வைத்து ஆண்டு கொண்ட, நேசத்தை என் சொல்லுவேன் ஈசர் பாகத்து நேரிழையே.

    Aasaik kadalil agappattu arulatra andhagan kaip, Paasatthil allarpada irundhenai nin paadham ennum, Vaasak kamalam thalaimel valiya vaitthu aandu konda, Nesatthai en solluven Eesar baagatthu nerizhaiye.

    मैं इच्छाओं के सागर में फँसा था, निर्दयी यम के पाश में कष्ट पाने वाला था, तब आपने स्वयं अपने चरण-रूपी सुगंधित कमल मेरे सिर पर रखकर मुझे अपना लिया। उस प्रेम का वर्णन कैसे करूँ, हे सुंदर आभूषणों वाली, ईश्वर की अर्धांगिनी?

  34. இழைக்கும் வினைவழியே அடும் காலன் எனை நடுங்க, அழைக்கும் பொழுது வந்து அஞ்சல் என்பாய் அத்தர் சித்தம் எல்லாம், குழைக்கும் களபக் குவிமுலை யாமளைக் கோமளமே, உழைக்கும் பொழுது உன்னையே அன்னையே என்பன் ஓடிவந்தே.

    Izhaikkum vinaivazhiye adum kaalan enai nadunga, Azhaikkum pozhudhu vandhu anjal enbaai atthar chittham ellaam, Kuzhaikkum kalabak kuvimulai Yaamalaik komalame, Uzhaikkum pozhudhu unnaiye annaiye enban odivandhe.

    जब कर्मों की राह पर प्रहार करने वाला यम मुझे बुलाए और मैं काँपूँ, तब आकर कहिए 'डरो मत'। हे कोमल यामला, जिनके चंदन-लिप्त स्तन प्रभु का मन पिघला देते हैं: जब मैं कष्ट में होऊँगा, दौड़कर आपको 'माँ!' कहकर पुकारूँगा।

  35. வந்தே சரணம் புகும் அடியாருக்கு வானுலகம், தந்தே பரிவொடு தான் போய் இருக்கும் சதுர்முகமும், பைந் தேன் அலங்கல் பரு மணி ஆகமும் பாகமும் பொற், செந் தேன் மலரும் அலர் கதிர் ஞாயிறும் திங்களுமே.

    Vandhe saranam pugum adiyaarukku vaanulagam, Thandhe parivodu thaan poi irukkum chadhurmugamum, Paindhen alangal paru mani aagamum baagamum por, Sendhen malarum alar kadhir gnaayirum thingalume.

    जो भक्त शरण में आते हैं, उन्हें वह प्रेम से स्वर्ग देती हैं, और स्वयं ब्रह्मा के चार मुखों में, मधु-भरी मालाओं और रत्नों से सजे विष्णु के वक्ष में, शिव के अर्धांग में, सुनहरे लाल कमल में, और दमकते सूर्य और चंद्रमा में जाकर बसती हैं।

  36. திங்கட் பகவின் மணம் நாறும் சீறடி சென்னி வைக்க, எங்கட்கு ஒரு தவம் எய்தியவா எண் இறந்த விண்ணோர், தங்கட்கும் இந்தத் தவம் எய்துமோ தரங்கக் கடலுள், வெங் கண் பணி அணைமேல் துயில்கூரும் விழுப்பொருளே.

    Thingat pagavin manam naarum seeradi chenni vaikka, Engatku oru thavam eidhiyavaa en irandha vinnor, Thangatkum indhath thavam eidhumo tharangak kadalul, Venkan pani anaimel thuyilkoorum vizhupporule.

    मुझे यह कैसा पुण्य मिला कि आप अपने अर्धचंद्र-से सुगंधित छोटे चरण मेरे सिर पर रखती हैं? क्या असंख्य देवताओं को भी ऐसा पुण्य मिलता है? आप वही परम तत्व हैं जो लहराते सागर में भयंकर नेत्रों वाले सर्प की शय्या पर सोती हैं।

  37. பொருளே பொருள் முடிக்கும் போகமே அரும் போகம் செய்யும், மருளே மருளில் வரும் தெருளே என் மனத்து வஞ்சத்து, இருள் ஏதும் இன்றி ஒளி வெளி ஆகி இருக்கும் உன்தன், அருள் ஏது அறிகின்றிலேன் அம்புயாதனத்து அம்பிகையே.

    Porule porul mudikkum bogame arum bogam seiyum, Marule marulil varum therule en manatthu vanjatthu, Irul edhum indri oli veli aagi irukkum undhan, Arul edhu arigindrilen Ambuyaadhanatthu Ambigaiye.

    आप ही धन हैं और धन से मिलने वाला भोग; आप ही वह मोह हैं जो दुर्लभ सुख देता है, और मोह से निकलने वाली स्पष्टता। हे कमलासन पर बैठी अंबिका, मैं आपकी उस कृपा को नहीं समझ पाता जिसने मेरे मन के छल का सारा अंधकार मिटाकर उसे खुला प्रकाश बना दिया।

  38. கைக்கே அணிவது கன்னலும் பூவும் கமலம் அன்ன, மெய்க்கே அணிவது வெண் முத்துமாலை விட அரவின், பைக்கே அணிவது பன்மணிக் கோவையும் பட்டும் எட்டுத், திக்கே அணியும் திரு உடையானிடம் சேர்பவளே.

    Kaikke anivadhu kannalum poovum kamalam anna, Meikke anivadhu ven mutthumaalai vida aravin, Paikke anivadhu panmanik kovaiyum pattum ettuth, Thikke aniyum thiru udaiyaanidam serbavale.

    आपके हाथों में गन्ने का धनुष और फूल हैं; कमल-से शरीर पर श्वेत मोतियों की माला है; नाग के फन-सी कमर पर अनेक रत्नों की करधनी और रेशम है; और आप उन प्रभु से जुड़ी हैं जो आठों दिशाओं को वस्त्र की तरह पहनते हैं।

  39. பவளக் கொடியில் பழுத்த செவ்வாயும் பனிமுறுவல், தவளத் திரு நகையும் துணையா எங்கள் சங்கரனைத், துவளப் பொருது துடியிடை சாய்க்கும் துணை முலையாள், அவளைப் பணிமின் கண்டீர் அமராவதி ஆளுகைக்கே.

    Pavalak kodiyil pazhuttha sevvaayum panimuruval, Thavalath thiru nagaiyum thunaiyaa engal Sankaranaith, Thuvalap porudhu thudiyidai saaikkum thunai mulaiyaal, Avalaip panimin kandeer Amaraavadhi aalugaikke.

    वह, जिनके होंठ मूँगे की लता पर पके फल-से लाल हैं और मुस्कान शीतल मोती-सी श्वेत है, जिनके स्तनों ने डमरू-सी कमर को झुका दिया और हमारे शंकर को भी जीत लिया: उन्हें प्रणाम करो, और तुम देवताओं की नगरी अमरावती पर राज करोगे।

  40. ஆளுகைக்கு உன்தன் அடித்தாமரைகள் உண்டு அந்தகன்பால், மீளுகைக்கு உன்தன் விழியின் கடை உண்டு மேல் இவற்றின், மூளுகைக்கு என் குறை நின் குறையே அன்று முப்புரங்கள், மாளுகைக்கு அம்பு தொடுத்த வில்லான் பங்கில் வாணுதலே.

    Aalugaikku undhan adith thaamaraigal undu andhaganpaal, Meelugaikku undhan vizhiyin kadai undu mel ivatrin, Moolugaikku en kurai nin kuraiye andru muppurangal, Maalugaikku ambu thodutha villaan pangil vaanudhale.

    मुझ पर राज करने के लिए आपके कमल-चरण हैं; यम से लौट आने के लिए आपकी कृपा-दृष्टि है। यदि ये मुझे न मिलें, तो क्या मेरी कमी आपकी ही कमी नहीं? हे दमकते माथे वाली, जो त्रिपुर नष्ट करने वाले धनुर्धर शिव की अर्धांगिनी हैं।

  41. வாள் நுதல் கண்ணியை விண்ணவர் யாவரும் வந்து இறைஞ்சிப், பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியை பேதை நெஞ்சில், காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியை காணும் அன்பு, பூணுதற்கு எண்ணிய எண்ணம் அன்றோ முன் செய் புண்ணியமே.

    Vaal nudhal kanniyai vinnavar yaavarum vandhu iraignjip, Penudharku enniya Emperumaattiyai pedhai nenjil, Kaanudharku anniyal allaadha kanniyai kaanum anbu, Poonudharku enniya ennam andro mun sei punniyame.

    दमकते माथे वाली कन्या, हमारी देवी, जिन्हें सब देवता आकर नमन करते और सेवा करना चाहते हैं, जो मूर्ख हृदय को सहज नहीं दिखतीं: उन्हें देखने के प्रेम की चाह जागना ही पूर्व जन्म के पुण्यों का फल है।

  42. புண்ணியம் செய்தனமே மனமே புதுப் பூங் குவளைக், கண்ணியும் செய்ய கணவரும் கூடி நம் காரணத்தால், நண்ணி இங்கே வந்து தம் அடியார்கள் நடு இருக்கப், பண்ணி நம் சென்னியின் மேல் பத்ம பாதம் பதித்திடவே.

    Punniyam seidhaname maname pudhup poong kuvalaik, Kanniyum seiya kanavarum koodi nam kaaranatthaal, Nanni inge vandhu tham adiyaargal nadu irukkap, Panni nam senniyin mel padhma paadham padhitthidave.

    हे मन, हमने ज़रूर पुण्य किए हैं! नए नीलकमल जैसी आँखों वाली देवी और उनके लाल वर्ण वाले पति हमारे लिए साथ यहाँ आए, हमें अपने भक्तों के बीच बिठाया और हमारे सिर पर अपने कमल-चरण रख दिए।

  43. இடங்கொண்டு விம்மி இணைகொண்டு இறுகி இளகி முத்து, வடங்கொண்ட கொங்கை மலைகொண்டு இறைவர் வலிய நெஞ்சை, நடங்கொண்ட கொள்கை நலம் கொண்ட நாயகி நல் அரவின், படம் கொண்ட அல்குல் பனிமொழி வேதப் பரிபுரையே.

    Idangondu vimmi inaigondu irugi ilagi mutthu, Vadangonda kongai malaigondu iraivar valiya nenjai, Nadangonda kolgai nalam konda naayagi nal aravin, Padam konda algul panimozhi Vedhap paripuraiye.

    हमारी देवी, जिनके भरे, सटे हुए, मोतियों की लड़ियों से सजे स्तनों ने प्रभु के दृढ़ हृदय को नचा दिया; नाग के फन-सी कमर और शीतल वाणी वाली, जिनके पायल स्वयं वेद हैं।

  44. பரிபுரச் சீறடிப் பாசாங்குசை பஞ்சபாணி இன்சொல், திரிபுர சுந்தரி சிந்துர மேனியள் தீமை நெஞ்சில், புரிபுர வஞ்சரை அஞ்சக் குனி பொருப்புச்சிலைக் கை, எரி புரை மேனி இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே.

    Paripurach cheeradip paasaangusai Panchabaani insol, Thiripura Sundhari sindhura meniyal theemai nenjil, Puripura vanjarai anjak kuni poruppuchchilaik kai, Eri purai meni iraivar sembaagatthu irundhavale.

    उनके छोटे चरणों में पायल हैं, हाथों में पाश और अंकुश, पाँच फूलों के बाण और मधुर वाणी; वह सिंदूर-वर्णा त्रिपुरसुंदरी हैं, जो अग्नि-से शरीर वाले उन प्रभु के लाल अर्धांग में बैठी हैं जिन्होंने पर्वत को धनुष बनाकर त्रिपुर के दुष्ट असुरों को डराया।

  45. தவளே இவள் எங்கள் சங்கரனார் மனை மங்கலமாம், அவளே அவர்தமக்கு அன்னையும் ஆயினள் ஆகையினால், இவளே கடவுளர் யாவர்க்கும் மேலை இறைவியும் ஆம், துவளேன் இனி ஒரு தெய்வம் உண்டாக மெய்த் தொண்டு செய்தே.

    Thavale ival engal Sankaranaar manai mangalamaam, Avale avardhamakku annaiyum aayinal aagaiyinaal, Ivale kadavular yaavarkkum melai iraiviyum aam, Thuvalen ini oru dheivam undaaga meith thondu seidhe.

    वह महान तपस्विनी हैं, हमारे शंकर के घर की मंगलमयी पत्नी, और उनकी माँ भी बनीं; इसलिए वही सब देवताओं से ऊपर की देवी हैं। उनकी सच्ची सेवा करते हुए अब मैं किसी और देवता के होने की सोचकर नहीं डगमगाऊँगा।

  46. தொண்டு செய்யாதுநின் பாதம் தொழாது துணிந்து இச்சையே, பண்டு செய்தார் உளரோ இலரோ அப் பரிசு அடியேன், கண்டு செய்தால் அது கைதவமோ அன்றிச் செய்தவமோ, மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றே பின் வெறுக்கை அன்றே.

    Thondu seiyaadhunin paadham thozhaadhu thunindhu ichchaiye, Pandu seidhaar ularo ilaro ap parisu adiyen, Kandu seidhaal adhu kaidhavamo andrich cheidhavamo, Mindu seidhaalum porukkai nandre pin verukkai andre.

    क्या पहले ऐसे लोग थे जिन्होंने आपकी सेवा या चरण-पूजा किए बिना, निडर होकर मनमानी की? यदि मैं, आपका दास, उन्हें देखकर वैसा करूँ, तो वह छल है या तप? मैं हठ करूँ तब भी मुझे क्षमा करना ही आपके लिए उचित है, ठुकराना नहीं।

  47. வெறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும் தம் அடியாரை மிக்கோர், பொறுக்கும் தகைமை புதியது அன்றே புது நஞ்சை உண்டு, கறுக்கும் திருமிடற்றான் இடப்பாகம் கலந்த பொன்னே, மறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும் யானுன்னை வாழ்த்துவனே.

    Verukkum thagaimaigal seyinum tham adiyaarai mikkor, Porukkum thagaimai pudhiyadhu andre pudhu nanjai undu, Karukkum thirumidatraan idappaagam kalandha ponne, Marukkum thagaimaigal seyinum yaanunnai vaazhtthuvane.

    सेवक घृणित काम भी करें तो महान लोग उन्हें क्षमा करते हैं, यह नई बात नहीं। हे स्वर्णिम देवी, ताज़ा विष पीकर नीले कंठ वाले प्रभु के वाम भाग में मिली हुई: मैं ठुकराने लायक काम भी करूँ, तब भी आपकी स्तुति करता रहूँगा।

  48. வாழும்படி ஒன்று கண்டு கொண்டேன் மனத்தே ஒருவர், வீழும்படி அன்று விள்ளும்படி அன்று வேலை நிலம், ஏழும் பரு வரை எட்டும் எட்டாமல் இரவு பகல், சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே.

    Vaazhumpadi ondru kandu konden manatthe oruvar, Veezhumpadi andru villumpadi andru velai nilam, Ezhum paru varai ettum ettaamal iravu pagal, Soozhum sudarkku naduve kidandhu sudargindradhe.

    मैंने जीने का एक मार्ग पा लिया है। यह मन को गिरने नहीं देता, और शब्दों में कहा नहीं जा सकता। समुद्रों, सात लोकों और आठ महापर्वतों की पहुँच से परे, यह रात-दिन घूमते सूर्य और चंद्रमा के बीच दमकता है।

  49. சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப், படரும் பரிமளப் பச்சைக் கொடியைப் பதித்து நெஞ்சில், இடரும் தவிர்த்து இமைப்போது இருப்பார் பின்னும் எய்துவரோ, குடரும் கொழுவும் குருதியும் தோயும் குரம்பையிலே.

    Sudarum kalaimadhi thundrum sadaimudik kundril ondrip, Padarum parimalap pachchaik kodiyaip padhitthu nenjil, Idarum thavirtthu imaippodhu iruppaar pinnum eidhuvaro, Kudarum kozhuvum kurudhiyum thoyum kurambaiyile.

    वह सुगंधित हरी लता हैं जो दमकते अर्धचंद्र वाले शिव के जटा-पर्वत से लिपटकर फैलती है। जो उन्हें हृदय में बसाकर, कष्ट छोड़कर, पल भर भी उनके साथ रहते हैं, क्या वे फिर आँतों, चर्बी और रक्त की इस झोंपड़ी (शरीर) में आएँगे?

  50. குரம்பை அடுத்து குடிபுக்க ஆவி வெங் கூற்றுக்கு இட்ட, வரம்பை அடுத்து மறுகும் அப்போது வளைக்கை அமைத்து, அரம்பை அடுத்து அரிவையர் சூழ வந்து அஞ்சல் என்பாய், நரம்பை அடுத்து இசை வடிவாய் நின்ற நாயகியே.

    Kurambai adutthu kudipukka aavi ven koortrukku itta, Varambai adutthu marugum appodhu valaikkai amaitthu, Arambai adutthu arivaiyar soozha vandhu anjal enbaai, Narambai adutthu isai vadivaai nindra naayagiye.

    जब इस शरीर में बसा प्राण क्रूर यम की तय सीमा के पास पहुँचकर व्याकुल हो, तब चूड़ियों वाला हाथ उठाकर, रंभा जैसी अप्सराओं से घिरी आकर कहिए 'डरो मत', हे देवी, जो तारों में संगीत बनकर बसती हैं।

  51. நாயகி நான்முகி நாராயணி கை நளின பஞ்ச, சாயகி சாம்பவி சங்கரி சாமளை சாதி நச்சு, வாய் அகி மாலினி வாராகி சூலினி மாதங்கி என்று, ஆய கியாதியுடையாள் சரணம் அரண் நமக்கே.

    Naayagi Naanmugi Naaraayani kai nalina pancha, Saayagi Saambhavi Sankari Saamalai saadhi nachchu, Vaai agi Maalini Vaaraagi Soolini Maadhangi endru, Aaya kiyaadhiyudaiyaal charanam aran namakke.

    नायिका, ब्रह्माणी, नारायणी, हाथ में पाँच कमल-बाण धारण करने वाली, शांभवी, शंकरी, श्यामला, विषैले नाग वाली, मालिनी, वाराही, शूलिनी, मातंगी: इन प्रसिद्ध नामों वाली देवी के चरण ही हमारा दुर्ग हैं।

  52. அரணம் பொருள் என்று அருள் ஒன்று இலாத அசுரர் தங்கள், முரண் அன்று அழிய முனிந்த பெம்மானும் முகுந்தனுமே, சரணம் சரணம் என நின்ற நாயகி தன் அடியார், மரணம் பிறவி இரண்டும் எய்தார் இந்த வையகத்தே.

    Aranam porul endru arul ondru ilaadha asurar thangal, Muran andru azhiya munindha Pemmaanum Mugundhanume, Charanam charanam ena nindra naayagi than adiyaar, Maranam piravi irandum eidhaar indha vaiyagatthe.

    उनके सामने शिव भी, जिन्होंने किलों पर भरोसा करने वाले कृपाहीन असुरों का क्रोध से नाश किया, और विष्णु भी 'शरण, शरण' कहकर खड़े रहे। उनके भक्त इस संसार में न मृत्यु पाते हैं, न पुनर्जन्म।

  53. வையம் துரகம் மதகரி மா மகுடம் சிவிகை, பெய்யும் கனகம் பெருவிலை ஆரம் பிறை முடித்த, ஐயன் திருமனையாள் அடித் தாமரைக்கு அன்பு முன்பு, செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே.

    Vaiyam thuragam madhakari maa magudam sivigai, Peiyum kanagam peruvilai aaram pirai mudittha, Aiyan thirumanaiyaal adith thaamaraikku anbu munbu, Seiyum thavamudaiyaarkku ulavaagiya chinnangale.

    भूमि, घोड़े, मदमस्त हाथी, बड़ा मुकुट, पालकी, बरसता सोना और अनमोल हार: ये उन लोगों के चिह्न हैं जिन्होंने पहले चंद्र-मुकुट वाले प्रभु की पत्नी के कमल-चरणों में प्रेम अर्पित किया।

  54. சின்னஞ் சிறிய மருங்கினில் சாத்திய செய்ய பட்டும், பென்னம் பெரிய முலையும் முத்தாரமும் பிச்சி மொய்த்த, கன்னங்கரிய குழலும் கண் மூன்றும் கருத்தில் வைத்துத், தன்னந்தனி இருப்பார்க்கு இது போலும் தவம் இல்லையே.

    Chinnanj chiriya marunginil saatthiya seiya pattum, Pennam periya mulaiyum mutthaaramum pichchi moittha, Kannangariya kuzhalum kan moondrum karutthil vaitthuth, Thannandhani iruppaarkku idhu polum thavam illaiye.

    उनकी पतली कमर पर लाल रेशम, भरे स्तन और मोतियों का हार, चमेली से भरे घने काले केश, और तीन नेत्र: जो एकांत में इन्हें मन में बसाकर बैठते हैं, उनके लिए इससे बड़ा कोई तप नहीं।

  55. இல்லாமை சொல்லி ஒருவர் தம்பால் சென்று இழிவுபட்டு, நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல் நித்தம் நீடு தவம், கல்லாமை கற்ற கயவர் தம்பால் ஒரு காலத்திலும், செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே.

    Illaamai solli oruvar thambaal sendru izhivupattu, Nillaamai nenjil ninaiguvirel nittham needu thavam, Kallaamai katra kayavar thambaal oru kaalatthilum, Chellaamai vaittha Thiripurai paadhangal chermingale.

    यदि तुम नहीं चाहते कि किसी के पास जाकर अपनी कमी बताओ और अपमानित हो, तो त्रिपुरा के चरणों में जाओ, जिन्होंने अपने महान तप से यह तय किया है कि तुम्हें कभी अज्ञान ही सीखे हुए नीच लोगों के पास न जाना पड़े।

  56. மின் ஆயிரம் ஒரு மெய் வடிவு ஆகி விளங்குகின்ற, அன்னாள் அகம் மகிழ் ஆனந்தவல்லி அருமறைக்கு, முன்னாய் நடு எங்கும் ஆய் முடிவு ஆய முதல்விதன்னை, உன்னாது ஒழியினும் உன்னினும் வேண்டுவது ஒன்று இல்லையே.

    Min aayiram oru mei vadivu aagi vilangugindra, Annaal agam magizh Aanandhavalli arumaraikku, Munnaai nadu engum aai mudivu aaya mudhalvidhannai, Unnaadhu ozhiyinum unninum venduvadhu ondru illaiye.

    वह हज़ार बिजलियों जैसी एक सच्चे रूप में चमकती हैं; वह आनंदवल्ली हैं, जो प्रभु के हृदय को आनंदित करती हैं; वह दुर्लभ वेदों का आदि, मध्य और अंत हैं। कोई उन्हें याद करे या न करे, उन्हें किसी चीज़ की आवश्यकता नहीं।

  57. ஒன்றாய் அரும்பி பலவாய் விரிந்து இவ் உலகு எங்குமாய், நின்றாள் அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள் என்றன் நெஞ்சினுள்ளே, பொன்றாது நின்று புரிகின்றவா இப் பொருள் அறிவார், அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும் என் ஐயனுமே.

    Ondraai arumbi palavaai virindhu iv ulagu engumaai, Nindraal anaitthaiyum neengi nirpaal endran nenjinulle, Pondraadhu nindru purigindravaa ip porul arivaar, Andru aalilaiyil thuyindra Pemmaanum en Aiyanume.

    वह एक के रूप में अंकुरित हुईं, अनेक बनकर फैलीं, और यह सारा संसार बनकर खड़ी हैं; फिर भी सबसे अलग हैं। वह मेरे हृदय में अविनाशी रहकर कैसे कार्य करती हैं, यह रहस्य केवल वटपत्र पर सोए विष्णु और मेरे प्रभु शिव जानते हैं।

  58. ஐயன் அளந்தபடி இரு நாழி கொண்டு அண்டம் எல்லாம், உய்ய அறம் செயும் உன்னையும் போற்றி ஒருவர் தம்பால், செய்ய பசுந்தமிழ்ப் பாமாலையும் கொண்டு சென்று பொய்யும், மெய்யும் இயம்பவைத்தாய் இதுவோ உன்தன் மெய்யருளே.

    Aiyan alandhapadi iru naazhi kondu andam ellaam, Uyya aram seyum unnaiyum potri oruvar thambaal, Seiya pasundhamizhp paamaalaiyum kondu sendru poiyum, Meiyum iyambavaitthaai idhuvo undhan meiyarule.

    प्रभु के दिए दो नाप अनाज से आप सारे ब्रह्मांड के कल्याण के लिए धर्म करती हैं; फिर भी आपने मुझे किसी मनुष्य के पास ताज़ी तमिल कविताओं की माला लेकर भेजा और सच-झूठ दोनों कहलवाए। क्या यही आपकी सच्ची कृपा है?

  59. அருணாம்புயத்தும் என் சித்தாம்புயத்தும் அமர்ந்திருக்கும், தருணாம்புயமுலைத் தையல் நல்லாள் தகை சேர் நயனக், கருணாம்புயமும் வதனாம்புயமும் கராம்புயமும், சரணாம்புயமும் அல்லால் கண்டிலேன் ஒரு தஞ்சமுமே.

    Arunaambuyatthum en chitthaambuyatthum amarndhirukkum, Tharunaambuya mulaith thaiyal nallaal thagai ser nayanak, Karunaambuyamum vadhanaambuyamum karaambuyamum, Charanaambuyamum allaal kandilen oru thanjamume.

    कमल-कलियों जैसे स्तनों वाली सुंदर युवती, जो लाल कमल में और मेरे मन-कमल में बसती हैं: उनके करुणामय नेत्र-कमल, मुख-कमल, कर-कमल और चरण-कमल के सिवा मुझे कोई और शरण नहीं दिखती।

  60. தஞ்சம் பிறிது இல்லை ஈது அல்லது என்று உன் தவநெறிக்கே, நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன் ஒற்றை நீள்சிலையும், அஞ்சு அம்பும் இக்கு அலராக நின்றாய் அறியார் எனினும், பஞ்சு அஞ்சு மெல்லடியார் அடியார் பெற்ற பாலரையே.

    Thanjam piridhu illai eedhu alladhu endru un thavanerikke, Nenjam payila ninaikkindrilen otrai neelsilaiyum, Anju ambum ikku alaraaga nindraai ariyaar eninum, Panju anju melladiyaar adiyaar petra baalaraiye.

    यह जानते हुए भी कि इसके सिवा कोई शरण नहीं, मैं अपने मन को आपके तप-मार्ग में नहीं लगाता। आप गन्ने का एक लंबा धनुष और पाँच फूलों के बाण लेकर खड़ी हैं। भक्तों के बच्चे कुछ न जानें, तब भी क्या आप, जिनके चरण रुई से भी कोमल हैं, उन्हें ठुकराएँगी?

  61. பாலினும் சொல் இனியாய் பனி மா மலர்ப் பாதம் வைக்க, மாலினும் தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார் சடையின், மேலினும் கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும் மெய்ப் பீடம் ஒரு, நாலினும் சால நன்றோ அடியேன் முடை நாய்த் தலையே.

    Paalinum sol iniyaai pani maa malarp paadham vaikka, Maalinum dhevar vananga nindron kondrai vaar sadaiyin, Melinum keezhnindru Vedhangal paadum meip peedam oru, Naalinum saala nandro adiyen mudai naaith thalaiye.

    हे दूध से भी मधुर वाणी वाली: अपने शीतल कमल-चरण रखने के लिए क्या मेरा दुर्गंधित कुत्ते जैसा सिर, उन शिव की कोंड्रै सजी जटाओं से जिन्हें विष्णु और देवता नमन करते हैं, और नीचे खड़े होकर गाते चारों वेदों के सच्चे आसन से भी अच्छा है?

  62. நாயேனையும் இங்கு ஒரு பொருளாக நயந்து வந்து, நீயே நினைவின்றி ஆண்டு கொண்டாய் நின்னை உள்ளவண்ணம், பேயேன் அறியும் அறிவு தந்தாய் என்ன பேறு பெற்றேன், தாயே மலைமகளே செங்கண் மால் திருத் தங்கைச்சியே.

    Naayenaiyum ingu oru porulaaga nayandhu vandhu, Neeye ninaivindri aandu kondaai ninnai ullavannam, Peyen ariyum arivu thandhaai enna peru petren, Thaaye Malaimagale Sengan Maal thiruth thangachchiye.

    आप प्रेम से आईं और बिना माँगे मुझ जैसे कुत्ते को भी कुछ मानकर अपना बना लिया; इस मूर्ख को आपको वैसे ही जानने का ज्ञान दिया जैसी आप हैं। मुझे कैसा सौभाग्य मिला, हे माँ, पर्वत-पुत्री, लाल नेत्रों वाले विष्णु की पावन बहन!

  63. தங்கச் சிலை கொண்டு தானவர் முப்புரம் சாய்த்து மத, வெங் கண் கரி உரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக், கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி கோகனகச், செங் கைக் கரும்பும் மலரும் எப்போதும் என் சிந்தையதே.

    Thangach chilai kondu dhaanavar muppuram saaitthu madha, Ven kan kari uri portha senjevagan meiyadaiyak, Kongaik kurumbaik kuriyitta naayagi koganagach, Sen kaik karumbum malarum eppodhum en sindhaiyadhe.

    वह देवी, जिन्होंने उस लाल वीर शिव के शरीर पर अपने स्तनों की छाप छोड़ी, जिन्होंने स्वर्ण धनुष से असुरों के त्रिपुर गिराए और भयंकर नेत्रों वाले मदमस्त हाथी की खाल ओढ़ी: उनके लाल कमल-हाथों का गन्ने का धनुष और फूल सदा मेरे मन में हैं।

  64. தேறும்படி சில ஏதுவும் காட்டி முன் செல்கதிக்குக், கூறும் பொருள் குன்றில் கொட்டும் தறி குறிக்கும் சமயம், ஆறும் தலைவி இவளாய் இருப்பது அறிந்திருந்தும், வேறும் சமயம் உண்டு என்று கொண்டாடிய வீணருக்கே.

    Therumpadi sila edhuvum kaatti mun selkadhikkuk, Koorum porul kundril kottum thari kurikkum samayam, Aarum thalaivi ivalaai iruppadhu arindhirundhum, Verum samayam undu endru kondaadiya veenarukke.

    कुछ लोग जानते हैं कि वह छहों मतों की स्वामिनी हैं, फिर भी दूसरे मतों का गुणगान करते हैं। ऐसे व्यर्थ लोगों को आगे की गति के बारे में तर्क देकर समझाना चट्टान में खूँटा ठोकने जैसा है।

  65. வீணே பலி கவர் தெய்வங்கள்பால் சென்று மிக்க அன்பு, பூணேன் உனக்கு அன்பு பூண்டுகொண்டேன் நின்புகழ்ச்சி அன்றிப், பேணேன் ஒரு பொழுதும் திருமேனி ப்ரகாசம் அன்றிக், காணேன் இரு நிலமும் திசை நான்கும் ககனமுமே.

    Veene bali kavar dheivangalpaal sendru mikka anbu, Poonen unakku anbu poondukonden ninpugazhchchi andrip, Penen oru pozhudhum thirumeni prakaasam andrik, Kaanen iru nilamum thisai naangum kaganamume.

    मैं व्यर्थ बलि लेने वाले देवताओं के पास जाकर उन्हें प्रेम नहीं दूँगा; मैंने अपना प्रेम आपको दे दिया है। मैं कभी आपकी स्तुति के सिवा कुछ नहीं सँजोऊँगा, और विशाल धरती, चारों दिशाओं और आकाश में आपके पावन रूप की ज्योति के सिवा कुछ नहीं देखता।

  66. ககனமும் வானும் புவனமும் காண விற் காமன் அங்கம், தகனம் முன் செய்த தவப் பெருமாற்கு தடக்கையும் செம், முகனும் முந்நான்கு இருமூன்று எனத் தோன்றிய மூதறிவின், மகனும் உண்டாயது அன்றோ வல்லி நீ செய்த வல்லபமே.

    Kaganamum vaanum puvanamum kaana vir Kaaman angam, Thaganam mun seidha thavap perumaarku thadakkaiyum sem, Muganum munnaangu irumoondru enath thondriya moodharivin, Maganum undaayadhu andro valli nee seidha vallabame.

    महान तपस्वी शिव ने आकाश, स्वर्ग और धरती के सामने धनुर्धर कामदेव का शरीर जला दिया था। फिर भी उन्हें बारह बलवान भुजाओं और छह लाल मुखों वाला प्राचीन ज्ञानी पुत्र मिला। हे लता-सी देवी, क्या यह आपकी ही करामात नहीं थी?

  67. வல்லபம் ஒன்று அறியேன் சிறியேன் நின் மலரடிச் செம், பல்லவம் அல்லது பற்று ஒன்று இலேன் பசும் பொற் பொருப்பு, வில்லவர் தம்முடன் வீற்றிருப்பாய் வினையேன் தொடுத்த, சொல் அவமாயினும் நின் திரு நாமங்கள் தோத்திரமே.

    Vallabam ondru ariyen siriyen nin malaradich chem, Pallavam alladhu patru ondru ilen pasum por poruppu, Villavar thammudan veetriruppaai vinaiyen thodutha, Sol avamaayinum nin thiru naamangal thotthirame.

    मैं छोटा हूँ, कोई कौशल नहीं जानता; आपके कमल-चरणों की लाल कोंपलों के सिवा मेरा कोई सहारा नहीं। हे सुनहरे पर्वत को धनुष बनाने वाले प्रभु के साथ विराजने वाली: इस पापी के जोड़े शब्द व्यर्थ भी हों, तो आपके पावन नाम उन्हें स्तोत्र बना देते हैं।

  68. தோத்திரம் செய்து தொழுது மின் போலும் நின் தோற்றம் ஒரு, மாத்திரைப் போதும் மனத்தில் வையாதவர் வண்மை குலம், கோத்திரம் கல்வி குணம் குன்றி நாளும் குடில்கள் தொறும், பாத்திரம் கொண்டு பலிக்கு உழலாநிற்பர் பார் எங்குமே.

    Thotthiram seidhu thozhudhu min polum nin thotram oru, Maatthiraip podhum manatthil vaiyaadhavar vanmai kulam, Kotthiram kalvi gunam kundri naalum kudilgal thorum, Paatthiram kondu palikku uzhalaanirpar paar engume.

    जो कभी आपकी स्तुति नहीं करते, नमन नहीं करते, आपके बिजली-से रूप को पल भर भी मन में नहीं रखते, वे अपनी उदारता, कुल, गोत्र, विद्या और चरित्र खो देंगे, और हर दिन हाथ में भिक्षा-पात्र लिए झोंपड़ी-झोंपड़ी पूरी धरती पर भटकेंगे।

  69. பாரும் புனலும் கனலும் வெங் காலும் படர் விசும்பும், ஊரும் முருகு சுவை ஒளி ஊறு ஒலி ஒன்றுபடச், சேரும் தலைவி சிவகாம சுந்தரி சீறடிக்கே, சாரும் தவம் உடையார் படையாத தனம் இல்லையே.

    Paarum punalum kanalum ven kaalum padar visumbum, Oorum murugu suvai oli ooru oli ondrupadach, Cherum thalaivi Sivakaama Sundhari seeradikke, Chaarum thavam udaiyaar padaiyaadha thanam illaiye.

    पृथ्वी, जल, अग्नि, तेज़ वायु और फैला आकाश, गंध, स्वाद, रूप, स्पर्श और शब्द के साथ, सब शिवकाम सुंदरी देवी में एक हो जाते हैं। जिनके पास उनके छोटे चरणों तक पहुँचने का पुण्य है, उन्हें किसी धन की कमी नहीं रहती।

  70. தனம் தரும் கல்வி தரும் ஒருநாளும் தளர்வு அறியா, மனம் தரும் தெய்வ வடிவும் தரும் நெஞ்சில் வஞ்சம் இல்லா, இனம் தரும் நல்லன எல்லாம் தரும் அன்பர் என்பவர்க்கே, கனம் தரும் பூங் குழலாள் அபிராமி கடைக்கண்களே.

    Thanam tharum kalvi tharum orunaalum thalarvu ariyaa, Manam tharum dheiva vadivum tharum nenjil vanjam illaa, Inam tharum nallana ellaam tharum anbar enbavarkke, Kanam tharum poong kuzhalaal Abhirami kadaikkangale.

    जो उनके भक्त हैं, उन्हें मेघ-से घने, फूलों से सजे केशों वाली अभिरामी की कृपा-दृष्टि धन, विद्या, कभी न थकने वाला मन, दिव्य रूप, छल-रहित साथी और सब अच्छी चीज़ें देती है।

  71. கண்களிக்கும்படி கண்டுகொண்டேன் கடம்பாடவியில் பண், களிக்கும் குரல் வீணையும் கையும் பயோதரமும், மண் களிக்கும் பச்சை வண்ணமும் ஆகி மதங்கர்க்குலப், பெண்களில் தோன்றிய எம்பெருமாட்டிதன் பேரழகே.

    Kankalikkumpadi kandukonden Kadambaadaviyil pan, Kalikkum kural veenaiyum kaiyum payodharamum, Man kalikkum pachchai vannamum aagi Madhangarkkulap, Pengalil thondriya Emperumaattidhan perazhage.

    कदंब वन में मैंने आँखों को आनंद देने वाला हमारी देवी का महान सौंदर्य देखा, जो मातंग कुल की कन्याओं में प्रकट हुईं: संगीत को भी आनंदित करने वाली उनकी आवाज़, हाथ में वीणा, उनके स्तन, और धरती को प्रसन्न करने वाला उनका हरा रंग।

  72. அழகுக்கு ஒருவரும் ஒவ்வாத வல்லி அரு மறைகள், பழகிச் சிவந்த பதாம்புயத்தாள் பனி மா மதியின், குழவித் திருமுடிக் கோமளயாமளைக் கொம்பு இருக்க, இழவுற்று நின்ற நெஞ்சே இரங்கேல் உனக்கு என் குறையே.

    Azhagukku oruvarum ovvaadha valli aru maraigal, Pazhagich chivandha padhaambuyatthaal pani maa madhiyin, Kuzhavith thirumudik komala Yaamalaik kombu irukka, Izhavutru nindra nenje irangel unakku en kuraiye.

    वह लता, जिनके सौंदर्य की बराबरी कोई नहीं कर सकता, जिनके कमल-चरण दुर्लभ वेदों के स्पर्श से लाल हो गए, शीतल अर्धचंद्र-मुकुट वाली कोमल युवा यामला: जब वह हैं, तो हे दुखी हृदय, शोक मत कर। तुझे किस बात की कमी है?

  73. என் குறை தீரநின்று ஏத்துகின்றேன் இனி யான் பிறக்கின், நின் குறையே அன்றி யார் குறை காண் இரு நீள் விசும்பின், மின் குறை காட்டி மெலிகின்ற நேர் இடை மெல்லியலாய், தன் குறை தீர எம்கோன் சடை மேல் வைத்த தாமரையே.

    En kurai theeranindru etthugindren ini yaan pirakkin, Nin kuraiye andri yaar kurai kaan iru neel visumbin, Min kurai kaatti meligindra ner idai melliyalaai, Than kurai theera Emkon sadai mel vaittha thaamaraiye.

    मैं अपनी कमी दूर करने के लिए खड़ा होकर आपकी स्तुति करता हूँ। यदि मैं फिर जन्म लूँ, तो देखिए, दोष आपका है, किसी और का नहीं। हे कोमलांगी, जिनकी पतली कमर विशाल आकाश की बिजली को भी फीका कर देती है; हे कमल-चरणों वाली, जिन्हें हमारे प्रभु ने अपनी कमी दूर करने के लिए जटाओं पर रखा।

  74. தாமம் கடம்பு படை பஞ்ச பாணம் தனுக் கரும்பு, யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது எமக்கு என்று வைத்த, சேமம் திருவடி செங்கைகள் நான்கு ஒளி செம்மை அம்மை, நாமம் திரிபுரை ஒன்றோடு இரண்டு நயனங்களே.

    Thaamam kadambu padai pancha baanam dhanuk karumbu, Yaamam Vayiravar etthum pozhudhu emakku endru vaittha, Chemam thiruvadi sengaigal naangu oli semmai ammai, Naamam Thiripurai ondrodu irandu nayanangale.

    उनकी माला कदंब की है, अस्त्र पाँच बाण, धनुष गन्ने का; उनका समय आधी रात है, जब भैरव उनकी स्तुति करते हैं; हमारे लिए रखी सुरक्षित शरण उनके पावन चरण हैं; उनके चार लाल हाथ और लाल आभा है; नाम त्रिपुरा है, और तीन नेत्र हैं।

  75. நயனங்கள் மூன்றுடை நாதனும் வேதமும் நாரணனும், அயனும் பரவும் அபிராம வல்லி அடி இணையைப், பயன் என்று கொண்டவர் பாவையர் ஆடவும் பாடவும் பொன், சயனம் பொருந்து தமனியக் காவினில் தங்குவரே.

    Nayanangal moondrudai Naadhanum Vedhamum Naarananum, Ayanum paravum Abhiraama valli adi inaiyaip, Payan endru kondavar paavaiyar aadavum paadavum pon, Sayanam porundhu thamaniyak kaavinil thanguvare.

    जो अभिरामी के चरणों को ही अपना लक्ष्य मानते हैं, जिनकी तीन नेत्रों वाले प्रभु, वेद, नारायण और ब्रह्मा स्तुति करते हैं, वे स्वर्ग के स्वर्णिम उपवनों में सोने की शय्या पर रहेंगे, जबकि अप्सराएँ उनके लिए नाचेंगी और गाएँगी।

  76. தங்குவர் கற்பக தாருவின் நீழலில் தாயர் இன்றி, மங்குவர் மண்ணில் வழுவாப் பிறவியை மால் வரையும், பொங்கு உவர் ஆழியும் ஈரேழ் புவனமும் பூத்த உந்திக், கொங்கு இவர் பூங்குழலாள் திருமேனி குறித்தவரே.

    Thanguvar karpaga thaaruvin neezhalil thaayar indri, Manguvar mannil vazhuvaap piraviyai Maal varaiyum, Pongu uvar aazhiyum eerezh puvanamum poottha undhik, Kongu ivar poonguzhalaal thirumeni kuritthavare.

    जो उन देवी के पावन रूप का ध्यान करते हैं, जिनके सुगंधित केश फूलों से सजे हैं और जिनके गर्भ से महान पर्वत, उफनते खारे सागर और चौदह लोक जन्मे, वे कल्पवृक्ष की छाया में रहेंगे; धरती पर उनके बार-बार के जन्म मिट जाएँगे, उन्हें जन्म देने वाली कोई और माँ नहीं होगी।

  77. குறித்தேன் மனத்தில் நின் கோலம் எல்லாம் நின் குறிப்பு அறிந்து, மறித்தேன் மறலி வருகின்ற நேர்வழி வண்டு கிண்டி, வெறித்தேன் அவிழ் கொன்றை வேணிப் பிரான் ஒரு கூற்றை மெய்யில், பறித்தே குடிபுகுதும் பஞ்ச பாண பயிரவியே.

    Kuritthen manatthil nin kolam ellaam nin kurippu arindhu, Maritthen marali varugindra nervazhi vandu kindi, Verith then avizh kondrai venip Piraan oru kootrai meiyil, Paritthe kudipugudhum Pancha baana Bhairaviye.

    आपकी इच्छा जानकर मैंने आपका पूरा रूप मन में बसा लिया, और उस सीधे मार्ग को रोक दिया जिससे यम आता है। हे पाँच बाणों वाली भैरवी, आपने उन प्रभु के शरीर का आधा भाग लेकर उसमें घर बना लिया, जिनकी जटाओं में भौंरों द्वारा खोले गए मधु टपकाते कोंड्रै के फूल हैं।

  78. பயிரவி பஞ்சமி பாசாங்குசை பஞ்ச பாணி வஞ்சர், உயிர் அவி உண்ணும் உயர் சண்டி காளி ஒளிரும் கலா, வயிரவி மண்டலி மாலினி சூலி வராகி என்றே, செயிர் அவி நான்மறை சேர் திருநாமங்கள் செப்புவரே.

    Bhairavi Panchami paasaangusai Pancha baani vanjar, Uyir avi unnum uyar Chandi Kaali olirum kalaa, Vayiravi mandali maalini sooli Varaagi endre, Seyir avi naanmarai ser thirunaamangal seppuvare.

    भैरवी, पंचमी, पाश और अंकुश धारण करने वाली, पाँच बाणों वाली, दुष्टों के प्राण हरने वाली महान चंडी, काली, चमकती कलाओं वाली भैरवी, मंडली, मालिनी, शूली, वाराही: ज्ञानी इस प्रकार निर्दोष चारों वेदों में मिलने वाले उनके पावन नामों का जप करते हैं।

  79. செப்பும் கனக கலசமும் போலும் திருமுலைமேல், அப்பும் களப அபிராம வல்லி அணி தரளக், கொப்பும் வயிரக் குழையும் விழியின் கொழுங்கடையும், துப்பும் நிலவும் எழுதிவைத்தேன் என் துணை விழிக்கே.

    Seppum kanaga kalasamum polum thirumulaimel, Appum kalaba Abhiraama valli ani tharalak, Koppum vayirak kuzhaiyum vizhiyin kozhungadaiyum, Thuppum nilavum ezhudhivaitthen en thunai vizhikke.

    अभिरामी, जिनके सोने की डिबिया और कलश जैसे स्तनों पर चंदन लगा है: उनके मोतियों के कर्णफूल, हीरे के कुंडल, आँखों की कृपामय कोर, मूँगे से होंठ और चाँदनी-सी मुस्कान, मैंने सब अपनी दोनों आँखों में चित्र की तरह बसा लिया है।

  80. விழிக்கே அருள் உண்டு அபிராம வல்லிக்கு வேதம் சொன்ன, வழிக்கே வழிபட நெஞ்சு உண்டு எமக்கு அவ்வழி கிடக்க, பழிக்கே சுழன்று வெம் பாவங்களே செய்து பாழ் நரகக், குழிக்கே அழுந்தும் கயவர் தம்மோடு என்ன கூட்டு இனியே.

    Vizhikke arul undu Abhiraama vallikku Vedham sonna, Vazhikke vazhipada nenju undu emakku avvazhi kidakka, Pazhikke suzhandru vem paavangale seidhu paazh naragak, Kuzhikke azhundhum kayavar thammodu enna koottu iniye.

    अभिरामी की आँखों में कृपा है, और मेरे पास वेदों के बताए मार्ग से उनकी पूजा करने वाला हृदय है। जब वह मार्ग सामने है, तो अब उन नीच लोगों से मेरा क्या संग, जो कलंक की ओर घूमते हुए क्रूर पाप करते हैं और नरक के गड्ढे में धँसते हैं?

  81. கூட்டியவா என்னைத் தன் அடியாரில் கொடிய வினை, ஓட்டியவா என்கண் ஓடியவா தன்னை உள்ளவண்ணம், காட்டியவா கண்ட கண்ணும் மனமும் களிக்கின்றவா, ஆட்டியவா நடம் ஆடகத் தாமரை ஆரணங்கே.

    Koottiyavaa ennaith than adiyaaril kodiya vinai, Ottiyavaa engan odiyavaa thannai ullavannam, Kaattiyavaa kanda kannum manamum kalikkindravaa, Aattiyavaa nadam aadagath thaamarai aaranange.

    कैसे उन्होंने मुझे अपने भक्तों में मिला लिया! कैसे मेरे क्रूर कर्म भगा दिए! कैसे मेरी ओर दौड़ी आईं! कैसे अपना सच्चा रूप दिखाया! कैसे उन्हें देखकर मेरी आँखें और मन आनंदित हैं! कैसे उन्होंने मुझे नचाया, हे स्वर्ण-कमल पर विराजमान देवी!

  82. அணங்கே அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள் ஆகையினால், வணங்கேன் ஒருவரை வாழ்த்துகிலேன் நெஞ்சில் வஞ்சகரோடு, இணங்கேன் எனது உனது என்றிருப்பார் சிலர் யாவரொடும், பிணங்கேன் அறிவு ஒன்று இலேன் என்கண் நீ வைத்தபேர் அளியே.

    Anange anangugal nin parivaarangal aagaiyinaal, Vanangen oruvarai vaazhtthugilen nenjil vanjagarodu, Inangen enadhu unadhu endriruppaar silar yaavarodum, Pinangen arivu ondru ilen engan nee vaittha per aliye.

    हे देवी, क्योंकि बाकी सब देवियाँ आपकी सेविकाएँ हैं, मैं किसी और को नमन नहीं करूँगा, किसी और की स्तुति नहीं करूँगा। कपटी हृदय वालों से मेल नहीं करूँगा, और 'मेरा-तेरा' करने वालों से झगड़ूँगा भी नहीं। मैं कुछ नहीं जानता; मेरे पास बस आपकी दी हुई महान कृपा है।

  83. அளி ஆர் கமலத்தில் ஆரணங்கே அகிலாண்டமும் நின், ஒளியாக நின்ற ஒளிர் திருமேனியை உள்ளுதொறும், களி ஆகி அந்தக்கரணங்கள் விம்மி கரைபுரண்டு, வெளியாய்விடின் எங்ஙனே மறப்பேன் நின் விரகினையே.

    Ali aar kamalatthil aaranange agilaandamum nin, Oliyaaga nindra olir thirumeniyai ulludhorum, Kali aagi andhakkaranangal vimmi karaipurandu, Veliyaaividin engngane marappen nin viraginaiye.

    हे भौंरों से भरे कमल पर विराजमान देवी: जब भी मैं आपके चमकते पावन रूप का ध्यान करता हूँ, जिसकी ज्योति ही सारा ब्रह्मांड है, मेरा अंतःकरण आनंद से भरकर किनारे तोड़ देता है और खुले आकाश में विलीन हो जाता है। मैं आपकी अद्भुत लीला को कैसे भूलूँ?

  84. விரவும் புது மலர் இட்டு நின் பாத விரைக்கமலம், இரவும் பகலும் இறைஞ்ச வல்லார் இமையோர் எவரும், பரவும் பதமும் அயிராவதமும் பகீரதியும், உரவும் குலிசமும் கற்பகக் காவும் உடையவரே.

    Viravum pudhu malar ittu nin paadha viraikkamalam, Iravum pagalum iraignja vallaar imaiyor evarum, Paravum padhamum Ayiraavadhamum Bageeradhiyum, Uravum kulisamum karpagak kaavum udaiyavare.

    जो रात-दिन ताज़े फूल चढ़ाकर आपके सुगंधित कमल-चरणों की पूजा कर सकते हैं, उन्हें वह पद मिलेगा जिसकी सब देवता स्तुति करते हैं, साथ ही ऐरावत हाथी, आकाश-गंगा, शक्तिशाली वज्र और कल्पवृक्षों का उपवन भी।

  85. உடையாளை ஒல்கு செம்பட்டுடையாளை ஒளிர்மதிச் செஞ், சடையாளை வஞ்சகர் நெஞ்சு அடையாளை தயங்கு நுண்ணூல், இடையாளை எங்கள் பெம்மான் இடையாளை இங்கு என்னை இனிப், படையாளை உங்களையும் படையாவண்ணம் பார்த்திருமே.

    Udaiyaalai olgu sempattudaiyaalai olirmadhich chen, Sadaiyaalai vanjagar nenju adaiyaalai thayangu nunnool, Idaiyaalai engal Pemmaan idaiyaalai ingu ennai inip, Padaiyaalai ungalaiyum padaiyaavannam paartthirume.

    वह जो सबकी स्वामिनी हैं; जो कोमल लाल रेशम पहनती हैं; जिनकी लाल जटाओं पर चमकता चंद्रमा है; जो कपटियों के हृदय में नहीं जातीं; जिनकी कमर धागे-सी पतली है; जो हमारे प्रभु की अर्धांगिनी हैं; जो मुझे अब यहाँ फिर नहीं रचेंगी: उन्हीं की ओर देखो, ताकि तुम भी फिर जन्म न लो।

  86. பார்க்கும் திசைதொறும் பாசாங்குசமும் பனிச் சிறை வண்டு, ஆர்க்கும் புதுமலர் ஐந்தும் கரும்பும் என் அல்லல் எல்லாம், தீர்க்கும் திரிபுரையாள் திரு மேனியும் சிற்றிடையும், வார்க் குங்கும முலையும் முலைமேல் முத்து மாலையுமே.

    Paarkkum thisaidhorum paasaangusamum panich chirai vandu, Aarkkum pudhumalar aindhum karumbum en allal ellaam, Theerkkum Thiripuraiyaal thiru meniyum chitridaiyum, Vaark kunguma mulaiyum mulaimel mutthu maalaiyume.

    मैं जिस दिशा में देखता हूँ, वहाँ पाश और अंकुश, शीतल पंखों वाले भौंरों से गुंजित पाँच ताज़े फूल, गन्ने का धनुष, और मेरे सारे दुःख मिटाने वाली त्रिपुरा का पावन रूप दिखता है: उनकी पतली कमर, कंचुकी में बंधे कुमकुम-लिप्त स्तन और उन पर मोतियों की माला।

  87. மால் அயன் தேட மறை தேட வானவர் தேட நின்ற, காலையும் சூடகக் கையையும் கொண்டு கதித்த கப்பு, வேலை வெங் காலன் என்மேல் விடும்போது வெளி நில் கண்டாய், பாலையும் தேனையும் பாகையும் போலும் பணிமொழியே.

    Maal ayan theda marai theda vaanavar theda nindra, Kaalaiyum soodagak kaiyaiyum kondu kadhittha kappu, Velai ven Kaalan enmel vidumbodhu veli nil kandaai, Paalaiyum thenaiyum paagaiyum polum panimozhiye.

    हे दूध, शहद और गुड़ की चाशनी-सी मधुर वाणी वाली: जब क्रूर यम मुझ पर अपना दोफल भाला फेंके, तब उन चरणों के साथ, जिन्हें विष्णु, ब्रह्मा, वेद और देवता खोजते हैं, और अपने कंगन वाले हाथ के साथ मेरे सामने प्रकट हों।

  88. மொழிக்கும் நினைவுக்கும் எட்டாத நின் திருமூர்த்தி என்தன், விழிக்கும் வினைக்கும் வெளிநின்றதால் விழியால் மதனை, அழிக்கும் தலைவர் அழியா விரதத்தை அண்டம் எல்லாம், பழிக்கும்படி ஒரு பாகம் கொண்டு ஆளும் பராபரையே.

    Mozhikkum ninaivukkum ettaadha nin thirumoortthi endhan, Vizhikkum vinaikkum velinindradhaal vizhiyaal Madhanai, Azhikkum thalaivar azhiyaa viradhatthai andam ellaam, Pazhikkumpadi oru baagam kondu aalum Paraaparaiye.

    आपका पावन रूप, जो वाणी और विचार की पहुँच से परे है, मेरी आँखों और मेरे पापी स्वरूप के सामने प्रकट हो गया। हे परात्परा, आपने उन प्रभु का आधा शरीर ले लिया जिन्होंने आँख से कामदेव को भस्म किया, ताकि सारा ब्रह्मांड उनके अटूट तप-व्रत पर हँसे।

  89. பரம் என்று உனை அடைந்தேன் தமியேனும் உன் பத்தருக்குள், தரம் அன்று இவன் என்று தள்ளத் தகாது தரியலர்தம், புரம் அன்று எரியப் பொருப்புவில் வாங்கிய போதில் அயன், சிரம் ஒன்று செற்ற கையான் இடப் பாகம் சிறந்தவளே.

    Param endru unai adaindhen thamiyenum un baktharukkul, Tharam andru ivan endru thallath thagaadhu thariyalar tham, Puram andru eriyap poruppuvil vaangiya podhil Ayan, Siram ondru setra kaiyaan idap paagam sirandhavale.

    अकेला और असहाय, मैं आपको परम आश्रय मानकर आया हूँ; यह कहकर मुझे धकेलना उचित नहीं कि यह आपके भक्तों में रहने योग्य नहीं। आप उन प्रभु के वाम भाग की शोभा हैं, जिन्होंने शत्रुओं के नगर जलाने के लिए पर्वत को धनुष बनाया और जिनके हाथ ने ब्रह्मा का एक सिर काट दिया।

  90. சிறக்கும் கமலத் திருவே நின்சேவடி சென்னி வைக்கத், துறக்கம் தரும் நின் துணைவரும் நீயும் துரியம் அற்ற, உறக்கம் தர வந்து உடம்போடு உயிர் உறவு அற்று அறிவு, மறக்கும் பொழுது என் முன்னே வரல் வேண்டும் வருந்தியுமே.

    Sirakkum kamalath thiruve ninsevadi chenni vaikkath, Thurakkam tharum nin thunaivarum neeyum thuriyam atra, Urakkam thara vandhu udambodu uyir uravu atru arivu, Marakkum pozhudhu en munne varal vendum varundhiyume.

    हे सुंदर कमल की लक्ष्मी: जब मेरे शरीर और प्राण का बंधन टूटे और चेतना खोने लगे, तब आप और स्वर्ग देने वाले आपके पति कष्ट उठाकर भी मेरे सामने आएँ, अपने लाल चरण मेरे सिर पर रखें, और मुझे तुरीय से भी परे की निद्रा दें।

  91. வருந்தாவகை என் மனத்தாமரையினில் வந்து புகுந்து, இருந்தாள் பழைய இருப்பிடமாக இனி எனக்குப், பொருந்தாது ஒரு பொருள் இல்லை விண் மேவும் புலவருக்கு, விருந்தாக வேலை மருந்தானதை நல்கும் மெல்லியலே.

    Varundhaavagai en manatthaamaraiyinil vandhu pugundhu, Irundhaal pazhaiya iruppidamaaga ini enakkup, Porundhaadhu oru porul illai vin mevum pulavarukku, Virundhaaga velai marundhaanadhai nalgum melliyale.

    ताकि मैं कष्ट न पाऊँ, वह मेरे हृदय-कमल में आकर ऐसे बस गईं जैसे अपने पुराने घर में। अब मेरे लिए कुछ भी अप्राप्य नहीं, हे कोमलांगी, जिन्होंने स्वर्ग के देवताओं को सागर का अमृत भोज के रूप में दिया।

  92. மெல்லிய நுண் இடை மின் அனையாளை விரிசடையோன், புல்லிய மென் முலைப் பொன் அனையாளை புகழ்ந்து மறை, சொல்லியவண்ணம் தொழும் அடியாரைத் தொழுமவர்க்கு, பல்லியம் ஆர்த்து எழ வெண் பகடு ஊறும் பதம் தருமே.

    Melliya nun idai min anaiyaalai virisadaiyon, Pulliya men mulaip pon anaiyaalai pugazhndhu marai, Solliyavannam thozhum adiyaaraith thozhumavarkku, Palliyam aartthu ezha ven pagadu oorum padham tharume.

    वह बिजली-सी हैं, पतली कमर वाली; वह सोने-सी हैं, जिनके कोमल स्तनों को फैली जटाओं वाले प्रभु ने गले लगाया। जो उन भक्तों की पूजा करते हैं जो वेदों के अनुसार उनकी स्तुति और पूजा करते हैं, उन्हें अनेक वाद्यों की गूँज के साथ श्वेत हाथी पर सवारी का पद मिलता है।

  93. பதத்தே உருகி நின் பாதத்திலே மனம் பற்றி உன்தன், இதத்தே ஒழுக அடிமை கொண்டாய் இனி யான் ஒருவர், மதத்தே மதி மயங்கேன் அவர் போன வழியும் செல்லேன், முதல் தேவர் மூவரும் யாவரும் போற்றும்முகிழ் நகையே.

    Padhatthe urugi nin paadhatthile manam patri undhan, Idhatthe ozhuga adimai kondaai ini yaan oruvar, Madhatthe madhi mayangen avar pona vazhiyum chellen, Mudhal dhevar moovarum yaavarum potrum mugizh nagaiye.

    आपने मुझे अपना दास बना लिया, ताकि मेरा हृदय पिघलकर आपके चरणों से लिपटे और आपकी भलाई में चले। अब मैं किसी के मत से अपनी बुद्धि भ्रमित नहीं करूँगा, न उनके मार्ग पर चलूँगा, हे कली-सी मुस्कान वाली, जिनकी त्रिदेव और सब स्तुति करते हैं।

  94. நகையே இஃது இந்த ஞாலம் எல்லாம் பெற்ற நாயகிக்கு, முகையே முகிழ் முலை மானே முது கண் முடிவில் அந்த, வகையே பிறவியும் வம்பே மலைமகள் என்பது நாம், மிகையே இவள்தன் தகைமையை நாடி விரும்புவதே.

    Nagaiye ihdhu indha gnaalam ellaam petra naayagikku, Mugaiye mugizh mulai maane mudhu kan mudivil andha, Vagaiye piraviyum vambe Malaimagal enbadhu naam, Migaiye ivaldhan thagaimaiyai naadi virumbuvadhe.

    यह हँसी की बात है: जिन देवी ने सारे संसार को जन्म दिया, उनके कली-से स्तन और हिरनी-सी आँखें हों, वह प्राचीन होकर भी कन्या हों, उनका जन्म कहा जाए, उन्हें पर्वत-पुत्री कहा जाए! और हमारा उनकी महिमा को खोजना और चाहना भी हमारी हद से बढ़कर है।

  95. விரும்பித் தொழும் அடியார் விழிநீர் மல்கி மெய் புளகம், அரும்பித் ததும்பிய ஆனந்தம் ஆகி அறிவு இழந்து, சுரும்பிற் களித்து மொழி தடுமாறி முன் சொன்ன எல்லாம், தரும் பித்தர் ஆவர் என்றால் அபிராமி சமயம் நன்றே.

    Virumbith thozhum adiyaar vizhineer malgi mei pulagam, Arumbith thadhumbiya aanandham aagi arivu izhandhu, Surumbir kalitthu mozhi thadumaari mun sonna ellaam, Tharum pitthar aavar endraal Abhirami samayam nandre.

    जो भक्त प्रेम से उनकी पूजा करते हैं, उनकी आँखें आँसुओं से भर जाती हैं, शरीर रोमांचित हो जाता है, वे उमड़ता आनंद बन जाते हैं, होश खो देते हैं, मधु पीए भौंरों जैसे मस्त होते हैं, वाणी लड़खड़ाती है, और वे पागल-से हो जाते हैं। यदि ऐसा है, तो अभिरामी का मार्ग सचमुच अच्छा है।

  96. நன்றே வருகினும் தீதே விளைகினும் நான் அறிவது, ஒன்றேயும் இல்லை உனக்கே பரம் எனக்கு உள்ள எல்லாம், அன்றே உனது என்று அளித்து விட்டேன் அழியாத குணக், குன்றே அருட்கடலே இமவான் பெற்ற கோமளமே.

    Nandre varuginum theedhe vilaiginum naan arivadhu, Ondreyum illai unakke param enakku ulla ellaam, Andre unadhu endru alitthu vitten azhiyaadha gunak, Kundre arutkadale Imavaan petra komalame.

    भला हो या बुरा, मैं कुछ नहीं जानता; सब आपका भार है। बहुत पहले ही मैंने अपना सब कुछ यह कहकर आपको सौंप दिया कि यह आपका है। हे अविनाशी गुणों के पर्वत, कृपा के सागर, हिमवान की कोमल पुत्री।

  97. கோமளவல்லியை அல்லியந் தாமரைக் கோயில் வைகும், யாமள வல்லியை ஏதம் இலாளை எழுதரிய, சாமள மேனிச் சகலகலா மயில்தன்னை தம்மால், ஆமளவும் தொழுவார் எழு பாருக்கும் ஆதிபரே.

    Komalavalliyai alliyan thaamaraik koyil vaigum, Yaamala valliyai edham ilaalai ezhudhariya, Saamala menich chagalakalaa mayildhannai thammaal, Aamalavum thozhuvaar ezhu paarukkum aadhibare.

    जो उस कोमल लता यामला की, जो कमल के मंदिर में बसती हैं, जो निर्दोष हैं, जिनका साँवला रूप कोई चित्रित नहीं कर सकता, सब कलाओं की मोरनी की, अपनी सामर्थ्य भर पूजा करते हैं, वे सातों लोकों के स्वामी बनते हैं।

  98. ஆதித்தன் அம்புலி அங்கி குபேரன் அமரர்தம் கோன், போதிற் பிரமன் புராரி முராரி பொதியமுனி, காதிப் பொருபடைக் கந்தன் கணபதி காமன் முதல், சாதித்த புண்ணியர் எண்ணிலர் போற்றுவர் தையலையே.

    Aadhitthan ambuli angi Kuberan amarardham kon, Podhir Biraman Puraari Muraari Podhiyamuni, Kaadhip porupadaik Kandhan Ganapathi Kaaman mudhal, Saadhittha punniyar ennilar potruvar thaiyalaiye.

    सूर्य, चंद्रमा, अग्नि, कुबेर, देवराज इंद्र, कमल पर बैठे ब्रह्मा, शिव, विष्णु, पोदिगै पर्वत के अगस्त्य मुनि, घातक भाले वाले स्कंद, गणपति, कामदेव और असंख्य सिद्ध पुण्यात्मा: सब इस देवी की स्तुति करते हैं।

  99. தைவந்து நின் அடித் தாமரை சூடிய சங்கரற்கு, கைவந்த தீயும் தலை வந்த ஆறும் கரந்தது எங்கே, மெய் வந்த நெஞ்சின் அல்லால் ஒருகாலும் விரகர் தங்கள், பொய்வந்த நெஞ்சில் புகல் அறியா மடப் பூங் குயிலே.

    Thaivandhu nin adith thaamarai soodiya Sankararku, Kaivandha theeyum thalai vandha aarum karandhadhu enge, Mei vandha nenjin allaal orukaalum viragar thangal, Poivandha nenjil pugal ariyaa madap poong kuyile.

    जब शंकर ने आपके कमल-चरणों को सहलाकर अपने सिर पर धारण किया, तब उनके हाथ की अग्नि और सिर की गंगा कहाँ छिप गई? हे भोली, सुंदर कोयल, आप केवल सत्य से भरे हृदयों में आती हैं, और चतुर लोगों के झूठे हृदयों का मार्ग कभी नहीं जानतीं।

  100. குயிலாய் இருக்கும் கடம்பாடவியிடை கோல இயல், மயிலாய் இருக்கும் இமயாசலத்திடை வந்து உதித்த, வெயிலாய் இருக்கும் விசும்பில் கமலத்தின்மீது அன்னமாம், கயிலாயருக்கு அன்று இமவான் அளித்த கனங்குழையே.

    Kuyilaai irukkum Kadambaadaviyidai kola iyal, Mayilaai irukkum Imayaachalatthidai vandhu udhittha, Veyilaai irukkum visumbil kamalatthinmeedhu annamaam, Kayilaayarukku andru Imavaan alittha kanankuzhaiye.

    कदंब वन में वह कोयल हैं; हिमालय में सुंदर मोरनी हैं; आकाश में उगती धूप हैं; कमल पर हंसिनी हैं; और वह भारी कुंडलों वाली कन्या हैं जिन्हें हिमवान ने बहुत पहले कैलाशपति को सौंपा।

  101. குழையைத் தழுவிய கொன்றையந் தார் கமழ் கொங்கைவல்லி, கழையைப் பொருத திருநெடுந் தோளும் கருப்பு வில்லும், விழையப் பொரு திறல் வேரியம் பாணமும் வெண் நகையும், உழையைப் பொருகண்ணும் நெஞ்சில் எப்போதும் உதிக்கின்றவே.

    Kuzhaiyaith thazhuviya kondraiyan thaar kamazh kongaivalli, Kazhaiyaip porudha thirunedun tholum karuppu villum, Vizhaiyap poru thiral veriyam baanamum ven nagaiyum, Uzhaiyaip porukannum nenjil eppodhum udhikkindrave.

    वह लता, जिनके स्तन कुंडलों को छूती कोंड्रै की माला से सुगंधित हैं: बाँस से होड़ करते उनके लंबे पावन कंधे, गन्ने का धनुष, शक्तिशाली मधुर फूल-बाण, श्वेत मुस्कान और हिरनी को भी मात देती आँखें, सदा मेरे हृदय में उदित होती हैं।

  102. ஆத்தாளை எங்கள் அபிராம வல்லியை அண்டம் எல்லாம், பூத்தாளை மாதுளம் பூ நிறத்தாளை புவி அடங்கக், காத்தாளை ஐங்கணைப் பாசாங்குசமும் கருப்புவில்லும், சேர்த்தாளை முக்கண்ணியைத் தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்கு இல்லையே.

    Aatthaalai engal Abhiraama valliyai andam ellaam, Pootthaalai maadhulam poo niratthaalai puvi adangak, Kaatthaalai ainganaip paasaangusamum karuppuvillum, Chertthaalai mukkanniyaith thozhuvaarkku oru theengu illaiye.

    हमारी माँ, हमारी अभिरामी, जिन्होंने सारे ब्रह्मांड को जन्म दिया, जिनका रंग अनार के फूल जैसा है, जो पूरी धरती की रक्षा करती हैं, जो पाँच बाण, पाश, अंकुश और गन्ने का धनुष धारण करती हैं, उन त्रिनेत्री की पूजा करने वालों का कभी अहित नहीं होता।