ಆಡಿದನೊ ರಂಗ
Aadidano Ranga
ಆಡಿದನೊ ರಂಗ ಅದ್ಭುತದಿಂದಲಿ, ಕಾಳಿಂಗನ ಫಣೆಯಲಿ.
Adidano Ranga adbhutadindali, Kalingana phaneyali.
रंग ने कालिया नाग के फनों पर अद्भुत नृत्य किया।
ಪಾಡಿದವರಿಗೆ ಬೇಡಿದ ವರಗಳ, ನೀಡುತಲಿ ದಯಮಾಡುತಲಿ, ನಲಿದಾಡುತಲಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಬೇಡುತಲಿ ಕೃಷ್ಣ.
Padidavarige bedida varagala, needutali dayamadutali, nalidadutali benne bedutali Krishna.
गाने वालों को माँगे हुए वर देते हुए, दया करते हुए, खुशी से नाचते हुए और मक्खन माँगते हुए कृष्ण नाचे।
ಅಂಬುರುಹೋದ್ಭವ ಅಖಿಲ ಸುರರು ಕೂಡಿ, ಅಂಬರದಲಿ ನಿಂತವರು ಸ್ತುತಿಸೆ, ರಂಭೆ ಊರ್ವಶಿ ರಮಣಿಯರೆಲ್ಲರು, ಚಂದದಿಂ ಭರತನಾಟ್ಯವ ನಟಿಸೆ, ಝಂತಟ ತಕಧಿಮಿ ತಧಿಗಿಣಿ ತೋಂ ಎಂದು, ಝಂಪೆತಾಳದಿ ತುಂಬುರನೊಪ್ಪಿಸೆ, ಧಾಮಪಧಸರೀ ಎಂದು ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ನಾರದ ತುಂಬುರರ್ಗಾನವ ಮಾಡಲು, ನಂದಿಯು ಚಂದದಿ ಮದ್ದಲೆ ಹಾಕಲು.
Amburuhodbhava akhila suraru kudi, ambaradali nintavaru stutise, Rambhe Urvashi ramaniyarellaru, chandadim Bharatanatyava natise, jhantata takadhimi tadhigini tom endu, jhampetaladi Tumburanoppise, dhamapadhasaree endu dhvaniyinda, Narada Tumburarganava madalu, Nandiyu chandadi maddale hakalu.
कमल से जन्मे ब्रह्मा और सारे देवता आकाश में खड़े होकर स्तुति करने लगे; रंभा, उर्वशी और सारी अप्सराओं ने सुंदर भरतनाट्यम किया; तुंबुरु ने ‘झंतट तकधिमि तधिगिणि तों’ कहते हुए झंपे ताल दिया; नारद और तुंबुरु ने ‘ध म प ध स री’ के स्वरों में गान किया, और नंदी ने शान से मृदंग बजाया।
ಫಣಿಯ ಮೆಟ್ಟಿ ಬಾಲವ ಕೈಯಲಿ ಪಿಡಿದು, ಘಣಘಣಿಸುತ ನಾಟ್ಯವನಾಡೆ, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಪೊಳೆಯುವ ಮುಖದೊಳು, ಚಲಿಸುವ ನೀಲಕೇಶಗಳಾಡೆ, ಕಾಲಲಂದಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಘಲುಘಲು ಘಲುರೆನುತ, ಉಡುಗೆಜ್ಜೆ ಘಂಟೆಗಳಾಡೆ, ದುಷ್ಟ ಕಾಳಿಂಗನ ಮೆಟ್ಟಿ ಭರದಿಂದ, ಪುಟ್ಟ ಪಾದವ ಇಟ್ಟು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಮೆಟ್ಟಿದ ತದ್ಧಿಮಿ ತಧಿಗಣತೋಂ ಎಂದು.
Phaniya metti balava kaiyali pididu, ghanaghanisuta natyavanade, chandramandaladante poleyuva mukhadolu, chalisuva neelakeshagalade, kalalandige gejje ghalughalu ghalurenuta, udugejje ghantegalade, dushta Kalingana metti bharadinda, putta padava ittu Shrikrishnanu, mettida taddhimi tadhiganatom endu.
नाग को कुचलकर, उसकी पूँछ हाथ में पकड़कर, वे झनझनाते हुए नाचे; चंद्रमंडल जैसे चमकते मुख पर काले घुँघराले बाल लहराए; पैरों की पायल ‘घलु घलु’ बजी और कमर की घंटियाँ हिलीं। श्रीकृष्ण ने दुष्ट कालिया पर अपने छोटे पैर रखकर ज़ोर से ‘तद्धिमि तधिगणतों’ करते हुए रौंदा।
ಸುರರು ಪುಷ್ಪದ ವೃಷ್ಟಿಯ ಕರೆಯಲು, ಸುದತಿಯರೆಲ್ಲರು ಪಾಡಲು, ನಾಗಕನ್ನಿಕೆಯರು ನಾಥನ ಬೇಡಲು, ನಾನಾ ವಿಧದಿ ಸ್ತುತಿಮಾಡಲು, ರಕ್ಕಸರೆಲ್ಲರು ಕಕ್ಕಸವನೆ ಕಂಡು, ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಲು, ಚಿಕ್ಕವನಿವನಲ್ಲ ಪುರಂದರವಿಠಲ, ವೆಂಕಟರಮಣನ ಬೇಗ ಯಶೋದೆ, ಬಿಂಕದೊಳೆತ್ತಿ ಮುದ್ದಾಡೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ.
Suraru pushpada vrishtiya kareyalu, sudatiyarellaru padalu, Nagakannikeyaru Nathana bedalu, nana vidhadi stutimadalu, rakkasarellaru kakkasavane kandu, dikkudikkugalige odalu, chikkavanivanalla Purandaravitthala, Venkataramanana bega Yashode, binkadoletti muddade Shrikrishnana.
देवताओं ने फूलों की वर्षा की, सब स्त्रियाँ गाने लगीं, नागपत्नियों ने प्रभु से विनती की और तरह-तरह से स्तुति की, और राक्षस उनका प्रचंड पराक्रम देखकर चारों दिशाओं में भाग गए। ‘यह छोटा बच्चा नहीं, पुरंदर विट्ठल है!’ यशोदा ने झट से गर्व के साथ वेंकटरमण श्रीकृष्ण को उठाकर लाड़ किया।