Durga Saptashati 8: Raktabeej Vadh

ദുര്ഗാ സപ്തശതീ · അഷ്ടമ അധ്യായ

The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.

Stotras · Sanskrit · Durga

ഓം അരുണാം കരുണാതരങ്ഗിതാക്ഷീം ധൃതപാശാങ്കുശബാണചാപഹസ്താമ്।
അണിമാദിഭിരാവൃതാം മയൂഖൈരഹമിത്യേവ വിഭാവയേ ഭവാനീമ്॥
Om arunam karunatarangitakshim dhritapashankushabanachapahastam, animadibhiravritam mayukhairahamityeva vibhavaye bhavanim.
I meditate on Bhavani as my very self: rosy red, her eyes rippling with compassion, holding a noose, goad, arrows and bow, and surrounded by rays that are the powers such as Anima.
ഓം ഋഷിരുവാച॥
Om rishiruvacha.
Om. The sage said:
ചണ്ഡേ ച നിഹതേ ദൈത്യേ മുണ്ഡേ ച വിനിപാതിതേ।
ബഹുലേഷു ച സൈന്യേഷു ക്ഷയിതേഷ്വസുരേശ്വരഃ॥
Chande cha nihate daitye munde cha vinipatite, bahuleshu cha sainyeshu kshayiteshvasureshvarah.
When the demon Chanda had been killed, Munda struck down, and many armies destroyed, the lord of demons…
തതഃ കോപപരാധീനചേതാഃ ശുമ്ഭഃ പ്രതാപവാന്।
ഉദ്യോഗം സര്വസൈന്യാനാം ദൈത്യാനാമാദിദേശ ഹ॥
Tatah kopaparadhinachetah shumbhah pratapavan, udyogam sarvasainyanam daityanamadidesha ha.
…the mighty Shumbha, his mind ruled by anger, ordered all the demon armies to march.
അദ്യ സര്വബലൈര്ദൈത്യാഃ ഷഡശീതിരുദായുധാഃ।
കമ്ബൂനാം ചതുരശീതിര്നിര്യാന്തു സ്വബലൈര്വൃതാഃ॥
Adya sarvabalairdaityah shadashitirudayudhah, kambunam chaturashitirniryantu svabalairvritah.
“Today let the eighty-six Udayudha demons go out with all their forces, and the eighty-four Kambu clans, each with its own troops.”
കോടിവീര്യാണി പഞ്ചാശദസുരാണാം കുലാനി വൈ।
ശതം കുലാനി ധൌമ്രാണാം നിര്ഗച്ഛന്തു മമാജ്ഞയാ॥
Kotiviryani panchashadasuranam kulani vai, shatam kulani dhaumranam nirgachchhantu mamajnaya.
“Let the fifty clans of the Kotivirya demons and the hundred clans of the Dhaumras march out at my command.”
കാലകാ ദൌര്ഹൃദാ മൌര്യാഃ കാലകേയാസ്തഥാസുരാഃ।
യുദ്ധായ സജ്ജാ നിര്യാന്തു ആജ്ഞയാ ത്വരിതാ മമ॥
Kalaka daurhrida mauryah kalakeyastathasurah, yuddhaya sajja niryantu ajnaya tvarita mama.
“Let the Kalakas, Daurhridas, Mauryas and Kalakeyas, ready for war, march out quickly at my command.”
ഇത്യാജ്ഞാപ്യാസുരപതിഃ ശുമ്ഭോ ഭൈരവശാസനഃ।
നിര്ജഗാമ മഹാസൈന്യസഹസ്രൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ॥
Ityajnapyasurapatih shumbho bhairavashasanah, nirjagama mahasainyasahasrairbahubhirvritah.
Having given these orders, Shumbha, the demon king of terrible rule, set out surrounded by many thousands of great troops.
ആയാന്തം ചണ്ഡികാ ദൃഷ്ട്വാ തത്സൈന്യമതിഭീഷണമ്।
ജ്യാസ്വനൈഃ പൂരയാമാസ ധരണീഗഗനാന്തരമ്॥
Ayantam chandika drishtva tatsainyamatibhishanam, jyasvanaih purayamasa dharanigaganantaram.
Seeing that terrifying army coming, Chandika filled the space between earth and sky with the twang of her bowstring.
തതഃ സിംഹോ മഹാനാദമതീവ കൃതവാന് നൃപ।
ഘണ്ടാസ്വനേന തന്നാദമമ്ബികാ ചോപബൃംഹയത്॥
Tatah simho mahanadamativa kritavan nripa, ghantasvanena tannadamambika chopabrimhayat.
Then, O king, her lion gave a tremendous roar, and Ambika swelled it with the clang of her bell.
ധനുര്ജ്യാസിംഹഘണ്ടാനാം നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ।
നിനാദൈര്ഭീഷണൈഃ കാലീ ജിഗ്യേ വിസ്താരിതാനനാ॥
Dhanurjyasimhaghantanam nadapuritadinmukha, ninadairbhishanaih kali jigye vistaritanana.
Kali, opening her mouth wide, outdid with her terrible roars the sounds of bowstring, lion and bell that filled every direction.
തം നിനാദമുപശ്രുത്യ ദൈത്യസൈന്യൈശ്ചതുര്ദിശമ്।
ദേവീ സിംഹസ്തഥാ കാലീ സരോഷൈഃ പരിവാരിതാഃ॥
Tam ninadamupashrutya daityasainyaishchaturdisham, devi simhastatha kali saroshaih parivaritah.
Hearing that roar, the enraged demon armies surrounded the Goddess, the lion and Kali on all four sides.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭൂപ വിനാശായ സുരദ്വിഷാമ്।
ഭവായാമരസിംഹാനാമതിവീര്യബലാന്വിതാഃ॥
Etasminnantare bhupa vinashaya suradvisham, bhavayamarasimhanamativiryabalanvitah.
At that moment, O king, to destroy the enemies of the gods and for the good of the mighty gods, there came forth, full of great strength and valour…
ബ്രഹ്മേശഗുഹവിഷ്ണൂനാം തഥേന്ദ്രസ്യ ച ശക്തയഃ।
ശരീരേഭ്യോ വിനിഷ്ക്രമ്യ തദ്രൂപൈശ്ചണ്ഡികാം യയുഃ॥
Brahmeshaguhavishnunam tathendrasya cha shaktayah, sharirebhyo vinishkramya tadrupaishchandikam yayuh.
…the powers of Brahma, Shiva, Skanda, Vishnu and Indra. They emerged from the gods’ bodies and went to Chandika in those same forms.
യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രൂപം യഥാഭൂഷണവാഹനമ്।
തദ്വദേവ ഹി തച്ഛക്തിരസുരാന് യോദ്ധുമായയൌ॥
Yasya devasya yadrupam yathabhushanavahanam, tadvadeva hi tachchhaktirasuran yoddhumayayau.
Each god’s power came to fight the demons with that god’s own form, ornaments and mount.
ഹംസയുക്തവിമാനാഗ്രേ സാക്ഷസൂത്രകമണ്ഡലുഃ।
ആയാതാ ബ്രഹ്മണഃ ശക്തിര്ബ്രഹ്മാണീ സാഭിധീയതേ॥
Hamsayuktavimanagre sakshasutrakamandaluh, ayata brahmanah shaktirbrahmani sabhidhiyate.
Brahma’s power arrived on a chariot drawn by swans, holding a rosary and a water pot; she is called Brahmani.
മാഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂലവരധാരിണീ।
മഹാഹിവലയാ പ്രാപ്താ ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷണാ॥
Maheshvari vrisharudha trishulavaradharini, mahahivalaya prapta chandrarekhavibhushana.
Maheshvari came riding a bull, holding a fine trident, with great serpents for bracelets and the crescent moon as her ornament.
കൌമാരീ ശക്തിഹസ്താ ച മയൂരവരവാഹനാ।
യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ദൈത്യാനമ്ബികാ ഗുഹരൂപിണീ॥
Kaumari shaktihasta cha mayuravaravahana, yoddhumabhyayayau daityanambika guharupini.
Kaumari, Ambika in the form of Skanda, spear in hand and riding a fine peacock, came to fight the demons.
തഥൈവ വൈഷ്ണവീ ശക്തിര്ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ।
ശങ്ഖചക്രഗദാശാര്ങ്ഗഖഡ്ഗഹസ്താഭ്യുപായയൌ॥
Tathaiva vaishnavi shaktirgarudopari samsthita, shankhachakragadasharngakhadgahastabhyupayayau.
Likewise Vaishnavi, Vishnu’s power, came seated on Garuda, holding conch, discus, mace, bow and sword.
യജ്ഞവാരാഹമതുലം രൂപം യാ ബിഭ്രതോ ഹരേഃ।
ശക്തിഃ സാപ്യായയൌ തത്ര വാരാഹീം ബിഭ്രതീ തനുമ്॥
Yajnavarahamatulam rupam ya bibhrato hareh, shaktih sapyayayau tatra varahim bibhrati tanum.
The power of Hari, who takes the matchless form of the sacrificial boar, also came there in the body of a boar, as Varahi.
നാരസിംഹീ നൃസിംഹസ്യ ബിഭ്രതീ സദൃശം വപുഃ।
പ്രാപ്താ തത്ര സടാക്ഷേപക്ഷിപ്തനക്ഷത്രസംഹതിഃ॥
Narasimhi nrisimhasya bibhrati sadrisham vapuh, prapta tatra satakshepakshiptanakshatrasamhatih.
Narasimhi came in a body like Narasimha’s, scattering the clusters of stars with a toss of her mane.
വജ്രഹസ്താ തഥൈവൈന്ദ്രീ ഗജരാജോപരി സ്ഥിതാ।
പ്രാപ്താ സഹസ്രനയനാ യഥാ ശക്രസ്തഥൈവ സാ॥
Vajrahasta tathaivaindri gajarajopari sthita, prapta sahasranayana yatha shakrastathaiva sa.
Aindri too came, seated on the king of elephants, thunderbolt in hand and thousand-eyed, just like Indra.
തതഃ പരിവൃതസ്താഭിരീശാനോ ദേവശക്തിഭിഃ।
ഹന്യന്താമസുരാഃ ശീഘ്രം മമ പ്രീത്യാഽഽഹ ചണ്ഡികാമ്॥
Tatah parivritastabhirishano devashaktibhih, hanyantamasurah shighram mama prityaha chandikam.
Then Shiva, surrounded by these powers of the gods, said to Chandika, “Kill the demons quickly, for my sake.”
തതോ ദേവീശരീരാത്തു വിനിഷ്ക്രാന്താതിഭീഷണാ।
ചണ്ഡികാശക്തിരത്യുഗ്രാ ശിവാശതനിനാദിനീ॥
Tato devisharirattu vinishkrantatibhishana, chandikashaktiratyugra shivashataninadini.
Then from the Goddess’s body came forth Chandika’s own power, most terrible and fierce, howling like a hundred jackals.
സാ ചാഹ ധൂമ്രജടിലമീശാനമപരാജിതാ।
ദൂത ത്വം ഗച്ഛ ഭഗവന് പാര്ശ്വം ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ॥
Sa chaha dhumrajatilamishanamaparajita, duta tvam gachchha bhagavan parshvam shumbhanishumbhayoh.
That invincible Goddess said to Shiva of the smoky matted locks, “Lord, go as my messenger to Shumbha and Nishumbha.”
ബ്രൂഹി ശുമ്ഭം നിശുമ്ഭം ച ദാനവാവതിഗര്വിതൌ।
യേ ചാന്യേ ദാനവാസ്തത്ര യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതാഃ॥
Bruhi shumbham nishumbham cha danavavatigarvitau, ye chanye danavastatra yuddhaya samupasthitah.
“Tell the arrogant demons Shumbha and Nishumbha, and the other demons gathered there for battle:”
ത്രൈലോക്യമിന്ദ്രോ ലഭതാം ദേവാഃ സന്തു ഹവിര്ഭുജഃ।
യൂയം പ്രയാത പാതാലം യദി ജീവിതുമിച്ഛഥ॥
Trailokyamindro labhatam devah santu havirbhujah, yuyam prayata patalam yadi jivitumichchhatha.
“Let Indra have the three worlds and the gods receive their offerings. Go down to Patala, the underworld, if you want to live.”
ബലാവലേപാദഥ ചേദ്ഭവന്തോ യുദ്ധകാങ്ക്ഷിണഃ।
തദാഗച്ഛത തൃപ്യന്തു മച്ഛിവാഃ പിശിതേന വഃ॥
Balavalepadatha chedbhavanto yuddhakankshinah, tadagachchhata tripyantu machchhivah pishitena vah.
“But if, proud of your strength, you want war, then come, and let my jackals feast on your flesh.”
യതോ നിയുക്തോ ദൌത്യേന തയാ ദേവ്യാ ശിവഃ സ്വയമ്।
ശിവദൂതീതി ലോകേഽസ്മിംസ്തതഃ സാ ഖ്യാതിമാഗതാ॥
Yato niyukto dautyena taya devya shivah svayam, shivadutiti lokesmimstatah sa khyatimagata.
Because she made Shiva himself her messenger, she became famous in this world as Shivaduti.
തേഽപി ശ്രുത്വാ വചോ ദേവ്യാഃ ശര്വാഖ്യാതം മഹാസുരാഃ।
അമര്ഷാപൂരിതാ ജഗ്മുര്യത്ര കാത്യായനീ സ്ഥിതാ॥
Tepi shrutva vacho devyah sharvakhyatam mahasurah, amarshapurita jagmuryatra katyayani sthita.
Hearing the Goddess’s words from Shiva, the great demons, full of fury, went to where Katyayani stood.
തതഃ പ്രഥമമേവാഗ്രേ ശരശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടിഭിഃ।
വവര്ഷുരുദ്ധതാമര്ഷാസ്താം ദേവീമമരാരയഃ॥
Tatah prathamamevagre sharashaktyrishtivrishtibhih, vavarshuruddhatamarshastam devimamararayah.
At once, in the front line, the furious enemies of the gods rained arrows, spears and lances on the Goddess.
സാ ച താന് പ്രഹിതാന് ബാണാഞ്ഛൂലശക്തിപരശ്വധാന്।
ചിച്ഛേദ ലീലയാഽഽധ്മാതധനുര്മുക്തൈര്മഹേഷുഭിഃ॥
Sa cha tan prahitan bananchhulashaktiparashvadhan, chichchheda lilayadhmatadhanurmuktairmaheshubhih.
With great arrows from her drawn bow she easily cut down the arrows, tridents, spears and axes hurled at her.
തസ്യാഗ്രതസ്തഥാ കാലീ ശൂലപാതവിദാരിതാന്।
ഖട്വാങ്ഗപോഥിതാംശ്ചാരീന് കുര്വതീ വ്യചരത്തദാ॥
Tasyagratastatha kali shulapatavidaritan, khatvangapothitamshcharin kurvati vyacharattada.
In front of her Kali roamed, tearing enemies apart with her trident and crushing them with her skull-topped staff.
കമണ്ഡലുജലാക്ഷേപഹതവീര്യാന് ഹതൌജസഃ।
ബ്രഹ്മാണീ ചാകരോച്ഛത്രൂന് യേന യേന സ്മ ധാവതി॥
Kamandalujalakshepahataviryan hataujasah, brahmani chakarochchhatrun yena yena sma dhavati.
Wherever Brahmani ran, she left enemies powerless and drained of strength by sprinkling water from her water pot.
മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന തഥാ ചക്രേണ വൈഷ്ണവീ।
ദൈത്യാഞ്ജഘാന കൌമാരീ തഥാ ശക്ത്യാതികോപനാ॥
Maheshvari trishulena tatha chakrena vaishnavi, daityanjaghana kaumari tatha shaktyatikopana.
Maheshvari with her trident, Vaishnavi with her discus, and the furious Kaumari with her spear slew the demons.
ഐന്ദ്രീകുലിശപാതേന ശതശോ ദൈത്യദാനവാഃ।
പേതുര്വിദാരിതാഃ പൃഥ്വ്യാം രുധിരൌഘപ്രവര്ഷിണഃ॥
Aindrikulishapatena shatasho daityadanavah, peturvidaritah prithvyam rudhiraughapravarshinah.
Struck by Aindri’s thunderbolt, demons fell to the earth by the hundreds, torn apart and pouring out streams of blood.
തുണ്ഡപ്രഹാരവിധ്വസ്താ ദംഷ്ട്രാഗ്രക്ഷതവക്ഷസഃ।
വാരാഹമൂര്ത്യാ ന്യപതംശ്ചക്രേണ ച വിദാരിതാഃ॥
Tundapraharavidhvasta damshtragrakshatavakshasah, varahamurtya nyapatamshchakrena cha vidaritah.
Shattered by blows of her snout, chests gashed by her tusks and torn by her discus, demons fell before Varahi.
നഖൈര്വിദാരിതാംശ്ചാന്യാന് ഭക്ഷയന്തീ മഹാസുരാന്।
നാരസിംഹീ ചചാരാജൌ നാദാപൂര്ണദിഗമ്ബരാ॥
Nakhairvidaritamshchanyan bhakshayanti mahasuran, narasimhi chacharajau nadapurnadigambara.
Narasimhi roamed the battlefield devouring great demons torn by her claws, filling the sky with her roars.
ചണ്ഡാട്ടഹാസൈരസുരാഃ ശിവദൂത്യഭിദൂഷിതാഃ।
പേതുഃ പൃഥിവ്യാം പതിതാംസ്താംശ്ചഖാദാഥ സാ തദാ॥
Chandattahasairasurah shivadutyabhidushitah, petuh prithivyam patitamstamshchakhadatha sa tada.
Terrified by Shivaduti’s fierce, booming laughter, demons fell to the ground, and she then devoured the fallen.
ഇതി മാതൃഗണം ക്രുദ്ധം മര്ദയന്തം മഹാസുരാന്।
ദൃഷ്ട്വാഭ്യുപായൈര്വിവിധൈര്നേശുര്ദേവാരിസൈനികാഃ॥
Iti matriganam kruddham mardayantam mahasuran, drishtvabhyupayairvividhairneshurdevarisainikah.
Seeing the furious band of Mothers crushing the great demons in so many ways, the soldiers of the gods’ enemies fled.
പലായനപരാന് ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യാന് മാതൃഗണാര്ദിതാന്।
യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ക്രുദ്ധോ രക്തബീജോ മഹാസുരഃ॥
Palayanaparan drishtva daityan matriganarditan, yoddhumabhyayayau kruddho raktabijo mahasurah.
Seeing the demons fleeing, harried by the Mothers, the great demon Raktabija came forward in rage to fight.
രക്തബിന്ദുര്യദാ ഭൂമൌ പതത്യസ്യ ശരീരതഃ।
സമുത്പതതി മേദിന്യാം തത്പ്രമാണസ്തദാസുരഃ॥
Raktabinduryada bhumau patatyasya shariratah, samutpatati medinyam tatpramanastadasurah.
Whenever a drop of blood fell from his body to the ground, a demon just as big sprang up from the earth.
യുയുധേ സ ഗദാപാണിരിന്ദ്രശക്ത്യാ മഹാസുരഃ।
തതശ്ചൈന്ദ്രീ സ്വവജ്രേണ രക്തബീജമതാഡയത്॥
Yuyudhe sa gadapanirindrashaktya mahasurah, tatashchaindri svavajrena raktabijamatadayat.
Mace in hand, the great demon fought Indra’s power, and Aindri struck Raktabija with her thunderbolt.
കുലിശേനാഹതസ്യാശു ബഹു സുസ്രാവ ശോണിതമ്।
സമുത്തസ്ഥുസ്തതോ യോധാസ്തദ്രൂപാസ്തത്പരാക്രമാഃ॥
Kulishenahatasyashu bahu susrava shonitam, samuttasthustato yodhastadrupastatparakramah.
Struck by the thunderbolt, he bled heavily, and from the blood rose warriors of his own form and valour.
യാവന്തഃ പതിതാസ്തസ്യ ശരീരാദ്രക്തബിന്ദവഃ।
താവന്തഃ പുരുഷാ ജാതാസ്തദ്വീര്യബലവിക്രമാഃ॥
Yavantah patitastasya shariradraktabindavah, tavantah purusha jatastadviryabalavikramah.
As many drops of blood fell from his body, so many men were born, with his strength and valour.
തേ ചാപി യുയുധുസ്തത്ര പുരുഷാ രക്തസമ്ഭവാഃ।
സമം മാതൃഭിരത്യുഗ്രശസ്ത്രപാതാതിഭീഷണമ്॥
Te chapi yuyudhustatra purusha raktasambhavah, samam matribhiratyugrashastrapatatibhishanam.
Those men born of his blood fought the Mothers in a terrifying battle of fierce weapons.
പുനശ്ച വജ്രപാതേന ക്ഷതമസ്യ ശിരോ യദാ।
വവാഹ രക്തം പുരുഷാസ്തതോ ജാതാഃ സഹസ്രശഃ॥
Punashcha vajrapatena kshatamasya shiro yada, vavaha raktam purushastato jatah sahasrashah.
When the thunderbolt wounded his head again, blood flowed, and thousands more men were born from it.
വൈഷ്ണവീ സമരേ ചൈനം ചക്രേണാഭിജഘാന ഹ।
ഗദയാ താഡയാമാസ ഐന്ദ്രീ തമസുരേശ്വരമ്॥
Vaishnavi samare chainam chakrenabhijaghana ha, gadaya tadayamasa aindri tamasureshvaram.
Vaishnavi struck him in battle with her discus, and Aindri beat the demon lord with a mace.
വൈഷ്ണവീചക്രഭിന്നസ്യ രുധിരസ്രാവസമ്ഭവൈഃ।
സഹസ്രശോ ജഗദ്വ്യാപ്തം തത്പ്രമാണൈര്മഹാസുരൈഃ॥
Vaishnavichakrabhinnasya rudhirasravasambhavaih, sahasrasho jagadvyaptam tatpramanairmahasuraih.
From the blood pouring out of him, cut by Vaishnavi’s discus, thousands of great demons his size filled the world.
ശക്ത്യാ ജഘാന കൌമാരീ വാരാഹീ ച തഥാസിനാ।
മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന രക്തബീജം മഹാസുരമ്॥
Shaktya jaghana kaumari varahi cha tathasina, maheshvari trishulena raktabijam mahasuram.
Kaumari struck the great demon Raktabija with her spear, Varahi with her sword, and Maheshvari with her trident.
സ ചാപി ഗദയാ ദൈത്യഃ സര്വാ ഏവാഹനത് പൃഥക്।
മാതൄഃ കോപസമാവിഷ്ടോ രക്തബീജോ മഹാസുരഃ॥
Sa chapi gadaya daityah sarva evahanat prithak, matrih kopasamavishto raktabijo mahasurah.
Raktabija, filled with rage, struck each of the Mothers in turn with his mace.
തസ്യാഹതസ്യ ബഹുധാ ശക്തിശൂലാദിഭിര്ഭുവി।
പപാത യോ വൈ രക്തൌഘസ്തേനാസഞ്ഛതശോഽസുരാഃ॥
Tasyahatasya bahudha shaktishuladibhirbhuvi, papata yo vai raktaughastenasanchhatashosurah.
As he was struck again and again with spears, tridents and other weapons, the streams of blood that fell to the ground gave rise to hundreds of demons.
തൈശ്ചാസുരാസൃക്സമ്ഭൂതൈരസുരൈഃ സകലം ജഗത്।
വ്യാപ്തമാസീത്തതോ ദേവാ ഭയമാജഗ്മുരുത്തമമ്॥
Taishchasurasriksambhutairasuraih sakalam jagat, vyaptamasittato deva bhayamajagmuruttamam.
The whole world filled with these demons born of his blood, and the gods grew terribly afraid.
താന് വിഷണ്ണാന് സുരാന് ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡികാ പ്രാഹ സത്വരാ।
ഉവാച കാലീം ചാമുണ്ഡേ വിസ്തീര്ണം വദനം കുരു॥
Tan vishannan suran drishtva chandika praha satvara, uvacha kalim chamunde vistirnam vadanam kuru.
Seeing the gods in despair, Chandika quickly spoke to Kali: “Chamunda, open your mouth wide.”
മച്ഛസ്ത്രപാതസമ്ഭൂതാന് രക്തബിന്ദൂന്മഹാസുരാന്।
രക്തബിന്ദോഃ പ്രതീച്ഛ ത്വം വക്ത്രേണാനേന വേഗിനാ॥
Machchhastrapatasambhutan raktabindunmahasuran, raktabindoh pratichchha tvam vaktrenanena vegina.
“With your swift mouth, catch the drops of his blood as my weapons strike, and the great demons born from them.”
ഭക്ഷയന്തീ ചര രണേ തദുത്പന്നാന്മഹാസുരാന്।
ഏവമേഷ ക്ഷയം ദൈത്യഃ ക്ഷീണരക്തോ ഗമിഷ്യതി॥
Bhakshayanti chara rane tadutpannanmahasuran, evamesha kshayam daityah kshinarakto gamishyati.
“Roam the battlefield devouring the demons born of his blood. Drained of blood, this demon will then perish.”
ഭക്ഷ്യമാണാസ്ത്വയാ ചോഗ്രാ ന ചോത്പത്സ്യന്തി ചാപരേ।
ഇത്യുക്ത്വാ താം തതോ ദേവീ ശൂലേനാഭിജഘാന തമ്॥
Bhakshyamanastvaya chogra na chotpatsyanti chapare, ityuktva tam tato devi shulenabhijaghana tam.
“As you devour these fierce ones, no more will be born.” Saying this to her, the Goddess struck him with her trident.
മുഖേന കാലീ ജഗൃഹേ രക്തബീജസ്യ ശോണിതമ്।
തതോഽസാവാജഘാനാഥ ഗദയാ തത്ര ചണ്ഡികാമ്॥
Mukhena kali jagrihe raktabijasya shonitam, tatosavajaghanatha gadaya tatra chandikam.
Kali took Raktabija’s blood into her mouth. Then he struck Chandika with his mace.
ന ചാസ്യാ വേദനാം ചക്രേ ഗദാപാതോഽല്പികാമപി।
തസ്യാഹതസ്യ ദേഹാത്തു ബഹു സുസ്രാവ ശോണിതമ്॥
Na chasya vedanam chakre gadapatolpikamapi, tasyahatasya dehattu bahu susrava shonitam.
The blow of his mace did not hurt her in the least. From his wounded body blood poured out heavily.
യതസ്തതസ്തദ്വക്ത്രേണ ചാമുണ്ഡാ സമ്പ്രതീച്ഛതി।
മുഖേ സമുദ്ഗതാ യേഽസ്യാ രക്തപാതാന്മഹാസുരാഃ॥
Yatastatastadvaktrena chamunda sampratichchhati, mukhe samudgata yesya raktapatanmahasurah.
Wherever it flowed, Chamunda caught it in her mouth, and the great demons that sprang up in her mouth from that blood…
താംശ്ചഖാദാഥ ചാമുണ്ഡാ പപൌ തസ്യ ച ശോണിതമ്।
ദേവീ ശൂലേന വജ്രേണ ബാണൈരസിഭിര്ഋഷ്ടിഭിഃ॥
Tamshchakhadatha chamunda papau tasya cha shonitam, devi shulena vajrena banairasibhirrishtibhih.
…Chamunda devoured, and she drank his blood. Then the Goddess, with trident, thunderbolt, arrows, swords and lances…
ജഘാന രക്തബീജം തം ചാമുണ്ഡാപീതശോണിതമ്।
സ പപാത മഹീപൃഷ്ഠേ ശസ്ത്രസങ്ഘസമാഹതഃ॥
Jaghana raktabijam tam chamundapitashonitam, sa papata mahiprishthe shastrasanghasamahatah.
…struck down Raktabija, whose blood Chamunda had drunk. Hit by a mass of weapons, he fell to the ground.
നീരക്തശ്ച മഹീപാല രക്തബീജോ മഹാസുരഃ।
തതസ്തേ ഹര്ഷമതുലമവാപുസ്ത്രിദശാ നൃപ॥
Niraktashcha mahipala raktabijo mahasurah, tataste harshamatulamavapustridasha nripa.
O king, the great demon Raktabija lay drained of blood, and the gods felt joy beyond measure.
തേഷാം മാതൃഗണോ ജാതോ നനര്താസൃങ്മദോദ്ധതഃ॥
Tesham matrigano jato nanartasrinmadoddhatah.
And the band of Mothers born from the gods danced, wild with the frenzy of battle.
ഇതി ശ്രീമാര്കണ്ഡേയപുരാണേ സാവര്ണികേ മന്വന്തരേ ദേവീമാഹാത്മ്യേ രക്തബീജവധോ നാമാഷ്ടമോഽധ്യായഃ॥
Iti shrimarkandeyapurane savarnike manvantare devimahatmye raktabijavadho namashtamodhyayah.
Thus ends the eighth chapter of the Devi Mahatmya in the Markandeya Purana: the slaying of Raktabija.