Kandar Anubhuti
கந்தர் அனுபூதி
நெஞ்சக் கனகல்லு நெகிழ்ந்து உருகத், தஞ்சத்து அருள் சண்முகனுக்கு இயல்சேர், செஞ்சொல் புனைமாலை சிறந்திடவே, பஞ்சக்கர ஆனை பதம் பணிவாம்.
Nenjak kanakallu negizhndhu urugath, thanjaththu arul Shanmuganukku iyalser, senjol punaimaalai sirandhidave, panjakkara aanai padham panivaam.
So that this garland of fine words for Shanmukha, who gives grace to all who seek refuge and melts even a stone-hard heart, may turn out well, we bow at the feet of the five-handed elephant god, Ganesha.
ஆடும் பரி வேல் அணிசேவல் எனப், பாடும் பணியே பணியா அருள்வாய், தேடும் கயமா முகனைச் செருவில், சாடும் தனி யானைச் சகோதரனே.
Aadum pari vel ani seval enap, paadum paniye paniyaa arulvaai, thedum kayamaa muganaich cheruvil, saadum thani yaanaich sagodharane.
Bless me so that my only work is singing of your dancing peacock steed, your spear and your splendid rooster, O brother of the peerless elephant god who crushed the elephant-faced demon in battle.
உல்லாச நிராகுல யோக இதச், சல்லாப விநோதனும் நீ அலையோ, எல்லாம் அற என்னை இழந்த நலம், சொல்லாய் முருகா சுரபூ பதியே.
Ullaasa niraakula yoga idhach, sallaapa vinodhanum nee alaiyo, ellaam ara ennai izhandha nalam, sollaai Murugaa surabhoo padhiye.
Are you not the one who delights in joyful, untroubled union and sweet converse? Murugan, lord of the gods, tell me of that bliss where everything fell away and I lost myself.
வானோ புனல் பார் கனல் மாருதமோ, ஞானோ தயமோ நவில் நான் மறையோ, யானோ மனமோ எனை ஆண்ட இடம், தானோ பொருளாவது சண்முகனே.
Vaano punal paar kanal maarudhamo, gnaano dhayamo navil naan maraiyo, yaano manamo enai aanda idam, thaano porulaavadhu Shanmugane.
Is it sky, water, earth, fire or wind? The dawn of wisdom, or the four Vedas? The self, or the mind? Shanmukha, that state in which you took me as your own is none of these: it alone is the Real.
வளைபட்ட கைம் மாதொடு மக்கள் எனும், தளைபட்டு அழியத் தகுமோ தகுமோ, கிளைபட்டு எழு சூர் உரமும் கிரியும், தொளைபட்டு உருவத் தொடு வேலவனே.
Valaipatta kai maadhodu makkal enum, thalaipattu azhiyath thagumo thagumo, kilaipattu ezhu soor uramum giriyum, tholaipattu uruvath thodu Velavane.
Is it right, is it right, that I perish in the bonds of a bangled wife and children? O spear-bearer, whose spear pierced clean through the chest of Sura, risen with all his kin, and through the mountain.
மக மாயை களைந்திட வல்ல பிரான், முகம் ஆறும் மொழிந் தொழிந்திலனே, அகம் மாடை மடந்தையர் என்று அயரும், சகமாயையுள் நின்று தயங்குவதே.
Maga maayai kalaindhida valla piraan, mugam aarum mozhindhu ozhindhilane, agam maadai madandhaiyar endru ayarum, sagamaayaiyul nindru thayanguvadhe.
The Lord who can dispel great illusion has taught with all six faces without pause, yet I still stand wavering in the world’s illusion, pining for house, gold and women.
திணியான மனோ சிலை மீது உனதாள், அணியார் அரவிந்தம் அரும்பு மதோ, பணியா என வள்ளி பதம் பணியும், தணியா அதிமோக தயா பரனே.
Thiniyaana mano silai meedhu unadhaal, aniyaar aravindham arumbumadho, paniyaa ena Valli padham paniyum, thaniyaa adhimoga dhayaa parane.
Will your lotus feet ever blossom on the hard rock of my mind? O compassionate Supreme, whose great love never cools, who bows at Valli’s feet saying, ‘Command me.’
கெடுவாய் மனனே கதி கேள் கரவாது, இடுவாய் வடிவேல் இறைதாள் நினைவாய், சுடுவாய் நெடு வேதனை தூள்படவே, விடுவாய் விடுவாய் வினை யாவையுமே.
Keduvaai manane gadhi kel karavaadhu, iduvaai vadivel iraidhaal ninaivaai, suduvaai nedu vedhanai thoolpadave, viduvaai viduvaai vinai yaavaiyume.
O mind, you are heading for ruin; hear the way out. Give without holding back, think of the feet of the Lord of the spear, burn your long suffering to dust, and let go, let go of all karma.
அமரும் பதி கேள் அகம் ஆம் எனும் இப், பிமரம் கெட மெய்ப் பொருள் பேசியவா, குமரன் கிரிராச குமாரி மகன், சமரம் பொரு தானவ நாசகனே.
Amarum padhi kel agam aam enum ip, pimaram keda meip porul pesiyavaa, Kumaran Giriraaja kumaari magan, samaram poru dhaanava naasagane.
You taught me the truth so that this delusion of settled home, kin and ‘I’ would end: Kumaran, son of the Mountain King’s daughter, destroyer of the demons who made war.
மட்டூர் குழல் மங்கையர் மையல் வலைப், பட்டு ஊசல்படும் பரிசு என்று ஒழிவேன், தட்டு ஊடு அற வேல் சயிலத்து எறியும், நிட்டூர நிராகுல நிர்பயனே.
Mattoor kuzhal mangaiyar maiyal valaip, pattu oosalpadum parisu endru ozhiven, thattu oodu ara vel sayilaththu eriyum, nittoora niraakula nirbayane.
When will I stop swinging to and fro, caught in the net of longing for women with honey-scented hair? O stern, untroubled and fearless one, who hurled your spear clean through the mountain.
கார் மா மிசை காலன் வரில் கலபத், தேர்மா மிசை வந்து எதிரப் படுவாய், தார் மார்ப வலாரி தலாரி எனும், சூர்மா மடியத் தொடுவே லவனே.
Kaar maa misai Kaalan varil kalabath, thermaa misai vandhu edhirap paduvaai, thaar maarba valaari thalaari enum, soormaa madiyath thodu Velavane.
When Death comes riding his dark buffalo, come and face him on your feathered peacock. O spear-bearer with a garlanded chest, who hurled the spear that brought down the mighty Sura, tormentor of Indra.
கூகா என என் கிளை கூடி அழப், போகா வகை மெய்ப்பொருள் பேசியவா, நாகாசல வேலவ நாலு கவித், தியாகா சுரலோக சிகாமணியே.
Koogaa ena en kilai koodi azhap, pogaa vagai meipporul pesiyavaa, Naagaasala Velava naalu kavith, thiyaagaa suraloga sigaamaniye.
You taught me the truth so I would not die with my kin gathered round, wailing aloud. Spear-bearer of the serpent hill, generous giver of the four kinds of poetry, crest-jewel of the heavens.
செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன், பெம்மான் முருகன் பிறவான் இறவான், சும்மா இரு சொல் அற என்றலுமே, அம்மா பொருள் ஒன்றும் அறிந்திலனே.
Semmaan magalaith thirudum thirudan, pemmaan Murugan piravaan iravaan, summaa iru sol ara endralume, ammaa porul ondrum arindhilane.
The great Lord Murugan, the thief who stole Valli, daughter of the red deer, who is never born and never dies, said to me, ‘Be still, beyond words’; and at that, oh, I knew nothing else at all.
முருகன் தனிவேல் முனி நம் குரு என்று, அருள் கொண்டு அறியார் அறியும் தரமோ, உரு அன்று அரு அன்று உளது அன்று இலது அன்று, இருள் அன்று ஒளி அன்று என நின்றதுவே.
Murugan thanivel muni nam guru endru, arul kondu ariyaar ariyum tharamo, uru andru aru andru uladhu andru iladhu andru, irul andru oli andru ena nindradhuve.
Murugan of the peerless spear, the sage who is our guru: can those who do not know him through grace understand it? It is not form nor formless, not being nor non-being, not darkness nor light: so it stands.
கைவாய் கதிர்வேல் முருகன் கழல்பெற்று, உய்வாய் மனனே ஒழிவாய் ஒழிவாய், மெய் வாய் விழி நாசியொடும் செவி ஆம், ஐவாய் வழி செல்லும் அவாவினையே.
Kaivaai kadhirvel Murugan kazhal petru, uyvaai manane ozhivaai ozhivaai, mei vaai vizhi naasiyodum sevi aam, aivaai vazhi sellum avaavinaiye.
O mind, reach the feet of Murugan, the shining spear in his hand, and be saved. Give up, give up the craving that runs out through the five gates: body, mouth, eyes, nose and ears.
முருகன் குமரன் குகன் என்று மொழிந்து, உருகும் செயல் தந்து உணர்வு என்று அருள்வாய், பொரு புங்கவரும் புவியும் பரவும், குருபுங்கவ எண் குண பஞ்சரனே.
Murugan Kumaran Guhan endru mozhindhu, urugum seyal thandhu unarvu endru arulvaai, poru pungavarum puviyum paravum, gurupungava en guna pancharane.
When will you grant me a heart that melts as it calls out Murugan, Kumaran, Guha, and true awareness too? O greatest of gurus, praised by the warrior gods and by the earth, home of the eight divine qualities.
பேராசை எனும் பிணியில் பிணிபட்டு, ஓரா வினையேன் உழலத் தகுமோ, வீரா முது சூர் பட வேல் எறியும், சூரா சுர லோக துரந்தரனே.
Peraasai enum piniyil pinipattu, oraa vinaiyen uzhalath thagumo, veeraa mudhu soor pada vel eriyum, sooraa sura loga thurandharane.
Is it right that I, a thoughtless sinner, wander bound by the disease of greed? O hero who hurled the spear that felled the ancient Sura, valiant upholder of the world of the gods.
யாம் ஓதிய கல்வியும் எம் அறிவும், தாமே பெற வேலவர் தந்ததனால், பூ மேல் மயல் போய் அறம் மெய்ப் புணர்வீர், நாமேல் நடவீர் நடவீர் இனியே.
Yaam odhiya kalviyum em arivum, thaame pera Velavar thandhadhanaal, poo mel mayal poi aram meip punarveer, naa mel nadaveer nadaveer iniye.
All the learning we have and our very understanding were given by the Lord of the spear; so let go of your craze for the world, hold to dharma and truth, and from now on keep his praise on your tongue.
உதியா மரியா உணரா மறவா, விதி மால் அறியா விமலன் புதல்வா, அதிகா அநகா அபயா அமரா, பதி காவல சூர பயங் கரனே.
Udhiyaa mariyaa unaraa maravaa, vidhi maal ariyaa vimalan pudhalvaa, adhigaa anagaa abayaa amaraa, padhi kaavala soora bayangarane.
Son of the pure Shiva, who is never born and never dies, needs no learning and never forgets, and whom Brahma and Vishnu could not know: supreme, sinless, giver of refuge, guardian of the city of the gods, terror of Sura.
வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும், குடியும் குலமும் குடிபோ கியவா, அடி அந்தம் இலா அயில் வேல் அரசே, மிடி என்று ஒரு பாவி வெளிப்படினே.
Vadivum dhanamum manamum gunamum, kudiyum kulamum kudipogiyavaa, adi andham ilaa ayil vel arase, midi endru oru paavi velippadine.
Looks, wealth, mind, virtue, family and clan: how they all move out the moment that one wretch called poverty shows up! O king of the sharp spear, without beginning or end.
அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன், உரிதா உபதேசம் உணர்த்தியவா, விரிதாரண விக்ரம வேள் இமையோர், புரிதாரக நாக புரந்தரனே.
Aridhaagiya meip porulukku adiyen, uridhaa upadhesam unarththiyavaa, viridhaarana vikrama Vel imaiyor, puri thaaraga naaga purandharane.
You taught me, your servant, the rare truth as if it were my own. O valiant lord with the spreading garland, who destroyed Taraka and split the mountain to protect the city of the gods.
கருதா மறவா நெறிகாண எனக்கு, இருதாள் வனசம் தர என்று இசைவாய், வரதா முருகா மயில் வாகனனே, விரதா சுர சூர விபாடணனே.
Karudhaa maravaa neri kaana enakku, iruthaal vanasam thara endru isaivaai, varadhaa Murugaa mayil vaaganane, viradhaa sura soora vibaadanane.
When will you agree to give me your two lotus feet, so I may know the state beyond thinking and forgetting? Giver of boons, Murugan, rider of the peacock, steadfast one, destroyer of the demon Sura.
காளைக் குமரேசன் எனக் கருதித், தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா, பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும், வேளைச் சுர பூபதி மேருவையே.
Kaalaik Kumaresan enak karudhith, thaalaip paniyath thavam eidhiyavaa, paalaik kuzhal Valli padham paniyum, Velaich sura boobadhi Meruvaiye.
What merit did I earn that I came to see you as the youthful Kumaresa and bow at your feet? You who bow at the feet of Valli, whose hair is like the palm blossom; Vel, lord of the gods, steady as Mount Meru.
அடியைக் குறியாது அறியா மையினால், முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ, வடி விக்ரம வேல் மகிபா குறமின், கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே.
Adiyaik kuriyaadhu ariyaamaiyinaal, mudiyak kedavo muraiyo muraiyo, vadi vikrama vel magibaa kuramin, kodiyaip punarum guna bhoodharane.
Am I to be ruined completely because, in ignorance, I never fixed my mind on your feet? Is that just, is it just? O king of the keen and mighty spear, mountain of virtue, who embraces Valli, the hill girl slender as a vine.
கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே, சேர்வேன் அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ, சூர் வேரொடு குன்று தொளைத்த நெடும், போர் வேல புரந்தர பூபதியே.
Koorvel vizhi mangaiyar kongaiyile, server arul seravum ennumadho, soor verodu kundru tholaiththa nedum, por vela purandhara boobadhiye.
I keep chasing women with eyes sharp as spears; will I ever think of reaching your grace? O protector king, whose long battle spear tore out Sura by the roots and pierced the mountain.
மெய்யே என வெவ்வினை வாழ்வை உகந்து, ஐயோ அடியேன் அலையத் தகுமோ, கையோ அயிலோ கழலோ முழுதும், செய்யோய் மயில் ஏறிய சேவகனே.
Meiye ena vevvinai vaazhvai ugandhu, aiyo adiyen alaiyath thagumo, kaiyo ayilo kazhalo muzhudhum, seiyoi mayil eriya sevagane.
Alas, is it right that I wander, treasuring this harsh karmic life as if it were real? O red-hued warrior mounted on the peacock, red in hand, spear and feet alike.
ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே, நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே, வேதாகம ஞான விநோத மன, அதீதா சுரலோக சிகாமணியே.
Aadhaaram ilen arulaip perave, needhaan oru satrum ninaindhilaiye, vedhaagama gnaana vinodha mana, adheedhaa suraloga sigaamaniye.
I have no support of my own, yet you have not given even a moment’s thought to granting me grace. O you who delight in the wisdom of the Vedas and Agamas, beyond the reach of the mind, crest-jewel of the heavens.
மின்னே நிகர் வாழ்வை விரும்பிய யான், என்னே விதியின் பயன் இங்கு இதுவோ, பொன்னே மணியே பொருளே அருளே, மன்னே மயில் ஏறிய வானவனே.
Minne nigar vaazhvai virumbiya yaan, enne vidhiyin payan ingu idhuvo, ponne maniye porule arule, manne mayil eriya vaanavane.
I longed for a life that flashes past like lightning: alas, is this what fate brings me here? O gold, O jewel, O treasure, O grace, O king, divine one who rides the peacock.
ஆனா அமுதே அயில் வேல் அரசே, ஞானாகரனே நவிலத் தகுமோ, யான் ஆகிய என்னை விழுங்கி வெறும், தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே.
Aanaa amudhe ayil vel arase, gnaanaagarane navilath thagumo, yaan aagiya ennai vizhungi verum, thaanaai nilai nindradhu thatparame.
Endless nectar, king of the sharp spear, mine of wisdom: can this be put into words? The Supreme swallowed the ‘I’ that I was, and remained alone as pure Itself.
இல்லே எனும் மாயையில் இட்டனை நீ, பொல்லேன் அறியாமை பொறுத்திலையே, மல்லேபுரி பன்னிரு வாகுவில் என், சொல்லே புனையும் சுடர் வேலவனே.
Ille enum maayaiyil ittanai nee, pollen ariyaamai poruththilaiye, malle puri panniru vaaguvil en, solle punaiyum sudar Velavane.
You cast me into the illusion called household life; will you not forgive the ignorance of this wicked one? O radiant spear-bearer, who wears my words as a garland on your twelve mighty arms.
செவ்வான் உருவில் திகழ் வேலவன் அன்று, ஒவ்வாதது என உணர்வித் ததுதான், அவ்வாறு அறிவார் அறிகின்றது அலால், எவ்வாறு ஒருவர்க்கு இசைவிப்பதுவே.
Sevvaan uruvil thigazh Velavan andru, ovvaadhadhu ena unarviththadhudhaan, avvaaru arivaar arigindradhu alaal, evvaaru oruvarkku isaivippadhuve.
What the spear-bearer, shining in a form red as the evening sky, made me realise that day is beyond compare; only those who know it know it so. How could it ever be explained to anyone?
பாழ்வாழ்வு எனும் இப் படுமாயையிலே, வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே, தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ, வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே.
Paazhvaazhvu enum ip padumaayaiyile, veezhvaai ena ennai vidhiththanaiye, thaazhvaanavai seidhana thaam ulavo, vaazhvaai ini nee mayil vaaganane.
You ordained that I fall into this deep illusion called a wasted life; have I done anything so low? From now on, rider of the peacock, be my life.
கலையே பதறிக் கதறித் தலையூடு, அலையே படுமாறு அதுவாய் விடவோ, கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய், மலையே மலை கூறிடு வாகையனே.
Kalaiye padharik kadharith thalaiyoodu, alaiye padumaaru adhuvaai vidavo, kolaiye puri vedar kulap pidi thoi, malaiye malai kooridu vaagaiyane.
Must I be left to flounder, my learning in turmoil, crying out with my head in a whirl? O mountain of grace who loves the daughter of the hunting tribe, victor who split the mountain apart.
சிந்தாகுல இல்லொடு செல்வம் எனும், விந்தாடவி என்று விடப் பெறுவேன், மந்தாகினி தந்த வரோதயனே, கந்தா முருகா கருணாகரனே.
Sindhaakula illodu selvam enum, vindhaadavi endru vidap peruven, Mandhaakini thandha varodhayane, Kandhaa Murugaa karunaakarane.
When will I be free to leave this wild forest of home and wealth that troubles the mind? Son born as a boon of the heavenly Ganga; Kanda, Murugan, ocean of compassion.
சிங்கார மடந்தையர் தீநெறி போய், மங்காமல் எனக்கு வரம் தருவாய், சங்க்ராம சிகாவல சண்முகனே, கங்காநதி பால க்ருபாகரனே.
Singaara madandhaiyar theeneri poi, mangaamal enakku varam tharuvaai, sangraama sigaavala Shanmugane, Gangaanadhi baala kripaakarane.
Grant me the boon that I do not waste away on the wrong path of alluring women. Shanmukha, warrior who rides the peacock into battle, child of the Ganga, ocean of mercy.
விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன், கதிகாண மலர்க் கழல் என்று அருள்வாய், மதி வாள்நுதல் வள்ளியை அல்லது பின், துதியா விரதா சுர பூபதியே.
Vidhikaanum udambai vidaa vinaiyen, gadhikaana malark kazhal endru arulvaai, madhi vaalnudhal Valliyai alladhu pin, thudhiyaa viradhaa sura boobadhiye.
I am a sinner who clings to this body ruled by fate; when will you grant me your flower feet so I can see the way to freedom? O lord of the gods, true to your vow, who praises none but Valli with her moon-bright brow.
நாதா குமரா நம என்று அரனார், ஓதாய் என ஓதியது எப்பொருள் தான், வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப், பாதா குறமின் பத சேகரனே.
Naadhaa Kumaraa nama endru Aranaar, odhaai ena odhiyadhu epporul thaan, Vedhaa mudhal vinnavar soodum malarp, paadhaa kuramin padha segarane.
What was the truth you spoke when Shiva said, ‘Lord Kumara, I bow to you; teach me’? O you whose flower feet Brahma and the gods wear on their heads, yet who wear on your own head the feet of Valli, the hill maiden.
கிரிவாய் விடு விக்ரம வேல் இறையோன், பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையே, புரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால், அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே.
Girivaai vidu vikrama vel iraiyon, parivaaram enum padham mevalaiye, purivaai manane poraiyaam arivaal, arivaai adiyodum agandhaiyaiye.
O mind, you have not yet earned a place among the attendants of the Lord whose mighty spear split the mountain. Act now: with the wisdom of patience, cut ego away by its roots.
ஆதாளியை ஒன்று அறியேனை அறத், தீது ஆளியை ஆண்டது செப்புமதோ, கூதாள கிராத குலிக்கு இறைவா, வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.
Aadhaaliyai ondru ariyenai arath, theedhu aaliyai aandadhu seppumadho, koodhaala Kiraadha kulikku iraivaa, Vedhaala ganam pugazh Velavane.
Can it be told, how you took me into your service, a braggart who knows nothing, wholly given to wrong? Lord of the hunter maiden who wears koothalam flowers, spear-bearer praised even by the hosts of spirits.
மாவேழ் சனனம் கெட மாயைவிடா, மூவேடணை என்று முடிந்திடுமோ, கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும், தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.
Maavezh sananam keda maayaividaa, moovedanai endru mudindhidumo, kove kuramin kodithol punarum, deve Siva Sankara dhesigane.
When will the three cravings, for land, wealth and children, which feed illusion and keep the seven kinds of birth turning, ever end? O king, divine one who embraces the vine-slender shoulders of Valli, teacher of Shiva Shankara himself.
வினை ஓட விடும் கதிர் வேல் மறவேன், மனையோடு தியங்கி மயங்கிடவோ, சுனையோடு அருவித் துறையோடு பசுந், தினையோடு இதணோடு திரிந்தவனே.
Vinai oda vidum kadhir vel maraven, manaiyodu thiyangi mayangidavo, sunaiyodu aruvith thuraiyodu pasun, thinaiyodu idhanodu thirindhavane.
I will never forget the shining spear that drives away karma; why then should I be lost and bewildered in household life? O you who wandered by springs and waterfalls, green millet fields and watch platforms to win Valli.
சாகாது எனையே சரணங் களிலே, கா கா நமனார் கலகம் செயும் நாள், வாகா முருகா மயில் வாகனனே, யோகா சிவ ஞான உபதேசிகனே.
Saagaadhu enaiye saranangalile, kaa kaa Namanaar kalagam seyum naal, vaagaa Murugaa mayil vaaganane, yogaa Siva gnaana upadhesigane.
On the day Yama comes raising his uproar, keep me safe at your feet so I do not die; protect me, protect me. Victorious Murugan, rider of the peacock, master of yoga, teacher of the wisdom of Shiva.
குறியைக் குறியாது குறித்து அறியும், நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலும், செறிவு அற்று உலகோடு உரை சிந்தையும் அற்று, அறிவு அற்று அறியாமையும் அற்றதுவே.
Kuriyaik kuriyaadhu kuriththu ariyum, neriyaith thanivelai nigazhththidalum, serivu atru ulagodu urai sindhaiyum atru, arivu atru ariyaamaiyum atradhuve.
When the lord of the peerless spear showed me how to know the goal without aiming at it, all clinging ended; the world, speech and thought ended; knowing ended, and not-knowing too.
தூசா மணியும் துகிலும் புனைவாள், நேசா முருகா நினது அன்பு அருளால், ஆசா நிகளம் துகளாயின பின், பேசா அநுபூதி பிறந்ததுவே.
Thoosaa maniyum thugilum punaivaal, nesaa Murugaa ninadhu anbu arulaal, aasaa nigalam thugalaayina pin, pesaa anuboodhi pirandhadhuve.
Murugan, beloved of Valli, who wears jewels and fine cloth: by your loving grace, once the chains of desire crumbled to dust, the wordless experience of the divine was born.
சாடும் தனிவேல் முருகன் சரணம், சூடும் படி தந்தது சொல்லு மதோ, வீடும் சுரர் மாமுடி வேதமும் வெம், காடும் புனமும் கமழும் கழலே.
Saadum thanivel Murugan saranam, soodum padi thandhadhu sollumadho, veedum surar maamudi vedhamum vem, kaadum punamum kamazhum kazhale.
Can it be told, how Murugan of the peerless, striking spear let me wear his feet on my head? Those feet are fragrant in liberation, on the crowns of the gods, in the Vedas, in the hot forest and in the millet fields.
கரவாகிய கல்வி உளார் கடை சென்று, இரவா வகை மெய்ப் பொருள் ஈகுவையோ, குரவா குமரா குலிசாயுத குஞ், சரவா சிவயோக தயாபரனே.
Karavaagiya kalvi ulaar kadai sendru, iravaa vagai meip porul eeguvaiyo, kuravaa Kumaraa kulisaayudha kun, jaravaa Sivayoga dhayaa parane.
Will you give me the truth, so that I need not go begging at the doors of those who hoard their learning? O guru, Kumara, bearer of the thunderbolt, husband of Devasena, compassionate Supreme of Shiva-yoga.
எம் தாயும் எனக்கு அருள் தந்தையும் நீ, சிந்தாகுலம் ஆனவை தீர்த்து எனையாள், கந்தா கதிர் வேலவனே உமையாள், மைந்தா குமரா மறை நாயகனே.
Em thaayum enakku arul thandhaiyum nee, sindhaakulam aanavai theerththu enaiyaal, Kandhaa kadhir Velavane Umaiyaal, maindhaa Kumaraa marai naayagane.
You are my mother and my gracious father; clear away all that troubles my mind and make me yours. Kanda, bearer of the shining spear, son of Uma, Kumara, lord of the Vedas.
ஆறு ஆறையும் நீத்து அதன் மேல் நிலையைப், பேறா அடியேன் பெறுமாறு உளதோ, சீறாவரு சூர் சிதைவித்து இமையோர், கூறா உலகம் குளிர்வித்தவனே.
Aaru aaraiyum neeththu adhan mel nilaiyaip, peraa adiyen perumaaru uladho, seeraavaru soor sidhaiviththu imaiyor, kooraa ulagam kulirviththavane.
Is there a way for me, your servant, to cast off all thirty-six principles of existence and reach the state beyond them? You who destroyed the raging Sura and brought cool relief to the world of the gods.
அறிவு ஒன்று அற நின்று அறிவார் அறிவில், பிறிவு ஒன்று அற நின்ற பிரான் அலையோ, செறிவு ஒன்று அற வந்து இருளே சிதைய, வெறி வென்றவரோடு உறும் வேலவனே.
Arivu ondru ara nindru arivaar arivil, pirivu ondru ara nindra piraan alaiyo, serivu ondru ara vandhu irule sidhaiya, veri vendravarodu urum Velavane.
Are you not the Lord who stands undivided in the awareness of the wise, where even knowing has ceased? Spear-bearer, you come to those who have conquered passion, and their darkness is shattered without a trace.
தன்னந் தனி நின்றது தான் அறிய, இன்னம் ஒருவர்க்கு இசைவிப் பதுவோ, மின்னும் கதிர் வேல் விகிர்தா நினைவார், கின்னம் களையும் க்ருபை சூழ் சுடரே.
Thannan thani nindradhu thaan ariya, innam oruvarkku isaivip padhuvo, minnum kadhir vel vigirdhaa ninaivaar, kinnam kalaiyum kripai soozh sudare.
That which stands utterly alone can only know itself; can it be explained to anyone else? O wondrous lord of the gleaming spear, light wrapped in grace, who removes the sorrow of all who think of you.
மதிகெட்டு அறவாடி மயங்கி அறக், கதிகெட்டு அவமே கெடவோ கடவேன், நதி புத்திர ஞான சுகாதிப அத், திதி புத்திரர் வீறு அடு சேவகனே.
Madhikettu aravaadi mayangi arak, gadhikettu avame kedavo kadaven, nadhi puththira gnaana sugaadhipa ath, thidhi puththirar veeru adu sevagane.
Must I lose my wits, wither and fall into confusion, lose my way and perish for nothing? O son of the river Ganga, lord of the bliss of wisdom, warrior who crushed the pride of Diti’s demon sons.
உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய், மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்க், கருவாய் உயிராய்க் கதியாய் விதியாய்க், குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே.
Uruvaai aruvaai uladhaai iladhaai, maruvaai malaraai maniyaai oliyaaik, karuvaai uyiraaik gadhiyaai vidhiyaaik, guruvaai varuvaai arulvaai Guhane.
As form and formless, as being and non-being, as fragrance and flower, as jewel and its light, as seed and life, as the goal and the way: come as my guru and bless me, Guha.