भक्ति दरबार
English

கந்தர் அனுபூதி

Kandar Anubhuti

स्तोत्र · तमिल · मुरुगन · अरुणगिरिनाथर

  1. நெஞ்சக் கனகல்லு நெகிழ்ந்து உருகத், தஞ்சத்து அருள் சண்முகனுக்கு இயல்சேர், செஞ்சொல் புனைமாலை சிறந்திடவே, பஞ்சக்கர ஆனை பதம் பணிவாம்.

    Nenjak kanakallu negizhndhu urugath, thanjaththu arul Shanmuganukku iyalser, senjol punaimaalai sirandhidave, panjakkara aanai padham panivaam.

    शरण में आने वालों पर कृपा करने वाले और पत्थर जैसे कठोर मन को भी पिघला देने वाले षण्मुख के लिए यह सुंदर शब्दों की माला अच्छी बने, इसलिए हम पाँच हाथों वाले गजानन गणेश के चरणों में प्रणाम करते हैं।

  2. ஆடும் பரி வேல் அணிசேவல் எனப், பாடும் பணியே பணியா அருள்வாய், தேடும் கயமா முகனைச் செருவில், சாடும் தனி யானைச் சகோதரனே.

    Aadum pari vel ani seval enap, paadum paniye paniyaa arulvaai, thedum kayamaa muganaich cheruvil, saadum thani yaanaich sagodharane.

    ऐसी कृपा करो कि मेरा एक ही काम हो — तुम्हारे नाचते मोर, तुम्हारे वेल और सुंदर मुर्गे का गुणगान। हे उस अनुपम गज-देव के भाई, जिन्होंने युद्ध में गजमुख असुर को कुचला।

  3. உல்லாச நிராகுல யோக இதச், சல்லாப விநோதனும் நீ அலையோ, எல்லாம் அற என்னை இழந்த நலம், சொல்லாய் முருகா சுரபூ பதியே.

    Ullaasa niraakula yoga idhach, sallaapa vinodhanum nee alaiyo, ellaam ara ennai izhandha nalam, sollaai Murugaa surabhoo padhiye.

    क्या तुम ही आनंद भरे, निश्चिंत योग और मधुर वार्ता में रमने वाले नहीं हो? हे देवताओं के स्वामी मुरुगन, उस आनंद के बारे में बताओ जिसमें सब कुछ छूट गया और मैं खुद को खो बैठा।

  4. வானோ புனல் பார் கனல் மாருதமோ, ஞானோ தயமோ நவில் நான் மறையோ, யானோ மனமோ எனை ஆண்ட இடம், தானோ பொருளாவது சண்முகனே.

    Vaano punal paar kanal maarudhamo, gnaano dhayamo navil naan maraiyo, yaano manamo enai aanda idam, thaano porulaavadhu Shanmugane.

    क्या वह आकाश, जल, धरती, अग्नि या वायु है? ज्ञान का उदय या चारों वेद? 'मैं' या मन? हे षण्मुख, जिस अवस्था में तुमने मुझे अपनाया, वह इनमें से कुछ नहीं — वही अकेला सत्य है।

  5. வளைபட்ட கைம் மாதொடு மக்கள் எனும், தளைபட்டு அழியத் தகுமோ தகுமோ, கிளைபட்டு எழு சூர் உரமும் கிரியும், தொளைபட்டு உருவத் தொடு வேலவனே.

    Valaipatta kai maadhodu makkal enum, thalaipattu azhiyath thagumo thagumo, kilaipattu ezhu soor uramum giriyum, tholaipattu uruvath thodu Velavane.

    क्या यह ठीक है, क्या यह ठीक है कि मैं चूड़ियों वाली पत्नी और बच्चों के बंधन में नष्ट हो जाऊँ? हे वेलधारी, जिनका वेल अपने पूरे कुल के साथ उठे सूर की छाती और पर्वत के आर-पार हो गया।

  6. மக மாயை களைந்திட வல்ல பிரான், முகம் ஆறும் மொழிந் தொழிந்திலனே, அகம் மாடை மடந்தையர் என்று அயரும், சகமாயையுள் நின்று தயங்குவதே.

    Maga maayai kalaindhida valla piraan, mugam aarum mozhindhu ozhindhilane, agam maadai madandhaiyar endru ayarum, sagamaayaiyul nindru thayanguvadhe.

    महामाया को मिटाने में समर्थ प्रभु ने अपने छहों मुखों से बिना रुके उपदेश दिया, फिर भी मैं घर, धन और स्त्रियों के लिए तरसता हुआ संसार की माया में डगमगा रहा हूँ।

  7. திணியான மனோ சிலை மீது உனதாள், அணியார் அரவிந்தம் அரும்பு மதோ, பணியா என வள்ளி பதம் பணியும், தணியா அதிமோக தயா பரனே.

    Thiniyaana mano silai meedhu unadhaal, aniyaar aravindham arumbumadho, paniyaa ena Valli padham paniyum, thaniyaa adhimoga dhayaa parane.

    क्या तुम्हारे कमल-चरण कभी मेरे मन की कठोर चट्टान पर खिलेंगे? हे दयालु परमेश्वर, जिनका गहरा प्रेम कभी ठंडा नहीं होता, जो 'आज्ञा दो' कहकर वल्ली के चरणों में झुकते हैं।

  8. கெடுவாய் மனனே கதி கேள் கரவாது, இடுவாய் வடிவேல் இறைதாள் நினைவாய், சுடுவாய் நெடு வேதனை தூள்படவே, விடுவாய் விடுவாய் வினை யாவையுமே.

    Keduvaai manane gadhi kel karavaadhu, iduvaai vadivel iraidhaal ninaivaai, suduvaai nedu vedhanai thoolpadave, viduvaai viduvaai vinai yaavaiyume.

    हे मन, तू विनाश की ओर जा रहा है; मुक्ति का रास्ता सुन। बिना छिपाए दान कर, वेलधारी प्रभु के चरणों को याद कर, अपने लंबे दुख को जलाकर राख कर, और सारे कर्मों को छोड़ दे, छोड़ दे।

  9. அமரும் பதி கேள் அகம் ஆம் எனும் இப், பிமரம் கெட மெய்ப் பொருள் பேசியவா, குமரன் கிரிராச குமாரி மகன், சமரம் பொரு தானவ நாசகனே.

    Amarum padhi kel agam aam enum ip, pimaram keda meip porul pesiyavaa, Kumaran Giriraaja kumaari magan, samaram poru dhaanava naasagane.

    तुमने सत्य का उपदेश दिया ताकि घर, परिवार और 'मैं' का यह भ्रम मिट जाए — हे कुमार, पर्वतराज की पुत्री के बेटे, युद्ध करने वाले असुरों का नाश करने वाले।

  10. மட்டூர் குழல் மங்கையர் மையல் வலைப், பட்டு ஊசல்படும் பரிசு என்று ஒழிவேன், தட்டு ஊடு அற வேல் சயிலத்து எறியும், நிட்டூர நிராகுல நிர்பயனே.

    Mattoor kuzhal mangaiyar maiyal valaip, pattu oosalpadum parisu endru ozhiven, thattu oodu ara vel sayilaththu eriyum, nittoora niraakula nirbayane.

    शहद-सी सुगंधित केशों वाली स्त्रियों की चाह के जाल में फँसकर झूलना मैं कब छोड़ूँगा? हे कठोर, निश्चिंत और निडर प्रभु, जिन्होंने पर्वत के आर-पार वेल फेंका।

  11. கார் மா மிசை காலன் வரில் கலபத், தேர்மா மிசை வந்து எதிரப் படுவாய், தார் மார்ப வலாரி தலாரி எனும், சூர்மா மடியத் தொடுவே லவனே.

    Kaar maa misai Kaalan varil kalabath, thermaa misai vandhu edhirap paduvaai, thaar maarba valaari thalaari enum, soormaa madiyath thodu Velavane.

    जब यमराज काले भैंसे पर आएँ, तब तुम अपने पंखों वाले मोर पर आकर उनका सामना करना। हे माला पहने वेलधारी, जिन्होंने इंद्र को सताने वाले बलवान सूर को वेल से मार गिराया।

  12. கூகா என என் கிளை கூடி அழப், போகா வகை மெய்ப்பொருள் பேசியவா, நாகாசல வேலவ நாலு கவித், தியாகா சுரலோக சிகாமணியே.

    Koogaa ena en kilai koodi azhap, pogaa vagai meipporul pesiyavaa, Naagaasala Velava naalu kavith, thiyaagaa suraloga sigaamaniye.

    तुमने सत्य सिखाया ताकि मैं ऐसे न मरूँ कि मेरे परिजन इकट्ठे होकर रोते-चिल्लाते रहें। हे नाग पर्वत के वेलधारी, चारों प्रकार की कविता के दानी, स्वर्ग के शिरोमणि।

  13. செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன், பெம்மான் முருகன் பிறவான் இறவான், சும்மா இரு சொல் அற என்றலுமே, அம்மா பொருள் ஒன்றும் அறிந்திலனே.

    Semmaan magalaith thirudum thirudan, pemmaan Murugan piravaan iravaan, summaa iru sol ara endralume, ammaa porul ondrum arindhilane.

    लाल हिरनी की बेटी वल्ली को चुराने वाले, कभी न जन्मने और न मरने वाले महान प्रभु मुरुगन ने कहा, 'चुप रहो, शब्दों से परे'; और उसी पल, अहा, मुझे और कुछ भी पता न रहा।

  14. முருகன் தனிவேல் முனி நம் குரு என்று, அருள் கொண்டு அறியார் அறியும் தரமோ, உரு அன்று அரு அன்று உளது அன்று இலது அன்று, இருள் அன்று ஒளி அன்று என நின்றதுவே.

    Murugan thanivel muni nam guru endru, arul kondu ariyaar ariyum tharamo, uru andru aru andru uladhu andru iladhu andru, irul andru oli andru ena nindradhuve.

    अनुपम वेल वाले मुरुगन, जो हमारे गुरु और मुनि हैं — जो उन्हें कृपा से नहीं जानते, क्या वे इसे समझ सकते हैं? वह न रूप है न अरूप, न होना न न-होना, न अंधकार न प्रकाश — वह बस ऐसा ही स्थित है।

  15. கைவாய் கதிர்வேல் முருகன் கழல்பெற்று, உய்வாய் மனனே ஒழிவாய் ஒழிவாய், மெய் வாய் விழி நாசியொடும் செவி ஆம், ஐவாய் வழி செல்லும் அவாவினையே.

    Kaivaai kadhirvel Murugan kazhal petru, uyvaai manane ozhivaai ozhivaai, mei vaai vizhi naasiyodum sevi aam, aivaai vazhi sellum avaavinaiye.

    हे मन, हाथ में चमकता वेल लिए मुरुगन के चरण पाकर उद्धार पा। शरीर, मुँह, आँख, नाक और कान — इन पाँच द्वारों से बहने वाली लालसा को छोड़ दे, छोड़ दे।

  16. முருகன் குமரன் குகன் என்று மொழிந்து, உருகும் செயல் தந்து உணர்வு என்று அருள்வாய், பொரு புங்கவரும் புவியும் பரவும், குருபுங்கவ எண் குண பஞ்சரனே.

    Murugan Kumaran Guhan endru mozhindhu, urugum seyal thandhu unarvu endru arulvaai, poru pungavarum puviyum paravum, gurupungava en guna pancharane.

    कब तुम मुझे ऐसा मन दोगे जो मुरुगन, कुमार, गुह पुकारते हुए पिघल जाए, और सच्ची जागृति भी? हे श्रेष्ठ गुरु, जिनकी स्तुति वीर देवता और धरती करते हैं, आठ दिव्य गुणों के धाम।

  17. பேராசை எனும் பிணியில் பிணிபட்டு, ஓரா வினையேன் உழலத் தகுமோ, வீரா முது சூர் பட வேல் எறியும், சூரா சுர லோக துரந்தரனே.

    Peraasai enum piniyil pinipattu, oraa vinaiyen uzhalath thagumo, veeraa mudhu soor pada vel eriyum, sooraa sura loga thurandharane.

    क्या यह ठीक है कि मैं, बिना सोचे-समझे पाप करने वाला, लालच के रोग में बँधकर भटकता रहूँ? हे वीर, जिन्होंने पुराने असुर सूर को गिराने के लिए वेल चलाया, देवलोक के बलवान रक्षक।

  18. யாம் ஓதிய கல்வியும் எம் அறிவும், தாமே பெற வேலவர் தந்ததனால், பூ மேல் மயல் போய் அறம் மெய்ப் புணர்வீர், நாமேல் நடவீர் நடவீர் இனியே.

    Yaam odhiya kalviyum em arivum, thaame pera Velavar thandhadhanaal, poo mel mayal poi aram meip punarveer, naa mel nadaveer nadaveer iniye.

    हमारी सारी विद्या और समझ वेलधारी प्रभु की ही दी हुई है; इसलिए संसार का मोह छोड़ो, धर्म और सत्य को अपनाओ, और अब से उनका गुणगान अपनी जीभ पर रखो।

  19. உதியா மரியா உணரா மறவா, விதி மால் அறியா விமலன் புதல்வா, அதிகா அநகா அபயா அமரா, பதி காவல சூர பயங் கரனே.

    Udhiyaa mariyaa unaraa maravaa, vidhi maal ariyaa vimalan pudhalvaa, adhigaa anagaa abayaa amaraa, padhi kaavala soora bayangarane.

    निर्मल शिव के पुत्र, जो न जन्मते हैं न मरते हैं, न सीखते हैं न भूलते हैं, जिन्हें ब्रह्मा और विष्णु भी न जान सके — हे परम, निष्पाप, अभय देने वाले, देवनगरी के रक्षक, सूर के लिए भयंकर।

  20. வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும், குடியும் குலமும் குடிபோ கியவா, அடி அந்தம் இலா அயில் வேல் அரசே, மிடி என்று ஒரு பாவி வெளிப்படினே.

    Vadivum dhanamum manamum gunamum, kudiyum kulamum kudipogiyavaa, adi andham ilaa ayil vel arase, midi endru oru paavi velippadine.

    रूप, धन, मन, गुण, परिवार और कुल — जैसे ही गरीबी नाम का वह पापी आता है, ये सब घर छोड़ देते हैं! हे आदि-अंत रहित, तीखे वेल वाले राजा।

  21. அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன், உரிதா உபதேசம் உணர்த்தியவா, விரிதாரண விக்ரம வேள் இமையோர், புரிதாரக நாக புரந்தரனே.

    Aridhaagiya meip porulukku adiyen, uridhaa upadhesam unarththiyavaa, viridhaarana vikrama Vel imaiyor, puri thaaraga naaga purandharane.

    तुमने मुझ सेवक को दुर्लभ सत्य ऐसे सिखाया जैसे वह मेरा ही हो। हे फैली माला वाले पराक्रमी प्रभु, जिन्होंने देवनगरी की रक्षा के लिए तारक का नाश किया और पर्वत को भेदा।

  22. கருதா மறவா நெறிகாண எனக்கு, இருதாள் வனசம் தர என்று இசைவாய், வரதா முருகா மயில் வாகனனே, விரதா சுர சூர விபாடணனே.

    Karudhaa maravaa neri kaana enakku, iruthaal vanasam thara endru isaivaai, varadhaa Murugaa mayil vaaganane, viradhaa sura soora vibaadanane.

    कब तुम मुझे अपने दोनों कमल-चरण देने को राज़ी होगे, ताकि मैं सोचने और भूलने से परे की अवस्था जान सकूँ? हे वरदाता मुरुगन, मोर के सवार, दृढ़ व्रती, असुर सूर का नाश करने वाले।

  23. காளைக் குமரேசன் எனக் கருதித், தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா, பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும், வேளைச் சுர பூபதி மேருவையே.

    Kaalaik Kumaresan enak karudhith, thaalaip paniyath thavam eidhiyavaa, paalaik kuzhal Valli padham paniyum, Velaich sura boobadhi Meruvaiye.

    मैंने कौन सा पुण्य किया कि तुम्हें युवा कुमारेश मानकर तुम्हारे चरणों में झुक सका? हे ताड़ के फूल जैसे केशों वाली वल्ली के चरणों में झुकने वाले, देवताओं के स्वामी वेल, मेरु पर्वत जैसे अटल।

  24. அடியைக் குறியாது அறியா மையினால், முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ, வடி விக்ரம வேல் மகிபா குறமின், கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே.

    Adiyaik kuriyaadhu ariyaamaiyinaal, mudiyak kedavo muraiyo muraiyo, vadi vikrama vel magibaa kuramin, kodiyaip punarum guna bhoodharane.

    क्या अज्ञान के कारण तुम्हारे चरणों में मन न लगाने से मैं पूरी तरह नष्ट हो जाऊँ? क्या यह न्याय है, क्या यह न्याय है? हे तीखे पराक्रमी वेल के राजा, गुणों के पर्वत, लता जैसी पहाड़ी कन्या वल्ली को अपनाने वाले।

  25. கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே, சேர்வேன் அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ, சூர் வேரொடு குன்று தொளைத்த நெடும், போர் வேல புரந்தர பூபதியே.

    Koorvel vizhi mangaiyar kongaiyile, server arul seravum ennumadho, soor verodu kundru tholaiththa nedum, por vela purandhara boobadhiye.

    मैं भाले जैसी तीखी आँखों वाली स्त्रियों के पीछे भागता हूँ; क्या मैं कभी तुम्हारी कृपा पाने की सोचूँगा? हे रक्षक राजा, जिनके लंबे युद्ध-वेल ने सूर को जड़ से उखाड़ा और पर्वत को भेद दिया।

  26. மெய்யே என வெவ்வினை வாழ்வை உகந்து, ஐயோ அடியேன் அலையத் தகுமோ, கையோ அயிலோ கழலோ முழுதும், செய்யோய் மயில் ஏறிய சேவகனே.

    Meiye ena vevvinai vaazhvai ugandhu, aiyo adiyen alaiyath thagumo, kaiyo ayilo kazhalo muzhudhum, seiyoi mayil eriya sevagane.

    हाय, क्या यह ठीक है कि मैं इस कठोर कर्म-भरे जीवन को सच मानकर इसमें भटकता रहूँ? हे मोर पर सवार लाल रंग के वीर, जिनके हाथ, वेल और चरण सब लाल हैं।

  27. ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே, நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே, வேதாகம ஞான விநோத மன, அதீதா சுரலோக சிகாமணியே.

    Aadhaaram ilen arulaip perave, needhaan oru satrum ninaindhilaiye, vedhaagama gnaana vinodha mana, adheedhaa suraloga sigaamaniye.

    मेरा अपना कोई सहारा नहीं, फिर भी तुमने मुझ पर कृपा करने के बारे में ज़रा भी नहीं सोचा। हे वेदों और आगमों के ज्ञान में रमने वाले, मन से परे, स्वर्ग के शिरोमणि।

  28. மின்னே நிகர் வாழ்வை விரும்பிய யான், என்னே விதியின் பயன் இங்கு இதுவோ, பொன்னே மணியே பொருளே அருளே, மன்னே மயில் ஏறிய வானவனே.

    Minne nigar vaazhvai virumbiya yaan, enne vidhiyin payan ingu idhuvo, ponne maniye porule arule, manne mayil eriya vaanavane.

    मैंने बिजली की तरह क्षण भर में मिट जाने वाला जीवन चाहा — हाय, क्या भाग्य ने मुझे यही दिया? हे सोने, हे रत्न, हे धन, हे कृपा, हे राजा, मोर पर सवार दिव्य प्रभु।

  29. ஆனா அமுதே அயில் வேல் அரசே, ஞானாகரனே நவிலத் தகுமோ, யான் ஆகிய என்னை விழுங்கி வெறும், தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே.

    Aanaa amudhe ayil vel arase, gnaanaagarane navilath thagumo, yaan aagiya ennai vizhungi verum, thaanaai nilai nindradhu thatparame.

    हे अनंत अमृत, तीखे वेल के राजा, ज्ञान की खान — क्या इसे शब्दों में कहा जा सकता है? परमात्मा ने मेरे 'मैं' को निगल लिया और केवल स्वयं बनकर स्थित रहा।

  30. இல்லே எனும் மாயையில் இட்டனை நீ, பொல்லேன் அறியாமை பொறுத்திலையே, மல்லேபுரி பன்னிரு வாகுவில் என், சொல்லே புனையும் சுடர் வேலவனே.

    Ille enum maayaiyil ittanai nee, pollen ariyaamai poruththilaiye, malle puri panniru vaaguvil en, solle punaiyum sudar Velavane.

    तुमने मुझे गृहस्थी नाम की माया में डाल दिया; क्या तुम इस दुष्ट का अज्ञान क्षमा नहीं करोगे? हे तेजस्वी वेलधारी, जो मेरे शब्दों को अपनी बारह बलवान भुजाओं पर माला की तरह पहनते हो।

  31. செவ்வான் உருவில் திகழ் வேலவன் அன்று, ஒவ்வாதது என உணர்வித் ததுதான், அவ்வாறு அறிவார் அறிகின்றது அலால், எவ்வாறு ஒருவர்க்கு இசைவிப்பதுவே.

    Sevvaan uruvil thigazh Velavan andru, ovvaadhadhu ena unarviththadhudhaan, avvaaru arivaar arigindradhu alaal, evvaaru oruvarkku isaivippadhuve.

    शाम के लाल आकाश जैसे रूप में चमकते वेलधारी ने उस दिन मुझे जो अनुभव कराया, वह बेजोड़ है; जो जानते हैं, बस वही ऐसे जानते हैं। उसे किसी को कैसे समझाया जाए?

  32. பாழ்வாழ்வு எனும் இப் படுமாயையிலே, வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே, தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ, வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே.

    Paazhvaazhvu enum ip padumaayaiyile, veezhvaai ena ennai vidhiththanaiye, thaazhvaanavai seidhana thaam ulavo, vaazhvaai ini nee mayil vaaganane.

    तुमने तय किया कि मैं व्यर्थ जीवन नाम की इस गहरी माया में गिरूँ; क्या मैंने कुछ इतना नीच किया था? हे मोर के सवार, अब से तुम ही मेरा जीवन बनो।

  33. கலையே பதறிக் கதறித் தலையூடு, அலையே படுமாறு அதுவாய் விடவோ, கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய், மலையே மலை கூறிடு வாகையனே.

    Kalaiye padharik kadharith thalaiyoodu, alaiye padumaaru adhuvaai vidavo, kolaiye puri vedar kulap pidi thoi, malaiye malai kooridu vaagaiyane.

    क्या मुझे ऐसे ही छोड़ दिया जाए कि मेरी विद्या उलझी रहे और सिर चकराते हुए मैं चिल्लाता भटकूँ? हे कृपा के पर्वत, शिकारी कुल की कन्या से प्रेम करने वाले, पर्वत को चीरने वाले विजेता।

  34. சிந்தாகுல இல்லொடு செல்வம் எனும், விந்தாடவி என்று விடப் பெறுவேன், மந்தாகினி தந்த வரோதயனே, கந்தா முருகா கருணாகரனே.

    Sindhaakula illodu selvam enum, vindhaadavi endru vidap peruven, Mandhaakini thandha varodhayane, Kandhaa Murugaa karunaakarane.

    मन को व्याकुल करने वाले घर और धन के इस घने जंगल को मैं कब छोड़ पाऊँगा? हे स्वर्ग-गंगा के वरदान से जन्मे पुत्र, स्कंद, मुरुगन, करुणा के सागर।

  35. சிங்கார மடந்தையர் தீநெறி போய், மங்காமல் எனக்கு வரம் தருவாய், சங்க்ராம சிகாவல சண்முகனே, கங்காநதி பால க்ருபாகரனே.

    Singaara madandhaiyar theeneri poi, mangaamal enakku varam tharuvaai, sangraama sigaavala Shanmugane, Gangaanadhi baala kripaakarane.

    मुझे यह वर दो कि मैं लुभाने वाली स्त्रियों के गलत रास्ते पर जाकर नष्ट न होऊँ। हे षण्मुख, युद्ध में मोर पर चढ़ने वाले वीर, गंगा के बालक, कृपा के सागर।

  36. விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன், கதிகாண மலர்க் கழல் என்று அருள்வாய், மதி வாள்நுதல் வள்ளியை அல்லது பின், துதியா விரதா சுர பூபதியே.

    Vidhikaanum udambai vidaa vinaiyen, gadhikaana malark kazhal endru arulvaai, madhi vaalnudhal Valliyai alladhu pin, thudhiyaa viradhaa sura boobadhiye.

    मैं पापी हूँ जो भाग्य से बँधे इस शरीर से चिपका है; कब तुम मुझे अपने फूल जैसे चरण दोगे ताकि मैं मुक्ति का मार्ग देख सकूँ? हे देवताओं के स्वामी, व्रत के पक्के, जो चाँद-से माथे वाली वल्ली के सिवा किसी की स्तुति नहीं करते।

  37. நாதா குமரா நம என்று அரனார், ஓதாய் என ஓதியது எப்பொருள் தான், வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப், பாதா குறமின் பத சேகரனே.

    Naadhaa Kumaraa nama endru Aranaar, odhaai ena odhiyadhu epporul thaan, Vedhaa mudhal vinnavar soodum malarp, paadhaa kuramin padha segarane.

    जब शिव ने कहा, 'हे स्वामी कुमार, नमस्कार; मुझे उपदेश दो', तब तुमने कौन सा सत्य कहा था? हे वह, जिनके फूल-चरण ब्रह्मा और देवता सिर पर धरते हैं, फिर भी जो पहाड़ी कन्या वल्ली के चरण अपने सिर पर रखते हैं।

  38. கிரிவாய் விடு விக்ரம வேல் இறையோன், பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையே, புரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால், அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே.

    Girivaai vidu vikrama vel iraiyon, parivaaram enum padham mevalaiye, purivaai manane poraiyaam arivaal, arivaai adiyodum agandhaiyaiye.

    हे मन, तूने अभी तक उन प्रभु के सेवकों में जगह नहीं पाई जिनके पराक्रमी वेल ने पर्वत को चीरा। अब कुछ कर: धैर्य रूपी ज्ञान से अहंकार को जड़ से काट दे।

  39. ஆதாளியை ஒன்று அறியேனை அறத், தீது ஆளியை ஆண்டது செப்புமதோ, கூதாள கிராத குலிக்கு இறைவா, வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.

    Aadhaaliyai ondru ariyenai arath, theedhu aaliyai aandadhu seppumadho, koodhaala Kiraadha kulikku iraivaa, Vedhaala ganam pugazh Velavane.

    क्या यह कहा जा सकता है कि तुमने मुझे कैसे अपना लिया — एक डींग मारने वाला, कुछ न जानने वाला, बुराई में डूबा हुआ? हे कूतालम फूल पहनने वाली शिकारी कन्या के स्वामी, प्रेत-गणों द्वारा भी पूजित वेलधारी।

  40. மாவேழ் சனனம் கெட மாயைவிடா, மூவேடணை என்று முடிந்திடுமோ, கோவே குறமின் கொடிதோள் புணரும், தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.

    Maavezh sananam keda maayaividaa, moovedanai endru mudindhidumo, kove kuramin kodithol punarum, deve Siva Sankara dhesigane.

    ज़मीन, धन और संतान की तीन लालसाएँ, जो माया को पालती हैं और सातों योनियों का चक्र चलाती हैं, कब खत्म होंगी? हे राजा, लता जैसी वल्ली के कंधों को अपनाने वाले देव, स्वयं शिव शंकर के गुरु।

  41. வினை ஓட விடும் கதிர் வேல் மறவேன், மனையோடு தியங்கி மயங்கிடவோ, சுனையோடு அருவித் துறையோடு பசுந், தினையோடு இதணோடு திரிந்தவனே.

    Vinai oda vidum kadhir vel maraven, manaiyodu thiyangi mayangidavo, sunaiyodu aruvith thuraiyodu pasun, thinaiyodu idhanodu thirindhavane.

    कर्मों को भगाने वाले चमकते वेल को मैं कभी नहीं भूलूँगा; फिर मैं गृहस्थी में क्यों उलझकर भटकूँ? हे वल्ली को पाने के लिए झरनों, सोतों, हरे बाजरे के खेतों और मचानों के पास घूमने वाले।

  42. சாகாது எனையே சரணங் களிலே, கா கா நமனார் கலகம் செயும் நாள், வாகா முருகா மயில் வாகனனே, யோகா சிவ ஞான உபதேசிகனே.

    Saagaadhu enaiye saranangalile, kaa kaa Namanaar kalagam seyum naal, vaagaa Murugaa mayil vaaganane, yogaa Siva gnaana upadhesigane.

    जिस दिन यमराज शोर मचाते आएँ, मुझे अपने चरणों में सुरक्षित रखना कि मैं न मरूँ; रक्षा करो, रक्षा करो। हे विजयी मुरुगन, मोर के सवार, योगी, शिव-ज्ञान के उपदेशक।

  43. குறியைக் குறியாது குறித்து அறியும், நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலும், செறிவு அற்று உலகோடு உரை சிந்தையும் அற்று, அறிவு அற்று அறியாமையும் அற்றதுவே.

    Kuriyaik kuriyaadhu kuriththu ariyum, neriyaith thanivelai nigazhththidalum, serivu atru ulagodu urai sindhaiyum atru, arivu atru ariyaamaiyum atradhuve.

    जब अनुपम वेल वाले प्रभु ने बिना निशाना साधे लक्ष्य को जानने का मार्ग दिखाया, तो सारा लगाव मिट गया; संसार, वाणी और विचार मिट गए; जानना मिट गया, और न-जानना भी।

  44. தூசா மணியும் துகிலும் புனைவாள், நேசா முருகா நினது அன்பு அருளால், ஆசா நிகளம் துகளாயின பின், பேசா அநுபூதி பிறந்ததுவே.

    Thoosaa maniyum thugilum punaivaal, nesaa Murugaa ninadhu anbu arulaal, aasaa nigalam thugalaayina pin, pesaa anuboodhi pirandhadhuve.

    हे मुरुगन, रत्न और सुंदर वस्त्र पहनने वाली वल्ली के प्रिय: तुम्हारी प्रेम भरी कृपा से, जब इच्छाओं की ज़ंजीरें चूर-चूर हो गईं, तब शब्दों से परे दिव्य अनुभूति जन्मी।

  45. சாடும் தனிவேல் முருகன் சரணம், சூடும் படி தந்தது சொல்லு மதோ, வீடும் சுரர் மாமுடி வேதமும் வெம், காடும் புனமும் கமழும் கழலே.

    Saadum thanivel Murugan saranam, soodum padi thandhadhu sollumadho, veedum surar maamudi vedhamum vem, kaadum punamum kamazhum kazhale.

    क्या यह कहा जा सकता है कि प्रहार करने वाले अनुपम वेल के मुरुगन ने मुझे अपने चरण सिर पर धरने दिए? वे चरण मोक्ष में, देवताओं के मुकुटों पर, वेदों में, तपते जंगल में और बाजरे के खेतों में महकते हैं।

  46. கரவாகிய கல்வி உளார் கடை சென்று, இரவா வகை மெய்ப் பொருள் ஈகுவையோ, குரவா குமரா குலிசாயுத குஞ், சரவா சிவயோக தயாபரனே.

    Karavaagiya kalvi ulaar kadai sendru, iravaa vagai meip porul eeguvaiyo, kuravaa Kumaraa kulisaayudha kun, jaravaa Sivayoga dhayaa parane.

    क्या तुम मुझे सत्य दोगे, ताकि मुझे अपनी विद्या छिपाकर रखने वालों के दरवाज़े पर भीख न माँगनी पड़े? हे गुरु, कुमार, वज्रधारी, देवसेना के पति, शिव-योग के दयालु परमेश्वर।

  47. எம் தாயும் எனக்கு அருள் தந்தையும் நீ, சிந்தாகுலம் ஆனவை தீர்த்து எனையாள், கந்தா கதிர் வேலவனே உமையாள், மைந்தா குமரா மறை நாயகனே.

    Em thaayum enakku arul thandhaiyum nee, sindhaakulam aanavai theerththu enaiyaal, Kandhaa kadhir Velavane Umaiyaal, maindhaa Kumaraa marai naayagane.

    तुम ही मेरी माँ और कृपालु पिता हो; मेरे मन की सारी व्याकुलता दूर करके मुझे अपना लो। हे स्कंद, चमकते वेल के धारी, उमा के पुत्र, कुमार, वेदों के स्वामी।

  48. ஆறு ஆறையும் நீத்து அதன் மேல் நிலையைப், பேறா அடியேன் பெறுமாறு உளதோ, சீறாவரு சூர் சிதைவித்து இமையோர், கூறா உலகம் குளிர்வித்தவனே.

    Aaru aaraiyum neeththu adhan mel nilaiyaip, peraa adiyen perumaaru uladho, seeraavaru soor sidhaiviththu imaiyor, kooraa ulagam kulirviththavane.

    क्या मुझ सेवक के लिए कोई रास्ता है कि अस्तित्व के सभी छत्तीस तत्वों को छोड़कर उनसे परे की अवस्था पा सकूँ? हे वह, जिन्होंने क्रोधित सूर का नाश करके देवलोक को शीतलता दी।

  49. அறிவு ஒன்று அற நின்று அறிவார் அறிவில், பிறிவு ஒன்று அற நின்ற பிரான் அலையோ, செறிவு ஒன்று அற வந்து இருளே சிதைய, வெறி வென்றவரோடு உறும் வேலவனே.

    Arivu ondru ara nindru arivaar arivil, pirivu ondru ara nindra piraan alaiyo, serivu ondru ara vandhu irule sidhaiya, veri vendravarodu urum Velavane.

    क्या तुम वही प्रभु नहीं जो ज्ञानियों की चेतना में अखंड रूप से स्थित हो, जहाँ जानना भी मिट जाता है? हे वेलधारी, तुम वासना को जीतने वालों के पास आते हो और उनका अंधकार पूरी तरह मिट जाता है।

  50. தன்னந் தனி நின்றது தான் அறிய, இன்னம் ஒருவர்க்கு இசைவிப் பதுவோ, மின்னும் கதிர் வேல் விகிர்தா நினைவார், கின்னம் களையும் க்ருபை சூழ் சுடரே.

    Thannan thani nindradhu thaan ariya, innam oruvarkku isaivip padhuvo, minnum kadhir vel vigirdhaa ninaivaar, kinnam kalaiyum kripai soozh sudare.

    जो पूरी तरह अकेला स्थित है, वह स्वयं ही स्वयं को जानता है; क्या उसे किसी और को समझाया जा सकता है? हे चमकते वेल वाले अद्भुत प्रभु, कृपा से घिरी ज्योति, जो याद करने वालों का दुख मिटाती है।

  51. மதிகெட்டு அறவாடி மயங்கி அறக், கதிகெட்டு அவமே கெடவோ கடவேன், நதி புத்திர ஞான சுகாதிப அத், திதி புத்திரர் வீறு அடு சேவகனே.

    Madhikettu aravaadi mayangi arak, gadhikettu avame kedavo kadaven, nadhi puththira gnaana sugaadhipa ath, thidhi puththirar veeru adu sevagane.

    क्या मुझे बुद्धि खोकर, मुरझाकर, भ्रम में पड़कर, रास्ता खोकर व्यर्थ नष्ट होना है? हे गंगा नदी के पुत्र, ज्ञान के आनंद के स्वामी, दिति के असुर पुत्रों का घमंड कुचलने वाले वीर।

  52. உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய், மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்க், கருவாய் உயிராய்க் கதியாய் விதியாய்க், குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே.

    Uruvaai aruvaai uladhaai iladhaai, maruvaai malaraai maniyaai oliyaaik, karuvaai uyiraaik gadhiyaai vidhiyaaik, guruvaai varuvaai arulvaai Guhane.

    रूप और अरूप बनकर, होना और न-होना बनकर, सुगंध और फूल, रत्न और उसकी चमक, बीज और प्राण, लक्ष्य और मार्ग बनकर — हे गुह, गुरु बनकर आओ और कृपा करो।