भक्ति दरबार
English

கந்தர் அலங்காரம்

Kandar Alangaram

स्तोत्र · तमिल · मुरुगन · अरुणगिरिनाथर

  1. அடலருணைத் திருக் கோபுரத் தேயந்த வாயிலுக்கு, வட வருகிற் சென்று கண்டுகொண்டேன் வருவார் தலையில், தடபடெனப்படு குட்டுடன் சர்க்கரை மொக்கியகைக், கடதட கும்பக் களிற்றுக் கிளைய களிற்றினையே.

    Adalarunaith thirukkopuraththe andha vaayilukku, vada arugir sendru kandukonden varuvaar thalaiyil, thadapadenappadu kuttudan sarkkarai mokkiya kaik, kadathada kumbak kalitrukku ilaiya kalitrinaiye.

    शक्तिशाली अरुणै (तिरुवण्णामलै) के पावन गोपुर के द्वार की उत्तर दिशा में जाकर मैंने उन्हें देखा: उन महान गजमुख गणेश के छोटे भाई को, जो सूँड़ से मिठाई खाते हैं और जिनके सामने भक्त अपने सिर पर ठोकते हैं।

  2. பேற்றைத் தவஞ்சற்று மில்லாத வென்னைப்ர பஞ்சமென்னும், சேற்றைக் கழிய வழிவிட்ட வா செஞ் சடாடவிமேல், ஆற்றைப் பணியை யிதழியைத் தும்பையை யம்புலியின், கீற்றைப் புனைந்த பெருமான் குமாரன் க்ருபாகரனே.

    Petraith thavanjatrum illaadha ennaip prapanjamennum, setraik kazhiya vazhivitta vaa senjadaatavimel, aatraip paniyai idhazhiyaith thumbaiyai ambuliyin, keetraip punaindha perumaan kumaaran kirubaakarane.

    कितना अद्भुत है कि जिसके पास न कोई पुण्य था न तप, ऐसे मुझे उन्होंने संसार नाम के कीचड़ से निकलने का रास्ता दिखाया: वे करुणा के भंडार, उन शिव के पुत्र हैं जो अपनी लाल जटाओं पर गंगा, साँप, कोन्रै और तुंबै के फूल और चंद्रकला धारण करते हैं।

  3. அழித்துப் பிறக்கவொட்டா அயில் வேலன் கவியையன்பால், எழுத்துப் பிழையறக் கற்கின்றி லீரெரி மூண்டதென்ன, விழித்துப் புகையெழப் பொங்குவெங் கூற்றன் விடுங்கயிற்றாற், கழுத்திற் சுருக்கிட் டிழுக்குமன் றோகவி கற்கின்றதே.

    Azhiththup pirakkavottaa ayil velan kaviyai anbaal, ezhuththup pizhaiyarak karkindrileer eri moondadhenna, vizhiththup pugaiyezhap pongu vengootran vidungayitraal, kazhuththir surukkittu izhukkumandro kavi karkindradhe.

    जो भाला-धारी प्रभु हमें मरने और फिर जन्म लेने से छुड़ाते हैं, उनके पदों को तुम प्रेम से, बिना एक अक्षर की ग़लती के, क्यों नहीं सीखते? क्या तब कविता सीखोगे जब आग-सी जलती आँखों वाला यम क्रोध से धुआँ छोड़ता हुआ तुम्हारी गर्दन में फंदा डालकर खींच ले जाएगा?

  4. தேரணி யிட்டுப் புரமெரித் தான்மகன் செங்கையில்வேற், கூரணி யிட்டணு வாகிக் கிரௌஞ்சங் குலைந்தரக்கர், நேரணி யிட்டு வளைந்த கடக நெளிந்தது சூர்ப், பேரணி கெட்டது தேவேந்த்ர லோகம் பிழைத்ததுவே.

    Theraniyittup puramerith thaan magan sengaiyil vel, kooraniyittu anuvaagik kiraunjang kulaindharakkar, neraniyittu valaindha kadaga nelindhadhu soorp, peraani kettadhu thevendhira logam pizhaiththadhuve.

    रथ पर चढ़कर त्रिपुर को जलाने वाले शिव के पुत्र के लाल हाथ का पैना भाला जब चला, तो क्रौंच पर्वत कण-कण हो गया, उसे घेरे राक्षसों की पंक्तियाँ टूट गईं, सूर की विशाल सेना नष्ट हुई, और इंद्र का लोक बच गया।

  5. ஓரவொட் டாரொன்றை யுன்னவொட் டார்மல ரிட்டுனதாள், சேரவொட் டாரைவர் செய்வதென் யான்சென்று தேவருய்யச், சோரநிட் டூரனைச் சூரனைக் காருடல் சோரிகக்கக், கூரகட்டாரியிட் டோரிமைப் போதினிற் கொன்றவனே.

    Oravottaar ondrai unnavottaar malarittu unadhaal, seravottaar aivar seyvadhen yaan sendru thevaruyyach, choranittooranaich chooranaik kaarudal sorigakkak, koorakattaari ittor imaip podhinil kondravane.

    पाँचों इंद्रियाँ मुझे न विचार करने देती हैं, न उस एक का ध्यान करने देती हैं, न फूल लेकर आपके चरणों तक पहुँचने देती हैं: मैं क्या करूँ? हे प्रभु, जिन्होंने देवताओं को बचाने के लिए पलक झपकते ही अपनी पैनी कटार से उस चोर, क्रूर सूर को मार डाला, कि उसके काले शरीर से रक्त बह निकला!

  6. திருந்தப் புவனங்க ளீன்றபொற் பாவை திருமுலைப்பால், அருந்திச் சரவணப் பூந்தொட்டி லேறி யறுவர்கொங்கை, விரும்பிக் கடலழக் குன்றழச் சூரழ விம்மியழுங், குருந்தைக் குறிஞ்சிக் கிழவனென் றோதுங் குவலயமே.

    Thirundhap buvanangal eendra porpaavai thirumulaippaal, arundhich charavanap poondhottil eri aruvar kongai, virumbik kadalazhak kundrazhach choorazha vimmi azhung, kurundhaik kurinjik kizhavan endru odhung kuvalayame.

    संसार उन्हें पहाड़ी प्रदेश का स्वामी कहता है: वह बालक जिसने लोकों को जन्म देने वाली स्वर्णिम देवी का पावन दूध पिया, शरवण के फूलों के पालने में लेटा, और छह माताओं के दूध के लिए ऐसे सिसका कि सागर, पर्वत और सूर तक रो पड़े।

  7. பெரும்பைம் புனத்தினுட் சிற்றேனல் காக்கின்ற பேதை கொங்கை, விரும்பும் குமரனை மெய்யன்பி னான்மெல்ல மெல்லவுள்ள, அரும்புந் தனிப்பர மானந்தத் தித்தித் தறிந்தவன்றே, கரும்புந் துவர்த்துச் செந்தேனும் புளித்தறக் கைத்ததுவே.

    Perumpaim punaththinul sitrenal kaakkindra pedhai kongai, virumbung kumaranai meyyanbinaal mella mella ulla, arumbum thanipparamaanandham thiththiththu arindha andre, karumbum thuvarththuch chendhenum puliththarak kaiththadhuve.

    जब मैंने हरे-भरे बड़े खेत में बाजरे की रखवाली करने वाली भोली कन्या को चाहने वाले कुमरन का सच्चे प्रेम से धीरे-धीरे ध्यान किया, और भीतर अंकुरित उस अनोखे परमानंद का स्वाद लिया, उसी दिन से गन्ना कसैला और लाल शहद खट्टा-कड़वा लगने लगा।

  8. சளத்திற் பிணிபட் டசட்டு க்ரியைக்குட் டவிக்குமென்றன், உளத்திற் ப்ரமத்தைத் தவிர்ப்பா யவுண ருரத்துதிரக், குளத்திற் குதித்துக் குளித்துக் களித்துக் குடித்துவெற்றிக், களத்திற் செருக்கிக் கழுதாட வேல்தொட்ட காவலனே.

    Salaththir pinipattu asattu kiriyaikkut thavikkum endran, ulaththir bramaththaith thavirppaai avunar uraththudhirak, kulaththir kudhiththuk kuliththuk kaliththuk kudiththu vetrik, kalaththir serukkik kazhudhaada vel thotta kaavalane.

    छल में फँसे और मूर्ख कर्मों में तड़पते मेरे मन का भ्रम दूर कीजिए, हे रक्षक, जिन्होंने ऐसा भाला चलाया कि राक्षसों की छाती के रक्त के तालाब में भूत-प्रेत कूदे, नहाए, मस्त हुए, पिया और विजय के रणक्षेत्र में गर्व से नाचे!

  9. ஒளியில் விளைந்த வுயர்ஞான பூதரத் துச்சியின்மேல், அளியில் விளைந்ததொ ராநந்தத் தேனை அநாதியிலே, வெளியில் விளைந்த வெறும்பாழைப் பெற்ற வெறுந்தனியைத், தெளிய விளம்பிய வா முக மாறுடைத் தேசிகனே.

    Oliyil vilaindha uyargnaana bhoodharaththu uchchiyin mel, aliyil vilaindha or aanandhath thenai anaadhiyile, veliyil vilaindha verumpaazhaip petra verundhaniyaith, theliya vilambiya vaa mugamaarudaith thesigane.

    कितना अद्भुत है कि छह मुखों वाले गुरु ने मुझे स्पष्ट रूप से वह आनंद का शहद दिखाया जो प्रकाश से जन्मे ज्ञान के ऊँचे पर्वत की चोटी पर कृपा से पका है: अनादि काल से आकाश में जन्मी वह शुद्ध शून्यता, वह अकेला परम सत्य।

  10. தேனென்று பாகென்றுவமிக் கொணாமொழித் தெய்வ வள்ளி, கோனன் றெனக்குப தேசித்த தொன்றுண்டு கூறவற்றோ, வானன்று காலன்று தீயன்று நீரன்று மண்ணுமன்று, தானன்று நானன் றசரீரி யன்று சரீரியன்றே.

    Thenendru paagendru uvamikkonaa mozhith deiva valli, konandru enakku upadhesiththadhu ondrundu kooravatro, vaanandru kaalandru theeyandru neerandru mannumandru, thaanandru naanandru asareeri andru sareeri andre.

    जिनकी वाणी की तुलना शहद या चाशनी से भी नहीं हो सकती, उन दिव्य वल्ली के स्वामी ने उस दिन मुझे कुछ सिखाया। क्या उसे कहा जा सकता है? वह न आकाश है, न वायु, न अग्नि, न जल, न पृथ्वी; न वह, न मैं; न अशरीरी, न शरीरी।

  11. சொல்லுகைக் கில்லையென் றெல்லாமிழந்து சும்மா விருக்கும், எல்லையுட் செல்ல எனைவிட்ட வாஇகல் வேலனல்ல, கொல்லியைச் சேர்க்கின்ற சொல்லியைக் கல்வரைக் கொவ்வைச் செவ்வாய், வல்லியைப் புல்கின்ற மால்வரைத் தோளண்ணல் வல்லபமே.

    Sollugaikku illai endru ellaam izhandhu summaa irukkum, ellaiyul sella enaivitta vaa igal velan alla, kolliyaich cherkkindra solliyaik kalvaraik kovvaich chevvaai, valliyaip pulgindra maalvaraith tholannal vallabame.

    कितना अद्भुत है कि उन्होंने मुझे उस अवस्था में प्रवेश दिया जो शब्दों से परे है, जहाँ सब छोड़कर बस चुपचाप होना है! यह उन पर्वत-से कंधों वाले प्रभु की शक्ति थी जो कोल्लि राग-सी मधुर बोली और पहाड़ी कोव्वै फल-से लाल होंठों वाली वल्ली को गले लगाते हैं।

  12. குசைநெகி ழாவெற்றி வேலோ னவுணர் குடர்குழம்பக், கசையிடு வாசி விசை கொண்ட வாகனப் பீலியின்கொத், தசைபடு கால்பட் டசைந்தது மேரு அடியிடவெண், டிசைவரை தூள்பட்ட அத்தூளின் வாரி திடர்பட்டதே.

    Kusainegizhaa vetri velon avunar kudarkuzhambak, kasaiyidu vaasi visai konda vaaganap peeliyin koththu, asaipadu kaalpattu asaindhadhu meru adiyida endisaivarai thoolpatta aththoolin vaari thidarpattadhe.

    जब विजयी भाला-धारी चाबुक खाए घोड़े से भी तेज़ अपने वाहन पर निकले कि राक्षसों की अंतड़ियाँ उलट गईं, तब उसके हिलते पंखों की हवा से मेरु पर्वत डोल गया; उसके कदमों से आठों दिशाओं के पर्वत धूल बन गए, और उस धूल से सागर पटकर ज़मीन बन गया।

  13. படைபட்ட வேலவன் பால்வந்த வாகைப் பதாகையென்னுந், தடைபட்ட சேவல் சிறகடிக் கொள்ளச் சலதிகிழிந், துடைபட்ட தண்ட கடாக முதிர்ந்த துடுபடலம், இடைபட்ட குன்றமு மாமேரு வெற்பு மிடிபட்டவே.

    Padaipatta velavan paal vandha vaagaip padhaagai ennum, thadaipatta seval siragadik kollach chaladhi kizhindhu, udaipatta anda kataagam mudhirndha udupadalam, idaipatta kundramum maameru verpum idipattave.

    जब भाला-धारी प्रभु का विजय-ध्वज बना मुर्गा पंख फड़फड़ाने लगा, तो सागर फट गया, ब्रह्मांड का खोल टूट गया, प्राचीन तारा-मंडल गिर पड़े, और बीच के पहाड़ और महान मेरु पर्वत चूर हो गए।

  14. ஒருவரைப் பங்கி லுடையாள் குமார னுடைமணிசேர், திருவரைக் கிண்கிணி யோசை படத்திடுக் கிட்டரக்கர், வெருவரத் திக்குச் செவிடுபட் டெட்டுவெற் புங்கனகப், பருவரைக் குன்று மதிர்ந்தன தேவர் பயங்கெட்டதே.

    Oruvaraip pangil udaiyaal kumaaran udaimaniser, thiruvaraik kinkini osaipadath thidukkittu arakkar, veruvarath thikkuch chevidupattu ettu verpung kanagap, paruvaraik kundrum adhirndhana thevar bayangettadhe.

    शिव के आधे शरीर की स्वामिनी देवी के पुत्र की पावन कमर के घुँघरू जब बजे, तो राक्षस चौंककर डर गए, दिशाएँ बहरी हो गईं, आठों पर्वत और महान स्वर्ण-पर्वत काँप उठे, और देवताओं का डर मिट गया।

  15. குப்பாச வாழ்க்கையுட் கூத்தாடு மைவரிற் கொட்படைந்த, இப்பாச நெஞ்சனை யீடேற்று வாயிரு நான்குவெற்பும், அப்பாதி யாய்விழ மேருங் குலுங்கவிண் ணாருமுய்யச், சப்பாணி கொட்டிய கையா றிரண்டுடைச் சண்முகனே.

    Kuppaasa vaazhkkaiyut kooththaadum aivaril kotpadaindha, ippaasa nenjanai eedetruvaai iru naangu verpum, appaadhiyaai vizha merung kulungavinnaarum uyyach, chappaani kottiya kai aarirandudaich chanmugane.

    इस शरीर-बंधे जीवन में नाचती पाँचों इंद्रियों से घुमाए गए मेरे इस आसक्त मन का उद्धार कीजिए। हे बारह हाथों वाले षण्मुख, जिन्होंने बचपन में ऐसी ताली बजाई कि आठों पर्वत आधे टूटकर गिरे, मेरु डोला और देवता बच गए!

  16. தாவடி யோட்டு மயிலிலுந் தேவர் தலையிலுமென், பாவடி யேட்டிலும் பட்டதன் றோபடி மாவலிபால், மூவடி கேட்டன்று மூதண்ட கூட முகடுமுட்டச், சேவடி நீட்டும் பெருமான் மருகன்றன் சிற்றடியே.

    Thaavadi ottu mayililum thevar thalaiyilum en, paavadi ettilum pattadhandro padi maavalipaal, moovadi kettandru moodhanda kooda mugadu mutta, sevadi neettum perumaan marugan than sitradiye.

    उन विष्णु के भांजे के छोटे चरण, जिन्होंने महाबली से तीन पग धरती माँगी और अपने लाल चरण प्राचीन ब्रह्मांड की छत तक फैला दिए, उछलते मोर पर, देवताओं के सिरों पर, और मेरे पदों के ताड़पत्रों पर भी पड़े हैं।

  17. தடுங்கோள் மனத்தை விடுங்கோள் வெகுளியைத் தானமென்றும், இடுங்கோ ளிருந்த படியிருங் கோளெழு பாருமுய்யக், கொடுங்கோபச் சூருடன் குன்றந் திறக்கத் தொளைக்கவை வேல், விடுங்கோ னருள்வந்து தானே யுமக்கு வெளிப்படுமே.

    Thadungol manaththai vidungol veguliyaith thaanamendrum, idungol irundha padi irungol ezhu paarum uyyak, kodungobach choorudan kundram thirakkath tholaikkavai vel, vidungon arul vandhu thaane umakku velippadume.

    मन को रोको, क्रोध छोड़ो, सदा दान दो, और जैसे हो वैसे शांत रहो। तब उस राजा की कृपा, जिन्होंने सातों लोकों को बचाने के लिए भयंकर क्रोधी सूर और पर्वत को भेदने हेतु पैना भाला चलाया, अपने आप आकर तुम्हारे सामने प्रकट होगी।

  18. வேதா கமசித்ர வேலா யுதன் வெட்சி பூத்ததண்டைப், பாதார விந்தம் அரணாக அல்லும் பகலுமில்லாச், சூதான தற்ற வெளிக்கே யொளித்துச்சும் மாவிருக்கப், போதா யினிமன மேதெரி யாதொரு பூதர்க்குமே.

    Vedhaagama chithra velaayudhan vetchi pooththa thandaip, paadhaaravindham aranaaga allum pagalum illaach, choodhaanadhatra velikke oliththuch chummaa irukkap, podhaai ini maname theriyaadhoru bhoodharkkume.

    हे मन, वेदों और आगमों से अद्भुत, वेट्चि फूलों और पायलों से सजे भाला-धारी के कमल-चरणों को अपना किला बनाकर, अब रात और दिन से परे, हर छल से मुक्त उस खुले आकाश में छिपकर बस शांत रहो: वह अवस्था जिसे कोई प्राणी नहीं जानता।

  19. வையிற் கதிர்வடி வேலோனை வாழ்த்தி வறிஞர்க்கென்றும், நொய்யிற் பிளவள வேனும் பகிர்மின்க ணுங்கட்கிங்ஙன், வெய்யிற் கொதுங்க வுதவா உடம்பின் வெறுநிழல்போற், கையிற் பொருளு முதவாது காணுங் கடைவழிக்கே.

    Vaiyir kadhirvadi velonai vaazhththi varignarkku endrum, noyyir pilavalavenum pagirmin kanungatku inghan, veyyirkku odhunga udhavaa udambin verunizhal por, kaiyir porulum udhavaadhu kaanung kadaivazhikke.

    पैने चमकते भाले वाले प्रभु की स्तुति करो, और गरीबों के साथ हमेशा बाँटो, चाहे टूटे दाने का आधा ही क्यों न हो। देखो: जैसे तुम्हारे शरीर की खाली परछाईं धूप से नहीं बचाती, वैसे ही हाथ का धन अंतिम यात्रा में काम नहीं आएगा।

  20. சொன்ன கிரௌஞ்ச கிரியூ டுருவத் தொளைத்தவைவேல், மன்ன கடம்பின் மலர்மாலை மார்பமௌ னத்தையுற்று, நின்னை யுணர்ந்துணர்ந் தெல்லா மொருங்கிய நிர்குணம் பூண், டென்னை மறந்திருந் தேனிறந் தேவிட்ட திவ்வுடம்பே.

    Sonna kiraunja giriyoodu uruvath tholaiththa vaivel, manna kadambin malarmaalai maarba maunaththai utru, ninnai unarndhunarndhu ellaam orungiya nirgunam poondu, ennai marandhirundhen irandhe vittadhu ivvudambe.

    हे प्रभु, जिनके पैने भाले ने प्रसिद्ध क्रौंच पर्वत को आर-पार भेद दिया, जिनकी छाती पर कदंब फूलों की माला है! मैं मौन तक पहुँचा, आपको बार-बार जाना, उस निर्गुण अवस्था को धारण किया जहाँ सब एक है, और स्वयं को भूल गया: यह शरीर मानो मर ही गया।

  21. கோழிக் கொடிய னடிபணி யாமற் குவலயத்தே, வாழக் கருது மதியிலி காளுங்கள் வல்வினைநோய், ஊழிற் பெருவலி யுண்ணவொட்டாது உங்களத்தமெல்லாம், ஆழப் புதைத்துவைத் தால்வருமோ நும் மடிப்பிறகே.

    Kozhik kodiyan adipaniyaamar kuvalayaththe, vaazhak karudhum madhiyilikaal ungal valvinai noi, oozhir peruvali unnavottaadhu ungal aththamellaam, aazhap pudhaiththu vaiththaal varumo num adippirage.

    अरे मूर्खो, जो मुर्गे के ध्वज वाले प्रभु के चरणों में झुके बिना इस संसार में जीना चाहते हो! तुम्हारे भारी कर्म और भाग्य की शक्ति तुम्हें अपना धन भोगने नहीं देगी। उसे कितना भी गहरा गाड़ दो: क्या वह तुम्हारे जाने के बाद साथ आएगा?

  22. மரணப்ர மாத நமக்கில்லை யாமென்றும் வாய்த்ததுணை, கிரணக் கலாபியும் வேலுமுண் டேகிண் கிணிமுகுள, சரணப்ர தாப சசிதேவி மங்கல்ய தந்துரக்ஷா, பரணக்ரு பாகர ஞானா கரசுர பாஸ்கரனே.

    Maranap pramaadham namakkillai yaamendrum vaaiththa thunai, kiranak kalaabiyum velum unde kinkini mugula, charanap prathaapa sachidevi mangalya thandhu rakshaa, bharana kirubaakara gnaanaakara sura bhaaskarane.

    हमें मृत्यु का कोई डर नहीं, क्योंकि चमकता मोर और भाला सदा हमारे साथी हैं। हे कली-से घुँघरुओं वाले प्रतापी चरणों के स्वामी, शची देवी के मंगलसूत्र के रक्षक, करुणा के भंडार, ज्ञान के भंडार, देवताओं के सूर्य!

  23. மொய்தா ரணிகுழல் வள்ளியை வேட்டவன் முத்தமிழால், வைதா ரையுமங்கு வாழவைப் போன்வெய்ய வாரணம்போற், கைதா னிருப துடையான் தலைப்பத்துங் கத்தரிக்க, எய்தான் மருகன் உமையாள் பயந்த இலஞ்சியமே.

    Moidhaarani kuzhal valliyai vettavan muththamizhaal, vaidhaaraiyum angu vaazhavaippon veyya vaaranampol, kaidhaan irupadhudaiyaan thalaippaththung kaththarikka, eidhaan marugan umaiyaal payandha ilanjiyame.

    उन्होंने घने, फूलों से सजे बालों वाली वल्ली से विवाह किया; जो उन्हें तमिल पदों में कोसते भी हैं, उन्हें भी वे अच्छा जीवन देते हैं; वे उन राम के भांजे हैं जिन्होंने हाथी-से भयंकर, बीस भुजाओं वाले रावण के दसों सिर बाणों से काट दिए; वे उमा के जन्मे ख़ज़ाने हैं।

  24. தெய்வத் திருமலைச் செங்கோட்டில் வாழுஞ் செழுஞ்சுடரே, வைவைத்த வேற்படை வானவ னேமற வேனுனைநான், ஐவர்க் கிடம்பெறக் காலிரண் டோட்டி யதிலிரண்டு, கைவைத்த வீடு குலையுமுன்னே வந்து காத்தருளே.

    Deivath thirumalaich chengottil vaazhum sezhunjudare, vaivaiththa verpadai vaanavane maraven unai naan, aivarkku idampera kaalirandu otti adhilirandu, kaivaiththa veedu kulaiyumunne vandhu kaaththarule.

    हे तिरुच्चेंगोडु की पावन पहाड़ी पर बसने वाली उज्ज्वल ज्योति! हे पैने भाले वाले दिव्य प्रभु! मैं आपको कभी नहीं भूलूँगा। पाँचों इंद्रियों के लिए दो पैरों और दो हाथों से बना यह शरीर-रूपी घर ढहने से पहले, आकर मेरी रक्षा कीजिए।

  25. கின்னங் குறித்தடி யேன்செவி நீயன்று கேட்கச்சொன்ன, குன்னங் குறிச்சி வெளியாக்கி விட்டது கோடுகுழல், சின்னங் குறிக்கக் குறிஞ்சிக் கிழவர் சிறுமிதனை, முன்னங் குறிச்சியிற் சென்றுகல் யாண முயன்றவனே.

    Kinnang kuriththadiyen sevi nee andru ketkachchonna, kunnang kurichchi veliyaakki vittadhu kodukuzhal, sinnang kurikkak kurinjik kizhavar sirumidhanai, munnang kurichchiyil sendru kalyaana muyandravane.

    उस दिन मेरा दुःख देखकर आपने मेरे कान में जो रहस्य कहा था, वह अब सबके सामने प्रकट हो गया है। हे प्रभु, जो सींग, बाँसुरी और ढोल बजते हुए पहाड़ी गाँव में पहाड़ी मुखिया की बेटी से विवाह करने गए!

  26. தண்டா யுதமுந் திரிசூல மும்விழத் தாக்கியுன்னைத், திண்டாட வெட்டி விழவிடு வேன்செந்தில் வேலனுக்குத், தொண்டா கியவென் னவிரோத ஞானச் சுடர்வடிவாள், கண்டா யடாவந்த காவந்து பார்சற்றென் கைக்கெட்டவே.

    Thandaayudhamum thirisoolamum vizhath thaakki unnaith, thindaada vetti vizhavidu ven sendhil velanukkuth, thondaagiya en avirodha gnaanach chudarvadivaal, kandaayadaa andhakaa vandhu paar satru en kaikkettave.

    देखा, यम? तिरुचेंदूर के भाला-धारी का सेवक होने से मुझे मिली शांत ज्ञान की चमकती तलवार से मैं ऐसा वार करूँगा कि तुम्हारी गदा और त्रिशूल गिर पड़ें, और तुम्हें काटकर गिरा दूँगा। आओ यम, ज़रा मेरे हाथ की पहुँच में तो आओ!

  27. நீலச் சிகண்டியி லேறும் பிரானெந்த நேரத்திலுங், கோலக் குறத்தி யுடன்வரு வான்குரு நாதன்சொன்ன, சீலத்தை மெள்ளத் தெளிந்தறி வார்சிவ யோகிகளே, காலத்தை வென்றிருப்பார், மரிப் பார்வெறுங் கர்மிகளே.

    Neelach chigandiyil erum piraan endha neraththilung, kolak kuraththiyudan varuvaan gurunaadhan sonna, seelaththai mellath thelindharivaar siva yogigale, kaalaththai vendriruppaar marippaar verung karmigale.

    नीले मोर पर सवार प्रभु किसी भी पल अपनी सुंदर पहाड़ी कन्या वल्ली के साथ आएँगे। गुरु के बताए मार्ग को धीरे-धीरे समझने वाले शिव-योगी काल को जीत लेंगे; केवल कर्मकांड में उलझे लोग ही मरेंगे।

  28. ஓலையுந் தூதருங் கண்டுதிண் டாட லொழித்தெனக்குக், காலையு மாலையு முன்னிற்கு மேகந்த வேள்மருங்கிற், சேலையுங் கட்டிய சீராவுங் கையிற் சிவந்தசெச்சை, மாலையுஞ் சேவற் பதாகையுந் தோகையும் வாகையுமே.

    Olaiyum thoodharum kandu thindaadal ozhiththenakkuk, kaalaiyum maalaiyum munnirkume kandhavel marungil, selaiyung kattiya seeraavung kaiyir sivandha sechchai, maalaiyum sevar padhaagaiyum thogaiyum vaagaiyume.

    ताकि यम का बुलावा और दूत देखकर मुझे काँपना न पड़े, सुबह-शाम मेरे सामने खड़े रहते हैं: कंदन की कमर का वस्त्र, उनकी बँधी कटार, हाथ की लाल वेट्चि माला, मुर्गे का ध्वज, मोर और विजय-माला।

  29. வேலே விளங்குகை யான்செய்ய தாளினில் வீழ்ந்திறைஞ்சி, மாலே கொளவிங்ஙன் காண்பதல் லான்மன வாக்குச்செய, லாலே யடைதற் கரிதா யருவுரு வாகியொன்று, போலே யிருக்கும் பொருளையெவ் வாறு புகல்வதுவே.

    Vele vilangu kaiyaan seyya thaalinil veezhndhiranji, maale kola ingan kaanbadhallaal manavaakkuch cheyalaale, adaidharku aridhaai aruvuruvaagi ondru, pole irukkum porulai evvaaru pugalvadhuve.

    भाले से चमकते हाथ वाले प्रभु के लाल चरणों में गिरकर, प्रेम से झुककर ही उन्हें देखा जा सकता है। उस परम सत्य का वर्णन कोई कैसे करे जिस तक मन, वचन और कर्म नहीं पहुँचते, जो निराकार भी है और साकार भी, और सदा एक है?

  30. கடத்திற் குறத்தி பிரானரு ளாற்கலங் காதசித்தத், திடத்திற் புணையென யான்கடந் தேன்சித்ர மாதரல்குற், படத்திற் கழுத்திற் பழுத்தசெவ் வாயிற் பணையிலுந்தித், தடத்திற் றனத்திற் கிடக்கும்வெங் காம சமுத்திரமே.

    Kadaththir kuraththi piraan arulaar kalangaadha siththath, thidaththir punaiyena yaan kadandhen chithra maadharalgur, padaththir kazhuththir pazhuththa sevvaayir panaiyilundhith, thadaththir thanaththir kidakkum vengaama samudhthirame.

    जंगल की पहाड़ी कन्या के स्वामी की कृपा से, अडिग और स्थिर मन को बेड़ा बनाकर, मैंने स्त्रियों के मोहक शरीर में बसे काम के जलते सागर को पार किया।

  31. பாலென் பதுமொழி பஞ்சென் பதுபதம் பாவையர்கண், சேலென்ப தாகத் திரிகின்ற நீசெந்தி லோன்றிருக்கை, வேலென் கிலைகொற்ற மயூர மென்கிலை வெட்சித்தண்டைக், காலென் கிலைமன மேயெங்ங னேமுத்தி காண்பதுவே.

    Paalenbadhu mozhi panjenbadhu padham paavaiyar kan, chelenbadhaagath thirigindra nee sendhilon thirukkai, velenkilai kotra mayooram enkilai vetchith thandaik, kaalenkilai maname enganame muththi kaanbadhuve.

    हे मन, तुम स्त्रियों की बोली को दूध, उनके पैरों को रुई और आँखों को मछली कहते फिरते हो, पर तिरुचेंदूर के प्रभु के पावन हाथ के भाले, उनके विजयी मोर, या वेट्चि फूलों और पायलों वाले चरणों की बात कभी नहीं करते। तुम्हें मुक्ति कैसे मिलेगी?

  32. பொக்கக் குடிலிற் புகுதா வகைபுண்ட ரீகத்தினுஞ், செக்கச் சிவந்த கழல்வீடு தந்தருள் சிந்துவெந்து, கொக்குத் தறிபட் டெறிபட் டுதிரங் குமுகுமெனக், கக்கக் கிரியுரு வக்கதிர் வேல்தொட்ட காவலனே.

    Pokkak kudilir pugudhaa vagai pundareegaththinum, sekkach chivandha kazhal veedu thandharul sindhu vendhu, kokkuth tharipattu eripattu udhiram kumugumenak, kakkak giriyuruvak kadhirvel thotta kaavalane.

    ताकि मैं छेदों भरी इस शरीर-रूपी झोंपड़ी में फिर कभी न आऊँ, मुझे कमल से भी लाल अपने चरणों का धाम दीजिए, हे रक्षक, जिन्होंने चमकता भाला ऐसा चलाया कि सागर जल उठा, सूर-रूपी आम का पेड़ कटकर गिरा, रक्त उफन पड़ा, और पर्वत आर-पार भिद गया!

  33. கிளைத்துப் புறப்பட்ட சூர்மார் புடன்கிரி யூடுருவத், தொளைத்துப் புறப்பட்ட வேற்கந்த னேதுறந் தோருளத்தை, வளைத்துப் பிடித்துப் பதைக்கப் பதைக்க வதைக்குங் கண்ணார்க், கிளைத்துத் தவிக்கின்ற என்னை யெந்நாள்வந் திரட்சிப்பையே.

    Kilaiththup purappatta soor maarbudan giriyoodu uruvath, tholaiththup purappatta verkandhane thurandhor ulaththai, valaiththup pidiththup padhaikkap padhaikka vadhaikkum kannaark, kilaiththuth thavikkindra ennai ennaal vandhu iratchippaiye.

    हे कंदन, जिनका भाला पूरे बल से निकले सूर की छाती और पर्वत को आर-पार चीर गया! आप कब आकर मुझे बचाएँगे, जो थका-हारा तड़प रहा हूँ, उन स्त्रियों की आँखों में फँसा जो संन्यासियों के मन को भी जकड़कर तड़पाती हैं?

  34. முடியாப் பிறவிக் கடலிற் புகார்முழு துங்கெடுக்கு, மிடியாற் படியில் விதனப் படார்வெற்றி வேற்பெருமாள், அடியார்க்கு நல்ல பெருமாள் அவுணர் குலமடங்கப், பொடியாக் கியபெரு மாள்திரு நாமம் புகல்பவரே.

    Mudiyaap piravik kadalir pugaar muzhudhung kedukkum, idiyaar padiyil vidhanap padaar vetri verperumaal, adiyaarkku nalla perumaal avunar kulamadangap, podiyaakkiya perumaal thirunaamam pugalbavare.

    जो विजयी भाले वाले, भक्तों पर कृपालु, राक्षसों के पूरे कुल को धूल बना देने वाले प्रभु का पावन नाम जपते हैं, वे कभी जन्मों के अंतहीन सागर में नहीं गिरेंगे, और इस संसार में सब कुछ नष्ट करने वाली गरीबी से दुःखी नहीं होंगे।

  35. பொட்டாக வெற்பைப் பொருதகந்தா தப்பிப் போனதொன்றற், கெட்டாத ஞான கலைதரு வாயிருங் காமவிடாய்ப், பட்டா ருயிரைத் திருகிப் பருகிப் பசிதணிக்குங், கட்டாரி வேல்விழி யார்வலைக் கேமனங் கட்டுண்டதே.

    Pottaaga verpaip porudha kandhaa thappip ponadhondrar, kettaadha gnaana kalai tharuvaai irung kaamavidaaip, pattaar uyiraith thirugip parugip pasithanikkung, kattaari velvizhiyaar valaikke manang kattundadhe.

    हे कंदन, जिन्होंने पर्वत को टुकड़े-टुकड़े कर दिया, मुझे वह ज्ञान दीजिए जिस तक कोई नश्वर चीज़ नहीं पहुँचती। मेरा मन उन स्त्रियों के जाल में बँधा है जिनकी कटार-सी आँखें कामना से जलते लोगों के प्राण निचोड़कर पी जाती हैं।

  36. பத்தித் துறையிழிந் தாநந்த வாரி படிவதினால், புத்தித் தரங்கந் தெளிவதென் றோபொங்கு வெங்குருதி, மெத்திக் குதிகொள்ள வெஞ்சூ ரனைவிட்ட சுட்டியிலே, குத்தித் தரங்கொண் டமரா வதிகொண்ட கொற்றவனே.

    Paththith thuraiyizhindhu aanandha vaari padivadhinaal, buththith tharangam thelivadhendro pongu venguruthi, meththik kudhigolla venjooranai vitta suttiyile, kuththith tharangondu amaraavadhi konda kotravane.

    भक्ति की सीढ़ियाँ उतरकर आनंद के सागर में नहाने से मेरे मन की लहरें कब शांत होंगी? हे विजयी प्रभु, जिन्होंने एक ही वार में क्रूर सूर को भेदा कि उसका गर्म रक्त उफन पड़ा, और देवताओं की नगरी अमरावती वापस जीत ली!

  37. சுழித்தோடு மாற்றிற் பெருக்கானது செல்வந் துன்ப மின்பங், கழித்தோடு கின்றதெக் காலநெஞ்சே கரிக் கோட்டு முத்தைக், கொழித்தோடு காவிரிச் செங்கோட னென்கிலை குன்றமெட்டுங், கிழித்தோடு வேலென் கிலையெங்ங னேமுத்தி கிட்டுவதே.

    Suzhiththodum aatrir perukkaanadhu selvam thunbam inbang, kazhiththodugindradhu ekkaalam nenje karik kottu muththaik, kozhiththodu kaaverich chengodan enkilai kundramettung, kizhiththodu velenkilai engane muththi kittuvadhe.

    धन भँवर वाली नदी की बाढ़ जैसा है। हे मन, तुम सुख-दुःख से कब परे जाओगे? हाथी-दाँतों से मोती बहा लाने वाली कावेरी के किनारे तिरुच्चेंगोडु के प्रभु को तुम पुकारते नहीं, न आठों पर्वतों को चीरने वाले भाले को। तुम्हें मुक्ति कैसे मिलेगी?

  38. கண்டுண்ட சொல்லியர் மெல்லியர் காமக் கலவிக்கள்ளை, மொண்டுண் டயர்கினும் வேன்மற வேன்முது கூளித்திரள், டுண்டுண் டுடுடுடு டூடூ டுடுடுடு டுண்டுடுண்டு, டிண்டிண் டெனக்கொட்டி யாடவெஞ் சூர்க்கொன்ற ராவுத்தனே.

    Kandunda solliyar melliyar kaamak kalavik kallai, mondundu ayarginum vel maraven mudhu koolith thiral, dundun dudududu doodoo dudududu dundudundu, dindinenak kotti aada venjoorkkondra raavuththane.

    चाहे मैं मिश्री-सी बोली वाली कोमल स्त्रियों के प्रेम का नशा पीकर बेसुध भी हो जाऊँ, मैं आपका भाला नहीं भूलूँगा, हे घुड़सवार, जिन्होंने भयंकर सूर को मारा जब प्राचीन भूतों के झुंड ढोल बजाकर नाच रहे थे!

  39. நாளென் செயும்வினை தானென் செயுமெனை நாடிவந்த, கோளென் செயுங்கொடுங் கூற்றென் செயுங்கும ரேசரிரு, தாளுஞ் சிலம்புஞ் சதங்கையும் தண்டையுஞ் சண்முகமுந், தோளுங் கடம்பு மெனக்குமுன் னேவந்து தோன்றிடினே.

    Naalen seyum vinai thaanen seyum enai naadi vandha, kolen seyung kodung kootren seyung kumaresar iru, thaalum silambum sadhangaiyum thandaiyum sanmugamum, tholung kadambum enakku munne vandhu thondridine.

    दिन क्या करेगा, कर्म क्या करेगा, मुझे ढूँढ़ते आए ग्रह क्या करेंगे, क्रूर यम क्या करेगा, जब कुमरेश के दोनों चरण अपनी पायलों और घुँघरुओं सहित, उनके छह मुख, उनके कंधे और कदंब की माला मेरे सामने प्रकट हो जाएँ?

  40. உதித்தாங் குழல்வதுஞ் சாவதுந் தீர்த்தெனை யுன்னி லொன்றா, விதித்தாண் டருள்தருங் காலமுண் டோவெற்பு நட்டுரக, பதித்தாம்பு வாங்கிநின் றம்பரம் பம்பரம் பட்டுழல, மதித்தான் திருமரு காமயி லேறிய மாணிக்கமே.

    Udhiththaangu uzhalvadhum saavadhum theerththenai unnil ondraa, vidhiththaandu arultharung kaalamundo verpu nattu uraga, padhiththaambu vaangi nindru ambaram bambaram pattuzhala, madhiththaan thirumarugaa mayil eriya maanikkame.

    क्या कभी वह समय आएगा जब आप मेरा जन्म लेना, भटकना और मरना समाप्त करके मुझे अपने में एक कर लें और कृपा से मुझ पर राज करें? हे विष्णु के पावन भांजे, जिन्होंने पर्वत खड़ा करके नागराज को रस्सी बनाकर ऐसा मथा कि आकाश लट्टू-सा घूम गया! हे मोर पर सवार माणिक!

  41. சேல்பட் டழிந்தது செந்தூர் வயற்பொழில் தேங்கடம்பின், மால்பட் டழிந்தது பூங்கொடி யார்மனம் மாமயிலோன், வேல்பட் டழிந்தது வேலையுஞ் சூரனும் வெற்புமவன், கால்பட் டழிந்ததிங் கென்றலை மேலயன் கையெழுத்தே.

    Selpattazhindhadhu sendhoor vayarpozhil then kadambin, maalpattazhindhadhu poongodiyaar manam maamayilon, velpattazhindhadhu velaiyum sooranum verpum avan, kaalpattazhindhadhu ingu en thalaimel ayan kaiyezhuththe.

    तिरुचेंदूर में खेत और बाग़ उछलती मछलियों से मथ गए; शहद भरे कदंब पहनने वाले के प्रेम में फूल-सी स्त्रियों के मन पिघल गए; महामोर के स्वामी के भाले से सागर, सूर और पर्वत नष्ट हुए; और यहाँ उनके चरण छूते ही मेरे माथे पर लिखा ब्रह्मा का लेख मिट गया।

  42. பாலே யனைய மொழியார்த மின்பத்தைப் பற்றியென்றும், மாலே கொண்டுய்யும் வகையறி யேன்மலர்த் தாள்தருவாய், காலே மிகவுண்டு காலே யிலாத கணபணத்தின், மேலே துயில்கொள்ளு மாலோன் மருகசெவ் வேலவனே.

    Paale anaiya mozhiyaardham inbaththaip patri endrum, maale kondu uyyum vagaiyariyen malarththaal tharuvaai, kaale migavundu kaale illaadha ganapanaththin, mele thuyilkollum maalon maruga sevvelavane.

    दूध-सी मीठी बोली वाली स्त्रियों के सुख में सदा उलझा, मोह में डूबा मैं नहीं जानता कि उद्धार कैसे हो। मुझे अपने फूल-से चरण दीजिए, हे लाल भाले वाले, उन विष्णु के भांजे, जो हवा पीकर जीने वाले, बिना पैरों के, अनेक फनों वाले नाग पर सोते हैं।

  43. நிணங்காட்டுங் கொட்டிலை விட்டொரு வீடெய்தி நிற்கநிற்குங், குணங்காட்டி யாண்ட குருதே சிகனங் குறச்சிறுமான், பணங்காட்டு மல்குற் குருகுங் குமரன் பதாம்புயத்தை, வணங்காத் தலைவந்தி தெங்கே யெனக்கிங்ஙன் வாய்த்ததுவே.

    Ninangaattung kottilai vittoru veedeydhi nirka nirkung, gunangaatti aanda guru thesigan angurachchirumaan, panangaattum algulkku urugung kumaran padhaambuyaththai, vanangaath thalai vandhidhu enge enakku ingan vaayththadhuve.

    कुमरन, वे गुरु जिन्होंने मुझे अपनाया और मांस की इस झोंपड़ी को छोड़कर एक सच्चे धाम में स्थिर रहना सिखाया, छोटी पहाड़ी कन्या के प्रेम में पिघलते हैं। मुझे यह ऐसा सिर कैसे मिला जो उनके कमल-चरणों में नहीं झुकता?

  44. கவியாற் கடலடைத் தோன்மரு கோனைக் கணபணக்கட், செவியாற் பணியணி கோமான் மகனைத் திறலரக்கர், புவியார்ப் பெழத்தொட்ட போர்வேன் முருகனைப் போற்றியன்பாற், குவியாக் கரங்கள்வந் தெங்கே யெனக்கிங்ஙன் கூடியவே.

    Kaviyaar kadaladaiththon marugonaik ganapanak kat, seviyaar paniyani komaan maganaith thiralarakkar, puviyaarppezhath thotta porvel muruganaip potri anbaal, kuviyaak karangal vandhu enge enakku ingan koodiyave.

    मुझे ये ऐसे हाथ कैसे मिले जो मुरुगन की प्रेम-भरी स्तुति में नहीं जुड़ते: वे राम के भांजे जिन्होंने वानरों की सहायता से सागर पर पुल बाँधा; फन वाले नागों को गहनों की तरह पहनने वाले राजा के पुत्र; जिनके युद्ध-भाले से बलवान राक्षस धरती भर में चीख उठे?

  45. தோலாற் சுவர்வைத்து நாலாறு காலிற் சுமத்தியிரு, காலா லெழுப்பி வளைமுது கோட்டிக்கைந் நாற்றிநரம், பாலார்க்கை யிட்டுத் தசைகொண்டு மேய்ந்த அகம்பிரிந்தால், வேலாற் கிரிதொளைத் தோனிரு தாளன்றி வேறில்லையே.

    Tholaar suvarvaiththu naalaaru kaalir sumaththi iru, kaalaal ezhuppi valaimudhugottik kainaatri naram, paalaarkkaiyittu thasaikondu meyndha agampirindhaal, velaar giri tholaiththon iru thaalandri verillaiye.

    जब हमें यह घर छोड़ना होगा, जिसकी दीवारें चमड़ी की हैं, जो दो पैरों और अनेक खंभों पर खड़ा है, जिसकी छत झुकी रीढ़ है, जिसमें हाथ लटके हैं, नसें शहतीर हैं और मांस छप्पर है, तब पर्वत को भाले से भेदने वाले के दोनों चरणों के सिवा हमारे लिए कुछ नहीं।

  46. ஒருபூ தருமறி யாத்தனி வீட்டி லுரையுணர்வற், றிருபூத வீட்டி லிராமலென் றானிரு கோட்டொருகைப், பொருபூ தரமுரித் தேகாச மிட்ட புராந்தகற்குக், குரு பூத வேலவ னிட்டூர சூர குலாந்தகனே.

    Orubhoodharum ariyaath thaniveettil uraiyunarvatru, iruboodha veettil iraamal endraan iru kottoru kaip, porubhoodharam uriththu egaasam itta puraandhagarkkuk, guru bhoodha velavan nittoora soora kulaandhagane.

    उन्होंने मुझसे कहा कि उस अनोखे धाम में रहो जिसे कोई प्राणी नहीं जानता, जो वाणी और अनुभूति से परे है, तत्त्वों के इस घर में नहीं: वे भाला-धारी जो त्रिपुर-संहारक शिव के गुरु बने, जिन शिव ने दो दाँत और एक सूँड़ वाले लड़ाकू हाथी की खाल उतारकर ओढ़ी; वे जिन्होंने क्रूर सूर के कुल का अंत किया।

  47. நீயான ஞான விநோதந் தனையென்று நீயருள்வாய், சேயான வேற்கந்த னேசெந்தி லாய்சித்ர மாதரல்குற், றோயா வுருகிப் பருகிப் பெருகித் துவளுமிந்த, மாயா விநோத மநோதுக்க மானது மாய்வதற்கே.

    Neeyaana gnaana vinodhan thanai endru nee arulvaai, seyaana verkandhane sendhilaai chithra maadharalgul, thoyaa urugip parugip perugith thuvalum indha, maayaa vinodha manodhukkamaanadhu maaivadharke.

    हे भाला-धारी युवा कंदन, तिरुचेंदूर के स्वामी, आप मुझे वह अद्भुत ज्ञान कब देंगे जो स्वयं आप हैं, ताकि मन का यह मायावी दुःख, जो स्त्रियों की कामना में डूबता, पिघलता, पीता, बढ़ता और मुरझाता है, मिट जाए?

  48. பத்தித் திருமுக மாறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த், தித்தித் திருக்கு மமுதுகண் டேன்செயன் மாண்டடங்கப், புத்திக் கமலத் துருகிப் பெருகிப் புவனமெற்றித், தத்திக் கரைபுர ளும்பர மாநந்த சாகரத்தே.

    Paththith thirumugam aarudan panniru tholgalumaaith, thiththiththirukkum amudhu kanden seyal maandadangap, buththik kamalaththu urugip perugip buvanametri, thaththik karaipurlum paramaanandha saagaraththe.

    जब मेरा सारा कर्म-भाव मिट गया, तब मैंने पंक्ति में छह पावन मुखों और बारह कंधों वाला वह मीठा अमृत देखा, परमानंद के उस सागर में जो मेरे बुद्धि-कमल में पिघलकर उमड़ा, लोकों को डुबोया और किनारों से बह निकला।

  49. புத்தியை வாங்கிநின் பாதாம் புயத்திற் புகட்டியன்பாய், முத்தியை வாங்க அறிகின்றி லேன்முது சூர்நடுங்கச், சத்தியை வாங்கத் தரமோ குவடு தவிடுபடக், குத்திய காங்கேய னேவினை யேற்கென் குறித்தனையே.

    Buththiyai vaangi nin paadhaambuyaththir pugatti anbaai, muththiyai vaanga arigindrilen mudhu soor nadungach, chaththiyai vaangath tharamo kuvadu thavidupadak, kuththiya kaangeyane vinaiyerku en kuriththanaiye.

    मैं नहीं जानता कि अपनी बुद्धि को आपके कमल-चरणों में रखकर प्रेम से मुक्ति कैसे पाऊँ। हे गांगेय, जिन्होंने ऐसा भाला उठाया कि पुराना सूर काँप उठा, और पर्वत को भूसा बना दिया: कर्मों से दबे मेरे लिए आपने क्या सोचा है?

  50. சூரிற் கிரியிற் கதிர்வே லெறிந்தவன் தொண்டர்குழாஞ், சாரிற் கதியன்றி வேறிலை காண் தண்டு தாவடிபோய்த், தேரிற் கரியிற் பரியிற் றிரிபவர் செல்வமெல்லாம், நீரிற் பொறியென் றறியாத பாவி நெடுநெஞ்சமே.

    Soorir giriyir kadhirvel erindhavan thondarkuzhaam, saarir kadhiyandri verilai kaan thandu thaavadi poi, therir kariyir pariyir thiribavar selvamellaam, neerir poriyendru ariyaadha paavi nedunenjame.

    देखो, सूर और पर्वत पर चमकता भाला फेंकने वाले के भक्तों की टोली में मिल जाओ, तो मुक्ति के सिवा कुछ नहीं। हे पापी, भटकते मन, तुम नहीं जानते कि सेनाओं के साथ रथों, हाथियों और घोड़ों पर घूमने वालों का सारा धन पानी पर लिखी लकीर जैसा है।

  51. படிக்குந் திருப்புகழ் போற்றுவன் கூற்றுவன் பாசத்தினாற், பிடிக்கும் பொழுதுவந் தஞ்சலென் பாய்பெரும் பாம்பினின்று, நடிக்கும் பிரான்மரு காகொடுஞ் சூர னடுங்கவெற்பை, இடிக்குங் கலாபத் தனிமயி லேறு மிராவுத்தனே.

    Padikkum thiruppugazh potruvan kootruvan paasaththinaar, pidikkum pozhudhu vandhu anjal enbaai perum paambinindru, nadikkum piraan marugaa kodum sooran nadunga verpai, idikkung kalaabath thanimayil erum iraavuththane.

    मैं जो तिरुप्पुगऴ पढ़ता हूँ उससे आपकी स्तुति करता हूँ; जब यम अपने फंदे से मुझे पकड़े, तब आकर कहिए ‘डरो मत’। हे विशाल नाग पर नाचने वाले कृष्ण के भांजे! हे उस अनुपम मोर पर सवार घुड़सवार, जिसके पंखों ने पर्वत तोड़ दिया कि क्रूर सूर काँप उठा!

  52. மலையாறு கூறெழ வேல்வாங்கி னானை வணங்கியன்பின், நிலையான மாதவஞ் செய்குமி னோநும்மை நேடிவருந், தொலையா வழிக்குப் பொதிசோறு முற்ற துணையுங்கண்டீர், இலையா யினும்வெந்த தேதா யினும்பகிர்ந் தேற்றவர்க்கே.

    Malaiyaaru kooreza vel vaanginaanai vanangi anbin, nilaiyaana maadhavam seygumino nummai nedivarum, tholaiyaa vazhikkup podhisorum utra thunaiyum kandeer, ilaiyaayinum vendhadhedhaayinum pagirndhu etravarkke.

    जिन्होंने भाला उठाकर पर्वत के टुकड़े कर दिए, उन्हें प्रणाम करो और प्रेम से स्थायी तप करो। देखो: आगे की लंबी राह के लिए बँधा भोजन, और तुम्हारा सच्चा साथी, वही है जो तुम माँगने वालों के साथ बाँटते हो, चाहे वह एक पत्ता हो या थोड़ा पका भोजन।

  53. சிகராத்ரி கூறிட்ட வேலுஞ்செஞ் சேவலுஞ் செந்தமிழாற், பகரார்வமீ பணி பாசசங் க்ராம பணாமகுட, நிகராட் சமபட்ச பட்சி துரங்க ந்ருபகுமரா, குகராட் சசபட்ச விட்சோப தீர குணதுங்கனே.

    Sigaraadhri kooritta velum chenjevalum chendhamizhaal, pagaraarvamee pani paasa sangraama panaamaguda, nigaraatchama patcha patchi thuranga nirpa kumaraa, guharaatchasa patcha vitchoba dheera gunadhungane.

    मुझे शुद्ध तमिल में उस भाले की, जिसने शिखरों वाले पर्वत को चीरा, और लाल मुर्गे की स्तुति करने की लगन दीजिए। हे मोर पर सवार राजकुमार, फनधारी नाग का जोड़! हे गुह, राक्षस-दलों को तितर-बितर करने वाले धीर, गुणों में सबसे ऊँचे!

  54. வேடிச்சி கொங்கை விரும்புங் குமரனை மெய்யன்பினாற், பாடிக் கசிந்துள்ள போதே கொடாதவர் பாதகத்தாற், தேடிப் புதைத்துத் திருட்டிற் கொடுத்துத் திகைத்திளைத்து, வாடிக் கிலேசித்து வாழ்நாளை வீணுக்கு மாய்ப்பவரே.

    Vedichchi kongai virumbung kumaranai meyyanbinaar, paadik kasindhu ulla podhe kodaadhavar paadhagaththaar, thedip pudhaiththuth thiruttir koduththuth thigaiththilaiththu, vaadik kilesiththu vaazhnaalai veenukku maaippavare.

    जो न शिकारी कन्या के प्रिय कुमरन का सच्चे, पिघलते प्रेम से गान करते हैं, न पास रहते दान देते हैं, वे अपने पाप से धन कमाकर गाड़ेंगे, चोरों के हाथ गँवाएँगे, उलझकर थकेंगे, दुःख में मुरझाएँगे, और अपने दिन व्यर्थ गँवा देंगे।

  55. சாகைக்கு மீண்டு பிறக்கைக்கு மன்றித் தளர்ந்தவர்க்கொன், றீகைக் கெனைவிதித் தாயிலை யேயிலங் காபுரிக்குப், போகைக்கு நீவழி காட்டென்று போய்க்கடல் தீக்கொளுந்த, வாகைச் சிலைவளைத் தோன்மரு காமயில் வாகனனே.

    Saagaikkum meendu pirakkaikkum andrith thalarndhavarkku ondru, eegaikku enai vidhiththaayilaiye ilangaapurikkup, pogaikku nee vazhi kaattendru poik kadal theekkolundha, vaagaich chilai valaiththon marugaa mayil vaaganane.

    आपने मुझे केवल मरने और फिर जन्म लेने के लिए बनाया, थके-हारों को कुछ देने के लिए नहीं। हे उन राम के भांजे, जिन्होंने लंका का रास्ता न देने पर अपना विजयी धनुष ऐसा ताना कि सागर में आग लग गई! हे मोर पर सवार!

  56. ஆங்கா ரமுமடங் காரொடுங் கார்பர மாநந்தத்தே, தேங்கார் நினைப்பு மறப்பு மறார்தினைப் போதளவும், ஓங்காரத் துள்ளொளிக் குள்ளே முருக னுருவங்கண்டு, தூங்கார் தொழும்பு செய்யா ரென்செய் வார்யம தூதருக்கே.

    Aangaaramum adangaar odungaar paramaanandhaththe, thengaar ninaippum marappum araar thinaip podhalavum, ongaaraththu ulolikkulle murugan uruvang kandu, thoongaar thozhumbu seyyaar en seyvaar yama thoodharukke.

    वे न अहंकार रोकते हैं, न भीतर मुड़ते हैं, न परमानंद में डूबते हैं, न एक पल को भी याद करना-भूलना छोड़ते हैं; न ओंकार की भीतरी ज्योति में मुरुगन का रूप देखते हैं, न उसमें ठहरते हैं, न उनकी सेवा करते हैं। यम के दूतों के सामने वे क्या करेंगे?

  57. கிழியும் படியடற் குன்றெறிந் தோன்கவி கேட்டுருகி, இழியுங் கவிகற் றிடாதிருப் பீரெரி வாய்நரகக், குழியுந் துயரும் விடாய்ப்படக் கூற்றுவனூர்க் குச்செல்லும், வழியுந் துயரும் பகரீர் பகரீர் மறந்தவர்க்கே.

    Kizhiyum padi adarkundru erindhon kavi kettu urugi, izhiyung kavi katridaadhu iruppeer erivaai naragak, kuzhiyum thuyarum vidaaippadak kootruvan oorkkuch chellum, vazhiyum thuyarum pagareer pagareer marandhavarkke.

    तुम न तो उस प्रभु के पद सुनकर पिघलते हो जिन्होंने भाला फेंककर बलवान पर्वत चीर दिया, न दिल को बहा देने वाले पद सीखते हो। तो उन्हें भूलने वालों को बताओ, नरक के आग भरे गड्ढे, उसके दुःख, और यम-नगरी की प्यासी, दुःख भरी राह के बारे में बताओ!

  58. பொருபிடி யுங்களி றும்விளை யாடும் புனச்சிறுமான், தருபிடி காவல சண்முக வாவெனச் சாற்றிநித்தம், இருபிடி சோறுகொண் டிட்டுண் டிருவினை யோமிறந்தால், ஒருபிடி சாம்பருங் காணாது மாய உடம்பிதுவே.

    Porupidiyung kalirum vilaiyaadum punachchirumaan, tharupidi kaavala sanmugavaa enach chaatri niththam, irupidi sorukondittu undu iruvinaiyom irandhaal, orupidi saambarung kaanaadhu maaya udambidhuve.

    हर दिन पुकारो, ‘हे उस छोटी पहाड़ी कन्या के रक्षक, जिसके खेत में हाथी खेलते हैं! हे षण्मुख, आओ!’, और खाने से पहले दो मुट्ठी अन्न बाँटो। जब दोनों कर्मों को ढोने वाले हम मरेंगे, यह मायावी शरीर एक मुट्ठी राख भी नहीं छोड़ेगा।

  59. நெற்றாப் பசுங்கதிர்ச் செவ்வேனல் காக்கின்ற நீலவள்ளி, முற்றாத் தனத்திற் கினிய பிரானிக்கு முல்லையுடன், பற்றாக்கை யும்வெந்து சங்க்ராம வேளும் படவிழியாற், செற்றார்க் கினியவன் தேவேந்த்ர லோக சிகாமணியே.

    Netraap pasungadhirch chevvenal kaakkindra neelavalli, mutraath thanaththirku iniya piraan ikku mullaiyudan, patraakkaiyum vendhu sangraama velum padavizhiyaar, chetraarkku iniyavan thevendhira loga sigaamaniye.

    वे उस साँवली वल्ली के प्रिय प्रभु हैं जो हरी कच्ची बालियों वाले लाल बाजरे की रखवाली करती हैं; उन शिव के प्रिय हैं जिन्होंने एक दृष्टि से गन्ने के धनुष और चमेली के बाणों सहित कामदेव को जला दिया; वे इंद्रलोक के मुकुटमणि हैं।

  60. பொங்கார வேலையில் வேலைவிட் டோனருள் போலுதவ, எங்கா யினும்வரு மேற்பவர்க் கிட்ட திடாமல்வைத்த, வங்கா ரமுமுங்கள் சிங்கார வீடு மடந்தையருஞ், சங்காத மோகெடு வீருயிர் போமத் தனிவழிக்கே.

    Pongaara velaiyil velai vittonarul pol udhava, engaayinum varum erpavarkku ittadhu idaamal vaiththa, vangaaramum ungal singaara veedum madandhaiyarum, sangaadham o keduveer uyir pom ath thanivazhikke.

    माँगने वालों को जो देते हो, वह गरजते सागर में भाला फेंकने वाले की कृपा की तरह हर जगह काम आएगा। पर बिना दिए जमा किया सोना, तुम्हारे सजे घर और तुम्हारी स्त्रियाँ: क्या वे उस अकेली राह पर साथ जाएँगे जिस पर प्राण को जाना है? तुम बर्बाद हो जाओगे!

  61. சிந்திக் கிலேனின்று சேவிக் கிலேன்றண்டைச் சிற்றடியை, வந்திக் கிலேனொன்றும் வாழ்த்து கிலேன்மயில் வாகனனைச், சந்திக் கிலேன்பொய்யை நிந்திக் கிலேனுண்மை சாதிக்கிலேன், புந்திக் கிலேசமுங் காயக் கிலேசமும் போக்குதற்கே.

    Sindhikkilen nindru sevikkilen thandaich chitradiyai, vandhikkilen ondrum vaazhththugilen mayil vaaganaanaich, chandhikkilen poyyai nindhikkilen unmai saadhikkilen, pundhik kilesamung kaayak kilesamum pokkudharke.

    मन और शरीर के कष्ट मिटाने के लिए मैं न उनका ध्यान करता हूँ, न खड़े होकर उनके पायल बँधे छोटे चरणों की पूजा करता हूँ, न प्रणाम करता हूँ, न ज़रा भी स्तुति करता हूँ, न मोर-सवार को खोजता हूँ, न झूठ को त्यागता हूँ, न सच को जीता हूँ।

  62. வரையற் றவுணர் சிரமற்று வாரிதி வற்றச்செற்ற, புரையற்ற வேலவன் போதித் தவா, பஞ்ச பூதமுமற், றுரையற் றுணர்வற் றுடலற் றுயிரற் றுபாயமற்றுக், கரையற் றிருளற் றெனதற் றிருக்குமக் காட்சியதே.

    Varaiyatru avunar siramatru vaaridhi vatrachchetra, puraiyatra velavan bodhiththavaa pancha bhoodhamumatru, uraiyatru unarvatru udalatru uyiratru ubaayamatruk, karaiyatru irulatru enadhatru irukkum ak kaatchiyadhe.

    कितना अद्भुत है वह जो उन निर्दोष भाला-धारी ने मुझे सिखाया, जिन्होंने पर्वत चीरा, राक्षसों के सिर काटे और सागर सुखा दिया: वह दर्शन जिसमें पाँचों तत्त्व, वाणी, अनुभूति, शरीर, प्राण और हर उपाय छूट जाते हैं, न कोई किनारा रहता है, न अँधेरा, न ‘मेरा’।

  63. ஆலுக் கணிகலம் வெண்டலை மாலை யகிலமுண்ட, மாலுக் கணிகலந் தண்ணந் துழாய்மயி லேறுமையன், காலுக் கணிகலம் வானோர் முடியுங் கடம்புங்கையில், வேலுக் கணிகலம் வேலையுஞ் சூரனும் மேருவுமே.

    Aalukku anigalam ventalai maalai agilamunda, maalukku anigalam thannandhuzhaai mayil erumaiyan, kaalukku anigalam vaanor mudiyung kadambung kaiyil, velukku anigalam velaiyum sooranum meruvume.

    विष पीने वाले शिव का गहना सफ़ेद खोपड़ियों की माला है; संसार निगलने वाले विष्णु का गहना शीतल तुलसी है; मोर पर सवार प्रभु के चरणों का गहना देवताओं के मुकुट और कदंब के फूल हैं; और उनके हाथ के भाले का गहना सागर, सूर और मेरु पर्वत हैं।

  64. பாதித் திருவுருப் பச்சென் றவர்க்குத்தன் பாவனையைப், போதித்த நாதனைப் போர்வேல னைச்சென்று போற்றியுய்யச், சோதித்த மெய்யன்பு பொய்யோ அழுது தொழுதுருகிச், சாதித்த புத்திவந் தெங்கே யெனக்கிங்ஙன் சந்தித்ததே.

    Paadhith thiruvurup pachchendravarkkuth than baavanaiyaip, podhiththa naadhanaip porvelanaich chendru potri uyyach, chodhiththa meyyanbu poyyo azhudhu thozhudhurugich, chaadhiththa buththi vandhu enge enakku ingan sandhiththadhe.

    उन्होंने अपनी भीतरी दृष्टि उन शिव को सिखाई जिनका आधा पावन रूप देवी के कारण हरा है। मैं उन युद्ध-भाले वाले प्रभु के पास जाकर उद्धार के लिए उनकी स्तुति क्यों नहीं कर पाता? क्या परखा गया मेरा प्रेम झूठा था? कहाँ है वह मन जो रोकर, प्रणाम करके पिघल जाए?

  65. பட்டிக் கடாவில் வருமந்த காவுனைப் பாரறிய, வெட்டிப் புறங்கண் டலாதுவிடேன் வெய்ய சூரனைப்போய், முட்டிப் பொருதசெவ் வேற்பெரு மாள்திரு முன்புநின்றேன், கட்டிப் புறப்பட டாசத்தி வாளென்றன் கையதுவே.

    Pattik kadaavil varum andhakaa unaip paarariya, vettip purangandalaadhu viden veyya sooranaip poi, muttip porudha sevverperumaal thirumunbu nindren, kattip purappadadaa saththi vaalendran kaiyadhuve.

    हे यम, जो जंगली भैंसे पर आते हो! जब तक सारे संसार के सामने तुम्हें काटकर भगा न दूँ, नहीं छोड़ूँगा। मैं उन लाल भाले वाले प्रभु के सामने खड़ा हूँ जिन्होंने जाकर क्रूर सूर से युद्ध किया। आओ, सामने आओ: उनकी शक्ति-तलवार मेरे हाथ में है!

  66. வெட்டுங் கடாமிசைத் தோன்றும் வெங்கூற்றன் விடுங் கயிற்றாற், கட்டும் பொழுது விடுவிக்க வேண்டுங் கராசலங்கள், எட்டுங் குலகிரி யெட்டும்விட் டோடவெட் டாதவெளி, மட்டும் புதைய விரிக்குங் கலாப மயூரத்தனே.

    Vettung kadaamisaith thondrum vengootran vidung kayitraal, kattum pozhudhu viduvikka vendung karaasalangal, ettung kulagiri ettum vittoda ettaadha veli, mattum pudhaiya virikkung kalaaba mayooraththane.

    जब भयंकर यम सींग मारते भैंसे पर आकर मुझे अपने फंदे में बाँधे, तब आपको मुझे छुड़ाना होगा, हे उस मोर के स्वामी जिसके फैले पंख उस आकाश तक को ढक लेते हैं जहाँ कोई नहीं पहुँचता, कि आठों दिग्गज और आठों कुल-पर्वत भाग खड़े हों!

  67. நீர்க் குமிழிக்கு நிகரென்பர் யாக்கைநில் லாதுசெல்வம், பார்க்கு மிடத்தந்த மின்போலு மென்பர் பசித்துவந்தே, ஏற்கு மவர்க்கிட வென்னினெங் கேனு மெழுந்திருப்பார், வேற் குமரற் கன்பிலாதவர் ஞான மிகவுநன்றே.

    Neerk kumizhikku nigarenbar yaakkai nillaadhu selvam, paarkkum idaththu andha minpolum enbar pasiththu vandhe, erkumavarkku ida ennin engenum ezhundhiruppaar, verk kumararkku anbilaadhavar gnaanam migavum nandre.

    वे कहते हैं कि शरीर पानी के बुलबुले जैसा है और टिकेगा नहीं, और धन ध्यान से देखो तो बिजली की कौंध जैसा है; फिर भी भूखे माँगने वालों को कुछ देने को कहो तो उठकर कहीं चल देते हैं। भाले वाले कुमरन से प्रेम न करने वालों का ज्ञान भी क्या ख़ूब है!

  68. பெறுதற் கரிய பிறவியைப் பெற்றுநின் சிற்றடியைக், குறுகிப் பணிந்து பெறக்கற் றிலேன்மத கும்பகம்பத், தறுகட் சிறுகட் சங்க்ராம சயில சரசவல்லி, இறுகத் தழுவுங் கடகா சலபன் னிருபுயனே.

    Perudharku ariya piraviyaip petru nin sitradiyaik, kurugip panindhu perakkatrilen madha kumba kambath, tharukat sirukat sangraama sayila sarasa valli, irugath thazhuvung kadagaasala panniru buyane.

    यह दुर्लभ मानव जन्म पाकर भी मैंने आपके छोटे चरणों के पास आकर, झुककर उन्हें पाना नहीं सीखा। हे बारह भुजाओं वाले प्रभु, पर्वत-से अडिग और भयंकर युद्ध-हाथी-से बलवान, जिन्हें सुंदर वल्ली कसकर गले लगाती हैं!

  69. சாடுஞ் சமரத் தனிவேன் முருகன் சரணத்திலே, ஓடுங் கருத்தை யிருத்தவல் லார்க்குகம் போய்ச்சகம்போய்ப், பாடுங் கவுரி பவுரிகொண்டாடப் பசுபதிநின், றாடும் பொழுது பரமா யிருக்குமதீதத்திலே.

    Saadum samarath thanivel murugan saranaththile, odung karuththai iruththa vallaarkku ugampoich chagampoip, paadung gauri pavuri kondaadap pasupathi nindru, aadum pozhudhu paramaai irukkum adheedhaththile.

    जो अपने भटकते मन को युद्ध में वार करने वाले अनुपम भाले वाले मुरुगन के चरणों में टिका पाते हैं, वे युगों और संसार से परे जाकर उस अतीत अवस्था में परम रूप से रहते हैं, जहाँ पशुपति नाचते हैं और गाती हुई गौरी साथ नाचती हैं।

  70. தந்தைக்கு முன்னந் தனிஞான வாளொன்று சாதித்தருள், கந்தச் சுவாமி யெனைத்தேற் றியபின்னர்க் காலன் வெம்பி, வந்திப் பொழுதென்னை யென்செய்ய லாஞ்சத்தி வாளொன்றினாற், சிந்தத் துணிப்பன் தணிப்பருங் கோபத்ரி சூலத்தையே.

    Thandhaikku munnam thanignaana vaalondru saadhiththarul, kandhach chuvaami enaith thetriya pinnark kaalan vembi, vandhippozhudhu ennai en seyyalaam saththi vaalondrinaar, sindhath thunippan thanipparung kobath thirisoolaththaiye.

    जिन कंदन स्वामी ने कभी अपने ही पिता को ज्ञान की अनोखी तलवार सिखाई, उन्होंने जब मुझे ढाढ़स बँधा दिया, तो अब यम क्रोध में आकर भी मेरा क्या कर लेगा? उस एक शक्ति-तलवार से मैं उसके न बुझने वाले क्रोध के त्रिशूल के टुकड़े कर दूँगा।

  71. விழிக்குத் துணைதிரு மென்மலர்ப் பாதங்கள் மெய்ம்மைகுன்றா, மொழிக்குத் துணைமுரு காவெனு நாமங்கள் முன்புசெய்த, பழிக்குத் துணையவன் பன்னிரு தோளும் பயந்ததனி, வழிக்குத் துணைவடி வேலுஞ்செங் கோடன் மயூரமுமே.

    Vizhikkuth thunai thiru menmalarp paadhangal meymmai kundraa, mozhikkuth thunai murugaa enum naamangal munbu seydha, pazhikkuth thunai avan panniru tholum bayandha thani, vazhikkuth thunai vadivelum sengodan mayooramume.

    मेरी आँखों के साथी उनके पावन, कोमल फूल-से चरण हैं; सच्ची वाणी के साथी ‘मुरुगा’ पुकारने वाले नाम हैं; पहले किए पापों के सामने उनके बारह कंधे हैं; और डरावनी अकेली राह के साथी तिरुच्चेंगोडु के प्रभु का पैना भाला और मोर हैं।

  72. துருத்தி யெனும்படி கும்பித்து வாயுவைச் சுற்றிமுறித், தருத்தி யுடம்பை யொறுக்கிலென் னாஞ்சிவ யோகமென்னுங், குருத்தை யறிந்து முகமா றுடைக்குரு நாதன் சொன்ன, கருத்தை மனத்தி லிருத்துங்கண் டீர்முத்தி கைகண்டதே.

    Thuruththi enumpadi kumbiththu vaayuvaich chutri muriththu, aruththi udambai orukkil ennaam siva yogamennung, kuruththai arindhu mugamaarudaik gurunaadhan sonna, karuththai manaththil iruththung kandeer muththi kai kandadhe.

    धौंकनी की तरह साँस रोकने, उसे घुमाने-तोड़ने और शरीर को सताने से क्या होगा? शिव-योग कहे जाने वाले मार्ग का सार जानो, और छह मुखों वाले गुरु की सीख मन में रखो: देखो, तब मुक्ति हाथ में है।

  73. சேந்தனைக் கந்தனைச் செங்கோட்டு வெற்பனைச் செஞ்சுடர்வேல், வேந்தனைச் செந்தமிழ் நூல்விரித் தோனை விளங்குவள்ளி, காந்தனைக் கந்தக் கடம்பனைக் கார்மயில் வாகனனைச், சாந்துணைப் போது மறவா தவர்க்கொரு தாழ்வில்லையே.

    Sendhanaik kandhanaich chengottu verpanaich chenjudarvel, vendhanaich chendhamizh nool viriththonai vilangu valli, kaandhanaik kandhak kadambanaik kaarmayil vaaganaanaich, chaandhunaip podhum maravaadhavarkku oru thaazhvillaiye.

    जो अंतिम साँस तक सेंदन को, कंदन को, तिरुच्चेंगोडु पहाड़ी के स्वामी को, लाल धधकते भाले के राजा को, सुंदर तमिल ग्रंथों के व्याख्याता को, तेजस्वी वल्ली के प्रिय को, सुगंधित कदंब धारी को, काले मोर के सवार को नहीं भूलते, उनका कभी पतन नहीं होता।

  74. போக்கும் வரவு மிரவும் பகலும் புறம்புமுள்ளும், வாக்கும் வடிவு முடிவுமில் லாதொன்று வந்துவந்து, தாக்கு மநோலயந் தானே தருமெனைத் தன்வசத்தே, ஆக்கு மறுமுக வாசொல் லொணாதிந்த ஆனந்தமே.

    Pokkum varavum iravum pagalum purambum ullum, vaakkum vadivum mudivum illaadhu ondru vandhu vandhu, thaakkum manolayam thaane tharum enaith than vasaththe, aakkum arumugavaa sollonaadhu indha aanandhame.

    कुछ ऐसा जिसमें न जाना है न आना, न रात न दिन, न बाहर न भीतर, न शब्द न रूप न अंत, बार-बार आकर मुझे छूता है; वह अपने आप मन को शांत कर देता है और मुझे पूरी तरह अपना बना लेता है। हे छह मुखों वाले प्रभु, यह आनंद कहा नहीं जा सकता।

  75. அராப்புனை வேணியன் சேயருள் வேண்டு மவிழ்ந்த அன்பாற், குராப்புனை தண்டையந் தாள்தொழல் வேண்டுங்கொடிய ஐவர், பராக்கறல் வேண்டும் மனமும் பதைப்பறல் வேண்டுமென்றால், இராப்பக லற்ற இடத்தே யிருக்கை யெளிதல்லவே.

    Araappunai veniyan seyarul vendum avizhndha anbaal, kuraappunai thandaiyandhaal thozhal vendung kodiya aivar, paraakkaral vendum manamum padhaipparal vendumendraal, iraappagalatra idaththe irukkai elidhallave.

    रात-दिन से परे उस स्थान में रहना आसान नहीं: उसके लिए नाग धारण करने वाली जटाओं वाले शिव के पुत्र की कृपा चाहिए; कुरवा फूलों और पायलों से सजे उनके चरणों को पिघलते प्रेम से पूजना होगा; क्रूर पाँचों इंद्रियों का भटकना रुकना चाहिए, और मन का काँपना भी।

  76. படிக்கின் றிலைபழ நித்திரு நாமம் படிப்பவர்தாள், முடிக்கின் றிலைமுரு காவென் கிலைமுசி யாமலிட்டு, மிடிக்கின் றிலைபர மாநந்த மேற்கொள விம்மிவிம்மி, நடிக்கின் றிலைநெஞ்ச மேதஞ்ச மேது நமக்கினியே.

    Padikkindrilai pazhanith thirunaamam padippavar thaal, mudikkindrilai murugaa enkilai musiyaamalittu, midikkindrilai paramaanandham merkola vimmi vimmi, nadikkindrilai nenjame thanjamedhu namakkiniye.

    तुम न पळनि का पावन नाम पढ़ते हो, न उसे पढ़ने वालों के चरणों में सिर झुकाते हो; न ‘मुरुगा’ कहते हो, न बिना थके दान देते हो, न परमानंद में सिसककर नाचते हो। हे मन, अब हमारा सहारा क्या है?

  77. கோடாத வேதனுக் கியான்செய்த குற்றமென் குன்றெறிந்த, தாடாள னேதென் தணிகைக் குமரநின் றண்டையந்தாள், சூடாத சென்னியு நாடாத கண்ணுந் தொழாதகையும், பாடாத நாவு மெனக்கே தெரிந்து படைத்தனனே.

    Kodaadha vedhanukku yaan seydha kutramen kundrerindha, thaadaalane then thanigaik kumara nin thandaiyandhaal, soodaadha senniyum naadaadha kannum thozhaadha kaiyum, paadaadha naavum enakke therindhu padaiththanane.

    कभी न चूकने वाले ब्रह्मा का मैंने क्या बिगाड़ा था? हे दक्षिण तिरुत्तणि के वीर कुमर, जिन्होंने पर्वत पर भाला फेंका! उन्होंने चुनकर मुझे ऐसा सिर दिया जो आपके पायल बँधे चरण धारण नहीं करता, ऐसी आँखें जो उन्हें नहीं खोजतीं, ऐसे हाथ जो पूजा नहीं करते, और ऐसी जीभ जो गाती नहीं।

  78. சேல்வாங்கு கண்ணியர் வண்ணப் பயோதரஞ் சேரஎண்ணி, மால்வாங்கி யேங்கி மயங்காமல் வெள்ளி மலையெனவே, கால்வாங்கி நிற்குங் களிற்றான் கிழத்தி கழுத்திற்கட்டு, நூல்வாங்கி டாதன்று வேல்வாங்கி பூங்கழல் நோக்கு நெஞ்சே.

    Selvaangu kanniyar vannap payodharam sera enni, maalvaangi engi mayangaamal velli malaiyenave, kaalvaangi nirkung kalitraan kizhaththi kazhuththir kattu, noolvaangidaadhu andru velvaangi poongazhal nokku nenje.

    हे मन, मछली-सी आँखों वाली स्त्रियों को चाहकर आहें भरने और मोह में बेसुध होने के बजाय, उनके फूल-से चरणों को देखो जिन्होंने उस दिन भाला उठाया ताकि चाँदी के पर्वत-से हाथी वाले इंद्र की पत्नी के गले का मंगलसूत्र न छिने।

  79. கூர்கொண்ட வேலனைப் போற்றாம லேற்றங்கொண் டாடுவிர்காள், போர்கொண்ட கால னுமைக்கொண்டு போமன்று பூண்பனவுந், தார்கொண்ட மாதரு மாளிகை யும்பணச் சாளிகையும், ஆர்கொண்டு போவரை யோகெடு வீர்நும் மறிவின்மையே.

    Koorkonda velanaip potraamal etrangondaaduvirgaal, porkonda kaalan umaik kondu pom andru poonbanavum, thaarkonda maadharum maaligaiyum panach chaaligaiyum, aarkondu povaraiyo keduveer num arivinmaiye.

    अरे, पैने भाले वाले प्रभु की स्तुति किए बिना अपनी ही बड़ाई करने वालो: जिस दिन युद्ध करता यम तुम्हें उठा ले जाएगा, तुम्हारे गहने, माला पहनी स्त्रियाँ, महल और धन की तिजोरियाँ कौन साथ ले जाएगा? तुम्हारी नासमझी तुम्हें बर्बाद कर देगी!

  80. பந்தாடு மங்கையர் செங்கயற் பார்வையிற் பட்டுழலுஞ், சிந்தா குலந்தனைத் தீர்த்தருள் வாய்செய்ய வேல்முருகா, கொந்தார் கடம்பு புடைசூழ் திருத்தணிக் குன்றினிற்குங், கந்தா இளங்கும ராஅம ராவதி காவலனே.

    Pandhaadu mangaiyar sengayar paarvaiyir pattuzhalunj, chindhaakulandhanaith theerththarulvaai seyya vel murugaa, kondhaar kadambu pudaisoozh thiruththanik kundrinirkung, kandhaa ilangumaraa amaraavadhi kaavalane.

    गेंद खेलती स्त्रियों की लाल मछली-सी नज़रों में फँसकर भटकते मन की बेचैनी दूर कीजिए, हे लाल भाले वाले मुरुगा! हे कंदा, युवा कुमरा, कदंब के गुच्छों से घिरी तिरुत्तणि पहाड़ी पर खड़े, अमरावती के रक्षक!

  81. மாகத்தை முட்டி வருநெடுங் கூற்றவன்வந் தாலென்முன்னே, தோகைப் புரவியிற் றோன்றிநிற் பாய்சுத்த நித்தமுத்தித், த்யாகப் பொருப்பைத் த்ரிபுராந் தகனைத் த்ரியம்பகனைப், பாகத்தில் வைக்கும் பரமகல் யாணிதன் பாலகனே.

    Maagaththai mutti varu nedung kootravan vandhaal en munne, thogaip puraviyir thondri nirpaai suththa niththa muththith, thyaagap poruppaith thiripuraandhaganaith thiriyambaganaip, paagaththil vaikkum paramakalyaani than baalagane.

    जब आकाश छूता लंबा यम आए, तब अपने मोर-घोड़े पर प्रकट होकर मेरे सामने खड़े होइए, हे उन परम मंगलमयी देवी के बालक, जो अपने साथ शुद्ध, नित्य, मुक्त, दान के पर्वत, त्रिपुर-संहारक, त्रिनेत्र शिव को रखती हैं!

  82. தாரா கணமெனுந் தாய்மார் அறுவர் தருமுலைப்பால், ஆரா துமைமுலைப் பாலுண்ட பால னரையிற்கட்டுஞ், சீராவுங் கையிற் சிறுவாளும் வேலுமென் சிந்தையவே, வாரா தகலந்த காவந்த போதுயிர் வாங்குவனே.

    Thaaraa ganamenum thaaimaar aruvar tharumulaippaal, aaraadhu umaimulaip paalunda baalan araiyir kattum, seeraavung kaiyir siruvaalum velum en sindhaiyave, vaaraadhu agal andhagaa vandha podhuyir vaanguvane.

    वह बालक जो छह तारा-माताओं के दूध से तृप्त न होकर उमा का दूध पिया: उसकी कमर की कटार, हाथ की छोटी तलवार और भाला सदा मेरे मन में हैं। पास मत आना, यम, दूर रहो: आए तो वे तुम्हारे प्राण ले लेंगे!

  83. தகட்டிற் சிவந்த கடம்பையு நெஞ்சையுந் தாளிணைக்கே, புகட்டிப் பணியப் பணித்தரு ளாய் புண்ட ரீகனண்ட, முகட்டைப் பிளந்து வளர்ந்திந்த்ர லோகத்தை முட்ட வெட்டிப், பகட்டிற் பொருதிட்ட நிட்டூர சூர பயங்கரனே.

    Thagattir sivandha kadambaiyum nenjaiyum thaalinaikke, pugattip paniyap paniththarulaai pundareeganandam, mugattaip pilandhu valarndhu indhira logaththai mutta vettip, pagattir porudhitta nittoora soora bayangarane.

    मुझे आज्ञा दीजिए कि लाल पंखुड़ियों वाले कदंब फूल और अपना हृदय आपके दोनों चरणों में रखकर प्रणाम करूँ, हे क्रूर सूर के लिए भय, जिससे आप तब लड़े और जिसे काट गिराया जब वह ब्रह्मा के ब्रह्मांड की छत फाड़कर इंद्रलोक तक बढ़ गया था!

  84. தேங்கிய அண்டத் திமையோர் சிறைவிடச் சிற்றடிக்கே, பூங்கழல் கட்டும் பெருமாள் கலாபப் புரவிமிசை, தாங்கி நடப்ப முறிந்தது சூரன் தளந்தனிவேல், வாங்கிய னுப்பிடக் குன்றங்க ளெட்டும் வழிவிட்டவே.

    Thengiya andaththu imaiyor siraivida sitradikke, poongazhal kattum perumaal kalaabap puravimisai, thaangi nadappa murindhadhu sooran thalam thanivel, vaangi anuppidak kundrangal ettum vazhivittave.

    जब छोटे चरणों में फूलों की पायल पहनने वाले प्रभु ब्रह्मांड भर में क़ैद देवताओं को छुड़ाने अपने मोर-घोड़े पर निकले, तो सूर की सेना टूट गई; और जब उन्होंने अपना अनुपम भाला उठाकर चलाया, तो आठों पर्वतों ने रास्ता दे दिया।

  85. மைவருங் கண்டத்தர் மைந்தகந் தாவென்று வாழ்த்துமிந்தக், கைவருந் தொண்டன்றி மற்றறி யேன்கற்ற கல்வியும் போய்ப், பைவருங் கேளும் பதியுங் கதறப் பழகிநிற்கும், ஐவருங் கைவிட்டு மெய்விடும் போதுன் னடைக்கலமே.

    Maivarung kandaththar maindha kandhaa endru vaazhththum indhak, kaivarung thondandri matrariyen katra kalviyum poip, paivarung kelum padhiyung kadharap pazhagi nirkum, aivarung kaivittu meyvidum podhun adaikkalame.

    मैं इस सेवा के सिवा कुछ नहीं जानता जो मेरे हाथ आई है: आपकी स्तुति ‘हे कंदा, नीलकंठ शिव के पुत्र’ कहकर। जब मेरी विद्या चली जाए, जब परिजन और जीवनसाथी विलाप करें, जब पाँचों परिचित इंद्रियाँ साथ छोड़ दें और शरीर गिर जाए, तब मैं आपकी शरण में हूँ।

  86. காட்டிற் குறத்தி பிரான்பதத் தேகருத் தைப்புகட்டின், வீட்டிற் புகுதன் மிகவெளிதே விழிநாசிவைத்து, மூட்டிக் கபாலமூ லாதார நேரண்ட மூச்சையுள்ளே, ஓட்டிப் பிடித்தெங்கு மோடாமற் சாதிக்கும் யோகிகளே.

    Kaattir kuraththi piraan padhaththe karuththaip pugattin, veettir pugudhal migavelidhe vizhi naasi vaiththu, moottik kabaala moolaadhaara nerandu moochchai ulle, ottip pidiththu engum odaamar saadhikkum yogigale.

    हे योगियो, जो नाक पर दृष्टि टिकाकर, मूलाधार से कपाल तक साँस जगाकर, उसे भीतर ले जाकर भटकने से रोकते हो: यदि तुम जंगल की पहाड़ी कन्या के स्वामी के चरणों में मन लगाओ, तो मुक्ति के घर में प्रवेश बहुत आसान है।

  87. வேலா யுதன்சங்கு சக்ராயு தன்விரிஞ் சன்னறியாச், சூலா யுதன் தந்த கந்தச் சுவாமி சுடர்க்குடுமிக், காலா யுதக்கொடி யோனரு ளாய கவசமுண்டென், பாலா யுதம்வரு மோயம னோடு பகைக்கினுமே.

    Velaayudhan sangu chakraayudhan virinjan ariyaach, choolaayudhan thandha kandhach chuvaami sudarkkudumik, kaalaayudhak kodiyon arulaaya kavasamundu en, paalaayudham varumo yamanodu pagaikkinume.

    मेरे पास भाला-धारी कंदन स्वामी की कृपा का कवच है, जो उन त्रिशूल-धारी के पुत्र हैं जिन्हें शंख-चक्र वाले विष्णु और ब्रह्मा भी नहीं जान सके, जिनके ध्वज पर चमकती कलगी वाला मुर्गा है। यम से दुश्मनी भी हो जाए, तो क्या कोई हथियार मुझ तक पहुँचेगा?

  88. குமரா சரணஞ் சரணமென் றண்டர் குழாந்துதிக்கும், அமரா வதியிற் பெருமாள் திருமுக மாறுங்கண்ட, தமராகி வைகுந் தனியான ஞான தபோதனர்க்கிங், கெமராசன் விட்ட கடையேடு வந்தினி யென்செயுமே.

    Kumaraa saranam saranamendru andar kuzhaam thudhikkum, amaraavadhiyir perumaal thirumugam aarung kanda, thamaraagi vaigum thaniyaana gnaana thabodhanarkku ingu, emaraasan vitta kadaiyedu vandhu ini en seyume.

    देवताओं के समूह ‘कुमरा, शरण, शरण!’ पुकारकर उनकी स्तुति करते हैं। जिन अनोखे ज्ञानी तपस्वियों ने अमरावती के प्रभु के छह पावन मुख देखे हैं और उनके अपने बनकर रहते हैं, उनका यमराज का भेजा अंतिम बुलावा अब क्या बिगाड़ेगा?

  89. வணங்கித் துதிக்க அறியா மனித ருடனிணங்கிக், குணங்கெட்ட துட்டனை யீடேற்றுவாய் கொடி யுங்கழுகும், பிணங்கத் துணங்கை யலகை கொண்டாடப் பிசிதர்தம்வாய், நிணங்கக்க விக்ரம வேலா யுதந் தொட்ட நிர்மலனே.

    Vanangith thudhikka ariyaa manidharudan inangik, gunangetta thuttanai eedetruvaai kodiyung kazhugum, pinangath thunangai alagai kondaadap pisidhardham vaai, ninangakka vikrama velaayudham thotta nirmalane.

    प्रणाम और स्तुति करना न जानने वाले लोगों की संगत में रहने वाले, बिगड़े चरित्र वाले इस दुष्ट का उद्धार कीजिए। हे निर्मल प्रभु, जिन्होंने अपना पराक्रमी भाला ऐसा चलाया कि कौए और गिद्ध लाशों के लिए लड़े, भूत आनंद से नाचे और राक्षसों के मुँह से मांस निकल पड़ा!

  90. பங்கே ருகனெனைப் பட்டோ லையிலிடப் பண்டுதளை, தங்காலி லிட்ட தறிந்தில னோதனி வேலெடுத்துப், பொங்கோதம் வாய்விடப் பொன்னஞ் சிலம்பு புலம்பவரும், எங்கோ னறியி னினிநான் முகனுக் கிருவிலங்கே.

    Pangerugan enaip pattolaiyilida pandu thalai, thangaalil ittadhu arindhilano thanivel eduththup, pongodham vaividap ponnanj chilambu pulamba varum, engon ariyin ini naanmuganukku iru vilange.

    कमल पर बैठे ब्रह्मा ने मेरा भाग्य अपने ताड़पत्र पर लिखा। क्या वे नहीं जानते कि कभी उनके अपने पैरों में बेड़ियाँ डाली गई थीं? अगर हमारे राजा, जो अनुपम भाला लेकर आते हैं कि उमड़ता सागर गरजता है और सोने की पायलें बजती हैं, यह जान लें, तो चतुर्मुख को दोहरी बेड़ियाँ पड़ेंगी!

  91. மாலோன் மருகனை மன்றாடி மைந்தனை வானவர்க்கு, மேலான தேவனை மெய்ஞ்ஞான தெய்வத்தை மேதினியிற், சேலார் வயற்பொழிற் செங்கோடனைச்சென்று கண்டுதொழ, நாலா யிரங்கண் படைத்தில னேயந்த நான்முகனே.

    Maalon maruganai mandraadi maindhanai vaanavarkku, melaana thevanai meygnaana deivaththai medhiniyir, chelaar vayarpozhir chengodanaich chendru kandu thozha, naalaayirang kan padaiththilane andha naanmugane.

    विष्णु के भांजे, सभा में नाचने वाले के पुत्र, देवताओं से ऊपर के देव, सच्चे ज्ञान के देवता, मछलियों भरे खेतों और बाग़ों वाले तिरुच्चेंगोडु के प्रभु के दर्शन और पूजा के लिए, उन चतुर्मुख ब्रह्मा ने मुझे चार हज़ार आँखें क्यों नहीं दीं?

  92. கருமான் மருகனைச் செம்மான் மகளைக் களவுகொண்டு, வருமா குலவனைச் சேவற்கைக் கோளனை வானமுய்யப், பொருமா வினைச்செற்ற போர்வேல னைக்கன்னிப் பூகமுடன், தருமா மருவுசெங் கோடனை வாழ்த்துகை சாலநன்றே.

    Karumaal maruganaich chemmaan magalaik kalavu kondu, varumaa kulavanaich chevarkaik kolanai vaanamuyyap, porumaa vinaichchetra porvelanaik kannip poogamudan, tharumaa maruvu chengodanai vaazhththugai saala nandre.

    उनकी स्तुति करना बहुत अच्छा है: साँवले विष्णु के भांजे; लाल हिरणी की बेटी वल्ली को चुपके से ले आने वाले श्रेष्ठ; हाथ में मुर्गा थामने वाले; स्वर्ग को बचाने के लिए आम के पेड़ बने लड़ाकू सूर का नाश करने वाले युद्ध-भाला धारी; नई सुपारी और पेड़ों से भरे तिरुच्चेंगोडु के प्रभु।

  93. தொண்டர்கண் டண்டிமொண் டுண்டிருக் குஞ்சுத்த ஞானமெனுந், தண்டையம் புண்டரி கந்தருவாய் சண்ட தண்டவெஞ்சூர், மண்டலங் கொண்டுபண் டண்டரண் டங்கொண்டு மண்டிமிண்டக், கண்டுருண் டண்டர்விண் டோடாமல் வேல்தொட்ட காவலனே.

    Thondar kandandi mondundirukkum suththa gnaanamenum, thandaiyam pundareegam tharuvaai sanda thandavenjoor, mandalang kondu pandandar andang kondu mandi mindak, kandurund andar vindodaamal vel thotta kaavalane.

    मुझे अपने पायल बँधे कमल-चरण दीजिए, वह शुद्ध ज्ञान जिसे भक्त पाकर, भरकर पीते हैं। हे रक्षक, जिन्होंने भाला चलाया ताकि जब भयंकर, क्रूर सूर ने लोकों और देवताओं के स्वर्ग पर कब्ज़ा करके उन्हें दबाया, तब देवता डरकर भागें नहीं!

  94. மண்கம ழுந்தித் திருமால் வலம்புரி யோசையந்த, விண்கமழ் சோலையும் வாவியுங் கேட்டது வேலெடுத்துத், திண்கிரி சிந்த விளையாடும் பிள்ளைத் திருவரையிற், கிண்கிணி யோசை பதினா லுலகமுங் கேட்டதுவே.

    Mankamazh undhith thirumaal valampuri osai andha, vinkamazh solaiyum vaaviyung kettadhu veleduththuth, thingiri sindha vilaiyaadum pillaith thiruvaraiyil, kinkini osai padhinaalulagamung kettadhuve.

    जिनकी नाभि से सुगंधित संसार निकला, उन विष्णु के दक्षिणावर्ती शंख की ध्वनि केवल आकाश तक महकते उपवनों और तालाबों ने सुनी; पर भाला उठाकर ऐसा खेलने वाले बालक की, कि बलवान पर्वत बिखर गया, पावन कमर के घुँघरुओं की आवाज़ चौदहों लोकों ने सुनी।

  95. தெள்ளிய ஏனலிற் கிள்ளையைக் கள்ளச் சிறுமியெனும், வள்ளியை வேட்டவன் தாள்வேட் டிலைசிறு வள்ளைதள்ளித், துள்ளிய கெண்டையைத் தொண்டையைத் தோதகச் சொல்லைநல்ல, வெள்ளிய நித்தில வித்தார மூரலை வேட்டநெஞ்சே.

    Thelliya enalir killaiyaik kallach chirumiyenum, valliyai vettavan thaal vettilai siru vallai thallith, thulliya kendaiyaith thondaiyaith thodhagach chollai nalla, velliya niththila viththaara mooralai vetta nenje.

    हे मन, तुमने स्त्रियों की उछलती मछली-सी आँखों, लाल होंठों, लुभावनी बातों और मोती-सी चौड़ी मुस्कान को चाहा, पर उनके चरणों को कभी नहीं चाहा जिन्होंने साफ़ बाजरे के खेत की तोती, दिल चुराने वाली कन्या वल्ली से विवाह किया।

  96. யான்றானெ னுஞ்சொல் லிரண்டுங் கெட்டாலன்றி யாவருக்குந், தோன்றாது சத்தியந் தொல்லைப் பெருநிலஞ் சூகரமாய்க், கீன்றான் மருகன் முருகன் க்ருபாகரன் கேள்வியினாற், சான்றாரு மற்ற தனிவெளிக் கேவந்து சந்திப்பதே.

    Yaanthaan enum sol irandung kettaal andri yaavarukkum, thondraadhu saththiyam thollaip perunilam soogaramaaik, keendraan marugan murugan kirubaakaran kelviyinaar, saandraarum atra thaniveli kke vandhu sandhippadhe.

    जब तक ‘मैं’ और ‘वह’ दोनों शब्द मिट न जाएँ, सत्य किसी के सामने प्रकट नहीं होता। वराह बनकर प्राचीन धरती को खोद निकालने वाले विष्णु के करुणामय भांजे मुरुगन की सीख से ही उस अकेले खुले आकाश से मिलना होता है, जहाँ कोई साक्षी भी नहीं।

  97. தடக்கொற்ற வேள்மயி லேயிடர் தீரத் தனிவிடில் நீ, வடக்கிற் கிரிக்கப் புறத்துநின் றோகையின் வட்டமிட்டுக், கடற்கப் புறத்துங் கதிர்க்கப் புறத்துங் கனகசக்ரத், திடர்க்கப் புறத்துந் திசைக்கப் புறத்துந் திரிகுவையே.

    Thadakkotra vel mayile idar theerath thanividil nee, vadakkir girikkap puraththu nindrogaiyin vattamittuk, kadarkkap puraththung kadhirkkap puraththung kanaga chakkarath, thidarkkap puraththung thisaikkap puraththung thiriguvaiye.

    हे महान विजयी प्रभु के मोर! यदि वे तुम्हें हमारे संकट मिटाने अकेले भेजें, तो तुम अपने पंखों से उत्तरी पर्वत के पार चक्कर लगाओगे, और सागर के पार, सूर्य के पार, स्वर्ण पर्वत-चक्र के पार, और सब दिशाओं के पार घूमोगे।

  98. சேலிற் றிகழ்வயற் செங்கோடை வெற்பன் செழுங்கலபி, ஆலித் தநந்தன் பணாமுடி தாக்க அதிர்ந்ததிர்ந்து, காலிற் கிடப்பன மாணிக்க ராசியுங் காசினியைப், பாலிக்கு மாயனுஞ் சக்ரா யுதமும் பணிலமுமே.

    Selir thigazhvayar chengodai verpan sezhungalabi, aaliththanandhan panaamudi thaakka adhirndhadhirndhu, kaalir kidappana maanikka raasiyung kaasiniyaip, paalikku maayanunj chakraayudhamum panilamume.

    मछलियों से चमकते खेतों वाली तिरुच्चेंगोडु पहाड़ी के प्रभु का सुंदर मोर जब नाचकर आदिशेष के फनों पर पड़ा, तो वे काँपते ही रहे; और उसके पैरों में माणिकों के ढेर पड़े थे, और धरती के रक्षक विष्णु अपने चक्र और शंख सहित।

  99. கதிதனை யொன்றையுங் காண்கின்றி லேன்கந்த வேல்முருகா, நதிதனை யன்னபொய் வாழ்விலன் பாய்நரம் பாற்பொதிந்த, பொதிதனை யுங்கொண்டு திண்டாடு மாறெனைப் போதவிட்ட, விதிதனை நொந்துநொந் திங்கேயென் றன்மனம் வேகின்றதே.

    Kadhidhanai ondraiyung kaangindrilen kandha vel murugaa, nadhidhanai anna poy vaazhvil anbaai narambaar podhindha, podhidhanaiyung kondu thindaadumaaru enaip podhavitta, vidhidhanai nondhu nondhu inge en than manam vegindradhe.

    हे कंदा, भाला-धारी मुरुगा, मुझे मुक्ति का कोई रास्ता नहीं दिखता। नदी-सी बहती इस झूठी ज़िंदगी में नसों से बँधी इस गठरी को ढोते हुए भटकने को छोड़ देने वाले भाग्य पर बार-बार दुखी होकर मेरा मन यहाँ जल रहा है।

  100. காவிக் கமலக் கழலுடன் சேர்த்தெனைக் காத்தருளாய், தூவிக் குலமயில் வாகன னேதுணை யேதுமின்றித், தாவிப் படரக் கொழுகொம் பிலாத தனிக்கொடிபோல், பாவித் தனிமனந் தள்ளாடி வாடிப் பதைக்கின்றதே.

    Kaavik kamalak kazhaludan serththenaik kaaththarulaai, thoovik kulamayil vaaganane thunai edhumindrith, thaavip padarak kozhukombu illaadha thanikkodi pol, paavith thanimanam thallaadi vaadip padhaikkindradhe.

    मुझे अपने नीले कुमुद और कमल-से चरणों से जोड़कर मेरी रक्षा कीजिए, हे श्रेष्ठ पंखों वाले मोर के सवार! बिना सहारे के, चढ़ने को डंडी न पाने वाली अकेली बेल की तरह, इस पापी का अकेला मन डगमगाता, मुरझाता और तड़पता है।

  101. இடுதலைச் சற்றுங் கருதேனைப் போதமி லேனையன்பாற், கெடுதலி லாத்தொண் டரிற்கூட் டியவா கிரௌஞ்ச வெற்பை, அடுதலைச் சாதித்த வேலோன் பிறவி யறவிச்சிறை, விடுதலைப் பட்டது விட்டது பாச வினைவிலங்கே.

    Idudhalaich chatrung karudhenaip bodhamilenai anbaar, keduthalillaath thondaril koottiyavaa kiraunja verpai, adudhalaich chaadhiththa velon piravi araviich chirai, viduthalaip pattadhu vittadhu paasa vinai vilange.

    कितना अद्भुत है कि उन्होंने प्रेम से मुझे, जिसने कभी दान का सोचा तक नहीं और जिसमें कोई ज्ञान नहीं था, अपने अटूट भक्तों में मिला लिया! क्रौंच पर्वत का नाश करने वाले भाला-धारी से मैं जन्म की क़ैद से छूट गया, और मोह और कर्म की बेड़ियाँ टूट गईं।

  102. சலங்காணும் வேந்தர்தமக்கு மஞ்சார் யமன் சண்டைக்கஞ்சார், துலங்கா நரகக் குழியணு கார்துட்ட நோயணுகார், கலங்கார் புலிக்குங் கரடிக்கும் யானைக்குங் கந்தனன்னூல், அலங்கார நூற்று ளொருகவிதான்கற் றறிந்தவரே.

    Salangaanum vendhar thamakkum anjaar yaman sandaikkanjaar, thulangaa naragak kuzhi anugaar thutta noi anugaar, kalangaar pulikkung karadikkum yaanaikkung kandhan nannool, alangaara nootrul oru kavi thaan katru arindhavare.

    जो कंदन के इस सुंदर ग्रंथ अलंकारम् के सौ पदों में से एक भी पद सीखकर समझ लेते हैं, वे न क्रोधी राजाओं से डरते हैं, न यम से लड़ने से; न अँधेरे नरक-गड्ढे के पास जाते हैं, न क्रूर रोग उन्हें छूते हैं, न बाघ, भालू या हाथी उन्हें डिगा पाते हैं।

  103. திருவடி யுந்தண்டை யுஞ்சிலம் புஞ்சிலம் பூடுருவப், பொருவடி வேலுங் கடம்புந் தடம்புயம் ஆறிரண்டும், மருவடி வான வதனங்க ளாறும் மலர்க்கண்களுங், குருவடி வாய்வந்தென் னுள்ளங் குளிரக் குதிகொண்டவே.

    Thiruvadiyum thandaiyum silambum silamboodu uruvap, poruvadi velung kadambum thadambuyam aarirandum, maruvadivaana vadhanangal aarum malarkkangalum, guruvadivaai vandhu en ullang kulirak kudhikondave.

    उनके पावन चरण, पायलें और घुँघरू, पर्वत को भेदने वाला पैना युद्ध-भाला, कदंब की माला, बारह चौड़े कंधे, छह सुंदर मुख और फूल-सी आँखें गुरु के रूप में आकर मेरे हृदय में उछलकर उसे शीतल कर गए।

  104. இராப்பக லற்ற இடங்காட்டி யானிருந் தேதுதிக்கக், குராப்புனை தண்டையந் தாளரு ளாய்கரி கூப்பிட்டநாள், கராப்படக் கொன்றக் கரிபோற்ற நின்ற கடவுள்மெச்சும், பராக்ரம வேல நிருதசங் கார பயங்கரனே.

    Iraappagalatra idangaatti yaan irundhe thudhikkak, kuraappunai thandaiyandhaal arulaai kari koopitta naal, karaappadak kondrak kari potra nindra kadavul mechchum, paraakkirama vela nirudha sangaara bayangarane.

    मुझे रात-दिन से परे वह स्थान दिखाइए, और कुरवा फूलों व पायलों से सजे अपने चरण दीजिए, ताकि मैं वहाँ रहकर आपकी स्तुति करूँ। हे पराक्रमी भाला-धारी, उन विष्णु द्वारा सराहे गए जिन्होंने हाथी की पुकार वाले दिन मगर को मारा और हाथी की पूजा स्वीकार की; हे राक्षसों के भयंकर संहारक!

  105. செங்கே ழடுத்த சினவடி வேலுந் திருமுகமும், பங்கே நிரைத்தநற் பன்னிரு தோளும் பதுமமலர்க், கொங்கே தரளஞ் சொரியுஞ்செங் கோடைக் குமரனென, எங்கே நினைப்பினும் அங்கேயென் முன்வந் தெதிர்நிற்பனே.

    Sengezhaduththa sinavadi velum thirumugamum, pange niraiththa nar panniru tholum padhumamalark, konge tharalanj choriyum chengodaik kumaranena, enge ninaippinum ange en mun vandhu edhirnirpane.

    जहाँ कहीं भी मैं उन्हें तिरुच्चेंगोडु के कुमरन के रूप में याद करता हूँ, जहाँ कमल पराग और मोती बरसाते हैं, वहीं वे अपने लाल, उग्र, पैने भाले, पावन मुखों और पंक्ति में सजे बारह सुंदर कंधों के साथ आकर मेरे सामने खड़े हो जाते हैं।

  106. ஆவிக்கு மோசம் வருமா றறிந்துன் னருட்பதங்கள், சேவிக்க என்று நினைக்கின்றி லேன்வினை தீர்த்தருளாய், வாவித் தடவயல் சூழுந் திருத்தணி மாமலைவாழ், சேவற் கொடியுடை யானே யமர சிகாமணியே.

    Aavikku mosam varumaaru arindhun arutpadhangal, sevikka endru ninaikkindrilen vinai theerththarulaai, vaavith thadavayal soozhung thiruththani maamalai vaazh, sevar kodiyudaiyaane amara sigaamaniye.

    यह जानते हुए भी कि मेरे प्राणों पर संकट आ रहा है, मैं कभी नहीं सोचता कि ‘आपके कृपालु चरणों की पूजा कब करूँ?’ मेरे कर्म मिटाकर कृपा कीजिए, हे तालाबों और चौड़े खेतों से घिरी तिरुत्तणि की महान पहाड़ी पर बसे मुर्गा-ध्वज वाले प्रभु; हे देवताओं के मुकुटमणि!

  107. கொள்ளித் தலையில் எறும்பது போலக் குலையுமென்றன், உள்ளத் துயரை யொழித்தரு ளாயொரு கோடிமுத்தந், தெள்ளிக் கொழிக்குங் கடற்செந்தின் மேவிய சேவகனே, வள்ளிக்கு வாய்த்தவ னேமயிலேறிய மாணிக்கமே.

    Kollith thalaiyil erumbadhu polak kulaiyum endran, ullath thuyarai ozhiththarulaai oru kodi muththam, thellik kozhikkung kadarchendhil meviya sevagane, vallikku vaayththavane mayileriya maanikkame.

    जलती लकड़ी पर चींटी की तरह तड़पते मेरे हृदय का दुःख मिटाइए। हे वीर, जो उस तिरुचेंदूर में बसते हैं जहाँ सागर करोड़ों मोती छानकर किनारे लाता है; हे वल्ली के लिए बने प्रभु; हे मोर पर सवार माणिक!

  108. சூலம் பிடித்தெம பாசஞ் சுழற்றித் தொடர்ந்துவருங், காலன் தனக்கொரு காலுமஞ் சேன் கடல் மீதெழுந்த, ஆலங் குடித்த பெருமான் குமாரன் அறுமுகவன், வேலுந் திருக்கையு முண்டே நமக்கொரு மெய்த்துணையே.

    Soolam pidiththu ema paasanj chuzhatrith thodarndhu varung, kaalan thanakku oru kaalum anjen kadal meedhezhundha, aalang kudiththa perumaan kumaaran arumugavan, velum thirukkaiyum unde namakku oru meyththunaiye.

    त्रिशूल थामे, फंदा घुमाते मेरे पीछे आने वाले यम से मैं कभी नहीं डरूँगा। हमारे पास एक सच्चा साथी है: सागर से उठा विष पीने वाले प्रभु के पुत्र, छह मुखों वाले कुमरन का भाला और पावन हाथ।