Narayaneeyam: Dashakam 13
நாராயணீயம் · த³ஶக 13
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஹிரண்யாக்ஷம்ʼ தாவத்³வரத³ ப⁴வத³ந்வேஷணபரம்ʼ சரந்தம்ʼ ஸாம்ʼவர்தே பயஸி நிஜஜங்கா⁴பரிமிதே।
ப⁴வத்³ப⁴க்தோ க³த்வா கபடபடுதீர்⁴நாரத³முநி꞉ ஶநைரூசே நந்த³ந் த³நுஜமபி நிந்த³ம்ʼஸ்தவ பல³ம்॥Hiranyaksham tavadvarada bhavadanveshanaparam charantam samvarte payasi nijajanghaparimite, bhavadbhakto gatva kapatapatudhirnaradamunih shanairuche nandan danujamapi nindamstava balam.
O giver of boons, as Hiranyaksha roamed searching for you through the waters of the deluge, which reached only his knees, your devotee Narada, clever at pretence, went and quietly spoke to him, flattering the demon while belittling your strength.
ஸ மாயாவீ விஷ்ணுர்ஹரதி ப⁴வதீ³யாம்ʼ வஸுமதீம்ʼ ப்ரபோ⁴ கஷ்டம்ʼ கஷ்டம்ʼ கிமித³மிதி தேநாபி⁴க³தி³த꞉।
நத³ந் க்வாஸௌ க்வாஸாவிதி ஸ முநிநா தர்³ஶிதபதோ² ப⁴வந்தம்ʼ ஸம்ப்ராபத்³தர⁴ணிதர⁴முத்³யந்தமுத³காத்॥Sa mayavi vishnurharati bhavadiyam vasumatim prabho kashtam kashtam kimidamiti tenabhigaditah, nadan kvasau kvasaviti sa munina darshitapatho bhavantam samprapaddharanidharamudyantamudakat.
“That trickster Vishnu is carrying off your earth, my lord. What a shame, what a shame!” At these words the demon roared, “Where is he? Where is he?” and, shown the way by the sage, came upon you as you lifted the earth from the water.
அஹோ ஆரண்யோ(அ)யம்ʼ ம்ருʼக³ இதி ஹஸந்தம்ʼ ப³ஹுதரைர்துரு³க்தைர்வித்⁴யந்தம்ʼ தி³திஸுதமவஜ்ஞாய ப⁴க³வந்।
மஹீம்ʼ த்ருʼ³ஷ்ட்வா த³ம்ʼஷ்ட்ராஶிரஸி சகிதாம்ʼ ஸ்வேந மஹஸா பயோதா⁴வாதா⁴ய ப்ரஸப⁴முத³யுங்க்தா² ம்ருʼத⁴விதௌ⁴॥Aho aranyoyam mriga iti hasantam bahutarairduruktairvidhyantam ditisutamavajnaya bhagavan, mahim drishtva damshtrashirasi chakitam svena mahasa payodhavadhaya prasabhamudayunktha mridhavidhau.
“Ha, a wild beast!” he laughed, piercing you with insults. Ignoring Diti’s son, Lord, you saw the earth trembling on the tip of your tusk, set it firmly on the ocean by your own power, and then turned to battle.
க³தா³பாணௌ தை³த்யே த்வமபி ஹி க்ருʼ³ஹீதோந்நதக³தோ³ நியுத்³தே⁴ந க்ரீட³ந்க⁴டக⁴டரவோத்³கு⁴ஷ்டவியதா।
ரணாலோகௌத்ஸுக்யாந்மிலதி ஸுரஸங்கே⁴ த்ரு³தமமும்ʼ நிருந்த்⁴யா꞉ ஸந்த்⁴யாத꞉ ப்ரத²மமிதி தா⁴த்ரா ஜக³தி³ஷே॥Gadapanau daitye tvamapi hi grihitonnatagado niyuddhena kridanghataghataravodghushtaviyata, ranalokautsukyanmilati surasanghe drutamamum nirundhyah sandhyatah prathamamiti dhatra jagadishe.
When the demon took up his mace, you too raised a mighty mace and sported in combat, the sky ringing with the clash of blows. As the gods gathered eager to watch, Brahma said to you, “Kill him quickly, before twilight.”
க³தோ³ந்மர்தே³ தஸ்மிம்ʼஸ்தவ கலு² க³தா³யாம்ʼ தி³திபு⁴வோ க³தா³கா⁴தாத்³பூ⁴மௌ ஜ²டிதி பதிதாயாமஹஹ ! போ⁴꞉ !।
ம்ருʼது³ஸ்மேராஸ்யஸ்த்வம்ʼ த³நுஜகுலநிர்மூலநசணம்ʼ மஹாசக்ரம்ʼ ஸ்ம்ருʼத்வா கரபு⁴வி த³தா⁴நோ ருருசிஷே॥Gadonmarde tasmimstava khalu gadayam ditibhuvo gadaghatadbhumau jhatiti patitayamahaha ! Bhoh !, mridusmerasyastvam danujakulanirmulanachanam mahachakram smritva karabhuvi dadhano ruruchishe.
In that clash of maces, when the demon’s blow knocked your mace to the ground, ah! you smiled gently, called to mind your great discus, so skilled at uprooting the demon race, and shone holding it in your hand.
தத꞉ ஶூலம்ʼ காலப்ரதிமருஷி தை³த்யே விஸ்ருʼஜதி த்வயி சி²ந்த³த்யேநத்கரகலிதசக்ரப்ரஹரணாத்।
ஸமாருஷ்டோ முஷ்ட்யா ஸ கலு² விதுத³ம்ʼஸ்த்வாம்ʼ ஸமதநோத் கல³ந்மாயே மாயாஸ்த்வயி கில ஜக³ந்மோஹநகரீ꞉॥Tatah shulam kalapratimarushi daitye visrijati tvayi chhindatyenatkarakalitachakrapraharanat, samarushto mushtya sa khalu vitudamstvam samatanot galanmaye mayastvayi kila jaganmohanakarih.
Then the demon, furious as Death, hurled a trident, and you cut it down with the discus in your hand. Enraged, he struck you with his fist, and then cast world-bewildering illusions at you, in whom all illusion melts away.
ப⁴வச்சக்ரஜ்யோதிஷ்கணலவநிபாதேந விது⁴தே ததோ மாயாசக்ரே விததக⁴நரோஷாந்த⁴மநஸம்।
கரி³ஷ்டா²பிர்⁴முஷ்டிப்ரஹ்ருʼதிபிர⁴பி⁴க்⁴நந்தமஸுரம்ʼ ஸ்வபாதா³ங்கு³ஷ்டே²ந ஶ்ரவணபத³மூலே நிரவதீ⁴꞉॥Bhavachchakrajyotishkanalavanipatena vidhute tato mayachakre vitataghanaroshandhamanasam, garishthabhirmushtiprahritibhirabhighnantamasuram svapadangushthena shravanapadamule niravadhih.
When that web of illusion was scattered by a single spark from your discus, the demon, blinded by swelling rage, kept pounding you with heavy blows of his fists; and you killed him with your big toe at the root of his ear.
மஹாகாயஸ்ஸோ(அ)யம்ʼ தவ கரஸரோஜப்ரமதி²தோ கல³த்ர³க்தோ வக்த்ராத³பதத்ருʼ³ஷிபி⁴꞉ ஶ்லாகி⁴தஹதி꞉।
ததா³ த்வாமுத்³தா³மப்ரமத³பர⁴வித்³யோதிஹ்ருʼத³யா முநீந்த்ரா³ஸ்ஸாந்த்ரா³பி⁴꞉ ஸ்துதிபிர⁴நுவந்நத்⁴வரதநும்॥Mahakayassoyam tava karasarojapramathito galadrakto vaktradapatadrishibhih shlaghitahatih, tada tvamuddamapramadabharavidyotihridaya munindrassandrabhih stutibhiranuvannadhvaratanum.
That giant, struck down by your lotus hand, fell with blood streaming from his mouth, and the sages praised his slaying. Then the great sages, their hearts glowing with overflowing joy, extolled you, whose very body is the sacrifice, in rich hymns.
த்வசி ச்ச²ந்தோ³ ரோமஸ்வபி குஶக³ணஶ்சக்ஷுஷி க்ருʼ⁴தம்ʼ சதுர்ஹோதாரோ(அ)ங்க்ரௌ⁴ ஸ்ருக³பி வத³நே சோதர³ இடா³।
க்ர³ஹா ஜிஹ்வாயாம்ʼ தே பரபுருஷ கர்ணே ச சமஸா விபோ⁴ ஸோமோ வீர்யம்ʼ வரத³ கல³தே³ஶே(அ)ப்யுபஸத³꞉॥Tvachi chchhando romasvapi kushaganashchakshushi ghritam chaturhotaronghrau srugapi vadane chodara ida, graha jihvayam te parapurusha karne cha chamasa vibho somo viryam varada galadeshepyupasadah.
“In your skin are the Vedic metres, in your bristles the sacred kusha grass, in your eyes the ghee, in your feet the four priests, in your mouth the ladle, in your belly the offering vessel, on your tongue the soma cups, in your ears the drinking bowls, O Supreme Person; your vigour is the soma, and in your neck are the upasad rites.”
முநீந்த்ரைரி³த்யாதி³ஸ்தவநமுகரைர்²மோதி³தமநா மஹீயஸ்யா மூர்த்யா விமலதரகீர்த்யா ச விலஸந்।
ஸ்வதி⁴ஷ்ண்யம்ʼ ஸம்ப்ராப்த꞉ ஸுகர²ஸவிஹாரீ மதுரி⁴போ நிருந்த்⁴யா ரோக³ம்ʼ மே ஸகலமபி வாதாலயபதே॥Munindrairityadistavanamukharairmoditamana mahiyasya murtya vimalatarakirtya cha vilasan, svadhishnyam sampraptah sukharasavihari madhuripo nirundhya rogam me sakalamapi vatalayapate.
Delighted by these and other hymns of the sages, shining in your majestic form and spotless fame, you returned to your own abode, rejoicing in bliss. O enemy of Madhu, Lord of Guruvayur, put an end to all my illness.