Narayaneeyam: Dashakam 15
നാരായണീയമ് · ദശക 15
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
മതിരിഹ ഗുണസക്താ ബന്ധകൃത്തേഷ്വസക്താ ത്വമൃതകൃദുപരുന്ധേ ഭക്തിയോഗസ്തു സക്തിമ്।
മഹദനുഗമലഭ്യാ ഭക്തിരേവാത്ര സാധ്യാ കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Matiriha gunasakta bandhakritteshvasakta tvamritakriduparundhe bhaktiyogastu saktim, mahadanugamalabhya bhaktirevatra sadhya kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘A mind attached to the world’s qualities binds; detached from them, it leads to immortality. The yoga of devotion stops attachment, and devotion, gained by following great souls, is what one must achieve here.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
പ്രകൃതിമഹദഹങ്കാരാശ്ച മാത്രാശ്ച ഭൂതാന്യപി ഹൃദപി ദശാക്ഷീ പൂരുഷഃ പഞ്ചവിംശഃ।
ഇതി വിദിതവിഭാഗോ മുച്യതേഽസൌ പ്രകൃത്യാ കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Prakritimahadahankarashcha matrashcha bhutanyapi hridapi dashakshi purushah panchavimshah, iti viditavibhago muchyatesau prakritya kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘Primal nature, the cosmic intellect, ego, the subtle elements, the elements, the mind, the ten senses, and the Self as the twenty-fifth: one who knows these divisions is freed from nature’s hold.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
പ്രകൃതിഗതഗുണൌഘൈര്നാജ്യതേ പൂരുഷോഽയം യദി തു സജതി തസ്യാം തദ്ഗുണാസ്തം ഭജേരന്।
മദനുഭജനതത്ത്വാലോചനൈഃ സാപ്യപേയാത് കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Prakritigatagunaughairnajyate purushoyam yadi tu sajati tasyam tadgunastam bhajeran, madanubhajanatattvalochanaih sapyapeyat kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘The Self is not stained by the qualities of nature; but if it clings to nature, those qualities take hold of it. Through devotion to me and reflection on the truth, even that hold falls away.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
വിമലമതിരുപാത്തൈരാസനാദ്യൈര്മദങ്ഗം ഗരുഡസമധിരൂഢം ദിവ്യഭൂഷായുധാങ്കമ്।
രുചിതുലിതതമാലം ശീലയേതാനുവേലം കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Vimalamatirupattairasanadyairmadangam garudasamadhirudham divyabhushayudhankam, ruchitulitatamalam shilayetanuvelam kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘With a pure mind, through proper posture and practice, one should meditate constantly on my form: seated on Garuda, bearing divine ornaments and weapons, dark and lustrous like the tamala tree.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
മമ ഗുണഗണലീലാകര്ണനൈഃ കീര്തനാദ്യൈഃ മയി സുരസരിദോഘപ്രഖ്യചിത്താനുവൃത്തിഃ।
ഭവതി പരമഭക്തിഃ സാ ഹി മൃത്യോര്വിജേത്രീ കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Mama gunaganalilakarnanaih kirtanadyaih mayi surasaridoghaprakhyachittanuvrittih, bhavati paramabhaktih sa hi mrityorvijetri kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘By hearing of my many virtues and plays, by singing them and so on, the mind flows toward me like the stream of the heavenly Ganga. That is supreme devotion, and it conquers death.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
അഹഹ ബഹുലഹിംസാസഞ്ചിതാര്ഥൈഃ കുടുമ്ബം പ്രതിദിനമനുപുഷ്ണന് സ്ത്രീജിതോ ബാലലാലീ।
വിശതി ഹി ഗൃഹസക്തോ യാതനാം മയ്യഭക്തഃ കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Ahaha bahulahimsasanchitarthaih kutumbam pratidinamanupushnan strijito balalali, vishati hi grihasakto yatanam mayyabhaktah kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘Alas, one who is tied to home, feeding the family each day with wealth gathered through much harm, ruled by his wife and doting on his children, without devotion to me, goes into torment.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
യുവതിജഠരഖിന്നോ ജാതബോധോഽപ്യകാണ്ഡേ പ്രസവഗലിതബോധഃ പീഡയോല്ലങ്ഘ്യ ബാല്യമ്।
പുനരപി ബത മുഹ്യത്യേവ താരുണ്യകാലേ കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Yuvatijatharakhinno jatabodhopyakande prasavagalitabodhah pidayollanghya balyam, punarapi bata muhyatyeva tarunyakale kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘Suffering in the mother’s womb, he gains awareness for a while, loses it at birth, struggles in pain through childhood, and then, alas, is deluded once again in youth.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
പിതൃസുരഗണയാജീ ധാര്മികോ യോ ഗൃഹസ്ഥഃ സ ച നിപതതി കാലേ ദക്ഷിണാധ്വോപഗാമീ।
മയി നിഹിതമകാമം കര്മ തൂദക്പഥാര്ഥം കപിലതനുരിതി ത്വം ദേവഹൂത്യൈ ന്യഗാദീഃ॥Pitrisuraganayaji dharmiko yo grihasthah sa cha nipatati kale dakshinadhvopagami, mayi nihitamakamam karma tudakpathartham kapilatanuriti tvam devahutyai nyagadih.
‘Even the righteous householder who worships the ancestors and gods falls back in time, travelling the southern path; but action offered to me without desire leads to the northern path.’ So you, as Kapila, taught Devahuti.
ഇതി സുവിദിതവേദ്യാം ദേവ ഹേ ദേവഹൂതിം കൃതനുതിമനുഗൃഹ്യ ത്വം ഗതോ യോഗിസങ്ഘൈഃ।
വിമലമതിരഥാഽസൌ ഭക്തിയോഗേന മുക്താ ത്വമപി ജനഹിതാര്ഥം വര്തസേ പ്രാഗുദീച്യാമ്॥Iti suviditavedyam deva he devahutim kritanutimanugrihya tvam gato yogisanghaih, vimalamatirathasau bhaktiyogena mukta tvamapi janahitartham vartase pragudichyam.
So, Lord, having blessed Devahuti, who now knew what was to be known and sang your praise, you went away with bands of yogis. With a pure mind she was freed through the yoga of devotion, and you still dwell in the northeast for the good of people.
പരമ കിമു ബഹൂക്ത്യാ ത്വത്പദാമ്ഭോജഭക്തിം സകലഭയവിനേത്രീം സര്വകാമോപനേത്രീമ്।
വദസി ഖലു ദൃഢം ത്വം തദ്വിധൂയാമയാന്മേ ഗുരുപവനപുരേശ ത്വയ്യുപാധത്സ്വ ഭക്തിമ്॥Parama kimu bahuktya tvatpadambhojabhaktim sakalabhayavinetrim sarvakamopanetrim, vadasi khalu dridham tvam tadvidhuyamayanme gurupavanapuresha tvayyupadhatsva bhaktim.
Supreme one, why say more? You firmly declare that devotion to your lotus feet removes every fear and brings every wish. So, Lord of Guruvayur, shake off my illnesses and plant devotion to you in me.