Narayaneeyam: Dashakam 24
நாராயணீயம் · த³ஶக 24
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஹிரண்யாக்ஷே போத்ரிப்ரவரவபுஷா தே³வ ப⁴வதா ஹதே ஶோகக்ரோத⁴க்ல³பிதத்ருʼ⁴திரேதஸ்ய ஸஹஜ꞉।
ஹிரண்யப்ராரம்ப⁴꞉ கஶிபுரமராராதிஸத³ஸி ப்ரதிஜ்ஞாமாதேநே தவ கில வதார்⁴த²ம்ʼ முரரிபோ॥Hiranyakshe potripravaravapusha deva bhavata hate shokakrodhaglapitadhritiretasya sahajah, hiranyaprarambhah kashipuramararatisadasi pratijnamatene tava kila vadhartham muraripo.
When you, Lord, in the form of the mighty boar, killed Hiranyaksha, his brother Hiranyakashipu, his composure worn down by grief and rage, vowed in the assembly of demons to kill you, O enemy of Mura.
விதா⁴தாரம்ʼ கோர⁴ம்ʼ ஸ கலு² தபஸித்வா நசிரத꞉ புர꞉ ஸாக்ஷாத்குர்வந்ஸுரநரம்ருʼகா³த்³யைரநித⁴நம்।
வரம்ʼ லப்³த்⁴வா த்ருʼ³ப்தோ ஜக³தி³ஹ ப⁴வந்நாயகமித³ம்ʼ பரிக்ஷுந்த³ந்நிந்த்ரா³த³ஹரத தி³வம்ʼ த்வாமக³ணயந்॥Vidhataram ghoram sa khalu tapasitva nachiratah purah sakshatkurvansuranaramrigadyairanidhanam, varam labdhva dripto jagadiha bhavannayakamidam parikshundannindradaharata divam tvamaganayan.
After fierce austerities he soon saw Brahma face to face and won the boon that no god, human or beast could kill him. Swollen with pride, he tormented this world of which you are lord, seized heaven from Indra, and paid you no heed.
நிஹந்தும்ʼ த்வாம்ʼ பூ⁴யஸ்தவ பத³மவாப்தஸ்ய ச ரிபோர்ப³ஹிர்த்ருʼ³ஷ்டேரந்தர்த³தி⁴த² ஹ்ருʼத³யே ஸூக்ஷ்மவபுஷா।
நத³ந்நுச்சைஸ்தத்ராப்யகில²பு⁴வநாந்தே ச ம்ருʼக³யந் பி⁴யா யாதம்ʼ மத்வா ஸ கலு² ஜிதகாஶீ நிவவ்ருʼதே॥Nihantum tvam bhuyastava padamavaptasya cha riporbahirdrishterantardadhitha hridaye sukshmavapusha, nadannuchchaistatrapyakhilabhuvanante cha mrigayan bhiya yatam matva sa khalu jitakashi nivavrite.
When that enemy, whose eyes looked only outward, came to your realm to kill you, you hid in a subtle form inside his own heart. Roaring, he searched there and to the ends of all the worlds, then, thinking you had fled in fear, went home boasting of victory.
ததோ(அ)ஸ்ய ப்ரஹ்லாத³꞉ ஸமஜநி ஸுதோ கர்³ப⁴வஸதௌ முநேர்வீணாபாணேரதி⁴க³தப⁴வத்³ப⁴க்திமஹிமா।
ஸ வை ஜாத்யா தை³த்ய꞉ ஶிஶுரபி ஸமேத்ய த்வயி ரதிம்ʼ க³தஸ்த்வத்³ப⁴க்தாநாம்ʼ வரத³ பரமோதா³ஹரணதாம்॥Tatosya prahladah samajani suto garbhavasatau munervinapaneradhigatabhavadbhaktimahima, sa vai jatya daityah shishurapi sametya tvayi ratim gatastvadbhaktanam varada paramodaharanatam.
Then Prahlada was born to him as a son. In the womb he had learned the greatness of devotion to you from the sage Narada, vina in hand. Though a demon by birth and only a child, he came to love you and became the finest example of your devotees, giver of boons.
ஸுராரீணாம்ʼ ஹாஸ்யம்ʼ தவ சரணதா³ஸ்யம்ʼ நிஜஸுதே ஸ த்ருʼ³ஷ்ட்வா து³ஷ்டாத்மா குரு³பிர⁴ஶிஶிக்ஷச்சிரமமும்।
குரு³ப்ரோக்தம்ʼ சாஸாவித³மித³மப⁴த்ரா³ய த்ருʼ³ட⁴மித்யபாகுர்வந் ஸர்வம்ʼ தவ சரணப⁴க்த்யைவ வவ்ருʼதே⁴॥Surarinam hasyam tava charanadasyam nijasute sa drishtva dushtatma gurubhirashishikshachchiramamum, guruproktam chasavidamidamabhadraya dridhamityapakurvan sarvam tava charanabhaktyaiva vavridhe.
Seeing in his own son a devotion to your feet that the demons laughed at, that wicked one had teachers instruct him for a long time. But the boy firmly rejected everything they taught as harmful, and grew only in devotion to your feet.
அதீ⁴தேஷு ஶ்ரேஷ்ட²ம்ʼ கிமிதி பரிப்ருʼஷ்டே(அ)த² தநயே ப⁴வத்³ப⁴க்திம்ʼ வர்யாமபி⁴க³த³தி பர்யாகுலத்ருʼ⁴தி꞉।
குரு³ப்⁴யோ ரோஷித்வா ஸஹஜமதிரஸ்யேத்யபி⁴வித³ந் வதோ⁴பாயாநஸ்மிந் வ்யதநுத ப⁴வத்பாத³ஶரணே॥Adhiteshu shreshtham kimiti pariprishtetha tanaye bhavadbhaktim varyamabhigadati paryakuladhritih, gurubhyo roshitva sahajamatirasyetyabhividan vadhopayanasmin vyatanuta bhavatpadasharane.
When asked what was best of all he had learned, the son declared devotion to you the finest. His father lost his temper and raged at the teachers, but seeing it was the boy’s own nature, he devised ways to kill him, who had taken refuge at your feet.
ஸ ஶூலைராவித்³த⁴꞉ ஸுப³ஹு மதி²தோ தி³க்³க³ஜக³ணைர்மஹாஸர்பைர்த³ஷ்டோ(அ)ப்யநஶநகரா³ஹாரவிது⁴த꞉।
கிரீ³ந்த்ரா³வக்ஷிப்தோ(அ)ப்யஹஹ பரமாத்மந்நயி விபோ⁴ த்வயி ந்யஸ்தாத்மத்வாத்கிமபி ந நிபீடா³மப⁴ஜத॥Sa shulairaviddhah subahu mathito diggajaganairmahasarpairdashtopyanashanagaraharavidhutah, girindravakshiptopyahaha paramatmannayi vibho tvayi nyastatmatvatkimapi na nipidamabhajata.
Pierced with spears, trampled by the elephants of the directions, bitten by great serpents, starved and fed poison, even thrown from a great mountain, still, Supreme Self, all-pervading Lord, because he had given himself to you, he felt no pain at all.
தத꞉ ஶங்காவிஷ்ட꞉ ஸ புநரதிது³ஷ்டோ(அ)ஸ்ய ஜநகோ குரூ³க்த்யா தத்³கே³ஹே கில வருணபாஶைஸ்தமருணத்।
குரோ³ஶ்சாஸாந்நித்⁴யே ஸ புநரநுகா³ந்தை³த்யதநயாந் ப⁴வத்³ப⁴க்தேஸ்தத்த்வம்ʼ பரமமபி விஜ்ஞாநமஶிஷத்॥Tatah shankavishtah sa punaratidushtosya janako guruktya tadgehe kila varunapashaistamarunat, guroshchasannidhye sa punaranugandaityatanayan bhavadbhaktestattvam paramamapi vijnanamashishat.
Then his wicked father, now uneasy, on the teachers’ advice had him bound with Varuna’s nooses in their house. When the teachers were away, the boy taught the other demon children the truth of devotion to you and the highest knowledge.
பிதா ஶ்ருʼண்வந்பால³ப்ரகரமகில²ம்ʼ த்வத்ஸ்துதிபரம்ʼ ருஷாந்த⁴꞉ ப்ராஹைநம்ʼ குலஹதக கஸ்தே பல³மிதி।
பல³ம்ʼ மே வைகுண்ட²ஸ்தவ ச ஜக³தாம்ʼ சாபி ஸ பல³ம்ʼ ஸ ஏவ த்ரைலோக்யம்ʼ ஸகலமிதி தீரோ⁴(அ)யமக³தீ³த்॥Pita shrinvanbalaprakaramakhilam tvatstutiparam rushandhah prahainam kulahataka kaste balamiti, balam me vaikunthastava cha jagatam chapi sa balam sa eva trailokyam sakalamiti dhiroyamagadit.
Hearing all the boys absorbed in praising you, the father, blind with rage, said to him: ‘Ruin of our clan, who is your strength?’ The steadfast boy answered: ‘My strength is the Lord of Vaikuntha; he is your strength too, and the strength of all the worlds; he alone is the three worlds and all there is.’
அரே க்வாஸௌ க்வாஸௌ ஸகலஜக³தா³த்மா ஹரிரிதி ப்ரபி⁴ந்தே ஸ்ம ஸ்தம்ப⁴ம்ʼ சலிதகரவாலோ தி³திஸுத꞉।
அத꞉ பஶ்சாத்³விஷ்ணோ ந ஹி வதி³துமீஶோ(அ)ஸ்மி ஸஹஸா க்ருʼபாத்மந் விஶ்வாத்மந் பவநபுரவாஸிந் ம்ருʼட³ய மாம்॥Are kvasau kvasau sakalajagadatma haririti prabhinte sma stambham chalitakaravalo ditisutah, atah pashchadvishno na hi vaditumishosmi sahasa kripatman vishvatman pavanapuravasin mridaya mam.
‘Hey! Where is he, where is this Hari, the soul of the whole world?’ Shouting this, sword waving, the son of Diti smashed the pillar. Vishnu, what came after I cannot rush to describe. Compassionate one, soul of the universe, who dwell in Guruvayur, be gracious to me.