Narayaneeyam: Dashakam 37
నారాయణీయమ్ · దశక 37
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
సాన్ద్రానన్దతనో హరే నను పురా దైవాసురే సఙ్గరే త్వత్కృత్తా అపి కర్మశేషవశతో యే తే న యాతా గతిమ్।
తేషాం భూతలజన్మనాం దితిభువాం భారేణ దూరార్దితా భూమిః ప్రాప విరిఞ్చమాశ్రితపదం దేవైః పురైవాగతైః॥Sandranandatano hare nanu pura daivasure sangare tvatkritta api karmasheshavashato ye te na yata gatim, tesham bhutalajanmanam ditibhuvam bharena durardita bhumih prapa virinchamashritapadam devaih puraivagataih.
Hari, whose body is pure bliss: the demons you slew long ago in the war of gods and demons, who had not reached liberation because of their remaining karma, were born on earth. Weighed down by them, the Earth, deeply troubled, went to Brahma, where the gods had already come for refuge.
హా హా దుర్జనభూరిభారమథితాం పాథోనిధౌ పాతుకామేతాం పాలయ హన్త మే వివశతాం సంపృచ్ఛ దేవానిమాన్।
ఇత్యాదిప్రచురప్రలాపవివశామాలోక్య ధాతా మహీం దేవానాం వదనాని వీక్ష్య పరితో దధ్యౌ భవన్తం హరే॥Ha ha durjanabhuribharamathitam pathonidhau patukametam palaya hanta me vivashatam samprichchha devaniman, ityadiprachurapralapavivashamalokya dhata mahim devanam vadanani vikshya parito dadhyau bhavantam hare.
‘Alas, crushed by the heavy load of the wicked, I am about to sink into the ocean; save me! Ask these gods how helpless I am.’ Seeing the Earth helpless with such laments, Brahma looked at the faces of the gods around him and meditated on you, Hari.
ఊచే చామ్బుజభూరమూనయి సురాః సత్యం ధరిత్ర్యా వచో నన్వస్యా భవతాం చ రక్షణవిధౌ దక్షో హి లక్ష్మీపతిః।
సర్వే శర్వపురస్సరా వయమితో గత్వా పయోవారిధిం నత్వా తం స్తుమహే జవాదితి యయుః సాకం తవాకేతనమ్॥Uche chambujabhuramunayi surah satyam dharitrya vacho nanvasya bhavatam cha rakshanavidhau daksho hi lakshmipatih, sarve sharvapurassara vayamito gatva payovaridhim natva tam stumahe javaditi yayuh sakam tavaketanam.
Brahma said: ‘Gods, what the Earth says is true, and the lord of Lakshmi is the one able to protect her and you. Let all of us, with Shiva leading, go to the ocean of milk, bow to him and quickly sing his praise.’ So they went together to your abode.
తే ముగ్ధానిలశాలిదుగ్ధజలధేస్తీరం గతాః సఙ్గతా యావత్త్వత్పదచిన్తనైకమనసస్తావత్స పాథోజభూః।
త్వద్వాచం హృదయే నిశమ్య సకలానానన్దయన్నూచివానాఖ్యాతః పరమాత్మనా స్వయమహం వాక్యం తదాకర్ణ్యతామ్॥Te mugdhanilashalidugdhajaladhestiram gatah sangata yavattvatpadachintanaikamanasastavatsa pathojabhuh, tvadvacham hridaye nishamya sakalananandayannuchivanakhyatah paramatmana svayamaham vakyam tadakarnyatam.
When they reached the shore of the milk ocean, with its gentle breeze, and gathered there, minds fixed only on your feet, Brahma heard your words in his heart and, delighting them all, said: ‘The Supreme Self himself has spoken to me; hear his words.’
జానే దీనదశామహం దివిషదాం భూమేశ్చ భీమైర్నృపైస్తత్క్షేపాయ భవామి యాదవకులే సోఽహం సమగ్రాత్మనా।
దేవా వృష్ణికులే భవన్తు కలయా దేవాఙ్గనాశ్చావనౌ మత్సేవార్థమితి త్వదీయవచనం పాథోజభూరూచివాన్॥Jane dinadashamaham divishadam bhumeshcha bhimairnripaistatkshepaya bhavami yadavakule soham samagratmana, deva vrishnikule bhavantu kalaya devanganashchavanau matsevarthamiti tvadiyavachanam pathojabhuruchivan.
‘I know the miserable state of the gods, and of the Earth under cruel kings. To end it I myself will be born, in my fullness, in the Yadava clan. Let the gods be born with a portion of themselves in the Vrishni clan, and the celestial women on earth, to serve me.’ These were your words, as Brahma told them.
శ్రుత్వా కర్ణరసాయనం తవ వచః సర్వేషు నిర్వాపితస్వాన్తేష్వీశ గతేషు తావకకృపాపీయూషతృప్తాత్మసు।
విఖ్యాతే మథురాపురే కిల భవత్సాన్నిధ్యపుణ్యోత్తరే ధన్యాం దేవకనన్దనాముదవహద్రాజా స శూరాత్మజః॥Shrutva karnarasayanam tava vachah sarveshu nirvapitasvanteshvisha gateshu tavakakripapiyushatriptatmasu, vikhyate mathurapure kila bhavatsannidhyapunyottare dhanyam devakanandanamudavahadraja sa shuratmajah.
Hearing your words, so sweet to the ear, they all departed with peaceful hearts, Lord, filled with the nectar of your grace. Then in the famous city of Mathura, made holier by your coming presence, King Vasudeva, son of Shura, married the blessed Devaki, daughter of Devaka.
ఉద్వాహావసితౌ తదీయసహజః కంసోఽథ సమ్మానయన్నేతౌ సూతతయా గతః పథి రథే వ్యోమోత్థయా త్వద్గిరా।
అస్యాస్త్వామతిదుష్టమష్టమసుతో హన్తేతి హన్తేరితః సన్త్రాసాత్స తు హన్తుమన్తికగతాం తన్వీం కృపాణీమధాత్॥Udvahavasitau tadiyasahajah kamsotha sammanayannetau sutataya gatah pathi rathe vyomotthaya tvadgira, asyastvamatidushtamashtamasuto hanteti hanteritah santrasatsa tu hantumantikagatam tanvim kripanimadhat.
After the wedding, her brother Kamsa, to honour the couple, drove their chariot. On the way your voice rang from the sky: ‘Her eighth son will kill you, wicked one.’ Terrified, he drew a sharp sword to kill the slender bride beside him.
గృహ్ణానశ్చికురేషు తాం ఖలమతిః శౌరేశ్చిరం సాన్త్వనైర్నో ముఞ్చన్పునరాత్మజార్పణగిరా ప్రీతోఽథ యాతో గృహాన్।
ఆద్యం త్వత్సహజం తథార్పితమపి స్నేహేన నాహన్నసౌ దుష్టానామపి దేవ పుష్టకరుణా దృష్టా హి ధీరేకదా॥Grihnanashchikureshu tam khalamatih shaureshchiram santvanairno munchanpunaratmajarpanagira pritotha yato grihan, adyam tvatsahajam tatharpitamapi snehena nahannasau dushtanamapi deva pushtakaruna drishta hi dhirekada.
The wicked one seized her by the hair and would not let go despite Vasudeva’s long pleading; only when promised their sons did he relent and go home. Even your first-born brother, when handed over, he spared out of affection. Even in the wicked, Lord, a kind thought sometimes appears.
తావత్త్వన్మనసైవ నారదమునిః ప్రోచే స భోజేశ్వరం యూయం నన్వసురాః సురాశ్చ యదవో జానాసి కిం న ప్రభో।
మాయావీ స హరిర్భవద్వధకృతే భావీ సురప్రార్థనాదిత్యాకర్ణ్య యదూనదూధునదసౌ శౌరేశ్చ సూనూనహన్॥Tavattvanmanasaiva naradamunih proche sa bhojeshvaram yuyam nanvasurah surashcha yadavo janasi kim na prabho, mayavi sa harirbhavadvadhakrite bhavi suraprarthanadityakarnya yadunadudhunadasau shaureshcha sununahan.
Then, by your will, the sage Narada told the king of the Bhojas: ‘You are demons and the Yadavas are gods; don’t you know, my lord? That magician Hari will be born to kill you, at the gods’ request.’ Hearing this, Kamsa harassed the Yadavas and killed Vasudeva’s sons.
ప్రాప్తే సప్తమగర్భతామహిపతౌ త్వత్ప్రేరణాన్మాయయా నీతే మాధవ రోహిణీం త్వమపి భోః సచ్చిత్సుఖైకాత్మకః।
దేవక్యా జఠరం వివేశిథ విభో సంస్తూయమానస్సురైః స త్వం కృష్ణ విధూయ రోగపటలీం భక్తిం పరాం దేహి మే॥Prapte saptamagarbhatamahipatau tvatprerananmayaya nite madhava rohinim tvamapi bhoh sachchitsukhaikatmakah, devakya jatharam viveshitha vibho samstuyamanassuraih sa tvam krishna vidhuya rogapatalim bhaktim param dehi me.
When Shesha, lord of serpents, became the seventh child and by your will was carried by Maya to Rohini, then you too, Madhava, the one essence of being, awareness and bliss, entered Devaki’s womb, praised by the gods. Krishna, shake off my many illnesses and grant me supreme devotion.