Narayaneeyam: Dashakam 49
నారాయణీయమ్ · దశక 49
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
భవత్ప్రభావావిదురా హి గోపాస్తరుప్రపాతాదికమత్ర గోష్ఠే।
అహేతుముత్పాతగణం విశఙ్క్య ప్రయాతుమన్యత్ర మనో వితేనుః॥Bhavatprabhavavidura hi gopastaruprapatadikamatra goshthe, ahetumutpataganam vishankya prayatumanyatra mano vitenuh.
Not knowing your power, the cowherds feared that the falling trees and other events in the village were evil omens without cause, and made up their minds to move elsewhere.
తత్రోపనన్దాభిధగోపవర్యో జగౌ భవత్ప్రేరణయైవ నూనమ్।
ఇతః ప్రతీచ్యాం విపినం మనోజ్ఞం వృన్దావనం నామ విరాజతీతి॥Tatropanandabhidhagopavaryo jagau bhavatpreranayaiva nunam, itah pratichyam vipinam manojnam vrindavanam nama virajatiti.
Then Upananda, the eldest of the cowherds, surely prompted by you, said, “To the west of here lies a lovely forest called Vrindavan.”
బృహద్వనం తత్ఖలు నన్దముఖ్యా విధాయ గౌష్ఠీనమథ క్షణేన।
త్వదన్వితత్వజ్జననీనివిష్టగరిష్ఠయానానుగతా విచేలుః॥Brihadvanam tatkhalu nandamukhya vidhaya gaushthinamatha kshanena, tvadanvitatvajjananinivishtagarishthayananugata vicheluh.
So Nanda and the others quickly abandoned Brihadvana, leaving it an empty old cattle-camp, and set out following the heavy cart in which your mother sat with you.
అనోమనోజ్ఞధ్వనిధేనుపాలీఖురప్రణాదాన్తరతో వధూభిః।
భవద్వినోదాలపితాక్షరాణి ప్రపీయ నాజ్ఞాయత మార్గదైర్ఘ్యమ్॥Anomanojnadhvanidhenupalikhurapranadantarato vadhubhih, bhavadvinodalapitaksharani prapiya najnayata margadairghyam.
Amid the pleasant creaking of the carts and the clatter of the cows’ hooves, the women drank in your playful chatter and did not notice how long the road was.
నిరీక్ష్య వృన్దావనమీశ నన్దత్ప్రసూనకున్దప్రముఖద్రుమౌఘమ్।
అమోదథాశ్శాద్వలసాన్ద్రలక్ష్మ్యా హరిన్మణీకుట్టిమపుష్టశోభమ్॥Nirikshya vrindavanamisha nandatprasunakundapramukhadrumaugham, amodathashshadvalasandralakshmya harinmanikuttimapushtashobham.
O Lord, you rejoiced to see Vrindavan, with its kunda and other trees in joyful bloom, its beauty heightened by thick green grass like a floor of emeralds.
నవాకనిర్వ్యూఢనివాసభేదేష్వశేషగోపేషు సుఖాసితేషు।
వనశ్రియం గోపకిశోరపాలీవిమిశ్రితః పర్యగలోకథాస్త్వమ్॥Navakanirvyudhanivasabhedeshvasheshagopeshu sukhasiteshu, vanashriyam gopakishorapalivimishritah paryagalokathastvam.
When all the cowherds had settled happily in their new homes built of carts, you went about with the cowherd boys, gazing at the beauty of the forest.
అరాలమార్గాగతనిర్మలాపాం మరాలకూజాకృతనర్మలాపామ్।
నిరన్తరస్మేరసరోజవక్త్రాం కలిన్దకన్యాం సమలోకయస్త్వమ్॥Aralamargagatanirmalapam maralakujakritanarmalapam, nirantarasmerasarojavaktram kalindakanyam samalokayastvam.
You gazed at the Yamuna, daughter of Kalinda, flowing clear along her winding course, sweetly chattering with the calls of swans, her lotus faces ever smiling.
మయూరకేకాశతలోభనీయం మయూఖమాలాశబలం మణీనామ్।
విరిఞ్చలోకస్పృశముచ్చశృఙ్గైర్గిరిం చ గోవర్ధనమైక్షథాస్త్వమ్॥Mayurakekashatalobhaniyam mayukhamalashabalam maninam, virinchalokasprishamuchchashringairgirim cha govardhanamaikshathastvam.
And you saw the mountain Govardhana, delightful with the cries of hundreds of peacocks, many-coloured with the rays of its gems, its high peaks touching Brahma’s world.
సమం తతో గోపకుమారకైస్త్వం సమన్తతో యత్ర వనాన్తమాగాః।
తతస్తతస్తాం కుటిలామపశ్యః కలిన్దజాం రాగవతీమివైకామ్॥Samam tato gopakumarakaistvam samantato yatra vanantamagah, tatastatastam kutilamapashyah kalindajam ragavatimivaikam.
Then, with the cowherd boys, wherever you went to the edge of the forest, there you saw the winding Yamuna, as if she were a woman in love with you alone.
తథావిధేఽస్మిన్విపినే పశవ్యే సముత్సుకో వత్సగణప్రచారే।
చరన్సరామోఽథ కుమారకైస్త్వం సమీరగేహాధిప పాహి రోగాత్॥Tathavidhesminvipine pashavye samutsuko vatsaganaprachare, charansaramotha kumarakaistvam samiragehadhipa pahi rogat.
In that forest, so good for cattle, eager to graze the calves, you roamed with Balarama and the boys. Lord of Guruvayur, protect me from illness.