Narayaneeyam: Dashakam 61
நாராயணீயம் · த³ஶக 61
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ததஶ்ச வ்ருʼந்தா³வநதோ(அ)திதூர³தோ வநம்ʼ க³தஸ்த்வம்ʼ கலு² கோ³பகோ³குலை꞉।
ஹ்ருʼத³ந்தரே ப⁴க்ததரத்³விஜாங்க³நாகத³ம்ப³காநுக்ர³ஹணாக்ர³ஹம்ʼ வஹந்॥Tatashcha vrindavanatotidurato vanam gatastvam khalu gopagokulaih, hridantare bhaktataradvijanganakadambakanugrahanagraham vahan.
Then, with the cowherds and their herds, you went to a forest far from Vrindavan, carrying in your heart the wish to bless a group of brahmin wives who were deeply devoted to you.
ததோ நிரீக்ஷ்யாஶரணே வநாந்தரே கிஶோரலோகம்ʼ க்ஷுதி⁴தம்ʼ த்ருʼஷாகுலம்।
அதூர³தோ யஜ்ஞபராந் த்³விஜாந் ப்ரதி வ்யஸர்ஜயோ தீ³தி³வியாசநாய தாந்॥Tato nirikshyasharane vanantare kishoralokam kshudhitam trishakulam, adurato yajnaparan dvijan prati vyasarjayo didiviyachanaya tan.
There, in the shelterless forest, seeing the boys hungry and thirsty, you sent them to beg for food from some brahmins nearby who were busy with a sacrifice.
க³தேஷ்வதோ² தேஷ்வபி⁴தா⁴ய தே(அ)பி⁴தா⁴ம்ʼ குமாரகேஷ்வோத³நயாசிஷு ப்ரபோ⁴।
ஶ்ருதிஸ்திரா² அப்யபி⁴நிந்யுரஶ்ருதிம்ʼ ந கிஞ்சிதூ³சுஶ்ச மஹீஸுரோத்தமா꞉॥Gateshvatho teshvabhidhaya tebhidham kumarakeshvodanayachishu prabho, shrutisthira apyabhininyurashrutim na kinchiduchushcha mahisurottamah.
O Lord, when the boys went and asked for rice in your name, those great brahmins, though steeped in the Vedas, acted as if they had not heard and said nothing.
அநாதரா³த் கி²ந்நதி⁴யோ ஹி பால³கா꞉ ஸமாயயுர்யுக்தமித³ம்ʼ ஹி யஜ்வஸு।
சிராத³ப⁴க்தா꞉ கலு² தே மஹீஸுரா꞉ கத²ம்ʼ ஹி ப⁴க்தம்ʼ த்வயி தை꞉ ஸமர்ப்யதே॥Anadarat khinnadhiyo hi balakah samayayuryuktamidam hi yajvasu, chiradabhaktah khalu te mahisurah katham hi bhaktam tvayi taih samarpyate.
Hurt by this neglect, the boys came back. That is fitting for such sacrificers: those brahmins had long been without devotion, so how could they offer food to you?
நிவேத³யத்⁴வம்ʼ க்ருʼ³ஹிணீஜநாய மாம்ʼ தி³ஶேயுரந்நம்ʼ கருணாகுலா இமா꞉।
இதி ஸ்மிதார்த்ர³ம்ʼ ப⁴வதேரிதா க³தாஸ்தே தார³கா தார³ஜநம்ʼ யயாசிரே॥Nivedayadhvam grihinijanaya mam disheyurannam karunakula imah, iti smitardram bhavaterita gataste daraka darajanam yayachire.
“Tell their wives about me; these women, full of compassion, will give food.” Sent by you with a gentle smile, the boys went and asked the wives.
க்ருʼ³ஹீதநாம்நி த்வயி ஸம்ப்ர⁴மாகுலாஶ்சதுர்வித⁴ம்ʼ போ⁴ஜ்யரஸம்ʼ ப்ரக்ருʼ³ஹ்ய தா꞉।
சிரம்ʼ த்ருʼ⁴தத்வத்ப்ரவிலோகநாக்ர³ஹா꞉ ஸ்வகைர்நிருத்³தா⁴ அபி தூர்ணமாயயு꞉॥Grihitanamni tvayi sambhramakulashchaturvidham bhojyarasam pragrihya tah, chiram dhritatvatpravilokanagrahah svakairniruddha api turnamayayuh.
At the mention of your name the women were thrilled. Taking food of all four kinds, and having long yearned to see you, they hurried to you though their own families tried to stop them.
விலோலபிஞ்ச²ம்ʼ சிகுரே கபோலயோ꞉ ஸமுல்லஸத்குண்டல³மார்த்ர³மீக்ஷிதே।
நிதா⁴ய பா³ஹும்ʼ ஸுஹ்ருʼத³ம்ʼஸஸீமநி ஸ்தி²தம்ʼ ப⁴வந்தம்ʼ ஸமலோகயந்த தா꞉॥Vilolapinchham chikure kapolayoh samullasatkundalamardramikshite, nidhaya bahum suhridamsasimani sthitam bhavantam samalokayanta tah.
They saw you standing with a peacock feather swaying in your hair, earrings shining on your cheeks, tender in your gaze, your arm resting on a friend’s shoulder.
ததா³ ச காசித் த்வது³பாக³மோத்³யதா க்ருʼ³ஹீதஹஸ்தா த³யிதேந யஜ்வநா।
ததை³வ ஸஞ்சிந்த்ய ப⁴வந்தமஞ்ஜஸா விவேஶ கைவல்யமஹோ க்ருʼதிந்யஸௌ॥Tada cha kachit tvadupagamodyata grihitahasta dayitena yajvana, tadaiva sanchintya bhavantamanjasa vivesha kaivalyamaho kritinyasau.
One woman, setting out to come to you, was held back by the hand by her husband, the sacrificer. Just by meditating on you then and there, she at once attained liberation. How blessed she was!
ஆதா³ய போ⁴ஜ்யாந்யநுக்ருʼ³ஹ்ய தா꞉ புநஸ்த்வத³ங்க³ஸங்க³ஸ்ப்ருʼஹயோஜ்ஜ²தீர்க்ருʼ³ஹம்।
விலோக்ய யஜ்ஞாய விஸர்ஜயந்நிமாஶ்சகர்த² பர்⁴த்ரூʼநபி தாஸ்வகர்³ஹணாந்॥Adaya bhojyanyanugrihya tah punastvadangasangasprihayojjhatirgriham, vilokya yajnaya visarjayannimashchakartha bhartrinapi tasvagarhanan.
Accepting the food and blessing the women, who were willing to leave home for your company, you saw them and sent them back for the sacrifice, and made their husbands not blame them.
நிரூப்ய தோ³ஷம்ʼ நிஜமங்க³நாஜநே விலோக்ய ப⁴க்திம்ʼ ச புநர்விசாரிபி⁴꞉।
ப்ரபு³த்³த⁴தத்த்வைஸ்த்வமபி⁴ஷ்டுதோ த்³விஜைர்மருத்புராதீ⁴ஶ நிருந்தி⁴ மே க³தா³ந்॥Nirupya dosham nijamanganajane vilokya bhaktim cha punarvicharibhih, prabuddhatattvaistvamabhishtuto dvijairmarutpuradhisha nirundhi me gadan.
Seeing their own fault and the devotion of their wives, the brahmins, now awakened to the truth, reflected and praised you. Lord of Guruvayur, stop my illnesses.