Narayaneeyam: Dashakam 72
നാരായണീയമ് · ദശക 72
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
കംസോഽഥ നാരദഗിരാ വ്രജവാസിനം ത്വാമാകര്ണ്യ ദീര്ണഹൃദയഃ സ ഹി ഗാന്ദിനേയമ്।
ആഹൂയ കാര്മുകമഖച്ഛലതോ ഭവന്തമാനേതുമേനമഹിനോദഹിനാഥശായിന്॥Kamsotha naradagira vrajavasinam tvamakarnya dirnahridayah sa hi gandineyam, ahuya karmukamakhachchhalato bhavantamanetumenamahinodahinathashayin.
Then Kamsa, hearing from Narada that you were living in Vraja, was shaken to the core. He called Akrura, son of Gandini, and sent him to bring you, on the pretext of a festival of the bow, O Lord who rests on the serpent king.
അക്രൂര ഏഷ ഭവദങ്ഘ്രിപരശ്ചിരായ ത്വദ്ദര്ശനാക്ഷമമനാഃ ക്ഷിതിപാലഭീത്യാ।
തസ്യാജ്ഞയൈവ പുനരീക്ഷിതുമുദ്യതസ്ത്വാമാനന്ദഭാരമതിഭൂരിതരം ബഭാര॥Akrura esha bhavadanghriparashchiraya tvaddarshanakshamamanah kshitipalabhitya, tasyajnayaiva punarikshitumudyatastvamanandabharamatibhuritaram babhara.
Akrura had long been devoted to your feet, but for fear of the king he could not come to see you. Now, setting out to see you at that same king’s command, he was filled with overwhelming joy.
സോഽയം രഥേന സുകൃതീ ഭവതോ നിവാസം ഗച്ഛന് മനോരഥഗണാംസ്ത്വയി ധാര്യമാണാന്।
ആസ്വാദയന് മുഹുരപായഭയേന ദൈവം സമ്പ്രാര്ഥയന് പഥി ന കിഞ്ചിദപി വ്യജാനാത്॥Soyam rathena sukriti bhavato nivasam gachchhan manorathaganamstvayi dharyamanan, asvadayan muhurapayabhayena daivam samprarthayan pathi na kinchidapi vyajanat.
That blessed man, driving by chariot to your home, savoured again and again all the hopes he held of you; fearing some obstacle, he prayed to fate, and noticed nothing at all along the way.
ദ്രക്ഷ്യാമി വേദശതഗീതഗതിം പുമാംസം സ്പ്രക്ഷ്യാമി കിംസ്വിദപിനാമ പരിഷ്വജേയമ്।
കിം വക്ഷ്യതേ സ ഖലു മാം ക്വനു വീക്ഷിതഃ സ്യാദിത്ഥം നിനായ സ ഭവന്മയമേവ മാര്ഗമ്॥Drakshyami vedashatagitagatim pumamsam sprakshyami kimsvidapinama parishvajeyam, kim vakshyate sa khalu mam kvanu vikshitah syadittham ninaya sa bhavanmayameva margam.
‘I will see the One whose ways are sung by a hundred Vedas. Will I touch him? Might I even embrace him? What will he say to me? Where will I first catch sight of him?’ Thinking like this, he made the whole journey full of you.
ഭൂയഃ ക്രമാദഭിവിശന് ഭവദങ്ഘ്രിപൂതം വൃന്ദാവനം ഹരവിരിഞ്ചസുരാഭിവന്ദ്യമ്।
ആനന്ദമഗ്ന ഇവ ലഗ്ന ഇവ പ്രമോഹേ കിം കിം ദശാന്തരമവാപ ന പങ്കജാക്ഷ॥Bhuyah kramadabhivishan bhavadanghriputam vrindavanam haravirinchasurabhivandyam, anandamagna iva lagna iva pramohe kim kim dashantaramavapa na pankajaksha.
Then, slowly entering Vrindavan, made holy by your feet and revered by Shiva, Brahma and the gods, now sunk in bliss, now almost swooning, what states did he not pass through, lotus-eyed Lord!
പശ്യന്നവന്ദത ഭവദ്വിഹൃതിസ്ഥലാനി പാംസുഷ്വവേഷ്ടത ഭവച്ചരണാങ്കിതേഷു।
കിം ബ്രൂമഹേ ബഹുജനാ ഹി തദാപി ജാതാ ഏവം തു ഭക്തിതരലാ വിരലാഃ പരാത്മന്॥Pashyannavandata bhavadvihritisthalani pamsushvaveshtata bhavachcharanankiteshu, kim brumahe bahujana hi tadapi jata evam tu bhaktitarala viralah paratman.
Seeing the places where you played, he bowed to them and rolled in the dust marked by your footprints. What can we say? Many people lived then too, but few, Supreme Self, were so melted by devotion.
സായം സ ഗോപഭവനാനി ഭവച്ചരിത്രഗീതാമൃതപ്രസൃതകര്ണരസായനാനി।
പശ്യന് പ്രമോദസരിതേവ കിലോഹ്യമാനോ ഗച്ഛന് ഭവദ്ഭവനസന്നിധിമന്വയാസീത്॥Sayam sa gopabhavanani bhavachcharitragitamritaprasritakarnarasayanani, pashyan pramodasariteva kilohyamano gachchhan bhavadbhavanasannidhimanvayasit.
In the evening, seeing the cowherds’ homes, where songs of your deeds flowed like nectar to the ears, he went on as if carried by a river of joy, and came near your house.
താവദ്ദദര്ശ പശുദോഹവിലോകലോലം ഭക്തോത്തമാഗതിമിവ പ്രതിപാലയന്തമ്।
ഭൂമന് ഭവന്തമയമഗ്രജവന്തമന്തര്ബ്രഹ്മാനുഭൂതിരസസിന്ധുമിവോദ്വമന്തമ്॥Tavaddadarsha pashudohavilokalolam bhaktottamagatimiva pratipalayantam, bhuman bhavantamayamagrajavantamantarbrahmanubhutirasasindhumivodvamantam.
Then he saw you, infinite Lord, eager to watch the cows being milked, as if waiting for the arrival of your finest devotee, standing with your elder brother, as if overflowing with an ocean of the bliss of Brahman within.
സായന്തനാപ്ലവവിശേഷവിവിക്തഗാത്രൌ ദ്വൌ പീതനീലരുചിരാമ്ബരലോഭനീയൌ।
നാതിപ്രപഞ്ചധൃതഭൂഷണചാരുവേഷൌ മന്ദസ്മിതാര്ദ്രവദനൌ സ യുവാം ദദര്ശ॥Sayantanaplavavisheshaviviktagatrau dvau pitanilaruchirambaralobhaniyau, natiprapanchadhritabhushanacharuveshau mandasmitardravadanau sa yuvam dadarsha.
He saw the two of you, fresh from your evening bath, lovely in yellow and blue clothes, charmingly dressed with just a few ornaments, your faces soft with gentle smiles.
ദൂരാദ്രഥാത് സമവരുഹ്യ നമന്തമേനമുത്ഥാപ്യ ഭക്തകുലമൌലിമഥോപഗൂഹന്।
ഹര്ഷാന്മിതാക്ഷരഗിരാ കുശലാനുയോഗീ പാണിം പ്രഗൃഹ്യ സബലോഽഥ ഗൃഹം നിനേഥ॥Duradrathat samavaruhya namantamenamutthapya bhaktakulamaulimathopaguhan, harshanmitaksharagira kushalanuyogi panim pragrihya sabalotha griham ninetha.
When he got down from his chariot at a distance and bowed, you lifted up that crown of devotees and embraced him; asking after his welfare in a few joyful words, you took his hand and, with Balarama, led him home.
നന്ദേന സാകമമിതാദരമര്ചയിത്വാ തം യാദവം തദുദിതാം നിശമയ്യ വാര്താമ്।
ഗോപേഷു ഭൂപതിനിദേശകഥാം നിവേദ്യ നാനാകഥാഭിരിഹ തേന നിശാമനൈഷീഃ॥Nandena sakamamitadaramarchayitva tam yadavam taduditam nishamayya vartam, gopeshu bhupatinideshakatham nivedya nanakathabhiriha tena nishamanaishih.
With Nanda you honoured that Yadava with great respect, heard the news he brought, told the cowherds of the king’s command, and spent the night with him in many conversations.
ചന്ദ്രാഗൃഹേ കിമുത ചന്ദ്രഭഗാഗൃഹേ നു രാധാഗൃഹേ നു ഭവനേ കിമു മൈത്രവിന്ദേ।
ധൂര്തോ വിലമ്ബത ഇതി പ്രമദാഭിരുച്ചൈരാശങ്കിതോ നിശി മരുത്പുരനാഥ പായാഃ॥Chandragrihe kimuta chandrabhagagrihe nu radhagrihe nu bhavane kimu maitravinde, dhurto vilambata iti pramadabhiruchchairashankito nishi marutpuranatha payah.
‘Is he at Chandra’s house, or Chandrabhaga’s? At Radha’s, or at Maitravinda’s? The rascal is late!’ So the young women anxiously wondered aloud that night. Lord of Guruvayur, protect me.