Narayaneeyam: Dashakam 88
நாராயணீயம் · த³ஶக 88
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ப்ராகே³வாசார்யபுத்ராஹ்ருʼதிநிஶமநயா ஸ்வீயஷட்ஸூநுவீக்ஷாம்ʼ காங்க்ஷந்த்யா மாதுருக்த்யா ஸுதலபு⁴வி பலி³ம்ʼ ப்ராப்ய தேநார்சிதஸ்த்வம்।
தா⁴துஶ்ஶாபாத்³திர⁴ண்யாந்விதகஶிபுப⁴வாந் ஶௌரிஜாந் கம்ʼஸப⁴க்³நாநாநீயைநாந் ப்ரதர்³ஶ்ய ஸ்வபத³மநயதா²꞉ பூர்வபுத்ராந்மரீசே꞉॥Pragevacharyaputrahritinishamanaya sviyashatsunuviksham kankshantya maturuktya sutalabhuvi balim prapya tenarchitastvam, dhatushshapaddhiranyanvitakashipubhavan shaurijan kamsabhagnananiyainan pradarshya svapadamanayathah purvaputranmaricheh.
Earlier, hearing that you had brought back your teacher’s son, your mother longed to see her own six sons. At her word you went to Sutala, were worshipped by Bali, and brought back those sons, once Marichi’s sons, cursed by Brahma to be born to Hiranyakashipu and then to Vasudeva and killed by Kamsa; you showed them to her and led them to your own abode.
ஶ்ருததே³வ இதி ஶ்ருதம்ʼ த்³விஜேந்த்ர³ம்ʼ ப³ஹுலாஶ்வம்ʼ ந்ருʼபதிம்ʼ ச ப⁴க்திபூர்ணம்।
யுக³பத்த்வமநுக்ர³ஹீதுகாமோ மிதிலா²ம்ʼ ப்ராபித² தாபஸை꞉ ஸமேத꞉॥Shrutadeva iti shrutam dvijendram bahulashvam nripatim cha bhaktipurnam, yugapattvamanugrahitukamo mithilam prapitha tapasaih sametah.
Wishing to bless at once the famed Brahmin Shrutadeva and King Bahulashva, both full of devotion, you went to Mithila with a group of sages.
க³ச்ச²ந்த்³விமூர்திருப⁴யோர்யுக³பந்நிகேதமேகேந பூரி⁴விப⁴வைர்விஹிதோபசார꞉।
அந்யேந தத்³தி³நப்ருʼ⁴தைஶ்ச பலௌ²த³நாத்³யைஸ்துல்யம்ʼ ப்ரஸேதி³த² த³தா³த² ச முக்திமாப்⁴யாம்॥Gachchhandvimurtirubhayoryugapanniketamekena bhurivibhavairvihitopacharah, anyena taddinabhritaishcha phalaudanadyaistulyam praseditha dadatha cha muktimabhyam.
Taking two forms, you went to both their homes at once; one served you with great riches, the other with fruit and rice gathered that day. You were equally pleased with both and gave them liberation.
பூ⁴யோ(அ)த² த்³வாரவத்யாம்ʼ த்³விஜதநயம்ருʼதிம்ʼ தத்ப்ரலாபாநபி த்வம்ʼ கோ வா தை³வம்ʼ நிருந்த்⁴யாதி³தி கில கத²யந்விஶ்வவோடா⁴(அ)ப்யஸோடா⁴꞉।
ஜிஷ்ணோர்கர்³வம்ʼ விநேதும்ʼ த்வயி மநுஜதி⁴யா குண்டி²தாம்ʼ சாஸ்ய பு³த்³தி⁴ம்ʼ தத்த்வாரூடா⁴ம்ʼ விதா⁴தும்ʼ பரமதமபத³ப்ரேக்ஷணேநேதி மந்யே॥Bhuyotha dvaravatyam dvijatanayamritim tatpralapanapi tvam ko va daivam nirundhyaditi kila kathayanvishvavodhapyasodhah, jishnorgarvam vinetum tvayi manujadhiya kunthitam chasya buddhim tattvarudham vidhatum paramatamapadaprekshaneneti manye.
Again, in Dwaraka, saying ‘Who can stop fate?’, you who carry the whole world bore a Brahmin’s grief at his son’s death. I think it was to humble Arjuna’s pride and, by showing him the supreme abode, to fix on the truth his mind, dulled by seeing you as merely human.
நஷ்டா அஷ்டாஸ்ய புத்ரா꞉ புநரபி தவ தூபேக்ஷயா கஷ்டவாத³꞉ ஸ்பஷ்டோ ஜாதோ ஜநாநாமத² தத³வஸரே த்³வாரகாமாப பார்த²꞉।
மைத்ர்யா தத்ரோஷிதோ(அ)ஸௌ நவமஸுதம்ருʼதௌ விப்ரவர்யப்ரரோத³ம்ʼ ஶ்ருத்வா சக்ரே ப்ரதிஜ்ஞாமநுபஹ்ருʼதஸுதஸ்ஸந்நிவேக்ஷ்யே க்ருʼஶாநும்॥Nashta ashtasya putrah punarapi tava tupekshaya kashtavadah spashto jato jananamatha tadavasare dvarakamapa parthah, maitrya tatroshitosau navamasutamritau vipravaryaprarodam shrutva chakre pratijnamanupahritasutassannivekshye krishanum.
Eight of the Brahmin’s sons died, and as you seemed indifferent, people spoke harshly. Then Arjuna came to Dwaraka; staying there as your friend, he heard the Brahmin wailing at his ninth son’s death and vowed, ‘If I do not bring the son back, I will enter fire.’
மாநீ ஸ த்வாமப்ருʼஷ்ட்வா த்³விஜநிலயக³தோ பா³ணஜாலைர்மஹாஸ்த்ரை ருந்தா⁴ந꞉ ஸூதிகே³ஹம்ʼ புநரபி ஸஹஸா த்ருʼ³ஷ்டநஷ்டே குமாரே।
யாம்யாமைந்த்ரீ³ம்ʼ ததா²ந்யாஸ்ஸுரவரநகரீர்³வித்³யயா(அ)(அ)ஸாத்³ய ஸத்³யோ மோகோ⁴த்³யோக³꞉ பதிஷ்யந்ஹுதபு⁴ஜி ப⁴வதா ஸஸ்மிதம்ʼ வாரிதோ(அ)பூ⁴த்॥Mani sa tvamaprishtva dvijanilayagato banajalairmahastrai rundhanah sutigeham punarapi sahasa drishtanashte kumare, yamyamaindrim tathanyassuravaranagarirvidyayasadya sadyo moghodyogah patishyanhutabhuji bhavata sasmitam varitobhut.
Proud, without asking you, he went to the Brahmin’s house and sealed the birth room with nets of arrows and great weapons; yet again the baby vanished as soon as it was seen. He searched the realms of Yama, Indra and the other gods, and, his effort in vain, was about to leap into the fire when you, smiling, stopped him.
ஸார்த⁴ம்ʼ தேந ப்ரதீசீம்ʼ தி³ஶமதிஜவிநா ஸ்யந்த³நேநாபி⁴யாதோ லோகாலோகம்ʼ வ்யதீதஸ்திமிரபர⁴மதோ² சக்ரதா⁴ம்நா நிருந்த⁴ந்।
சக்ராம்ʼஶுக்லிஷ்டத்ருʼ³ஷ்டிம்ʼ ஸ்தி²தமத² விஜயம்ʼ பஶ்ய பஶ்யேதி வாராம்ʼ பாரே த்வம்ʼ ப்ராத³தர்³ஶ꞉ கிமபி ஹி தமஸாம்ʼ தூர³தூர³ம்ʼ பத³ம்ʼ தே॥Sardham tena pratichim dishamatijavina syandanenabhiyato lokalokam vyatitastimirabharamatho chakradhamna nirundhan, chakramshuklishtadrishtim sthitamatha vijayam pashya pashyeti varam pare tvam pradadarshah kimapi hi tamasam duraduram padam te.
With him you raced west in a swift chariot, passed beyond the Lokaloka mountain, and cut through the deep darkness with the light of your discus. To Arjuna, his eyes dazzled by its rays, you said, ‘Look, look,’ and showed him, beyond the waters, your realm far beyond all darkness.
தத்ராஸீநம்ʼ பு⁴ஜங்கா³தி⁴பஶயநதலே தி³வ்யபூ⁴ஷாயுதா⁴த்³யைராவீதம்ʼ பீதசேலம்ʼ ப்ரதிநவஜலத³ஶ்யாமலம்ʼ ஶ்ரீமத³ங்க³ம்।
மூர்தீநாமீஶிதாரம்ʼ பரமிஹ திஸ்ருʼணாமேகமர்த²ம்ʼ ஶ்ருதீநாம்ʼ த்வாமேவ த்வம்ʼ பராத்மந் ப்ரியஸக²ஸஹிதோ நேமித² க்ஷேமரூபம்॥Tatrasinam bhujangadhipashayanatale divyabhushayudhadyairavitam pitachelam pratinavajaladashyamalam shrimadangam, murtinamishitaram paramiha tisrinamekamartham shrutinam tvameva tvam paratman priyasakhasahito nemitha kshemarupam.
There, with your dear friend, O Supreme Self, you bowed to yourself: seated on the serpent king’s couch, adorned with divine ornaments and weapons, in yellow robes, your splendid body dark as a fresh cloud; the supreme ruler of the three divine forms, the one meaning of the Vedas, the form of all well-being.
யுவாம்ʼ மாமேவத்³வாவதி⁴கவிவ்ருʼதாந்தர்ஹிததயா விபி⁴ந்நௌ ஸந்த்ர³ஷ்டும்ʼ ஸ்வயமஹமஹார்ஷம்ʼ த்³விஜஸுதாந்।
நயேதம்ʼ த்ரா³கே³நாநிதி கலு² விதீர்ணாந்புநரமூந் த்³விஜாயாதா³யாதா³꞉ ப்ரணுதமஹிமா பாண்டு³ஜநுஷா॥Yuvam mamevadvavadhikavivritantarhitataya vibhinnau sandrashtum svayamahamaharsham dvijasutan, nayetam dragenaniti khalu vitirnanpunaramun dvijayadayadah pranutamahima pandujanusha.
‘You two are none other than me, divided into two by my showing and hiding; to see you here, I myself took the Brahmin’s sons. Take them back quickly.’ Receiving them, you returned them to the Brahmin, while Arjuna sang your greatness.
ஏவம்ʼ நாநாவிஹாரைர்ஜக³த³பிர⁴மயந்வ்ருʼஷ்ணிவம்ʼஶம்ʼ ப்ரபுஷ்ணந்நீஜாநோ யஜ்ஞபே⁴தைர³துலவிஹ்ருʼதிபி⁴꞉ ப்ரீணயந்நேணநேத்ரா꞉।
பூ⁴பார⁴க்ஷேபத³ம்பா⁴த்பத³கமலஜுஷாம்ʼ மோக்ஷணாயாவதீர்ண꞉ பூர்ணம்ʼ ப்ர³ஹ்மைவ ஸாக்ஷாத்³யது³ஷு மநுஜதாரூஷிதஸ்த்வம்ʼ வ்யலாஸீ꞉॥Evam nanaviharairjagadabhiramayanvrishnivamsham prapushnannijano yajnabhedairatulavihritibhih prinayannenanetrah, bhubharakshepadambhatpadakamalajusham mokshanayavatirnah purnam brahmaiva sakshadyadushu manujatarushitastvam vyalasih.
So, delighting the world with many pastimes, nourishing the Vrishni clan, performing many sacrifices and pleasing your doe-eyed queens with matchless play, you, the complete Brahman itself, came down on the pretext of easing the earth’s burden, to free those devoted to your lotus feet, and shone among the Yadus in human form.
ப்ராயேண த்³வாரவத்யாமவ்ருʼதத³யி ததா³ நாரத³ஸ்த்வத்ர³ஸார்த்ர³ஸ்தஸ்மால்லேபே⁴ கதா³சித்கலு² ஸுக்ருʼதநிதி⁴ஸ்த்வத்பிதா தத்த்வபோ³த⁴ம்।
ப⁴க்தாநாமக்ர³யாயீ ஸ ச கலு² மதிமாநுத்³த⁴வஸ்த்வத்த ஏவ ப்ராப்தோ விஜ்ஞாநஸாரம்ʼ ஸ கில ஜநஹிதாயாது⁴நா(அ)ஸ்தே ப³தர்³யாம்॥Prayena dvaravatyamavritadayi tada naradastvadrasardrastasmallebhe kadachitkhalu sukritanidhistvatpita tattvabodham, bhaktanamagrayayi sa cha khalu matimanuddhavastvatta eva prapto vijnanasaram sa kila janahitayadhunaste badaryam.
Narada, melting with love for you, then stayed mostly in Dwaraka, and from him your father, rich in merit, gained knowledge of the truth. And wise Uddhava, foremost of devotees, received the essence of wisdom from you; they say he lives even now at Badari for the good of the people.
ஸோ(அ)யம்ʼ க்ருʼஷ்ணாவதாரோ ஜயதி தவ விபோ⁴ யத்ர ஸௌஹார்த³பீ⁴திஸ்நேஹத்³வேஷாநுராக³ப்ரப்ருʼ⁴திபிர⁴துலைரஶ்ரமைர்யோக³பே⁴தை³꞉।
ஆர்திம்ʼ தீர்த்வா ஸமஸ்தாமம்ருʼதபத³மகு³ஸ்ஸர்வத꞉ ஸர்வலோகா꞉ ஸ த்வம்ʼ விஶ்வார்திஶாந்த்யை பவநபுரபதே ப⁴க்திபூர்த்யை ச பூ⁴யா꞉॥Soyam krishnavataro jayati tava vibho yatra sauhardabhitisnehadveshanuragaprabhritibhiratulairashramairyogabhedaih, artim tirtva samastamamritapadamagussarvatah sarvalokah sa tvam vishvartishantyai pavanapurapate bhaktipurtyai cha bhuyah.
Victory to your incarnation as Krishna, O Lord, in which beings of every world, through matchless and effortless paths such as friendship, fear, affection, hatred and love, crossed all suffering and reached the immortal state. O Lord of Guruvayur, be with us to end the world’s pain and to fulfil our devotion.