Narayaneeyam: Dashakam 95
நாராயணீயம் · த³ஶக 95
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஆதௌ³ ஹைரண்யகர்³பீ⁴ம்ʼ தநுமவிகலஜீவாத்மிகாமாஸ்தி²தஸ்த்வம்ʼ ஜீவத்வம்ʼ ப்ராப்ய மாயாகு³ணக³ணக²சிதோ வர்தஸே விஶ்வயோநே।
தத்ரோத்³வ்ருʼத்³தே⁴ந ஸத்த்வேந து கு³ணயுகல³ம்ʼ ப⁴க்திபா⁴வம்ʼ க³தேந சி²த்வா ஸத்த்வம்ʼ ச ஹித்வா புநரநுபஹிதோ வர்திதாஹே த்வமேவ॥Adau hairanyagarbhim tanumavikalajivatmikamasthitastvam jivatvam prapya mayagunaganakhachito vartase vishvayone, tatrodvriddhena sattvena tu gunayugalam bhaktibhavam gatena chhitva sattvam cha hitva punaranupahito vartitahe tvameva.
Source of the universe, in the beginning you took on the form of Hiranyagarbha, the sum of all souls; then, becoming the individual soul, you live wrapped in the gunas of Maya. There, through sattva grown strong and turned to devotion, you cut through the other two gunas, then let go of sattva too, and remain yourself, free of all limits.
ஸத்த்வோந்மேஷாத்கதா³சித்கலு² விஷயரஸே தோ³ஷபோ³தே⁴(அ)பி பூ⁴மந் பூ⁴யோ(அ)ப்யேஷு ப்ரவ்ருʼத்தி꞉ ஸதமஸி ரஜஸி ப்ரோத்³த⁴தே துர்³நிவாரா।
சித்தம்ʼ தாவத்³கு³ணாஶ்ச க்ர³தி²தமிஹ மித²ஸ்தாநி ஸர்வாணி ரோத்³து⁴ம்ʼ துர்யே த்வய்யேகப⁴க்தி꞉ ஶரணமிதி ப⁴வாந்ஹம்ʼஸரூபீ ந்யகா³தீ³த்॥Sattvonmeshatkadachitkhalu vishayarase doshabodhepi bhuman bhuyopyeshu pravrittih satamasi rajasi proddhate durnivara, chittam tavadgunashcha grathitamiha mithastani sarvani roddhum turye tvayyekabhaktih sharanamiti bhavanhamsarupi nyagadit.
O all-pervading one, even when sattva rises and one sees the flaws in sense pleasures, the pull towards them returns and is hard to stop when tamas and rajas surge. Mind and gunas are bound up together; to restrain them all, you said in the form of the Swan, single devotion to you, the fourth state beyond them, is the refuge.
ஸந்தி ஶ்ரேயாம்ʼஸி பூ⁴யாம்ʼஸ்யபி ருசிபி⁴த³யா கர்மிணாம்ʼ நிர்மிதாநி க்ஷுத்ரா³நந்தா³ஶ்ச ஸாந்தா ப³ஹுவித⁴க³தய꞉ க்ருʼஷ்ண தேப்⁴யோ ப⁴வேயு꞉।
த்வஞ்சாசக்²யாத² ஸக்²யே நநு மஹிததமாம்ʼ ஶ்ரேயஸாம்ʼ ப⁴க்திமேகாம்ʼ த்வத்³ப⁴க்த்யாநந்த³துல்ய꞉ கலு² விஷயஜுஷாம்ʼ ஸம்மத³꞉ கேந வா ஸ்யாத்॥Santi shreyamsi bhuyamsyapi ruchibhidaya karminam nirmitani kshudranandashcha santa bahuvidhagatayah krishna tebhyo bhaveyuh, tvanchachakhyatha sakhye nanu mahitatamam shreyasam bhaktimekam tvadbhaktyanandatulyah khalu vishayajusham sammadah kena va syat.
Krishna, there are many paths to good laid down for people of action according to their tastes, and they lead to many destinations with small, passing joys. But to your friend Uddhava you declared devotion alone the greatest good. How could the pleasure of those who chase the senses equal the joy of devotion to you?
த்வத்³ப⁴க்த்யா துஷ்டபு³த்³தே⁴꞉ ஸுக²மிஹ சரதோ விச்யுதாஶஸ்ய சாஶா꞉ ஸர்வாஸ்ஸ்யு꞉ ஸௌக்²யமய்ய꞉ ஸலிலகுஹரக³ஸ்யேவ தோயைகமய்ய꞉।
ஸோ(அ)யம்ʼ கல்²விந்த்ரலோ³கம்ʼ கமலஜப⁴வநம்ʼ யோக³ஸித்³தீ⁴ஶ்ச ஹ்ருʼத்³யா நாகாங்க்ஷத்யேததா³ஸ்தாம்ʼ ஸ்வயமநுபதிதே மோக்ஷஸௌக்²யே(அ)ப்யநீஹ꞉॥Tvadbhaktya tushtabuddheh sukhamiha charato vichyutashasya chashah sarvassyuh saukhyamayyah salilakuharagasyeva toyaikamayyah, soyam khalvindralokam kamalajabhavanam yogasiddhishcha hridya nakankshatyetadastam svayamanupatite mokshasaukhyepyanihah.
For one whose mind is content with devotion to you, who lives happily here free of longing, every direction is full of joy, as for one in a pool every side is water. Such a person does not want Indra’s heaven, Brahma’s realm or the charms of yogic powers; never mind those, he is indifferent even to the bliss of liberation when it comes on its own.
த்வத்³ப⁴க்தோ பா³த்⁴யமாநோ(அ)பி ச விஷயரஸைரிந்த்ரி³யாஶாந்திஹேதோர்ப⁴க்த்யைவாக்ரம்யமாணை꞉ புநரபி கலு² தைர்துர்³பலைர்³நாபி⁴ஜய்ய꞉।
ஸப்தார்சிர்தீ³பிதார்சிர்த³ஹதி கில யதா² பூரி⁴தாரு³ப்ரபஞ்சம்ʼ த்வத்³ப⁴க்த்யௌகே⁴ ததை²வ ப்ரத³ஹதி துரி³தம்ʼ துர்³மத³꞉ க்வேந்த்ரி³யாணாம்॥Tvadbhakto badhyamanopi cha vishayarasairindriyashantihetorbhaktyaivakramyamanaih punarapi khalu tairdurbalairnabhijayyah, saptarchirdipitarchirdahati kila yatha bhuridaruprapancham tvadbhaktyaughe tathaiva pradahati duritam durmadah kvendriyanam.
Even if your devotee is troubled by sense pleasures because the senses are not yet calm, those weakened pleasures, overpowered by devotion, cannot defeat him. Just as a blazing fire burns up a great heap of wood, so the flood of devotion to you burns up sin; where then is the arrogance of the senses?
சித்தார்த்ரீ³பா⁴வமுச்சைர்வபுஷி ச புலகம்ʼ ஹர்ஷபா³ஷ்பஞ்ச ஹித்வா சித்தம்ʼ ஶுத்³த்⁴யேத்கத²ம்ʼ வா கிமு ப³ஹுதபஸா வித்³யயா வீதப⁴க்தே꞉।
த்வத்³கா³தா²ஸ்வாத³ஸித்³தா⁴ஞ்ஜநஸததமரீம்ருʼஜ்யமாநோ(அ)யமாத்மா சக்ஷுர்வத்தத்த்வஸூக்ஷ்மம்ʼ ப⁴ஜதி ந து ததா²ப்⁴யஸ்தயா தர்ககோட்யா॥Chittardribhavamuchchairvapushi cha pulakam harshabashpancha hitva chittam shuddhyetkatham va kimu bahutapasa vidyaya vitabhakteh, tvadgathasvadasiddhanjanasatatamarimrijyamanoyamatma chakshurvattattvasukshmam bhajati na tu tathabhyastaya tarkakotya.
Without the heart melting, the body thrilling and tears of joy, how can the mind become pure? What use are great austerities or learning to one without devotion? The soul, polished again and again with the healing ointment of tasting your stories, sees subtle truth as a cleansed eye sees, not through millions of practised arguments.
த்⁴யாநம்ʼ தே ஶீலயேயம்ʼ ஸமதநுஸுக²ப³த்³தா⁴ஸநோ நாஸிகாக்ர³ந்யஸ்தாக்ஷ꞉ பூரகாத்³யைர்ஜிதபவநபத²ஶ்சித்தபத்³மந்த்வவாஞ்சம்।
ஊர்த்⁴வாக்ர³ம்ʼ பா⁴வயித்வா ரவிவிது⁴ஶிகி²நஸ்ஸம்ʼவிசிந்த்யோபரிஷ்டாத் தத்ரஸ்த²ம்ʼ பா⁴வயே த்வாம்ʼ ஸஜலஜலதர⁴ஶ்யாமலம்ʼ கோமலாங்க³ம்॥Dhyanam te shilayeyam samatanusukhabaddhasano nasikagranyastakshah purakadyairjitapavanapathashchittapadmantvavancham, urdhvagram bhavayitva ravividhushikhinassamvichintyoparishtat tatrastham bhavaye tvam sajalajaladharashyamalam komalangam.
Let me practise meditation on you: seated comfortably with body straight, eyes resting on the tip of the nose, breath mastered by inhaling and the rest. I will picture the downward-facing lotus of the heart turned upward, imagine the sun, moon and fire above it, and see you there, dark as a rain cloud, tender of limb.
ஆநீலஶ்லக்ஷ்ணகேஶம்ʼ ஜ்வலிதமகரஸத்குண்டல³ம்ʼ மந்த³ஹாஸஸ்யந்தார்³த்ர³ம்ʼ கௌஸ்துப⁴ஶ்ரீபரிக³தவநமாலோருஹாராபிரா⁴மம்।
ஶ்ரீவத்ஸாங்கம்ʼ ஸுபா³ஹும்ʼ ம்ருʼதுல³ஸது³தர³ம்ʼ காஞ்சநச்சா²யசேலம்ʼ சாருஸ்நிக்³தோரு⁴மம்போரு⁴ஹலலிதபத³ம்ʼ பா⁴வயே(அ)ஹம்ʼ ப⁴வந்தம்॥Anilashlakshnakesham jvalitamakarasatkundalam mandahasasyandardram kaustubhashriparigatavanamaloruharabhiramam, shrivatsankam subahum mridulasadudaram kanchanachchhayachelam charusnigdhorumambhoruhalalitapadam bhavayeham bhavantam.
I meditate on you: soft dark hair, shining makara earrings, glowing with a gentle smile, lovely with the Kaustubha gem, the forest garland and long necklaces, marked with the Shrivatsa, with fine arms, a soft and lovely waist, golden garments, graceful thighs and tender lotus feet.
ஸர்வாங்கே³ஷ்வங்க³ ரங்க³த்குதுகமதிமுஹுர்தார⁴யந்நீஶ சித்தம்ʼ தத்ராப்யேகத்ர யுஞ்ஜே வத³நஸரஸிஜே ஸுந்தரே³ மந்த³ஹாஸே।
தத்ராலீநந்து சேத꞉ பரமஸுக²சித³த்³வைதரூபே விதந்வந்நந்யந்நோ சிந்தயேயம்ʼ முஹுரிதி ஸமுபாரூட⁴யோகோ³ ப⁴வேயம்॥Sarvangeshvanga rangatkutukamatimuhurdharayannisha chittam tatrapyekatra yunje vadanasarasije sundare mandahase, tatralinantu chetah paramasukhachidadvaitarupe vitanvannanyanno chintayeyam muhuriti samuparudhayogo bhaveyam.
O Lord, holding my mind again and again with growing delight on each of your limbs, I will then fix it on one place, your lovely lotus face with its gentle smile. Letting my mind dissolve there into the form of supreme bliss, consciousness and oneness, and thinking of nothing else, may I become firmly established in yoga.
இத்த²ம்ʼ த்வத்³த்⁴யாநயோகே³ ஸதி புநரணிமாத்³யஷ்டஸம்ʼஸித்³த⁴யஸ்தா தூர³ஶ்ருத்யாத³யோ(அ)பி ஹ்யஹமஹமிகயா ஸம்பதேயுர்முராரே।
த்வத்ஸம்ப்ராப்தௌ விலம்பா³வஹமகில²மித³ம்ʼ நாத்ரி³யே காமயே(அ)ஹம்ʼ த்வாமேவாநந்த³பூர்ணம்ʼ பவநபுரபதே பாஹி மாம்ʼ ஸர்வதாபாத்॥Ittham tvaddhyanayoge sati punaranimadyashtasamsiddhayasta durashrutyadayopi hyahamahamikaya sampateyurmurare, tvatsampraptau vilambavahamakhilamidam nadriye kamayeham tvamevanandapurnam pavanapurapate pahi mam sarvatapat.
When meditation on you is mastered, the eight powers such as becoming tiny, and others like hearing from afar, may come rushing, each trying to be first, O Murari. I care for none of this, for it only delays reaching you. I long for you alone, full of bliss. Lord of Guruvayur, protect me from every suffering.