Shiva Mahimna Stotram
శివమహిమ్నఃస్తోత్రమ్
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
మహిమ్నః పారం తే పరమవిదుషో యద్యసదృశీ స్తుతిర్బ్రహ్మాదీనామపి తదవసన్నాస్త్వయి గిరః।
అథావాచ్యః సర్వః స్వమతిపరిణామావధి గృణన్మమాప్యేష స్తోత్రే హర నిరపవాదః పరికరః॥Mahimnah param te paramavidusho yadyasadrishi stutirbrahmadinamapi tadavasannastvayi girah, athavachyah sarvah svamatiparinamavadhi grinanmamapyesha stotre hara nirapavadah parikarah.
O Hara, if praise from one who does not know the far shore of your greatness falls short, then even the words of Brahma and the gods fall short of you. So no one can be blamed for praising you as far as their mind reaches, and my attempt at this hymn is blameless too.
అతీతః పన్థానం తవ చ మహిమా వాఙ్మనసయోరతద్వ్యావృత్త్యా యం చకితమభిధత్తే శ్రుతిరపి।
స కస్య స్తోతవ్యః కతివిధగుణః కస్య విషయః పదే త్వర్వాచీనే పతతి న మనః కస్య న వచః॥Atitah panthanam tava cha mahima vanmanasayoratadvyavrittya yam chakitamabhidhatte shrutirapi, sa kasya stotavyah katividhagunah kasya vishayah pade tvarvachine patati na manah kasya na vachah.
Your greatness lies beyond the reach of speech and mind; even the Vedas describe it with awe, only by saying what it is not. Who can praise it? How many qualities does it have, and who can grasp it? Yet whose mind and words do not turn to your form that has come close to us?
మధుస్ఫీతా వాచః పరమమమృతం నిర్మితవతస్తవ బ్రహ్మన్కిం వాగపి సురగురోర్విస్మయపదమ్।
మమ త్వేతాం వాణీం గుణకథనపుణ్యేన భవతః పునామీత్యర్థేఽస్మిన్పురమథన బుద్ధిర్వ్యవసితా॥Madhusphita vachah paramamamritam nirmitavatastava brahmankim vagapi suragurorvismayapadam, mama tvetam vanim gunakathanapunyena bhavatah punamityarthesminpuramathana buddhirvyavasita.
O Brahman, you created the Vedas, words sweet as honey, the supreme nectar; how could even the speech of Brihaspati, teacher of the gods, amaze you? Still, O destroyer of the three cities, I have resolved to purify my speech by the merit of telling your virtues.
తవైశ్వర్యం యత్తజ్జగదుదయరక్షాప్రలయకృత్త్రయీవస్తు వ్యస్తం తిసృషు గుణభిన్నాసు తనుషు।
అభవ్యానామస్మిన్వరద రమణీయామరమణీం విహన్తుం వ్యాక్రోశీం విదధత ఇహైకే జడధియః॥Tavaishvaryam yattajjagadudayarakshapralayakrittrayivastu vyastam tisrishu gunabhinnasu tanushu, abhavyanamasminvarada ramaniyamaramanim vihantum vyakroshim vidadhata ihaike jadadhiyah.
Your sovereignty creates, sustains and dissolves the world; the three Vedas speak of it, divided among three forms that differ by their gunas. Yet, giver of boons, some dull-witted people raise loud arguments to refute it, which please the unworthy but are truly unpleasing.
కిమీహః కింకాయః స ఖలు కిముపాయస్త్రిభువనం కిమాధారో ధాతా సృజతి కిముపాదాన ఇతి చ।
అతర్క్యైశ్వర్యే త్వయ్యనవసరదుఃస్థో హతధియః కుతర్కోఽయం కాంశ్చిన్ముఖరయతి మోహాయ జగతః॥Kimihah kinkayah sa khalu kimupayastribhuvanam kimadharo dhata srijati kimupadana iti cha, atarkyaishvarye tvayyanavasaraduhstho hatadhiyah kutarkoyam kamshchinmukharayati mohaya jagatah.
“With what desire, what body, what means, what support and what material does the creator make the three worlds?” Such pointless reasoning about you, whose power is beyond reasoning, sets some foolish minds chattering, only to confuse the world.
అజన్మానో లోకాః కిమవయవవన్తోఽపి జగతామధిష్ఠాతారం కిం భవవిధిరనాదృత్య భవతి।
అనీశో వా కుర్యాద్భువనజననే కః పరికరో యతో మన్దాస్త్వాం ప్రత్యమరవర సంశేరత ఇమే॥Ajanmano lokah kimavayavavantopi jagatamadhishthataram kim bhavavidhiranadritya bhavati, anisho va kuryadbhuvanajanane kah parikaro yato mandastvam pratyamaravara samsherata ime.
Can the worlds, which have parts, be unborn? Can creation happen without a lord over the worlds? And if no lord made them, what means could there be for making them? O best of gods, it is because they are dull that such people doubt you.
త్రయీ సాఙ్ఖ్యం యోగః పశుపతిమతం వైష్ణవమితి ప్రభిన్నే ప్రస్థానే పరమిదమదః పథ్యమితి చ।
రుచీనాం వైచిత్ర్యాదృజుకుటిలనానాపథజుషాం నృణామేకో గమ్యస్త్వమసి పయసామర్ణవ ఇవ॥Trayi sankhyam yogah pashupatimatam vaishnavamiti prabhinne prasthane paramidamadah pathyamiti cha, ruchinam vaichitryadrijukutilananapathajusham nrinameko gamyastvamasi payasamarnava iva.
The Vedas, Sankhya, Yoga, the Pashupata and Vaishnava paths: people follow different paths, straight or winding, by taste, each saying “this is best, that is right.” Yet you are the one goal of them all, as the ocean is of all rivers.
మహోక్షః ఖట్వాఙ్గం పరశురజినం భస్మ ఫణినః కపాలం చేతీయత్తవ వరద తన్త్రోపకరణమ్।
సురాస్తాం తామృద్ధిం దధతి చ భవద్భ్రూప్రణిహితాం న హి స్వాత్మారామం విషయమృగతృష్ణా భ్రమయతి॥Mahokshah khatvangam parashurajinam bhasma phaninah kapalam chetiyattava varada tantropakaranam, surastam tamriddhim dadhati cha bhavadbhrupranihitam na hi svatmaramam vishayamrigatrishna bhramayati.
A great bull, a skull-topped staff, an axe, a hide, ashes, snakes and a skull: these alone are your possessions, giver of boons. Yet the gods enjoy riches granted by a mere glance of your brow, for one who delights in the Self is not lured by the mirage of sense objects.
ధ్రువం కశ్చిత్సర్వం సకలమపరస్త్వధ్రువమిదం పరో ధ్రౌవ్యాధ్రౌవ్యే జగతి గదతి వ్యస్తవిషయే।
సమస్తేఽప్యేతస్మిన్పురమథన తైర్విస్మిత ఇవ స్తువఞ్జిహ్రేమి త్వాం న ఖలు నను ధృష్టా ముఖరతా॥Dhruvam kashchitsarvam sakalamaparastvadhruvamidam paro dhrauvyadhrauvye jagati gadati vyastavishaye, samastepyetasminpuramathana tairvismita iva stuvanjihremi tvam na khalu nanu dhrishta mukharata.
Some say the whole world is eternal, others that it is fleeting, others that it is both in different ways. Bewildered by all these views, O destroyer of the cities, I am not ashamed to praise you; such boldness is just my chattering.
తవైశ్వర్యం యత్నాద్యదుపరి విరిఞ్చిర్హరిరధః పరిచ్ఛేత్తుం యాతావనలమనలస్కన్ధవపుషః।
తతో భక్తిశ్రద్ధాభరగురుగృణద్భ్యాం గిరిశ యత్స్వయం తస్థే తాభ్యాం తవ కిమనువృత్తిర్న ఫలతి॥Tavaishvaryam yatnadyadupari virinchirhariradhah parichchhettum yatavanalamanalaskandhavapushah, tato bhaktishraddhabharagurugrinadbhyam girisha yatsvayam tasthe tabhyam tava kimanuvrittirna phalati.
When you stood as a pillar of fire, Brahma went up and Vishnu went down, striving to find the limit of your glory, and could not. Then, when they praised you with deep faith and devotion, you appeared to them yourself, O Girisha. Does serving you ever fail to bear fruit?
అయత్నాదాపాద్య త్రిభువనమవైరవ్యతికరం దశాస్యో యద్బాహూనభృత రణకణ్డూపరవశాన్।
శిరఃపద్మశ్రేణీరచితచరణామ్భోరుహబలేః స్థిరాయాస్త్వద్భక్తేస్త్రిపురహర విస్ఫూర్జితమిదమ్॥Ayatnadapadya tribhuvanamavairavyatikaram dashasyo yadbahunabhrita ranakanduparavashan, shirahpadmashrenirachitacharanambhoruhabaleh sthirayastvadbhaktestripurahara visphurjitamidam.
Ravana, the ten-faced, easily made the three worlds free of enemies and still had arms itching for battle. This was the result of his firm devotion, O destroyer of Tripura, in which he offered his lotus-like heads one by one at your lotus feet.
అముష్య త్వత్సేవాసమధిగతసారం భుజవనం బలాత్కైలాసేఽపి త్వదధివసతౌ విక్రమయతః।
అలభ్యా పాతాలేఽప్యలసచలితాఙ్గుష్ఠశిరసి ప్రతిష్ఠా త్వయ్యాసీద్ధ్రువముపచితో ముహ్యతి ఖలః॥Amushya tvatsevasamadhigatasaram bhujavanam balatkailasepi tvadadhivasatau vikramayatah, alabhya patalepyalasachalitangushthashirasi pratishtha tvayyasiddhruvamupachito muhyati khalah.
Yet when he turned the strength of his forest of arms, gained by serving you, against Kailasa, your own home, you merely moved the tip of your toe and he found no footing even in the underworld. Surely the wicked, when they grow rich, lose their judgement.
యదృద్ధిం సుత్రామ్ణో వరద పరమోచ్చైరపి సతీమధశ్చక్రే బాణః పరిజనవిధేయత్రిభువనః।
న తచ్చిత్రం తస్మిన్వరివసితరి త్వచ్చరణయోర్న కస్యాప్యున్నత్యై భవతి శిరసస్త్వయ్యవనతిః॥Yadriddhim sutramno varada paramochchairapi satimadhashchakre banah parijanavidheyatribhuvanah, na tachchitram tasminvarivasitari tvachcharanayorna kasyapyunnatyai bhavati shirasastvayyavanatih.
Bana, who had the three worlds at his command like servants, outdid even Indra’s lofty wealth. That is no wonder, giver of boons, for he worshipped your feet. Whose head, bowed before you, does not rise high?
అకాణ్డబ్రహ్మాణ్డక్షయచకితదేవాసురకృపావిధేయస్యాసీద్యస్త్రినయన విషం సంహృతవతః।
స కల్మాషః కణ్ఠే తవ న కురుతే న శ్రియమహో వికారోఽపి శ్లాఘ్యో భువనభయభఙ్గవ్యసనినః॥Akandabrahmandakshayachakitadevasurakripavidheyasyasidyastrinayana visham samhritavatah, sa kalmashah kanthe tava na kurute na shriyamaho vikaropi shlaghyo bhuvanabhayabhangavyasaninah.
O three-eyed one, when gods and demons were terrified that the universe would end untimely, you mercifully drank the poison. The dark stain it left on your throat only adds to your beauty; even a flaw is praiseworthy in one devoted to ending the world’s fear.
అసిద్ధార్థా నైవ క్వచిదపి సదేవాసురనరే నివర్తన్తే నిత్యం జగతి జయినో యస్య విశిఖాః।
స పశ్యన్నీశ త్వామితరసురసాధారణమభూత్స్మరః స్మర్తవ్యాత్మా న హి వశిషు పథ్యః పరిభవః॥Asiddhartha naiva kvachidapi sadevasuranare nivartante nityam jagati jayino yasya vishikhah, sa pashyannisha tvamitarasurasadharanamabhutsmarah smartavyatma na hi vashishu pathyah paribhavah.
Kama, the god of love, whose arrows never miss among gods, demons and humans, looked on you as just another god, and became a mere memory. Insulting those who have mastered themselves never ends well.
మహీ పాదాఘాతాద్వ్రజతి సహసా సంశయపదం పదం విష్ణోర్భ్రామ్యద్భుజపరిఘరుగ్ణగ్రహగణమ్।
ముహుర్ద్యౌర్దౌస్థ్యం యాత్యనిభృతజటాతాడితతటా జగద్రక్షాయై త్వం నటసి నను వామైవ విభుతా॥Mahi padaghatadvrajati sahasa samshayapadam padam vishnorbhramyadbhujaparigharugnagrahaganam, muhurdyaurdausthyam yatyanibhritajatataditatata jagadrakshayai tvam natasi nanu vamaiva vibhuta.
When you dance to protect the world, the earth shakes under your stamping feet, the stars are scattered by your swinging arms, and the heavens are troubled as your flying locks strike them. Truly, your mighty power is strange.
వియద్వ్యాపీ తారాగణగుణితఫేనోద్గమరుచిః ప్రవాహో వారాం యః పృషతలఘుదృష్టః శిరసి తే।
జగద్ద్వీపాకారం జలధివలయం తేన కృతమిత్యనేనైవోన్నేయం ధృతమహిమ దివ్యం తవ వపుః॥Viyadvyapi taraganagunitaphenodgamaruchih pravaho varam yah prishatalaghudrishtah shirasi te, jagaddvipakaram jaladhivalayam tena kritamityanenaivonneyam dhritamahima divyam tava vapuh.
The river Ganga, which fills the sky and whose foam glitters with the stars, looks like a mere drop on your head; yet it shaped the earth into islands ringed by oceans. From this alone one can guess the greatness of your divine form.
రథః క్షోణీ యన్తా శతధృతిరగేన్ద్రో ధనురథో రథాఙ్గే చన్ద్రార్కౌ రథచరణపాణిః శర ఇతి।
దిధక్షోస్తే కోఽయం త్రిపురతృణమాడమ్బరవిధిర్విధేయైః క్రీడన్త్యో న ఖలు పరతన్త్రాః ప్రభుధియః॥Rathah kshoni yanta shatadhritiragendro dhanuratho rathange chandrarkau rathacharanapanih shara iti, didhakshoste koyam tripuratrinamadambaravidhirvidheyaih kridantyo na khalu paratantrah prabhudhiyah.
The earth as your chariot, Brahma as charioteer, the king of mountains as bow, the sun and moon as wheels, Vishnu as the arrow: why all this display to burn Tripura, a mere straw? The Lord is not dependent on others; he simply plays with what is at his command.
హరిస్తే సాహస్రం కమలబలిమాధాయ పదయోర్యదేకోనే తస్మిన్నిజముదహరన్నేత్రకమలమ్।
గతో భక్త్యుద్రేకః పరిణతిమసౌ చక్రవపుషా త్రయాణాం రక్షాయై త్రిపురహర జాగర్తి జగతామ్॥Hariste sahasram kamalabalimadhaya padayoryadekone tasminnijamudaharannetrakamalam, gato bhaktyudrekah parinatimasau chakravapusha trayanam rakshayai tripurahara jagarti jagatam.
Vishnu offered a thousand lotuses at your feet, and when one was missing he plucked out his own lotus eye. That surge of devotion became the discus, which now stands guard over the three worlds, O destroyer of Tripura.
క్రతౌ సుప్తే జాగ్రత్త్వమసి ఫలయోగే క్రతుమతాం క్వ కర్మ ప్రధ్వస్తం ఫలతి పురుషారాధనమృతే।
అతస్త్వాం సమ్ప్రేక్ష్య క్రతుషు ఫలదానప్రతిభువం శ్రుతౌ శ్రద్ధాం బద్ధ్వా దృఢపరికరః కర్మసు జనః॥Kratau supte jagrattvamasi phalayoge kratumatam kva karma pradhvastam phalati purusharadhanamrite, atastvam samprekshya kratushu phaladanapratibhuvam shrutau shraddham baddhva dridhaparikarah karmasu janah.
When a sacrifice is over, you stay awake to give its fruit to those who performed it. How could an act that has passed bear fruit without the worship of the Lord? Seeing you as the guarantor of the fruit, people trust the Vedas and devote themselves firmly to ritual.
క్రియాదక్షో దక్షః క్రతుపతిరధీశస్తనుభృతామృషీణామార్త్విజ్యం శరణద సదస్యాః సురగణాః।
క్రతుభ్రేషస్త్వత్తః క్రతుఫలవిధానవ్యసనినో ధ్రువం కర్తుః శ్రద్ధావిధురమభిచారాయ హి మఖాః॥Kriyadaksho dakshah kratupatiradhishastanubhritamrishinamartvijyam sharanada sadasyah suraganah, kratubhreshastvattah kratuphalavidhanavyasanino dhruvam kartuh shraddhavidhuramabhicharaya hi makhah.
Daksha, skilled in ritual and lord of creatures, was the host; the great sages were priests and the gods were the assembly. Yet that sacrifice was ruined by you, giver of refuge. Surely, rites performed without faith only bring harm to the one who performs them.
ప్రజానాథం నాథ ప్రసభమభికం స్వాం దుహితరం గతం రోహిద్భూతాం రిరమయిషుమృష్యస్య వపుషా।
ధనుష్పాణేర్యాతం దివమపి సపత్రాకృతమముం త్రసన్తం తేఽద్యాపి త్యజతి న మృగవ్యాధరభసః॥Prajanatham natha prasabhamabhikam svam duhitaram gatam rohidbhutam riramayishumrishyasya vapusha, dhanushpaneryatam divamapi sapatrakritamamum trasantam tedyapi tyajati na mrigavyadharabhasah.
O Lord, when Brahma, lord of creatures, lustfully pursued his own daughter, who had become a doe, taking the form of a stag, your hunter’s fury, bow in hand, chased him even into the sky, and still today, pierced by your arrow, he trembles before you.
స్వలావణ్యాశంసా ధృతధనుషమహ్నాయ తృణవత్పురః ప్లుష్టం దృష్ట్వా పురమథన పుష్పాయుధమపి।
యది స్త్రైణం దేవీ యమనిరతదేహార్ధఘటనాదవైతి త్వామద్ధా బత వరద ముగ్ధా యువతయః॥Svalavanyashamsa dhritadhanushamahnaya trinavatpurah plushtam drishtva puramathana pushpayudhamapi, yadi strainam devi yamaniratadehardhaghatanadavaiti tvamaddha bata varada mugdha yuvatayah.
Kama took up his bow, counting on Parvati’s beauty, and she saw him burned like straw before her. Even so, if the Goddess thinks you are won over by her because you gave her half your body, though you are steadfast in restraint, then young women are truly naive, giver of boons.
శ్మశానేష్వాక్రీడా స్మరహర పిశాచాః సహచరాశ్చితాభస్మాలేపః స్రగపి నృకరోటీపరికరః।
అమఙ్గల్యం శీలం తవ భవతు నామైవమఖిలం తథాపి స్మర్తౄణాం వరద పరమం మఙ్గలమసి॥Shmashaneshvakrida smarahara pishachah sahacharashchitabhasmalepah sragapi nrikarotiparikarah, amangalyam shilam tava bhavatu namaivamakhilam tathapi smartrinam varada paramam mangalamasi.
O destroyer of Kama, you play in cremation grounds, ghouls are your companions, you smear yourself with funeral ash and wear a garland of human skulls. Let your ways be inauspicious in every way; yet for those who remember you, giver of boons, you are the highest blessing.
మనః ప్రత్యక్చిత్తే సవిధమవధాయాత్తమరుతః ప్రహృష్యద్రోమాణః ప్రమదసలిలోత్సఙ్గితదృశః।
యదాలోక్యాహ్లాదం హ్రద ఇవ నిమజ్జ్యామృతమయే దధత్యన్తస్తత్త్వం కిమపి యమినస్తత్కిల భవాన్॥Manah pratyakchitte savidhamavadhayattamarutah prahrishyadromanah pramadasalilotsangitadrishah, yadalokyahladam hrada iva nimajjyamritamaye dadhatyantastattvam kimapi yaminastatkila bhavan.
Yogis, holding the breath and turning the mind inward, their hair standing on end and eyes filled with tears of joy, see a bliss within as if plunged into a lake of nectar. That inner reality they hold is surely you.
త్వమర్కస్త్వం సోమస్త్వమసి పవనస్త్వం హుతవహస్త్వమాపస్త్వం వ్యోమ త్వము ధరణిరాత్మా త్వమితి చ।
పరిచ్ఛిన్నామేవం త్వయి పరిణతా బిభ్రతు గిరం న విద్మస్తత్తత్త్వం వయమిహ తు యత్త్వం న భవసి॥Tvamarkastvam somastvamasi pavanastvam hutavahastvamapastvam vyoma tvamu dharaniratma tvamiti cha, parichchhinnamevam tvayi parinata bibhratu giram na vidmastattattvam vayamiha tu yattvam na bhavasi.
“You are the sun, the moon, the wind, the fire, the waters, the sky, the earth and the Self”: let the wise speak of you with such limited words. We do not know any reality here that you are not.
త్రయీం తిస్రో వృత్తీస్త్రిభువనమథో త్రీనపి సురానకారాద్యైర్వర్ణైస్త్రిభిరభిదధత్తీర్ణవికృతి।
తురీయం తే ధామ ధ్వనిభిరవరున్ధానమణుభిః సమస్తం వ్యస్తం త్వాం శరణద గృణాత్యోమితి పదమ్॥Trayim tisro vrittistribhuvanamatho trinapi suranakaradyairvarnaistribhirabhidadhattirnavikriti, turiyam te dhama dhvanibhiravarundhanamanubhih samastam vyastam tvam sharanada grinatyomiti padam.
Giver of refuge, the sacred syllable Om names you: its three sounds A, U and M stand for the three Vedas, the three states of mind, the three worlds and the three gods; and its subtle resonance points to your fourth state beyond all change. It speaks of you both whole and in parts.
భవః శర్వో రుద్రః పశుపతిరథోగ్రః సహమహాంస్తథా భీమేశానావితి యదభిధానాష్టకమిదమ్।
అముష్మిన్ప్రత్యేకం ప్రవిచరతి దేవ శ్రుతిరపి ప్రియాయాస్మై ధామ్నే ప్రవిహితనమస్యోఽస్మి భవతే॥Bhavah sharvo rudrah pashupatirathograh sahamahamstatha bhimeshanaviti yadabhidhanashtakamidam, amushminpratyekam pravicharati deva shrutirapi priyayasmai dhamne pravihitanamasyosmi bhavate.
Bhava, Sharva, Rudra, Pashupati, Ugra, Mahadeva, Bhima and Ishana: the Vedas dwell on each of these eight names of yours. To you, the beloved abode, I offer my salutations.
నమో నేదిష్ఠాయ ప్రియదవ దవిష్ఠాయ చ నమో నమః క్షోదిష్ఠాయ స్మరహర మహిష్ఠాయ చ నమః।
నమో వర్షిష్ఠాయ త్రినయన యవిష్ఠాయ చ నమో నమః సర్వస్మై తే తదిదమితి శర్వాయ చ నమః॥Namo nedishthaya priyadava davishthaya cha namo namah kshodishthaya smarahara mahishthaya cha namah, namo varshishthaya trinayana yavishthaya cha namo namah sarvasmai te tadidamiti sharvaya cha namah.
Salutations to you, nearest and farthest, lover of solitude; to you, smallest and greatest, destroyer of Kama; to you, oldest and youngest, three-eyed one. Salutations to Sharva, who is all, beyond “this” and “that”.
బహులరజసే విశ్వోత్పత్తౌ భవాయ నమో నమః ప్రబలతమసే తత్సంహారే హరాయ నమో నమః।
జనసుఖకృతే సత్త్వోద్రిక్తౌ మృడాయ నమో నమః ప్రమహసి పదే నిస్త్రైగుణ్యే శివాయ నమో నమః॥Bahularajase vishvotpattau bhavaya namo namah prabalatamase tatsamhare haraya namo namah, janasukhakrite sattvodriktau mridaya namo namah pramahasi pade nistraigunye shivaya namo namah.
Salutations to Bhava, full of rajas, in creating the universe; to Hara, full of tamas, in dissolving it; to Mrida, full of sattva, in bringing happiness to people; and to Shiva, the radiant state beyond the three gunas.
కృశపరిణతి చేతః క్లేశవశ్యం క్వ చేదం క్వ చ తవ గుణసీమోల్లఙ్ఘినీ శశ్వదృద్ధిః।
ఇతి చకితమమన్దీకృత్య మాం భక్తిరాధాద్వరద చరణయోస్తే వాక్యపుష్పోపహారమ్॥Krishaparinati chetah kleshavashyam kva chedam kva cha tava gunasimollanghini shashvadriddhih, iti chakitamamandikritya mam bhaktiradhadvarada charanayoste vakyapushpopaharam.
How small and troubled is my mind, and how boundless your ever-growing glory beyond all qualities! Though this made me afraid, devotion steadied me, giver of boons, and placed this offering of word-flowers at your feet.
అసితగిరిసమం స్యాత్కజ్జలం సిన్ధుపాత్రే సురతరువరశాఖా లేఖనీ పత్రముర్వీ।
లిఖతి యది గృహీత్వా శారదా సర్వకాలం తదపి తవ గుణానామీశ పారం న యాతి॥Asitagirisamam syatkajjalam sindhupatre surataruvarashakha lekhani patramurvi, likhati yadi grihitva sharada sarvakalam tadapi tava gunanamisha param na yati.
If ink were a mountain of black, the ocean its pot, a branch of the wish-fulfilling tree the pen and the earth the page, and if Sarasvati wrote with them for all time, even then, O Lord, she could not reach the end of your virtues.
అసురసురమునీన్ద్రైరర్చితస్యేన్దుమౌలేర్గ్రథితగుణమహిమ్నో నిర్గుణస్యేశ్వరస్య।
సకలగణవరిష్ఠః పుష్పదన్తాభిధానో రుచిరమలఘువృత్తైః స్తోత్రమేతచ్చకార॥Asurasuramunindrairarchitasyendumaulergrathitagunamahimno nirgunasyeshvarasya, sakalaganavarishthah pushpadantabhidhano ruchiramalaghuvrittaih stotrametachchakara.
Pushpadanta, foremost of Shiva’s attendants, composed this lovely hymn in long metres for the Lord who wears the moon, worshipped by demons, gods and great sages, whose greatness is woven of virtues, yet who is beyond all qualities.
అహరహరనవద్యం ధూర్జటేః స్తోత్రమేతత్పఠతి పరమభక్త్యా శుద్ధచిత్తః పుమాన్యః।
స భవతి శివలోకే రుద్రతుల్యస్తథాత్ర ప్రచురతరధనాయుః పుత్రవాన్కీర్తిమాంశ్చ॥Aharaharanavadyam dhurjateh stotrametatpathati paramabhaktya shuddhachittah pumanyah, sa bhavati shivaloke rudratulyastathatra prachurataradhanayuh putravankirtimamshcha.
Whoever recites this flawless hymn to Shiva every day with pure heart and deep devotion becomes like Rudra in Shiva’s world, and here on earth is blessed with abundant wealth, long life, children and fame.
మహేశాన్నాపరో దేవో మహిమ్నో నాపరా స్తుతిః।
అఘోరాన్నాపరో మన్త్రో నాస్తి తత్త్వం గురోః పరమ్॥Maheshannaparo devo mahimno napara stutih, aghorannaparo mantro nasti tattvam guroh param.
There is no god higher than Mahesha, no hymn higher than the Mahimna, no mantra higher than Aghora, and no truth higher than the Guru.
దీక్షా దానం తపస్తీర్థం జ్ఞానం యాగాదికాః క్రియాః।
మహిమ్నః స్తవపాఠస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్॥Diksha danam tapastirtham jnanam yagadikah kriyah, mahimnah stavapathasya kalam narhanti shodashim.
Initiation, charity, austerity, pilgrimage, knowledge and rituals like sacrifice are not worth a sixteenth part of reciting the Mahimna hymn.
కుసుమదశననామా సర్వగన్ధర్వరాజః శిశుశశిధరమౌలేర్దేవదేవస్య దాసః।
స ఖలు నిజమహిమ్నో భ్రష్ట ఏవాస్య రోషాత్స్తవనమిదమకార్షీద్దివ్యదివ్యం మహిమ్నః॥Kusumadashananama sarvagandharvarajah shishushashidharamaulerdevadevasya dasah, sa khalu nijamahimno bhrashta evasya roshatstavanamidamakarshiddivyadivyam mahimnah.
Pushpadanta, king of all the Gandharvas and servant of Shiva, the god of gods who wears the crescent moon, lost his glory through Shiva’s anger and then composed this most divine hymn on his greatness.
సురవరమునిపూజ్యం స్వర్గమోక్షైకహేతుం పఠతి యది మనుష్యః ప్రాఞ్జలిర్నాన్యచేతాః।
వ్రజతి శివసమీపం కిన్నరైః స్తూయమానః స్తవనమిదమమోఘం పుష్పదన్తప్రణీతమ్॥Suravaramunipujyam svargamokshaikahetum pathati yadi manushyah pranjalirnanyachetah, vrajati shivasamipam kinnaraih stuyamanah stavanamidamamogham pushpadantapranitam.
If a person recites with folded hands and single-minded attention this unfailing hymn by Pushpadanta, honoured by gods and sages and the one cause of heaven and liberation, they go to Shiva’s presence, praised by the Kinnaras.
ఆసమాప్తమిదం స్తోత్రం పుణ్యం గన్ధర్వభాషితమ్।
అనౌపమ్యం మనోహారి శివమీశ్వరవర్ణనమ్॥Asamaptamidam stotram punyam gandharvabhashitam, anaupamyam manohari shivamishvaravarnanam.
Here ends this holy hymn spoken by the Gandharva, beyond compare, captivating, an auspicious description of the Lord.
ఇత్యేషా వాఙ్మయీ పూజా శ్రీమచ్ఛఙ్కరపాదయోః।
అర్పితా తేన దేవేశః ప్రీయతాం మే సదాశివః॥Ityesha vanmayi puja shrimachchhankarapadayoh, arpita tena deveshah priyatam me sadashivah.
This worship made of words is offered at the feet of Shankara. May Sadashiva, lord of the gods, be pleased with me.
తవ తత్త్వం న జానామి కీదృశోఽసి మహేశ్వర।
యాదృశోఽసి మహాదేవ తాదృశాయ నమో నమః॥Tava tattvam na janami kidrishosi maheshvara, yadrishosi mahadeva tadrishaya namo namah.
I do not know your true nature, Maheshvara, or what you are like. Whatever you are, Mahadeva, to that I bow again and again.
ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం యః పఠేన్నరః।
సర్వపాపవినిర్ముక్తః శివలోకే మహీయతే॥Ekakalam dvikalam va trikalam yah pathennarah, sarvapapavinirmuktah shivaloke mahiyate.
Whoever recites it once, twice or three times a day is freed from all sins and honoured in Shiva’s world.
శ్రీపుష్పదన్తముఖపఙ్కజనిర్గతేన స్తోత్రేణ కిల్బిషహరేణ హరప్రియేణ।
కణ్ఠస్థితేన పఠితేన సమాహితేన సుప్రీణితో భవతి భూతపతిర్మహేశః॥Shripushpadantamukhapankajanirgatena stotrena kilbishaharena harapriyena, kanthasthitena pathitena samahitena suprinito bhavati bhutapatirmaheshah.
By this hymn, which came from the lotus mouth of Pushpadanta, which removes sin and is dear to Shiva, learned by heart and recited with a focused mind, Mahesha, lord of all beings, is well pleased.