Durga Saptashati 7: Chanda Munda Vadh
దుర్గా సప్తశతీ · సప్తమ అధ్యాయ
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ఓం ధ్యాయేయం రత్నపీఠే శుకకలపఠితం శృణ్వతీం శ్యామలాఙ్గీం న్యస్తైకాఙ్ఘ్రిం సరోజే శశిశకలధరాం వల్లకీం వాదయన్తీమ్।
కహ్లారాబద్ధమాలాం నియమితవిలసచ్చోలికాం రక్తవస్త్రాం మాతఙ్గీం శఙ్ఖపాత్రాం మధురమధుమదాం చిత్రకోద్భాసిభాలామ్॥Om dhyayeyam ratnapithe shukakalapathitam shrinvatim shyamalangim nyastaikanghrim saroje shashishakaladharam vallakim vadayantim, kahlarabaddhamalam niyamitavilasachcholikam raktavastram matangim shankhapatram madhuramadhumadam chitrakodbhasibhalam.
Om. I meditate on Matangi, seated on a jewelled throne, listening to a parrot’s sweet chatter; dark of body, one foot resting on a lotus, wearing the crescent moon and playing the vina; garlanded with water lilies, in a fitted bright bodice and red clothes, holding a conch-shell cup, sweetly flushed with honey wine, her forehead shining with a tilak.
ఓం ఋషిరువాచ॥
Om rishiruvacha.
Om. The sage said:
ఆజ్ఞప్తాస్తే తతో దైత్యాశ్చణ్డముణ్డపురోగమాః।
చతురఙ్గబలోపేతా యయురభ్యుద్యతాయుధాః॥Ajnaptaste tato daityashchandamundapurogamah, chaturangabalopeta yayurabhyudyatayudhah.
Then, at Shumbha’s command, the demons led by Chanda and Munda set out with a full army of four divisions, weapons raised.
దదృశుస్తే తతో దేవీమీషద్ధాసాం వ్యవస్థితామ్।
సింహస్యోపరి శైలేన్ద్రశృఙ్గే మహతి కాఞ్చనే॥Dadrishuste tato devimishaddhasam vyavasthitam, simhasyopari shailendrashringe mahati kanchane.
They saw the Goddess, smiling slightly, seated on her lion on a great golden peak of the king of mountains.
తే దృష్ట్వా తాం సమాదాతుముద్యమం చక్రురుద్యతాః।
ఆకృష్టచాపాసిధరాస్తథాన్యే తత్సమీపగాః॥Te drishtva tam samadatumudyamam chakrurudyatah, akrishtachapasidharastathanye tatsamipagah.
Seeing her, they made ready to seize her; some drew their bows, others held swords, and they closed in on her.
తతః కోపం చకారోచ్చైరమ్బికా తానరీన్ ప్రతి।
కోపేన చాస్యా వదనం మషీవర్ణమభూత్తదా॥Tatah kopam chakarochchairambika tanarin prati, kopena chasya vadanam mashivarnamabhuttada.
Then Ambika grew furious with those enemies, and her face turned dark as ink with anger.
భ్రుకుటీకుటిలాత్తస్యా లలాటఫలకాద్ద్రుతమ్।
కాలీ కరాలవదనా వినిష్క్రాన్తాసిపాశినీ॥Bhrukutikutilattasya lalataphalakaddrutam, kali karalavadana vinishkrantasipashini.
From her forehead, creased in a frown, there swiftly sprang Kali, of dreadful face, armed with sword and noose.
విచిత్రఖట్వాఙ్గధరా నరమాలావిభూషణా।
ద్వీపిచర్మపరీధానా శుష్కమాంసాతిభైరవా॥Vichitrakhatvangadhara naramalavibhushana, dvipicharmaparidhana shushkamamsatibhairava.
She carried a strange skull-topped staff, wore a garland of human heads and a tiger skin, and was terrifying with her shrunken flesh.
అతివిస్తారవదనా జిహ్వాలలనభీషణా।
నిమగ్నారక్తనయనా నాదాపూరితదిఙ్ముఖా॥Ativistaravadana jihvalalanabhishana, nimagnaraktanayana nadapuritadinmukha.
Her mouth gaped wide, her lolling tongue was fearsome, her red eyes sunk deep, and her roar filled every direction.
సా వేగేనాభిపతితా ఘాతయన్తీ మహాసురాన్।
సైన్యే తత్ర సురారీణామభక్షయత తద్బలమ్॥Sa vegenabhipatita ghatayanti mahasuran, sainye tatra surarinamabhakshayata tadbalam.
She fell upon them with speed, slaying the great demons, and devoured that army of the enemies of the gods.
పార్ష్ణిగ్రాహాఙ్కుశగ్రాహియోధఘణ్టాసమన్వితాన్।
సమాదాయైకహస్తేన ముఖే చిక్షేప వారణాన్॥Parshnigrahankushagrahiyodhaghantasamanvitan, samadayaikahastena mukhe chikshepa varanan.
She seized elephants with one hand, along with their rear guards, drivers, warriors and bells, and flung them into her mouth.
తథైవ యోధం తురగై రథం సారథినా సహ।
నిక్షిప్య వక్త్రే దశనైశ్చర్వయన్త్యతిభైరవమ్॥Tathaiva yodham turagai ratham sarathina saha, nikshipya vaktre dashanaishcharvayantyatibhairavam.
In the same way she tossed warriors with their horses, and chariots with their drivers, into her mouth and chewed them horribly with her teeth.
ఏకం జగ్రాహ కేశేషు గ్రీవాయామథ చాపరమ్।
పాదేనాక్రమ్య చైవాన్యమురసాన్యమపోథయత్॥Ekam jagraha kesheshu grivayamatha chaparam, padenakramya chaivanyamurasanyamapothayat.
She grabbed one by the hair, another by the neck, trampled another underfoot, and crushed another against her chest.
తైర్ముక్తాని చ శస్త్రాణి మహాస్త్రాణి తథాసురైః।
ముఖేన జగ్రాహ రుషా దశనైర్మథితాన్యపి॥Tairmuktani cha shastrani mahastrani tathasuraih, mukhena jagraha rusha dashanairmathitanyapi.
The weapons and great missiles the demons hurled at her, she caught in her mouth in fury and ground them to bits with her teeth.
బలినాం తద్ బలం సర్వమసురాణాం దురాత్మనామ్।
మమర్దాభక్షయచ్చాన్యానన్యాంశ్చాతాడయత్తథా॥Balinam tad balam sarvamasuranam duratmanam, mamardabhakshayachchanyananyamshchatadayattatha.
She crushed that whole army of powerful, wicked demons; some she devoured and others she struck down.
అసినా నిహతాః కేచిత్కేచిత్ఖట్వాఙ్గతాడితాః।
జగ్ముర్వినాశమసురా దన్తాగ్రాభిహతాస్తథా॥Asina nihatah kechitkechitkhatvangataditah, jagmurvinashamasura dantagrabhihatastatha.
Some were slain by her sword, some struck by her skull-staff, and other demons perished, pierced by the points of her teeth.
క్షణేన తద్ బలం సర్వమసురాణాం నిపాతితమ్।
దృష్ట్వా చణ్డోఽభిదుద్రావ తాం కాలీమతిభీషణామ్॥Kshanena tad balam sarvamasuranam nipatitam, drishtva chandobhidudrava tam kalimatibhishanam.
Seeing the whole demon army struck down in a moment, Chanda rushed at that most terrifying Kali.
శరవర్షైర్మహాభీమైర్భీమాక్షీం తాం మహాసురః।
ఛాదయామాస చక్రైశ్చ ముణ్డః క్షిప్తైః సహస్రశః॥Sharavarshairmahabhimairbhimakshim tam mahasurah, chhadayamasa chakraishcha mundah kshiptaih sahasrashah.
The great demon covered the fierce-eyed Goddess with showers of dreadful arrows, and Munda with discuses flung by the thousand.
తాని చక్రాణ్యనేకాని విశమానాని తన్ముఖమ్।
బభుర్యథార్కబిమ్బాని సుబహూని ఘనోదరమ్॥Tani chakranyanekani vishamanani tanmukham, babhuryatharkabimbani subahuni ghanodaram.
Those many discuses, vanishing into her mouth, looked like countless suns entering the belly of a dark cloud.
తతో జహాసాతిరుషా భీమం భైరవనాదినీ।
కాలీకరాలవక్త్రాన్తర్దుర్దర్శదశనోజ్జ్వలా॥Tato jahasatirusha bhimam bhairavanadini, kalikaralavaktrantardurdarshadashanojjvala.
Then Kali, roaring terribly, laughed a dreadful laugh in great anger, her fearsome teeth flashing inside her gaping mouth.
ఉత్థాయ చ మహాసిం హం దేవీ చణ్డమధావత।
గృహీత్వా చాస్య కేశేషు శిరస్తేనాసినాచ్ఛినత్॥Utthaya cha mahasim ham devi chandamadhavata, grihitva chasya kesheshu shirastenasinachchhinat.
Rising up, the Goddess cried ‘Ham!’ and rushed at Chanda with her great sword; seizing him by the hair, she cut off his head.
అథ ముణ్డోఽభ్యధావత్తాం దృష్ట్వా చణ్డం నిపాతితమ్।
తమప్యపాతయద్భూమౌ సా ఖడ్గాభిహతం రుషా॥Atha mundobhyadhavattam drishtva chandam nipatitam, tamapyapatayadbhumau sa khadgabhihatam rusha.
Seeing Chanda fallen, Munda ran at her; in her fury she struck him with her sword and brought him to the ground too.
హతశేషం తతః సైన్యం దృష్ట్వా చణ్డం నిపాతితమ్।
ముణ్డం చ సుమహావీర్యం దిశో భేజే భయాతురమ్॥Hatashesham tatah sainyam drishtva chandam nipatitam, mundam cha sumahaviryam disho bheje bhayaturam.
Seeing Chanda and the mighty Munda fallen, what was left of the army fled in all directions, stricken with fear.
శిరశ్చణ్డస్య కాలీ చ గృహీత్వా ముణ్డమేవ చ।
ప్రాహ ప్రచణ్డాట్టహాసమిశ్రమభ్యేత్య చణ్డికామ్॥Shirashchandasya kali cha grihitva mundameva cha, praha prachandattahasamishramabhyetya chandikam.
Holding the heads of Chanda and Munda, Kali came to Chandika and spoke, her words mixed with fierce laughter.
మయా తవాత్రోపహృతౌ చణ్డముణ్డౌ మహాపశూ।
యుద్ధయజ్ఞే స్వయం శుమ్భం నిశుమ్భం చ హనిష్యసి॥Maya tavatropahritau chandamundau mahapashu, yuddhayajne svayam shumbham nishumbham cha hanishyasi.
‘I have brought you Chanda and Munda as two great offerings. In the sacrifice of battle, you yourself will slay Shumbha and Nishumbha.’
ఋషిరువాచ॥
Rishiruvacha.
The sage said:
తావానీతౌ తతో దృష్ట్వా చణ్డముణ్డౌ మహాసురౌ।
ఉవాచ కాలీం కల్యాణీ లలితం చణ్డికా వచః॥Tavanitau tato drishtva chandamundau mahasurau, uvacha kalim kalyani lalitam chandika vachah.
Seeing the two great demons Chanda and Munda brought before her, the gracious Chandika spoke sweetly to Kali.
యస్మాచ్చణ్డం చ ముణ్డం చ గృహీత్వా త్వముపాగతా।
చాముణ్డేతి తతో లోకే ఖ్యాతా దేవి భవిష్యసి॥Yasmachchandam cha mundam cha grihitva tvamupagata, chamundeti tato loke khyata devi bhavishyasi.
‘Because you have come bringing Chanda and Munda, Goddess, you will be famous in the world as Chamunda.’
ఇతి శ్రీమార్కణ్డేయపురాణే సావర్ణికే మన్వన్తరే దేవీమాహాత్మ్యే చణ్డముణ్డవధో నామ సప్తమోఽధ్యాయః॥
Iti shrimarkandeyapurane savarnike manvantare devimahatmye chandamundavadho nama saptamodhyayah.
Thus ends the seventh chapter of the Devi Mahatmya in the Markandeya Purana, in the age of Savarni Manu: the slaying of Chanda and Munda.