Govindashtakam
கோ³விந்தா³ஷ்டகம்
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஸத்யம்ʼ ஜ்ஞாநமநந்தம்ʼ நித்யமநாகாஶம்ʼ பரமாகாஶம்ʼ கோ³ஷ்ட²ப்ராங்க³ணரிங்க²ணலோலமநாயாஸம்ʼ பரமாயாஸம்।
மாயாகல்பிதநாநாகாரமநாகாரம்ʼ பு⁴வநாகாரம்ʼ க்ஷ்மாமாநாத²மநாத²ம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Satyam jnanamanantam nityamanakasham paramakasham goshthapranganarinkhanalolamanayasam paramayasam, mayakalpitananakaramanakaram bhuvanakaram kshmamanathamanatham pranamata govindam paramanandam.
He is truth, knowledge, infinite and eternal, beyond space yet the supreme space; he crawls restlessly in the cowherds’ yard, effortless yet tired from play; through maya he takes many forms, yet is formless and takes the form of the world; lord of Earth and Lakshmi, he has no lord. Bow to Govinda, the supreme bliss.
ம்ருʼத்ஸ்நாமத்ஸீஹேதி யஶோதா³தாட³நஶைஶவஸந்த்ராஸம்ʼ வ்யாதி³தவக்த்ராலோகிதலோகாலோகசதுர்த³ஶலோகாலிம்।
லோகத்ரயபுரமூலஸ்தம்ப⁴ம்ʼ லோகாலோகமநாலோகம்ʼ லோகேஶம்ʼ பரமேஶம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Mritsnamatsiheti yashodatadanashaishavasantrasam vyaditavaktralokitalokalokachaturdashalokalim, lokatrayapuramulastambham lokalokamanalokam lokesham paramesham pranamata govindam paramanandam.
As a child he was frightened when Yashoda scolded, ‘Did you eat mud?’, and in his open mouth she saw all fourteen worlds. He is the central pillar of the three worlds, the light of the worlds yet unseen, lord of the worlds and supreme lord. Bow to Govinda, the supreme bliss.
த்ரைவிஷ்டபரிபுவீரக்⁴நம்ʼ க்ஷிதிபார⁴க்⁴நம்ʼ ப⁴வரோக³க்⁴நம்ʼ கைவல்யம்ʼ நவநீதாஹாரமநாஹாரம்ʼ பு⁴வநாஹாரம்।
வைமல்யஸ்பு²டசேதோவ்ருʼத்திவிஶேஷாபா⁴ஸமநாபா⁴ஸம்ʼ ஶைவம்ʼ கேவலஶாந்தம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Traivishtaparipuviraghnam kshitibharaghnam bhavarogaghnam kaivalyam navanitaharamanaharam bhuvanaharam, vaimalyasphutachetovrittivisheshabhasamanabhasam shaivam kevalashantam pranamata govindam paramanandam.
He slays the mighty foes of heaven, removes the earth’s burden and cures the sickness of worldly life; he is liberation itself. He eats butter yet needs no food, and swallows the whole world; he shines in a pure mind yet is beyond all appearance, auspicious and utterly peaceful. Bow to Govinda, the supreme bliss.
கோ³பாலம்ʼ ப்ரபுலீலா⁴விக்ர³ஹகோ³பாலம்ʼ குலகோ³பாலம்ʼ கோ³பீகேல²நகோ³வர்த⁴நத்ருʼ⁴திலீலாலாலிதகோ³பாலம்।
கோ³பிர்⁴நிக³தி³தகோ³விந்த³ஸ்பு²டநாமாநம்ʼ ப³ஹுநாமாநம்ʼ கோ³பீகோ³சரபதி²கம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Gopalam prabhulilavigrahagopalam kulagopalam gopikhelanagovardhanadhritililalalitagopalam, gobhirnigaditagovindasphutanamanam bahunamanam gopigocharapathikam pranamata govindam paramanandam.
He is Gopala, the lord who took a cowherd’s form in play, protector of his clan, who played with the gopis and held up Govardhan to shelter the cowherds; the cows themselves called him Govinda, yet he has many names, and he walks where the gopis can see him. Bow to Govinda, the supreme bliss.
கோ³பீமண்டல³கோ³ஷ்டீ²பே⁴த³ம்ʼ பே⁴தா³வஸ்த²மபே⁴தா³ப⁴ம்ʼ ஶஶ்வத்³கோ³குர²நிர்தூ⁴தோத்³க³ததூலீ⁴தூ⁴ஸரஸௌபா⁴க்³யம்।
ஶ்ரத்³தா⁴ப⁴க்திக்ருʼ³ஹீதாநந்த³மசிந்த்யம்ʼ சிந்திதஸத்³பா⁴வம்ʼ சிந்தாமணிமஹிமாநம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Gopimandalagoshthibhedam bhedavasthamabhedabham shashvadgokhuranirdhutodgatadhulidhusarasaubhagyam, shraddhabhaktigrihitanandamachintyam chintitasadbhavam chintamanimahimanam pranamata govindam paramanandam.
He moves among the circle of gopis, seeming separate yet never separate; his beauty is always grey with the dust raised by the cows’ hooves. His bliss is won through faith and devotion; beyond thought, yet his true nature is found in meditation; his greatness is like the wish-fulfilling gem. Bow to Govinda, the supreme bliss.
ஸ்நாநவ்யாகுலயோஷித்³வஸ்த்ரமுபாதா³யாக³முபாரூட⁴ம்ʼ வ்யாதி³த்ஸந்தீரத² தி³க்³வஸ்த்ரா தா³துமுபாகர்ஷந்தம்ʼ தா꞉।
நிர்தூ⁴தத்³வயஶோகவிமோஹம்ʼ பு³த்³த⁴ம்ʼ பு³த்³தேர⁴ந்த꞉ஸ்த²ம்ʼ ஸத்தாமாத்ரஶரீரம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Snanavyakulayoshidvastramupadayagamuparudham vyaditsantiratha digvastra datumupakarshantam tah, nirdhutadvayashokavimoham buddham buddherantahstham sattamatrashariram pranamata govindam paramanandam.
He took the clothes of the women bathing in the river, climbed a tree, and drew them near when they came to ask for them back. Free of the grief and delusion of duality, he is awakened wisdom dwelling within the mind, whose body is pure existence. Bow to Govinda, the supreme bliss.
காந்தம்ʼ காரணகாரணமாதி³மநாதி³ம்ʼ காலக⁴நாபா⁴ஸம்ʼ காலிந்தீ³க³தகாலியஶிரஸி ஸுந்ருʼத்யந்தம்ʼ முஹுரத்யந்தம்।
காலம்ʼ காலகலாதீதம்ʼ கலிதாஶேஷம்ʼ கலிதோ³ஷக்⁴நம்ʼ காலத்ரயக³திஹேதும்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Kantam karanakaranamadimanadim kalaghanabhasam kalindigatakaliyashirasi sunrityantam muhuratyantam, kalam kalakalatitam kalitashesham kalidoshaghnam kalatrayagatihetum pranamata govindam paramanandam.
The beloved, cause of all causes, the first yet without beginning, dark as a rain cloud, who danced again and again on Kaliya’s heads in the Yamuna; he is time itself yet beyond time, knows all, destroys the faults of the Kali age, and moves past, present and future. Bow to Govinda, the supreme bliss.
வ்ருʼந்தா³வநபு⁴வி வ்ருʼந்தார³கக³ணவ்ருʼந்தாரா³த்⁴யம்ʼ வந்தே³(அ)ஹம்ʼ குந்தா³பா⁴மலமந்த³ஸ்மேரஸுதா⁴நந்த³ம்ʼ ஸுஹ்ருʼதா³நந்த³ம்।
வந்த்³யாஶேஷமஹாமுநிமாநஸவந்த்³யாநந்த³பத³த்³வந்த்³வம்ʼ வந்த்³யாஶேஷகு³ணாப்³தி⁴ம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம்॥Vrindavanabhuvi vrindarakaganavrindaradhyam vandeham kundabhamalamandasmerasudhanandam suhridanandam, vandyasheshamahamunimanasavandyanandapadadvandvam vandyasheshagunabdhim pranamata govindam paramanandam.
I bow to him in the land of Vrindavan, worshipped by hosts of gods, whose gentle smile, pure as jasmine, is nectar and joy, the delight of his friends; whose blissful feet are honoured in the hearts of the great sages, an ocean of every worthy virtue. Bow to Govinda, the supreme bliss.
கோ³விந்தா³ஷ்டகமேதத³தீ⁴தே கோ³விந்தார்³பிதசேதா யோ கோ³விந்தா³ச்யுத மாத⁴வ விஷ்ணோ கோ³குலநாயக க்ருʼஷ்ணேதி।
கோ³விந்தா³ங்க்ரி⁴ஸரோஜத்⁴யாநஸுதா⁴ஜலதௌ⁴தஸமஸ்தாகோ⁴ கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்தா³ம்ருʼதமந்த꞉ஸ்த²ம்ʼ ஸ தமப்⁴யேதி॥Govindashtakametadadhite govindarpitacheta yo govindachyuta madhava vishno gokulanayaka krishneti, govindanghrisarojadhyanasudhajaladhautasamastagho govindam paramanandamritamantahstham sa tamabhyeti.
Whoever recites this Govindashtakam with a heart given to Govinda, calling ‘Govinda, Achyuta, Madhava, Vishnu, lord of Gokula, Krishna’, has every sin washed away by the nectar of meditating on Govinda’s lotus feet, and reaches Govinda, the nectar of supreme bliss within.