Govindashtakam
గోవిన్దాష్టకమ్
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
సత్యం జ్ఞానమనన్తం నిత్యమనాకాశం పరమాకాశం గోష్ఠప్రాఙ్గణరిఙ్ఖణలోలమనాయాసం పరమాయాసమ్।
మాయాకల్పితనానాకారమనాకారం భువనాకారం క్ష్మామానాథమనాథం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Satyam jnanamanantam nityamanakasham paramakasham goshthapranganarinkhanalolamanayasam paramayasam, mayakalpitananakaramanakaram bhuvanakaram kshmamanathamanatham pranamata govindam paramanandam.
He is truth, knowledge, infinite and eternal, beyond space yet the supreme space; he crawls restlessly in the cowherds’ yard, effortless yet tired from play; through maya he takes many forms, yet is formless and takes the form of the world; lord of Earth and Lakshmi, he has no lord. Bow to Govinda, the supreme bliss.
మృత్స్నామత్సీహేతి యశోదాతాడనశైశవసన్త్రాసం వ్యాదితవక్త్రాలోకితలోకాలోకచతుర్దశలోకాలిమ్।
లోకత్రయపురమూలస్తమ్భం లోకాలోకమనాలోకం లోకేశం పరమేశం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Mritsnamatsiheti yashodatadanashaishavasantrasam vyaditavaktralokitalokalokachaturdashalokalim, lokatrayapuramulastambham lokalokamanalokam lokesham paramesham pranamata govindam paramanandam.
As a child he was frightened when Yashoda scolded, ‘Did you eat mud?’, and in his open mouth she saw all fourteen worlds. He is the central pillar of the three worlds, the light of the worlds yet unseen, lord of the worlds and supreme lord. Bow to Govinda, the supreme bliss.
త్రైవిష్టపరిపువీరఘ్నం క్షితిభారఘ్నం భవరోగఘ్నం కైవల్యం నవనీతాహారమనాహారం భువనాహారమ్।
వైమల్యస్ఫుటచేతోవృత్తివిశేషాభాసమనాభాసం శైవం కేవలశాన్తం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Traivishtaparipuviraghnam kshitibharaghnam bhavarogaghnam kaivalyam navanitaharamanaharam bhuvanaharam, vaimalyasphutachetovrittivisheshabhasamanabhasam shaivam kevalashantam pranamata govindam paramanandam.
He slays the mighty foes of heaven, removes the earth’s burden and cures the sickness of worldly life; he is liberation itself. He eats butter yet needs no food, and swallows the whole world; he shines in a pure mind yet is beyond all appearance, auspicious and utterly peaceful. Bow to Govinda, the supreme bliss.
గోపాలం ప్రభులీలావిగ్రహగోపాలం కులగోపాలం గోపీఖేలనగోవర్ధనధృతిలీలాలాలితగోపాలమ్।
గోభిర్నిగదితగోవిన్దస్ఫుటనామానం బహునామానం గోపీగోచరపథికం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Gopalam prabhulilavigrahagopalam kulagopalam gopikhelanagovardhanadhritililalalitagopalam, gobhirnigaditagovindasphutanamanam bahunamanam gopigocharapathikam pranamata govindam paramanandam.
He is Gopala, the lord who took a cowherd’s form in play, protector of his clan, who played with the gopis and held up Govardhan to shelter the cowherds; the cows themselves called him Govinda, yet he has many names, and he walks where the gopis can see him. Bow to Govinda, the supreme bliss.
గోపీమణ్డలగోష్ఠీభేదం భేదావస్థమభేదాభం శశ్వద్గోఖురనిర్ధూతోద్గతధూలీధూసరసౌభాగ్యమ్।
శ్రద్ధాభక్తిగృహీతానన్దమచిన్త్యం చిన్తితసద్భావం చిన్తామణిమహిమానం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Gopimandalagoshthibhedam bhedavasthamabhedabham shashvadgokhuranirdhutodgatadhulidhusarasaubhagyam, shraddhabhaktigrihitanandamachintyam chintitasadbhavam chintamanimahimanam pranamata govindam paramanandam.
He moves among the circle of gopis, seeming separate yet never separate; his beauty is always grey with the dust raised by the cows’ hooves. His bliss is won through faith and devotion; beyond thought, yet his true nature is found in meditation; his greatness is like the wish-fulfilling gem. Bow to Govinda, the supreme bliss.
స్నానవ్యాకులయోషిద్వస్త్రముపాదాయాగముపారూఢం వ్యాదిత్సన్తీరథ దిగ్వస్త్రా దాతుముపాకర్షన్తం తాః।
నిర్ధూతద్వయశోకవిమోహం బుద్ధం బుద్ధేరన్తఃస్థం సత్తామాత్రశరీరం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Snanavyakulayoshidvastramupadayagamuparudham vyaditsantiratha digvastra datumupakarshantam tah, nirdhutadvayashokavimoham buddham buddherantahstham sattamatrashariram pranamata govindam paramanandam.
He took the clothes of the women bathing in the river, climbed a tree, and drew them near when they came to ask for them back. Free of the grief and delusion of duality, he is awakened wisdom dwelling within the mind, whose body is pure existence. Bow to Govinda, the supreme bliss.
కాన్తం కారణకారణమాదిమనాదిం కాలఘనాభాసం కాలిన్దీగతకాలియశిరసి సునృత్యన్తం ముహురత్యన్తమ్।
కాలం కాలకలాతీతం కలితాశేషం కలిదోషఘ్నం కాలత్రయగతిహేతుం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Kantam karanakaranamadimanadim kalaghanabhasam kalindigatakaliyashirasi sunrityantam muhuratyantam, kalam kalakalatitam kalitashesham kalidoshaghnam kalatrayagatihetum pranamata govindam paramanandam.
The beloved, cause of all causes, the first yet without beginning, dark as a rain cloud, who danced again and again on Kaliya’s heads in the Yamuna; he is time itself yet beyond time, knows all, destroys the faults of the Kali age, and moves past, present and future. Bow to Govinda, the supreme bliss.
వృన్దావనభువి వృన్దారకగణవృన్దారాధ్యం వన్దేఽహం కున్దాభామలమన్దస్మేరసుధానన్దం సుహృదానన్దమ్।
వన్ద్యాశేషమహామునిమానసవన్ద్యానన్దపదద్వన్ద్వం వన్ద్యాశేషగుణాబ్ధిం ప్రణమత గోవిన్దం పరమానన్దమ్॥Vrindavanabhuvi vrindarakaganavrindaradhyam vandeham kundabhamalamandasmerasudhanandam suhridanandam, vandyasheshamahamunimanasavandyanandapadadvandvam vandyasheshagunabdhim pranamata govindam paramanandam.
I bow to him in the land of Vrindavan, worshipped by hosts of gods, whose gentle smile, pure as jasmine, is nectar and joy, the delight of his friends; whose blissful feet are honoured in the hearts of the great sages, an ocean of every worthy virtue. Bow to Govinda, the supreme bliss.
గోవిన్దాష్టకమేతదధీతే గోవిన్దార్పితచేతా యో గోవిన్దాచ్యుత మాధవ విష్ణో గోకులనాయక కృష్ణేతి।
గోవిన్దాఙ్ఘ్రిసరోజధ్యానసుధాజలధౌతసమస్తాఘో గోవిన్దం పరమానన్దామృతమన్తఃస్థం స తమభ్యేతి॥Govindashtakametadadhite govindarpitacheta yo govindachyuta madhava vishno gokulanayaka krishneti, govindanghrisarojadhyanasudhajaladhautasamastagho govindam paramanandamritamantahstham sa tamabhyeti.
Whoever recites this Govindashtakam with a heart given to Govinda, calling ‘Govinda, Achyuta, Madhava, Vishnu, lord of Gokula, Krishna’, has every sin washed away by the nectar of meditating on Govinda’s lotus feet, and reaches Govinda, the nectar of supreme bliss within.