Narayaneeyam: Dashakam 38
നാരായണീയമ് · ദശക 38
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ആനന്ദരൂപ ഭഗവന്നയി തേഽവതാരേ പ്രാപ്തേ പ്രദീപ്തഭവദങ്ഗ നിരീയമാണൈഃ।
കാന്തിവ്രജൈരിവ ഘനാഘനമണ്ഡലൈര്ദ്യാമാവൃണ്വതീ വിരുരുചേ കില വര്ഷവേലാ॥Anandarupa bhagavannayi tevatare prapte pradiptabhavadanga niriyamanaih, kantivrajairiva ghanaghanamandalairdyamavrinvati viruruche kila varshavela.
O Lord whose form is bliss, when the time of your incarnation came, the rainy season shone, covering the sky with masses of clouds, as if with streams of radiance flowing from your shining body.
ആശാസു ശീതലതരാസു പയോദതോയൈരാശാസിതാപ്തിവിവശേഷു ച സജ്ജനേഷു।
നൈശാകരോദയവിധൌ നിശി മധ്യമായാം ക്ലേശാപഹസ്ത്രിജഗതാം ത്വമിഹാഽവിരാസീഃ॥Ashasu shitalatarasu payodatoyairashasitaptivivasheshu cha sajjaneshu, naishakarodayavidhau nishi madhyamayam kleshapahastrijagatam tvamihavirasih.
When the directions were cooled by rain from the clouds, when good people were longing for their hopes to come true, at midnight as the moon was rising, you who remove the troubles of the three worlds appeared here.
ബാല്യസ്പൃശാപി വപുഷാ ദധുഷാ വിഭൂതീരുദ്യത്കിരീടകടകാങ്ഗദഹാരഭാസാ।
ശങ്ഖാരിവാരിജഗദാപരിഭാസിതേന മേഘാസിതേന പരിലേസിഥ സൂതിഗേഹേ॥Balyasprishapi vapusha dadhusha vibhutirudyatkiritakatakangadaharabhasa, shankharivarijagadaparibhasitena meghasitena parilesitha sutigehe.
In a form that, though a child’s, held divine splendour, shining with crown, bracelets, armlets and necklace, radiant with conch, discus, lotus and mace, and dark as a rain cloud, you shone in the birth chamber.
വക്ഷഃസ്ഥലീസുഖനിലീനവിലാസിലക്ഷ്മീമന്ദാക്ഷലക്ഷിതകടാക്ഷവിമോക്ഷഭേദൈഃ।
തന്മന്ദിരസ്യ ഖലകംസകൃതാമലക്ഷ്മീമുന്മാര്ജയന്നിവ വിരേജിഥ വാസുദേവ॥Vakshahsthalisukhanilinavilasilakshmimandakshalakshitakatakshavimokshabhedaih, tanmandirasya khalakamsakritamalakshmimunmarjayanniva virejitha vasudeva.
O Vasudeva, with the shy, varied glances of Lakshmi, who rests happily on your chest, you shone as if wiping away the misfortune that wicked Kamsa had brought upon that house.
ശൌരിസ്തു ധീരമുനിമണ്ഡലചേതസോഽപി ദൂരസ്ഥിതം വപുരുദീക്ഷ്യ നിജേക്ഷണാഭ്യാമ്।
ആനന്ദബാഷ്പപുലകോദ്ഗമഗദ്ഗദാര്ദ്രസ്തുഷ്ടാവ ദൃഷ്ടിമകരന്ദരസം ഭവന്തമ്॥Shauristu dhiramunimandalachetasopi durasthitam vapurudikshya nijekshanabhyam, anandabashpapulakodgamagadgadardrastushtava drishtimakarandarasam bhavantam.
Vasudeva, seeing with his own eyes your form, which stays far even from the minds of steadfast sages, choked with tears of joy and thrilling all over, praised you, the nectar of his eyes.
ദേവ പ്രസീദ പരപൂരുഷ താപവല്ലീനിര്ലൂനദാത്ര സമനേത്ര കലാവിലാസിന്।
ഖേദാനപാകുരു കൃപാഗുരുഭിഃ കടാക്ഷൈരിത്യാദി തേന മുദിതേന ചിരം നുതോഽഭൂഃ॥Deva prasida parapurusha tapavallinirlunadatra samanetra kalavilasin, khedanapakuru kripagurubhih katakshairityadi tena muditena chiram nutobhuh.
O God, be gracious, Supreme Person, sickle that cuts the creeper of suffering, impartial-eyed, delighting in your play: take away our sorrows with your merciful glances. With such words the joyful Vasudeva praised you for long.
മാത്രാ ച നേത്രസലിലാസ്തൃതഗാത്രവല്ല്യാ സ്തോത്രൈരഭിഷ്ടുതഗുണഃ കരുണാലയസ്ത്വമ്।
പ്രാചീനജന്മയുഗലം പ്രതിബോധ്യ താഭ്യാം മാതുര്ഗിരാ ദധിഥ മാനുഷബാലവേഷമ്॥Matra cha netrasalilastritagatravallya stotrairabhishtutagunah karunalayastvam, prachinajanmayugalam pratibodhya tabhyam maturgira dadhitha manushabalavesham.
Your mother too, her body bathed in tears, praised your virtues in hymns. Then you, the home of compassion, reminded them both of their two former births, and at your mother’s word took the form of an ordinary human child.
ത്വത്പ്രേരിതസ്തദനു നന്ദതനൂജയാ തേ വ്യത്യാസമാരചയിതും സ ഹി ശൂരസൂനുഃ।
ത്വാം ഹസ്തയോരധൃത ചിത്തവിധാര്യമാര്യൈരമ്ഭോരുഹസ്ഥകലഹംസകിശോരരമ്യമ്॥Tvatpreritastadanu nandatanujaya te vyatyasamarachayitum sa hi shurasunuh, tvam hastayoradhrita chittavidharyamaryairambhoruhasthakalahamsakishoraramyam.
Then, prompted by you, Vasudeva, son of Shura, took you in his hands to exchange you with Nanda’s daughter: you whom the noble hold in their hearts, lovely as a young swan upon a lotus.
ജാതാ തദാ പശുപസദ്മനി യോഗനിദ്രാ നിദ്രാവിമുദ്രിതമഥാകൃത പൌരലോകമ്।
ത്വത്പ്രേരണാത്കിമിവ ചിത്രമചേതനൈര്യദ്ദ്വാരൈഃ സ്വയം വ്യഘടി സങ്ഘടിതൈസ്സുഗാഢമ്॥Jata tada pashupasadmani yoganidra nidravimudritamathakrita pauralokam, tvatpreranatkimiva chitramachetanairyaddvaraih svayam vyaghati sanghatitaissugadham.
At that time Yoganidra was born in the cowherd’s house and put the townspeople into deep sleep. By your will the tightly bolted doors opened by themselves; what wonder is that?
ശേഷേണ ഭൂരിഫണവാരിതവാരിണാഽഥ സ്വൈരം പ്രദര്ശിതപഥോ മണിദീപിതേന।
ത്വാം ധാരയന് സ ഖലു ധന്യതമഃ പ്രതസ്ഥേ സോഽയം ത്വമീശ മമ നാശയ രോഗവേഗാന്॥Sheshena bhuriphanavaritavarinatha svairam pradarshitapatho manidipitena, tvam dharayan sa khalu dhanyatamah pratasthe soyam tvamisha mama nashaya rogavegan.
Then Shesha shielded off the rain with his many hoods and, lighting the way with his jewels, showed the path; carrying you, that most blessed one set out. O Lord, you who are that same child, destroy the force of my illnesses.