Narayaneeyam: Dashakam 60
নারাযণীযম্ · দশক 60
The Sanskrit text in Bengali script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
মদনাতুরচেতসোঽন্বহং ভবদঙ্ঘ্রিদ্বযদাস্যকাম্যযা।
যমুনাতটসীম্নি সৈকতীং তরলাক্ষ্যো গিরিজাং সমার্চিচন্॥Madanaturachetasonvaham bhavadanghridvayadasyakamyaya, yamunatatasimni saikatim taralakshyo girijam samarchichan.
The doe-eyed gopis, their hearts aching with love and longing to serve your feet, worshipped a sand image of Girija every day on the bank of the Yamuna.
তব নামকথারতাঃ সমং সুদৃশঃ প্রাতরুপাগতা নদীম্।
উপহারশতৈরপূজযন্ দযিতো নন্দসুতো ভবেদিতি॥Tava namakatharatah samam sudrishah pratarupagata nadim, upaharashatairapujayan dayito nandasuto bhavediti.
Absorbed in your names and stories, the lovely-eyed girls came together to the river at dawn and worshipped with hundreds of offerings, praying that Nanda’s son would become their beloved.
ইতি মাসমুপাহিতব্রতাস্তরলাক্ষীরভিবীক্ষ্য তা ভবান্।
করুণামৃদুলো নদীতটং সমযাসীত্তদনুগ্রহেচ্ছযা॥Iti masamupahitavratastaralakshirabhivikshya ta bhavan, karunamridulo naditatam samayasittadanugrahechchhaya.
Seeing the restless-eyed girls keep this vow for a whole month, you, soft with compassion, came to the riverbank wishing to bless them.
নিযমাবসিতৌ নিজাম্বরং তটসীমন্যবমুচ্য তাস্তদা।
যমুনাজলখেলনাকুলাঃ পুরতস্ত্বামবলোক্য লজ্জিতাঃ॥Niyamavasitau nijambaram tatasimanyavamuchya tastada, yamunajalakhelanakulah puratastvamavalokya lajjitah.
At the end of their vow they had left their clothes on the bank and were lost in play in the Yamuna’s waters; seeing you before them, they were embarrassed.
ত্রপযা নমিতাননাস্বথো বনিতাস্বম্বরজালমন্তিকে।
নিহিতং পরিগৃহ্য ভূরুহো বিটপং ত্বং তরসাঽধিরূঢবান্॥Trapaya namitananasvatho vanitasvambarajalamantike, nihitam parigrihya bhuruho vitapam tvam tarasadhirudhavan.
As the girls bowed their faces in shame, you gathered the heap of clothes lying nearby and quickly climbed onto a branch of a tree.
ইহ তাবদুপেত্য নীযতাং বসনং বঃ সুদৃশো যথাযথম্।
ইতি নর্মমৃদুস্মিতে ত্বযি ব্রুবতি ব্যামুমুহে বধূজনৈঃ॥Iha tavadupetya niyatam vasanam vah sudrisho yathayatham, iti narmamridusmite tvayi bruvati vyamumuhe vadhujanaih.
“Come here, lovely-eyed ones, and take your clothes, each her own.” As you said this with a soft, teasing smile, the girls were bewildered.
অযি জীব চিরং কিশোর নস্তব দাসীরবশীকরোষি কিম্।
প্রদিশাম্বরমম্বুজেক্ষণেত্যুদিতস্ত্বং স্মিতমেব দত্তবান্॥Ayi jiva chiram kishora nastava dasiravashikaroshi kim, pradishambaramambujekshanetyuditastvam smitameva dattavan.
“Long may you live, dear boy! Why do you tease your own servants? Lotus-eyed one, give us our clothes.” Hearing this, you only smiled.
অধিরুহ্য তটং কৃতাঞ্জলীঃ পরিশুদ্ধাঃ স্বগতীর্নিরীক্ষ্য তাঃ।
বসনান্যখিলান্যনুগ্রহং পুনরেবং গিরমপ্যদা মুদা॥Adhiruhya tatam kritanjalih parishuddhah svagatirnirikshya tah, vasananyakhilanyanugraham punarevam giramapyada muda.
When they came up the bank with joined palms, you saw they were pure and had no refuge but you, and gladly gave back all their clothes, along with your grace and these words:
বিদিতং ননু বো মনীষিতং বদিতারস্ত্বিহ যোগ্যমুত্তরম্।
যমুনাপুলিনে সচন্দ্রিকাঃ ক্ষণদা ইত্যবলাস্ত্বমূচিবান্॥Viditam nanu vo manishitam vaditarastviha yogyamuttaram, yamunapuline sachandrikah kshanada ityabalastvamuchivan.
“I know what is in your hearts, and I will give the right answer: the moonlit nights on the sands of the Yamuna.” So you told the girls.
উপকর্ণ্য ভবন্মুখচ্যুতং মধুনিষ্যন্দি বচো মৃগীদৃশঃ।
প্রণযাদযি বীক্ষ্য বীক্ষ্য তে বদনাব্জং শনকৈর্গৃহং গতাঃ॥Upakarnya bhavanmukhachyutam madhunishyandi vacho mrigidrishah, pranayadayi vikshya vikshya te vadanabjam shanakairgriham gatah.
Hearing those honey-sweet words from your lips, the doe-eyed girls slowly went home, gazing lovingly again and again at your lotus face.
ইতি নন্বনুগৃহ্য বল্লবীর্বিপিনান্তেষু পুরেব সঞ্চরন্।
করুণাশিশিরো হরে হর ত্বরযা মে সকলামযাবলিম্॥Iti nanvanugrihya vallavirvipinanteshu pureva sancharan, karunashishiro hare hara tvaraya me sakalamayavalim.
Having blessed the cowherd girls this way, you roamed the forest edges as before. Hari, cool with compassion, quickly take away all my ailments.