Narayaneeyam: Dashakam 67
నారాయణీయమ్ · దశక 67
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
స్ఫురత్ పరానన్దరసాత్మకేన త్వయా సమాసాదితభోగలీలాః।
అసీమమానన్దభరం ప్రపన్నా మహాన్తమాపుర్మదమమ్బుజాక్ష్యః॥Sphurat paranandarasatmakena tvaya samasaditabhogalilah, asimamanandabharam prapanna mahantamapurmadamambujakshyah.
Having shared love’s play with you, who are the very essence of shining supreme bliss, the lotus-eyed gopis were filled with boundless joy and grew very proud.
నిలీయతేఽసౌ మయి మయ్యమాయం రమాపతిర్విశ్వమనోభిరామః।
ఇతి స్మ సర్వాః కలితాభిమానా నిరీక్ష్య గోవిన్ద తిరోహితోఽభూః॥Niliyatesau mayi mayyamayam ramapatirvishvamanobhiramah, iti sma sarvah kalitabhimana nirikshya govinda tirohitobhuh.
“Lakshmi’s lord, who delights every heart, is absorbed in me, in me alone,” each of them thought, full of pride. Seeing this, Govinda, you vanished.
రాధాభిధాం తావదజాతగర్వామతిప్రియాం గోపవధూం మురారే।
భవానుపాదాయ గతో విదూరం తయా సహ స్వైరవిహారకారీ॥Radhabhidham tavadajatagarvamatipriyam gopavadhum murare, bhavanupadaya gato viduram taya saha svairaviharakari.
Murari, you took with you the cowherd girl named Radha, very dear to you and untouched by pride, went far away, and wandered freely with her.
తిరోహితేఽథ త్వయి జాతతాపాః సమం సమేతాః కమలాయతాక్ష్యః।
వనే వనే త్వాం పరిమార్గయన్త్యో విషాదమాపుర్భగవన్నపారమ్॥Tirohitetha tvayi jatatapah samam sametah kamalayatakshyah, vane vane tvam parimargayantyo vishadamapurbhagavannaparam.
When you had vanished, the long-eyed gopis, burning with anguish, gathered together and searched for you forest after forest, sinking into endless grief, Lord.
హా చూత హా చమ్పక కర్ణికార హా మల్లికే మాలతి బాలవల్ల్యః।
కిం వీక్షితో నో హృదయైకచోర ఇత్యాది తాస్త్వత్ప్రవణా విలేపుః॥Ha chuta ha champaka karnikara ha mallike malati balavallyah, kim vikshito no hridayaikachora ityadi tastvatpravana vilepuh.
“O mango, O champaka, O karnikara, O jasmine, O malati, O young creepers, have you seen the one thief of our hearts?” So they lamented, their hearts set on you.
నిరీక్షితోఽయం సఖి పఙ్కజాక్షః పురో మమేత్యాకులమాలపన్తీ।
త్వాం భావనాచక్షుషి వీక్ష్య కాచిత్తాపం సఖీనాం ద్విగుణీచకార॥Nirikshitoyam sakhi pankajakshah puro mametyakulamalapanti, tvam bhavanachakshushi vikshya kachittapam sakhinam dvigunichakara.
“Friend, I see the lotus-eyed one right in front of me!” one cried out in distress, seeing you with her mind’s eye, and so doubled her friends’ anguish.
త్వదాత్మికాస్తా యమునాతటాన్తే తవానుచక్రుః కిల చేష్టితాని।
విచిత్య భూయోఽపి తథైవ మానాత్త్వయా వియుక్తాం దదృశుశ్చ రాధామ్॥Tvadatmikasta yamunatatante tavanuchakruh kila cheshtitani, vichitya bhuyopi tathaiva manattvaya viyuktam dadrishushcha radham.
Wholly absorbed in you, they acted out your deeds along the Yamuna’s bank. Searching on, they found Radha too, left by you just the same because of her pride.
తతః సమం తా విపినే సమన్తాత్తమోవతారావధి మార్గయన్త్యః।
పునర్విమిశ్రా యమునాతటాన్తే భృశం విలేపుశ్చ జగుర్గుణాంస్తే॥Tatah samam ta vipine samantattamovataravadhi margayantyah, punarvimishra yamunatatante bhrisham vilepushcha jagurgunamste.
Then together they searched the forest on every side until darkness fell, and gathering again on the Yamuna’s bank they wept bitterly and sang of your virtues.
తథావ్యథాసఙ్కులమానసానాం వ్రజాఙ్గనానాం కరుణైకసిన్ధో।
జగత్త్రయీమోహనమోహనాత్మా త్వం ప్రాదురాసీరయి మన్దహాసీ॥Tathavyathasankulamanasanam vrajangananam karunaikasindho, jagattrayimohanamohanatma tvam pradurasirayi mandahasi.
To the women of Vraja, their minds overwhelmed by such pain, O sole ocean of compassion, you appeared with a gentle smile, you who enchant even Kama, enchanter of the three worlds.
సన్దిగ్ధసన్దర్శనమాత్మకాన్తం త్వాం వీక్ష్య తన్వ్యః సహసా తదానీమ్।
కిం కిం న చక్రుః ప్రమదాతిభారాత్స త్వం గదాత్ పాలయ మారుతేశ॥Sandigdhasandarshanamatmakantam tvam vikshya tanvyah sahasa tadanim, kim kim na chakruh pramadatibharatsa tvam gadat palaya marutesha.
Seeing you, their beloved, hardly believing their eyes, what did those slender women not do in that moment, overwhelmed with joy? You who are such, Lord of Guruvayur, protect me from illness.