Narayaneeyam: Dashakam 68
നാരായണീയമ് · ദശക 68
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
തവ വിലോകനാദ്ഗോപികാജനാഃ പ്രമദസങ്കുലാഃ പങ്കജേക്ഷണ।
അമൃതധാരയാ സമ്പ്ലുതാ ഇവ സ്തിമിതതാം ദധുസ്ത്വത്പുരോഗതാഃ॥Tava vilokanadgopikajanah pramadasankulah pankajekshana, amritadharaya sampluta iva stimitatam dadhustvatpurogatah.
Lotus-eyed one, on seeing you, the gopis standing before you were overwhelmed with joy and stood still, as if drenched in a stream of nectar.
തദനു കാചന ത്വത്കരാമ്ബുജം സപദി ഗൃഹ്ണതീ നിര്വിശങ്കിതമ്।
ഘനപയോധരേ സംവിധായ സാ പുലകസംവൃതാ തസ്ഥുഷീ ചിരമ്॥Tadanu kachana tvatkarambujam sapadi grihnati nirvishankitam, ghanapayodhare samvidhaya sa pulakasamvrita tasthushi chiram.
Then one gopi quickly took your lotus hand without hesitation, pressed it to her breast and stood there a long time, thrilled with joy.
തവ വിഭോഽപരാ കോമലം ഭുജം നിജഗലാന്തരേ പര്യവേഷ്ടയത്।
ഗലസമുദ്ഗതം പ്രാണമാരുതം പ്രതിനിരുന്ധതീവാതിഹര്ഷുലാ॥Tava vibhopara komalam bhujam nijagalantare paryaveshtayat, galasamudgatam pranamarutam pratinirundhativatiharshula.
Another, O Lord, overjoyed, wound your tender arm around her neck, as if to hold back the breath of life rising in her throat.
അപഗതത്രപാ കാപി കാമിനീ തവ മുഖാമ്ബുജാത് പൂഗചര്വിതമ്।
പ്രതിഗൃഹയ്യ തദ്വക്ത്രപങ്കജേ നിദധതീ ഗതാ പൂര്ണകാമതാമ്॥Apagatatrapa kapi kamini tava mukhambujat pugacharvitam, pratigrihayya tadvaktrapankaje nidadhati gata purnakamatam.
Another loving woman, free of shyness, took the betel you had chewed from your lotus mouth into her own, and felt all her wishes fulfilled.
വികരുണോ വനേ സംവിഹായ മാമപഗതോഽസി കാ ത്വാമിഹ സ്പൃശേത്।
ഇതി സരോഷയാ താവദേകയാ സജലലോചനം വീക്ഷിതോ ഭവാന്॥Vikaruno vane samvihaya mamapagatosi ka tvamiha sprishet, iti saroshaya tavadekaya sajalalochanam vikshito bhavan.
“Heartless one, you left me in the forest and went away. Who here would touch you?” So saying, one gopi looked at you angrily, her eyes full of tears.
ഇതി മുദാകുലൈര്വല്ലവീജനൈഃ സമമുപാഗതോ യാമുനേ തടേ।
മൃദുകുചാമ്ബരൈഃ കല്പിതാസനേ ഘുസൃണഭാസുരേ പര്യശോഭഥാഃ॥Iti mudakulairvallavijanaih samamupagato yamune tate, mridukuchambaraih kalpitasane ghusrinabhasure paryashobhathah.
So, with the joyful gopis, you came to the bank of the Yamuna and sat, shining, on a seat they made of their soft upper garments, bright with saffron.
കതിവിധാ കൃപാ കേഽപി സര്വതോ ധൃതദയോദയാഃ കേചിദാശ്രിതേ।
കതിചിദീദൃശാ മാദൃശേഷ്വപീത്യഭിഹിതോ ഭവാന് വല്ലവീജനൈഃ॥Katividha kripa kepi sarvato dhritadayodayah kechidashrite, katichididrisha madrisheshvapityabhihito bhavan vallavijanaih.
“How many kinds of kindness there are! Some are kind to everyone, some only to those who come to them, and some are unkind even to those like us,” the gopis said to you.
അയി കുമാരികാ നൈവ ശങ്ക്യതാം കഠിനതാ മയി പ്രേമകാതരേ।
മയി തു ചേതസോ വോഽനുവൃത്തയേ കൃതമിദം മയേത്യൂചിവാന് ഭവാന്॥Ayi kumarika naiva shankyatam kathinata mayi premakatare, mayi tu chetaso vonuvrittaye kritamidam mayetyuchivan bhavan.
“Dear girls, don’t suspect hardness in me, who am anxious with love. I did this only so that your hearts would stay fixed on me,” you said.
അയി നിശമ്യതാം ജീവവല്ലഭാഃ പ്രിയതമോ ജനോ നേദൃശോ മമ।
തദിഹ രമ്യതാം രമ്യയാമിനീഷ്വനുപരോധമിത്യാലപോ വിഭോ॥Ayi nishamyatam jivavallabhah priyatamo jano nedrisho mama, tadiha ramyatam ramyayaminishvanuparodhamityalapo vibho.
“Listen, darlings dear as life: no one is as dear to me as you. So let us enjoy ourselves here freely on these lovely nights,” you said, O Lord.
ഇതി ഗിരാധികം മോദമേദുരൈര്വ്രജവധൂജനൈഃ സാകമാരമന്।
കലിതകൌതുകോ രാസഖേലനേ ഗുരുപുരീപതേ പാഹി മാം ഗദാത്॥Iti giradhikam modamedurairvrajavadhujanaih sakamaraman, kalitakautuko rasakhelane gurupuripate pahi mam gadat.
With these words you delighted the women of Vraj, now overflowing with joy, and eager for the rasa dance, you played with them. Lord of Guruvayur, protect me from illness.