Narayaneeyam: Dashakam 80
நாராயணீயம் · த³ஶக 80
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ஸத்ராஜிதஸ்த்வமத² லுப்³த⁴வதர்³கலப்³த⁴ம்ʼ தி³வ்யம்ʼ ஸ்யமந்தகமணிம்ʼ ப⁴க³வந்நயாசீ꞉।
தத்காரணம்ʼ ப³ஹுவித⁴ம்ʼ மம பா⁴தி நூநம்ʼ தஸ்யாத்மஜாம்ʼ த்வயி ரதாம்ʼ சல²தோ விவோடு⁴ம்॥Satrajitastvamatha lubdhavadarkalabdham divyam syamantakamanim bhagavannayachih, tatkaranam bahuvidham mama bhati nunam tasyatmajam tvayi ratam chhalato vivodhum.
Then, O Lord, as if out of greed, you asked Satrajit for the divine Syamantaka gem he had received from the Sun. The reasons seem many to me, but surely one was a ruse to marry his daughter, who loved you.
அத³த்தம்ʼ தம்ʼ துப்⁴யம்ʼ மணிவரமநேநால்பமநஸா ப்ரஸேநஸ்தத்³ப்ரா⁴தா கல³பு⁴வி வஹந்ப்ராப ம்ருʼக³யாம்।
அஹந்நேநம்ʼ ஸிம்ʼஹோ மணிமஹஸி மாம்ʼஸப்ர⁴மவஶாத் கபீந்த்ர³ஸ்தம்ʼ ஹத்வா மணிமபி ச பாலா³ய த³தி³வாந்॥Adattam tam tubhyam manivaramanenalpamanasa prasenastadbhrata galabhuvi vahanprapa mrigayam, ahannenam simho manimahasi mamsabhramavashat kapindrastam hatva manimapi cha balaya dadivan.
That narrow-minded man did not give you the gem. His brother Prasena wore it on his neck and went hunting; a lion, mistaking the gem’s glow for meat, killed him, and Jambavan killed the lion and gave the gem to his child.
ஶஶம்ʼஸு꞉ ஸத்ராஜித்³கிர³மநு ஜநாஸ்த்வாம்ʼ மணிஹரம்ʼ ஜநாநாம்ʼ பீயூஷம்ʼ ப⁴வதி கு³ணிநாம்ʼ தோ³ஷகணிகா।
தத꞉ ஸர்வஜ்ஞோ(அ)பி ஸ்வஜநஸஹிதோ மார்க³ணபர꞉ ப்ரஸேநம்ʼ தம்ʼ த்ருʼ³ஷ்ட்வா ஹரிமபி க³தோ(அ)பூ⁴꞉ கபிகு³ஹாம்॥Shashamsuh satrajidgiramanu janastvam maniharam jananam piyusham bhavati guninam doshakanika, tatah sarvajnopi svajanasahito marganaparah prasenam tam drishtva harimapi gatobhuh kapiguham.
Following Satrajit’s words, people said you had stolen the gem; even a speck of fault in the virtuous is nectar to gossips. So, though all-knowing, you went searching with your people, found Prasena and the lion dead, and entered Jambavan’s cave.
ப⁴வந்தமவிதர்கயந்நதிவயா꞉ ஸ்வயம்ʼ ஜாம்ப³வாந் முகுந்த³ஶரணம்ʼ ஹி மாம்ʼ க இஹ ரோத்³து⁴மித்யாலபந்।
விபோ⁴ ரகு⁴பதே ஹரே ஜய ஜயேத்யலம்ʼ முஷ்டிபி⁴ஶ்சிரம்ʼ தவ ஸமர்சநம்ʼ வ்யதி⁴த ப⁴க்தசூடா³மணி꞉॥Bhavantamavitarkayannativayah svayam jambavan mukundasharanam hi mam ka iha roddhumityalapan, vibho raghupate hare jaya jayetyalam mushtibhishchiram tava samarchanam vyadhita bhaktachudamanih.
Not recognising you, the aged Jambavan said: I am under Mukunda’s protection; who here can stop me? And crying Lord, Raghupati, Hari, victory, victory, that crown jewel of devotees long worshipped you with his fists.
பு³த்³த்⁴வாத² தேந த³த்தாம்ʼ நவரமணீம்ʼ வரமணிம்ʼ ச பரிக்ருʼ³ஹ்ணந்।
அநுக்ருʼ³ஹ்ணந்நமுமாகா³꞉ ஸபதி³ ச ஸத்ராஜிதே மணிம்ʼ ப்ராதா³꞉॥Buddhvatha tena dattam navaramanim varamanim cha parigrihnan, anugrihnannamumagah sapadi cha satrajite manim pradah.
Then, recognising you, he gave you a young bride and the precious gem. Accepting them and blessing him, you returned and at once gave the gem to Satrajit.
தத³நு ஸ கலு² வ்ரீடாலோலோ³ விலோலவிலோசநாம்ʼ து³ஹிதரமஹோ தீ⁴மாந்பா⁴மாம்ʼ கிரை³வ பரார்பிதாம்।
அதி³த மணிநா துப்⁴யம்ʼ லப்⁴யம்ʼ ஸமேத்ய ப⁴வாநபி ப்ரமுதி³தமநாஸ்தஸ்யைவாதா³ந்மணிம்ʼ க³ஹநாஶய꞉॥Tadanu sa khalu vridalolo vilolavilochanam duhitaramaho dhimanbhamam giraiva pararpitam, adita manina tubhyam labhyam sametya bhavanapi pramuditamanastasyaivadanmanim gahanashayah.
Then that clever man, shaken with shame, gave you his restless-eyed daughter Bhama, whom he had promised to another only in word, together with the gem; and you, deep in purpose and pleased, gave the gem back to him.
வ்ரீடா³குலாம்ʼ ரமயதி த்வயி ஸத்யபா⁴மாம்ʼ கௌந்தேயதா³ஹகத²யாத² குரூந்ப்ரயாதே।
ஹீ கா³ந்தி³நேயக்ருʼதவர்மகிரா³ நிபாத்ய ஸத்ராஜிதம்ʼ ஶதத⁴நுர்மணிமாஜஹார॥Vridakulam ramayati tvayi satyabhamam kaunteyadahakathayatha kurunprayate, hi gandineyakritavarmagira nipatya satrajitam shatadhanurmanimajahara.
While you were delighting the shy Satyabhama, and then went to the Kurus on hearing of the burning of Kunti’s sons, alas, Shatadhanva, urged by Akrura and Kritavarma, killed Satrajit and took the gem.
ஶோகாத்குரூநுபக³தாமவலோக்ய காந்தாம்ʼ ஹத்வா த்ரு³தம்ʼ ஶதத⁴நும்ʼ ஸமஹர்ஷயஸ்தாம்।
ரத்நே ஸஶங்க இவ மைதில²கே³ஹமேத்ய ராமோ க³தா³ம்ʼ ஸமஶிஶிக்ஷத தார்⁴தராஷ்ட்ரம்॥Shokatkurunupagatamavalokya kantam hatva drutam shatadhanum samaharshayastam, ratne sashanka iva maithilagehametya ramo gadam samashishikshata dhartarashtram.
Seeing your beloved come to the Kurus in grief, you quickly killed Shatadhanva and comforted her. Balarama, as if doubting you about the gem, went to the house of the Mithila king and taught the mace to Duryodhana.
அக்ரூர ஏஷ ப⁴க³வந் ப⁴வதி³ச்ச²யைவ ஸத்ராஜித꞉ குசரிதஸ்ய யுயோஜ ஹிம்ʼஸாம்।
அக்ரூரதோ மணிமநாஹ்ருʼதவாந்புநஸ்த்வம்ʼ தஸ்யைவ பூ⁴திமுபதா⁴துமிதி ப்ரு³வந்தி॥Akrura esha bhagavan bhavadichchhayaiva satrajitah kucharitasya yuyoja himsam, akrurato manimanahritavanpunastvam tasyaiva bhutimupadhatumiti bruvanti.
They say, O Lord, that it was by your will alone that Akrura brought about the death of the wrongdoer Satrajit, and that you did not take the gem back from Akrura so as to bring him prosperity.
ப⁴க்தஸ்த்வயி ஸ்திர²தர꞉ ஸ ஹி கா³ந்தி³நேயஸ்தஸ்யைவ காபத²மதி꞉ கத²மீஶ ஜாதா।
விஜ்ஞாநவாந்ப்ரஶமவாநஹமித்யுதீர்³ணம்ʼ கர்³வம்ʼ த்ரு⁴வம்ʼ ஶமயிதும்ʼ ப⁴வதா க்ருʼதைவ॥Bhaktastvayi sthiratarah sa hi gandineyastasyaiva kapathamatih kathamisha jata, vijnanavanprashamavanahamityudirnam garvam dhruvam shamayitum bhavata kritaiva.
Akrura, son of Gandini, was a steadfast devotee of yours; how then, O Lord, did his mind turn to the wrong path? Surely you did it yourself, to humble the pride that had risen in him: I am wise and serene.
யாதம்ʼ ப⁴யேந க்ருʼதவர்மயுதம்ʼ புநஸ்தமாஹூய தத்³விநிஹிதம்ʼ ச மணிம்ʼ ப்ரகாஶ்ய।
தத்ரைவ ஸுவ்ரததரே⁴ விநிதா⁴ய துஷ்யந் பா⁴மாகுசாந்தரஶய꞉ பவநேஶ பாயா꞉॥Yatam bhayena kritavarmayutam punastamahuya tadvinihitam cha manim prakashya, tatraiva suvratadhare vinidhaya tushyan bhamakuchantarashayah pavanesha payah.
When he fled in fear with Kritavarma, you called him back, had him reveal the gem he had hidden, and contentedly left it with him, keeper of good vows. O Lord of Guruvayur, who rests in Bhama’s embrace, protect me.