Narayaneeyam: Dashakam 97
நாராயணீயம் · த³ஶக 97
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
த்ரைகு³ண்யாத்³பி⁴ந்நரூபம்ʼ ப⁴வதி ஹி பு⁴வநே ஹீநமத்⁴யோத்தமம்ʼ யஜ்ஜ்ஞாநம்ʼ ஶ்ரத்³தா⁴ ச கர்தா வஸதிரபி ஸுக²ம்ʼ கர்ம சாஹாரபே⁴தா³꞉।
த்வத்க்ஷேத்ரத்வந்நிஷேவாதி³ து யதி³ஹ புநஸ்த்வத்பரம்ʼ தத்து ஸர்வம்ʼ ப்ராஹுர்நைர்கு³ண்யநிஷ்ட²ம்ʼ தத³நுப⁴ஜநதோ மங்க்ஷு ஸித்³தோ⁴ ப⁴வேயம்॥Traigunyadbhinnarupam bhavati hi bhuvane hinamadhyottamam yajjnanam shraddha cha karta vasatirapi sukham karma chaharabhedah, tvatkshetratvannishevadi tu yadiha punastvatparam tattu sarvam prahurnairgunyanishtham tadanubhajanato mankshu siddho bhaveyam.
In this world, knowledge, faith, the doer, one’s dwelling, happiness, action and food each take low, middle and high forms according to the three qualities. But whatever is turned toward you, such as your holy places and your worship, is said to be beyond the qualities. By devotedly following that, may I soon be fulfilled.
த்வய்யேவ ந்யஸ்தசித்த꞉ ஸுக²மயி விசரந்ஸர்வசேஷ்டாஸ்த்வதர்³த²ம்ʼ த்வத்³ப⁴க்தைஸ்ஸேவ்யமாநாநபி சரிதசராநாஶ்ரயந் புண்யதே³ஶாந்।
த³ஸ்யௌ விப்ரே ம்ருʼகா³தி³ஷ்வபி ச ஸமமதிர்முச்யமாநாவமாநஸ்பர்தா⁴ஸூயாதி³தோ³ஷ꞉ ஸததமகில²பூ⁴தேஷு ஸம்பூஜயே த்வாம்॥Tvayyeva nyastachittah sukhamayi vicharansarvacheshtastvadartham tvadbhaktaissevyamananapi charitacharanashrayan punyadeshan, dasyau vipre mrigadishvapi cha samamatirmuchyamanavamanaspardhasuyadidoshah satatamakhilabhuteshu sampujaye tvam.
With my mind placed in you alone, moving about happily, doing all my acts for your sake, dwelling in holy places frequented by your devotees and walked by you, seeing a thief, a Brahmin and animals alike, free of faults such as contempt, rivalry and envy, may I always worship you in all beings.
த்வத்³பா⁴வோ யாவதே³ஷு ஸ்புர²தி ந விஶத³ம்ʼ தாவதே³வம்ʼ ஹ்யுபாஸ்திம்ʼ குர்வந்நைகாத்ம்யபோ³தே⁴ ஜ²டிதி விகஸதி த்வந்மயோ(அ)ஹம்ʼ சரேயம்।
த்வத்³தர்⁴மஸ்யாஸ்ய தாவத்கிமபி ந ப⁴க³வந் ப்ரஸ்துதஸ்ய ப்ரணாஶஸ்தஸ்மாத்ஸர்வாத்மநைவ ப்ரதி³ஶ மம விபோ⁴ ப⁴க்திமார்க³ம்ʼ மநோஜ்ஞம்॥Tvadbhavo yavadeshu sphurati na vishadam tavadevam hyupastim kurvannaikatmyabodhe jhatiti vikasati tvanmayoham chareyam, tvaddharmasyasya tavatkimapi na bhagavan prastutasya pranashastasmatsarvatmanaiva pradisha mama vibho bhaktimargam manojnam.
Until your presence shines clearly in them, I will worship in this way, and when the knowledge of oneness suddenly blossoms, may I live full of you. O Lord, nothing begun in this dharma of yours is ever lost; so, O all-pervading one, grant me wholeheartedly the lovely path of devotion.
தஞ்சைநம்ʼ ப⁴க்தியோக³ம்ʼ த்ர³ட⁴யிதுமயி மே ஸாத்⁴யமாரோக்³யமாயுர்தி³ஷ்ட்யா தத்ராபி ஸேவ்யம்ʼ தவ சரணமஹோ பே⁴ஷஜாயேவ து³க்³த⁴ம்।
மார்கண்டே³யோ ஹி பூர்வம்ʼ க³ணகநிக³தி³தத்³வாத³ஶாப்³தா³யுருச்சை꞉ ஸேவித்வா வத்ஸரம்ʼ த்வாம்ʼ தவ ப⁴டநிவஹைர்த்ரா³வயாமாஸ ம்ருʼத்யும்॥Tanchainam bhaktiyogam dradhayitumayi me sadhyamarogyamayurdishtya tatrapi sevyam tava charanamaho bheshajayeva dugdham, markandeyo hi purvam ganakanigaditadvadashabdayuruchchaih sevitva vatsaram tvam tava bhatanivahairdravayamasa mrityum.
To make this path of devotion firm I need health and long life; and happily, even for these your feet are to be served, as milk serves both as medicine and food. For long ago Markandeya, told by astrologers he would live only twelve years, served you devotedly for a year, and your attendants drove death away.
மார்கண்டே³யஶ்சிராயுஸ்ஸ கலு² புநரபி த்வத்பர꞉ புஷ்பப⁴த்ரா³தீரே நிந்யே தபஸ்யந்நதுலஸுகர²தி꞉ ஷட் து மந்வந்தராணி।
தே³வேந்த்ர³ஸ்ஸப்தமஸ்தம்ʼ ஸுரயுவதிமருந்மந்மதைர்²மோஹயிஷ்யந் யோகோ³ஷ்மப்லுஷ்யமாணைர்ந து புநரஶகத்த்வஜ்ஜநம்ʼ நிர்ஜயேத்க꞉॥Markandeyashchirayussa khalu punarapi tvatparah pushpabhadratire ninye tapasyannatulasukharatih shat tu manvantarani, devendrassaptamastam surayuvatimarunmanmathairmohayishyan yogoshmaplushyamanairna tu punarashakattvajjanam nirjayetkah.
That long-lived Markandeya, devoted to you, spent six Manvantaras in penance on the banks of the Pushpabhadra, rejoicing in matchless bliss. The seventh Indra tried to bewitch him with heavenly women, breezes and Kama, but they were scorched by the heat of his yoga and failed. Who can defeat your devotee?
ப்ரீத்யா நாராயணாக்²யஸ்த்வமத² நரஸக²꞉ ப்ராப்தவாநஸ்ய பார்ஶ்வம்ʼ துஷ்ட்யா தோஷ்டூயமாந꞉ ஸ து விவித⁴வரைர்லோபி⁴தோ நாநுமேநே।
த்ர³ஷ்டும்ʼ மாயாம்ʼ த்வதீ³யாம்ʼ கில புநரவ்ருʼணோத்³ப⁴க்தித்ருʼப்தாந்தராத்மா மாயாது³꞉கா²நபி⁴ஜ்ஞஸ்தத³பி ம்ருʼக³யதே நூநமாஶ்சர்யஹேதோ꞉॥Pritya narayanakhyastvamatha narasakhah praptavanasya parshvam tushtya toshtuyamanah sa tu vividhavarairlobhito nanumene, drashtum mayam tvadiyam kila punaravrinodbhaktitriptantaratma mayaduhkhanabhijnastadapi mrigayate nunamashcharyahetoh.
Then, lovingly, you came to his side as Narayana with Nara. He praised you joyfully, but though you tempted him with many boons, he would not accept them. His heart content with devotion, he asked instead to see your maya; not knowing the sorrow it brings, surely he sought it out of wonder.
யாதே த்வய்யாஶு வாதாகுலஜலத³கல³த்தோயபூர்ணாதிகூர்⁴ணத்ஸப்தார்ணோராஶிமக்³நே ஜக³தி ஸ து ஜலே ஸம்ப்ர⁴மந்வர்ஷகோடீ꞉।
தீ³ந꞉ ப்ரைக்ஷிஷ்ட தூரே³ வடதல³ஶயநம்ʼ கஞ்சிதா³ஶ்சர்யபால³ம்ʼ த்வாமேவ ஶ்யாமலாங்க³ம்ʼ வத³நஸரஸிஜந்யஸ்தபாதா³ங்குலீ³கம்॥Yate tvayyashu vatakulajaladagalattoyapurnatighurnatsaptarnorashimagne jagati sa tu jale sambhramanvarshakotih, dinah praikshishta dure vatadalashayanam kanchidashcharyabalam tvameva shyamalangam vadanasarasijanyastapadangulikam.
When you had gone, the world was soon drowned in the seven seas, swollen and churning with rain pouring from wind-tossed clouds. Wandering in the waters for crores of years, wretched, he saw far off a wondrous child lying on a banyan leaf: you, dark-limbed, with your toe placed in your lotus mouth.
த்ருʼ³ஷ்ட்வா த்வாம்ʼ ஹ்ருʼஷ்டரோமா த்வரிதமபி⁴க³த꞉ ஸ்ப்ரஷ்டுகாமோ முநீந்த்ர³꞉ ஶ்வாஸேநாந்தர்நிவிஷ்ட꞉ புநரிஹ ஸகலம்ʼ த்ருʼ³ஷ்டவாந் விஷ்டபௌக⁴ம்।
பூ⁴யோ(அ)பி ஶ்வாஸவாதைர்ப³ஹிரநுபதிதோ வீக்ஷிதஸ்த்வத்கடாக்ஷைர்மோதா³தா³ஶ்லேஷ்டுகாமஸ்த்வயி பிஹிததநௌ ஸ்வாஶ்ரமே ப்ராக்³வதா³ஸீத்॥Drishtva tvam hrishtaroma tvaritamabhigatah sprashtukamo munindrah shvasenantarnivishtah punariha sakalam drishtavan vishtapaugham, bhuyopi shvasavatairbahiranupatito vikshitastvatkatakshairmodadashleshtukamastvayi pihitatanau svashrame pragvadasit.
Seeing you, the great sage, thrilled, hurried toward you wanting to touch you, and drawn in with your breath, he saw all the worlds again inside you. Breathed out once more, he met your glance; as he moved joyfully to embrace you, your form vanished, and he was in his hermitage as before.
கௌர்³யா ஸார்த⁴ம்ʼ தத³க்ரே³ புரபி⁴த³த² க³தஸ்த்வத்ப்ரியப்ரேக்ஷணார்தீ² ஸித்³தா⁴நேவாஸ்ய த³த்த்வா ஸ்வயமயமஜராம்ருʼத்யுதாதீ³ந் க³தோ(அ)பூ⁴த்।
ஏவம்ʼ த்வத்ஸேவயைவ ஸ்மரரிபுரபி ஸ ப்ரீயதே யேந தஸ்மாந்மூர்தித்ரய்யாத்மகஸ்த்வம்ʼ நநு ஸகலநியந்தேதி ஸுவ்யக்தமாஸீத்॥Gaurya sardham tadagre purabhidatha gatastvatpriyaprekshanarthi siddhanevasya dattva svayamayamajaramrityutadin gatobhut, evam tvatsevayaiva smararipurapi sa priyate yena tasmanmurtitrayyatmakastvam nanu sakalaniyanteti suvyaktamasit.
Then Shiva, destroyer of the three cities, came before him with Gauri, wanting to see your beloved devotee; he granted him freedom from old age and death and powers he already had, and departed. Since even Shiva, enemy of Kama, is pleased by service to you, it became clear that you are the self of the three deities and the ruler of all.
த்ர்யம்ʼஶே(அ)ஸ்மிந்ஸத்யலோகே விதி⁴ஹரிபுரபி⁴ந்மந்திரா³ண்யூர்த்⁴வமூர்த்⁴வம்ʼ தேப்⁴யோ(அ)ப்யூர்த்⁴வம்ʼ து மாயாவிக்ருʼதிவிரஹிதோ பா⁴தி வைகுண்டலோ²க꞉।
தத்ர த்வம்ʼ காரணாம்ப⁴ஸ்யபி பஶுபகுலே ஶுத்³த⁴ஸத்த்வைகரூபீ ஸச்சித்³ப்ர³ஹ்மாத்³வயாத்மா பவநபுரபதே பாஹி மாம்ʼ ஸர்வரோகா³த்॥Tryamshesminsatyaloke vidhiharipurabhinmandiranyurdhvamurdhvam tebhyopyurdhvam tu mayavikritivirahito bhati vaikunthalokah, tatra tvam karanambhasyapi pashupakule shuddhasattvaikarupi sachchidbrahmadvayatma pavanapurapate pahi mam sarvarogat.
In the threefold Satyaloka the abodes of Brahma, Vishnu and Shiva rise one above another, and above them all shines Vaikuntha, free from the changes of maya. There, in the causal waters, and among the cowherds too, you are pure goodness alone, the one Brahman of being and awareness. O Lord of Guruvayur, protect me from all illness.