Narayaneeyam: Dashakam 39
നാരായണീയമ് · ദശക 39
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ഭവന്തമയമുദ്വഹന് യദുകുലോദ്വഹോ നിസ്സരന് ദദര്ശ ഗഗനോച്ചലജ്ജലഭരാം കലിന്ദാത്മജാമ്।
അഹോ സലിലസഞ്ചയഃ സ പുനരൈന്ദ്രജാലോദിതോ ജലൌഘ ഇവ തത്ക്ഷണാത്പ്രപദമേയതാമായയൌ॥Bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran dadarsha gaganochchalajjalabharam kalindatmajam, aho salilasanchayah sa punaraindrajalodito jalaugha iva tatkshanatprapadameyatamayayau.
Carrying you, Vasudeva, best of the Yadus, set out and saw the Yamuna, its waters surging sky-high. Ah, at that very moment the vast flood, as if raised by magic, sank to the depth of his ankles.
പ്രസുപ്തപശുപാലികാം നിഭൃതമാരുദദ്ബാലികാമപാവൃതകവാടികാം പശുപവാടികാമാവിശന്।
ഭവന്തമയമര്പയന് പ്രസവതല്പകേ തത്പദാദ്വഹന് കപടകന്യകാം സ്വപുരമാഗതോ വേഗതഃ॥Prasuptapashupalikam nibhritamarudadbalikamapavritakavatikam pashupavatikamavishan, bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadadvahan kapatakanyakam svapuramagato vegatah.
He entered the cowherds’ home, where the women slept, the door stood open and a baby girl cried softly. Laying you on the birthing bed and taking the girl, who was Maya in disguise, he hurried back to his city.
തതസ്ത്വദനുജാരവക്ഷപിതനിദ്രവേഗദ്രവദ്ഭടോത്കരനിവേദിതപ്രസവവാര്തയൈവാര്തിമാന്।
വിമുക്തചികുരോത്കരസ്ത്വരിതമാപതന് ഭോജരാഡതുഷ്ട ഇവ ദൃഷ്ടവാന് ഭഗിനികാകരേ കന്യകാമ്॥Tatastvadanujaravakshapitanidravegadravadbhatotkaraniveditaprasavavartayaivartiman, vimuktachikurotkarastvaritamapatan bhojaradatushta iva drishtavan bhaginikakare kanyakam.
Then the guards, woken by the cry of your little sister, rushed to report the birth. Distressed, his hair dishevelled, Kamsa, king of the Bhojas, hurried there and, as if disappointed, saw a girl in his sister’s hands.
ധ്രുവം കപടശാലിനോ മധുഹരസ്യ മായാ ഭവേദസാവിതി കിശോരികാം ഭഗിനികാകരാലിങ്ഗിതാമ്।
ദ്വിപോ നലിനികാന്തരാദിവ മൃണാലികാമാക്ഷിപന്നയം ത്വദനുജാമജാമുപലപട്ടകേ പിഷ്ടവാന്॥Dhruvam kapatashalino madhuharasya maya bhavedasaviti kishorikam bhaginikakaralingitam, dvipo nalinikantaradiva mrinalikamakshipannayam tvadanujamajamupalapattake pishtavan.
‘Surely this is a trick of that deceiver Vishnu,’ he thought, and snatching the girl from his sister’s arms, as an elephant plucks a lotus stem from a pond, he dashed your sister against a stone slab.
തതോ ഭവദുപാസകോ ഝടിതി മൃത്യുപാശാദിവ പ്രമുച്യ തരസൈവ സാ സമധിരൂഢരൂപാന്തരാ।
അധസ്തലമജഗ്മുഷീ വികസദഷ്ടബാഹുസ്ഫുരന്മഹായുധമഹോ ഗതാ കില വിഹായസാ ദിദ്യുതേ॥Tato bhavadupasako jhatiti mrityupashadiva pramuchya tarasaiva sa samadhirudharupantara, adhastalamajagmushi vikasadashtabahusphuranmahayudhamaho gata kila vihayasa didyute.
Then, ah, she slipped from his grip as from the noose of death, took another form, and instead of falling rose into the sky, shining with eight arms bearing great weapons.
നൃശംസതര കംസ തേ കിമു മയാ വിനിഷ്പിഷ്ടയാ ബഭൂവ ഭവദന്തകഃ ക്വചന ചിന്ത്യതാം തേ ഹിതമ്।
ഇതി ത്വദനുജാ വിഭോ ഖലമുദീര്യ തം ജഗ്മുഷീ മരുദ്ഗണപണായിതാ ഭുവി ച മന്ദിരാണ്യേയുഷീ॥Nrishamsatara kamsa te kimu maya vinishpishtaya babhuva bhavadantakah kvachana chintyatam te hitam, iti tvadanuja vibho khalamudirya tam jagmushi marudganapanayita bhuvi cha mandiranyeyushi.
‘Cruel Kamsa, what do you gain by crushing me? Your killer has been born somewhere; think of your own good.’ Saying this to the villain, your sister, O Lord, praised by the gods, went away and took up her temples on earth.
പ്രഗേ പുനരഗാത്മജാവചനമീരിതാ ഭൂഭുജാ പ്രലമ്ബബകപൂതനാപ്രമുഖദാനവാ മാനിനഃ।
ഭവന്നിധനകാമ്യയാ ജഗതി ബഭ്രമുര്നിര്ഭയാഃ കുമാരകവിമാരകാഃ കിമിവ ദുഷ്കരം നിഷ്കൃപൈഃ॥Prage punaragatmajavachanamirita bhubhuja pralambabakaputanapramukhadanava maninah, bhavannidhanakamyaya jagati babhramurnirbhayah kumarakavimarakah kimiva dushkaram nishkripaih.
Next morning, urged by the king after hearing her words, proud demons like Pralamba, Baka and Putana roamed the land fearlessly, killing infants in the hope of killing you. What is too cruel for the merciless?
തതഃ പശുപമന്ദിരേ ത്വയി മുകുന്ദ നന്ദപ്രിയാപ്രസൂതിശയനേശയേ രുദതി കിഞ്ചിദഞ്ചത്പദേ।
വിബുധ്യ വനിതാജനൈസ്തനയസംഭവേ ഘോഷിതേ മുദാ കിമു വദാമ്യഹോ സകലമാകുലം ഗോകുലമ്॥Tatah pashupamandire tvayi mukunda nandapriyaprasutishayaneshaye rudati kinchidanchatpade, vibudhya vanitajanaistanayasambhave ghoshite muda kimu vadamyaho sakalamakulam gokulam.
Then, Mukunda, as you lay crying on the bed of Nanda’s wife, kicking your little feet, the women woke and joyfully announced the birth of a son. What can I say? All of Gokula was astir with excitement.
അഹോ ഖലു യശോദയാ നവകലായചേതോഹരം ഭവന്തമലമന്തികേ പ്രഥമമാപിബന്ത്യാ ദൃശാ।
പുനഃ സ്തനഭരം നിജം സപദി പായയന്ത്യാ മുദാ മനോഹരതനുസ്പൃശാ ജഗതി പുണ്യവന്തോ ജിതാഃ॥Aho khalu yashodaya navakalayachetoharam bhavantamalamantike prathamamapibantya drisha, punah stanabharam nijam sapadi payayantya muda manoharatanusprisha jagati punyavanto jitah.
Ah, Yashoda first drank you in with her eyes, you who steal hearts like a fresh dark flower, then joyfully nursed you at once, touching your lovely body; she outdid all the fortunate ones of the world.
ഭവത്കുശലകാമ്യയാ സ ഖലു നന്ദഗോപസ്തദാ പ്രമോദഭരസങ്കുലോ ദ്വിജകുലായ കിം നാദദാത്।
തഥൈവ പശുപാലകാഃ കിമു ന മങ്ഗലം തേനിരേ ജഗത്ത്രിതയമങ്ഗല ത്വമിഹ പാഹി മാമാമയാത്॥Bhavatkushalakamyaya sa khalu nandagopastada pramodabharasankulo dvijakulaya kim nadadat, tathaiva pashupalakah kimu na mangalam tenire jagattritayamangala tvamiha pahi mamamayat.
Wishing for your welfare, what did Nanda the cowherd, overflowing with joy, not give to the Brahmins? And what celebrations did the cowherds not hold? O blessing of the three worlds, protect me here from illness.