Narayaneeyam: Dashakam 46
நாராயணீயம் · த³ஶக 46
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
அயி தே³வ புரா கில த்வயி ஸ்வயமுத்தாநஶயே ஸ்தநந்த⁴யே।
பரிஜ்ருʼம்ப⁴ணதோ வ்யபாவ்ருʼதே வத³நே விஶ்வமசஷ்ட வல்லவீ॥Ayi deva pura kila tvayi svayamuttanashaye stanandhaye, parijrimbhanato vyapavrite vadane vishvamachashta vallavi.
O Lord, long ago, as you lay on your back nursing, you yawned, and in your open mouth the cowherd mother saw the whole universe.
புநரப்யத² பால³கை꞉ ஸமம்ʼ த்வயி லீலாநிரதே ஜக³த்பதே।
பல²ஸஞ்சயவஞ்சநக்ருதா⁴ தவ ம்ருʼத்³போ⁴ஜநமூசுரர்ப⁴கா꞉॥Punarapyatha balakaih samam tvayi lilanirate jagatpate, phalasanchayavanchanakrudha tava mridbhojanamuchurarbhakah.
Again, Lord of the world, while you were playing with the boys, they, cross that you had cheated them of their share of fruit, told on you for eating mud.
அயி தே ப்ரலயாவதௌ⁴ விபோ⁴ க்ஷிதிதோயாதி³ஸமஸ்தப⁴க்ஷிண꞉।
ம்ருʼது³பாஶநதோ ருஜா ப⁴வேதி³தி பீ⁴தா ஜநநீ சுகோப ஸா॥Ayi te pralayavadhau vibho kshititoyadisamastabhakshinah, mridupashanato ruja bhavediti bhita janani chukopa sa.
O Lord, you who swallow earth, water and everything at the end of time: your mother, afraid that eating mud would make you ill, grew angry.
அயி துர்³விநயாத்மக த்வயா கிமு ம்ருʼத்ஸா ப³த வத்ஸ ப⁴க்ஷிதா।
இதி மாத்ருʼகிர³ம்ʼ சிரம்ʼ விபோ⁴ விததா²ம்ʼ த்வம்ʼ ப்ரதிஜஜ்ஞிஷே ஹஸந்॥Ayi durvinayatmaka tvaya kimu mritsa bata vatsa bhakshita, iti matrigiram chiram vibho vitatham tvam pratijajnishe hasan.
‘You naughty child, did you really eat mud?’ To your mother’s question, O Lord, you laughed and kept insisting it wasn’t true.
அயி தே ஸகலைர்விநிஶ்சிதே விமதிஶ்சேத்³வத³நம்ʼ விதார்³யதாம்।
இதி மாத்ருʼவிபர்⁴த்ஸிதோ முக²ம்ʼ விகஸத்பத்³மநிப⁴ம்ʼ வ்யதார³ய꞉॥Ayi te sakalairvinishchite vimatishchedvadanam vidaryatam, iti matrivibhartsito mukham vikasatpadmanibham vyadarayah.
‘If you deny what everyone says, open your mouth.’ Scolded thus by your mother, you opened your mouth like a blooming lotus.
அபி ம்ருʼல்லவதர்³ஶநோத்ஸுகாம்ʼ ஜநநீம்ʼ தாம்ʼ ப³ஹு தர்பயந்நிவ।
ப்ருʼதி²வீம்ʼ நிகிலா²ம்ʼ ந கேவலம்ʼ பு⁴வநாந்யப்யகிலா²ந்யதீ³த்ருʼ³ஶ꞉॥Api mrillavadarshanotsukam jananim tam bahu tarpayanniva, prithivim nikhilam na kevalam bhuvananyapyakhilanyadidrishah.
As if to more than satisfy your mother, who only wanted to see a bit of mud, you showed her not just the whole earth but all the worlds.
குஹசித்³வநமம்பு³தி⁴꞉ க்வசித் க்வசித³ப்ர⁴ம்ʼ குஹசித்ர³ஸாதலம்।
மநுஜா த³நுஜா꞉ க்வசித்ஸுரா த³த்ருʼ³ஶே கிம்ʼ ந ததா³ த்வதா³நநே॥Kuhachidvanamambudhih kvachit kvachidabhram kuhachidrasatalam, manuja danujah kvachitsura dadrishe kim na tada tvadanane.
Here a forest, there an ocean, here the sky, there the underworld; humans, demons and gods: what was not seen in your mouth then?
கலஶாம்பு³தி⁴ஶாயிநம்ʼ புந꞉ பரவைகுண்ட²பதா³தி⁴வாஸிநம்।
ஸ்வபுரஶ்ச நிஜார்ப⁴காத்மகம்ʼ கதிதா⁴ த்வாம்ʼ ந த³தர்³ஶ ஸா முகே²॥Kalashambudhishayinam punah paravaikunthapadadhivasinam, svapurashcha nijarbhakatmakam katidha tvam na dadarsha sa mukhe.
She saw you in your mouth in so many forms: resting on the Milk Ocean, dwelling in highest Vaikuntha, and as her own little child in front of her own home.
விகஸத்³பு⁴வநே முகோ²தரே³ நநு பூ⁴யோ(அ)பி ததா²விதா⁴நந꞉।
அநயா ஸ்பு²டமீக்ஷிதோ ப⁴வாநநவஸ்தா²ம்ʼ ஜக³தாம்ʼ ப³தாதநோத்॥Vikasadbhuvane mukhodare nanu bhuyopi tathavidhananah, anaya sphutamikshito bhavananavastham jagatam batatanot.
Within your mouth, where the worlds unfolded, she clearly saw you again with such a mouth; ah, this revealed worlds within worlds without end.
த்ருʼ⁴ததத்த்வதி⁴யம்ʼ ததா³ க்ஷணம்ʼ ஜநநீம்ʼ தாம்ʼ ப்ரணயேந மோஹயந்।
ஸ்தநமம்ப³ தி³ஶேத்யுபாஸஜந் ப⁴க³வந்நத்³பு⁴தபால³ பாஹி மாம்॥Dhritatattvadhiyam tada kshanam jananim tam pranayena mohayan, stanamamba dishetyupasajan bhagavannadbhutabala pahi mam.
When, for a moment, she grasped the truth, you lovingly bewildered your mother again, clinging to her and saying, ‘Mother, give me milk.’ O Lord, wondrous child, protect me.