Narayaneeyam: Dashakam 65
நாராயணீயம் · த³ஶக 65
The Sanskrit text in Tamil script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
கோ³பீஜநாய கதி²தம்ʼ நியமாவஸாநே மாரோத்ஸவம்ʼ த்வமத² ஸாத⁴யிதும்ʼ ப்ரவ்ருʼத்த꞉।
ஸாந்த்ரே³ண சாந்த்ர³மஹஸா ஶிஶிரீக்ருʼதாஶே ப்ராபூரயோ முரலிகாம்ʼ யமுநாவநாந்தே॥Gopijanaya kathitam niyamavasane marotsavam tvamatha sadhayitum pravrittah, sandrena chandramahasa shishirikritashe prapurayo muralikam yamunavanante.
Then, to fulfil the festival of love you had promised the gopis at the end of their vow, you began to play your flute at the edge of the Yamuna forest, every direction cooled by the moon’s rich light.
ஸம்மூர்ச²நாபிரு⁴தி³தஸ்வரமண்டலா³பி⁴꞉ ஸம்மூர்ச²யந்தமகில²ம்ʼ பு⁴வநாந்தராலம்।
த்வத்³வேணுநாத³முபகர்ண்ய விபோ⁴ தருண்யஸ்தத்தாத்ருʼ³ஶம்ʼ கமபி சித்தவிமோஹமாபு꞉॥Sammurchhanabhiruditasvaramandalabhih sammurchhayantamakhilam bhuvanantaralam, tvadvenunadamupakarnya vibho tarunyastattadrisham kamapi chittavimohamapuh.
Hearing your flute, its swelling melodies and notes enchanting the whole universe, Lord, the young women fell into an indescribable rapture of the heart.
தா கே³ஹக்ருʼத்யநிரதாஸ்தநயப்ரஸக்தா꞉ காந்தோபஸேவநபராஶ்ச ஸரோருஹாக்ஷ்ய꞉।
ஸர்வம்ʼ விஸ்ருʼஜ்ய முரலீரவமோஹிதாஸ்தே காந்தாரதே³ஶமயி காந்ததநோ ஸமேதா꞉॥Ta gehakrityaniratastanayaprasaktah kantopasevanaparashcha saroruhakshyah, sarvam visrijya muraliravamohitaste kantaradeshamayi kantatano sametah.
Those lotus-eyed women, busy with housework, caring for children or serving their husbands, dropped everything, entranced by the flute, and gathered in the forest, O lovely one.
காஶ்சிந்நிஜாங்க³பரிபூ⁴ஷணமாத³தா⁴நா வேணுப்ரணாத³முபகர்ண்ய க்ருʼதார்த⁴பூ⁴ஷா꞉।
த்வாமாக³தா நநு ததை²வ விபூ⁴ஷிதாப்⁴யஸ்தா ஏவ ஸம்ʼருருசிரே தவ லோசநாய॥Kashchinnijangaparibhushanamadadhana venupranadamupakarnya kritardhabhushah, tvamagata nanu tathaiva vibhushitabhyasta eva samruruchire tava lochanaya.
Some, in the middle of putting on their ornaments, heard the flute and came to you half-adorned; and to your eyes they looked lovelier than those fully adorned.
ஹாரம்ʼ நிதம்ப³பு⁴வி காசந தார⁴யந்தீ காஞ்சீம்ʼ ச கண்ட²பு⁴வி தே³வ ஸமாக³தா த்வாம்।
ஹாரித்வமாத்மஜக⁴நஸ்ய முகுந்த³ துப்⁴யம்ʼ வ்யக்தம்ʼ ப³பா⁴ஷ இவ முக்³த⁴முகீ² விஶேஷாத்॥Haram nitambabhuvi kachana dharayanti kanchim cha kanthabhuvi deva samagata tvam, haritvamatmajaghanasya mukunda tubhyam vyaktam babhasha iva mugdhamukhi visheshat.
One came to you, Lord, wearing her necklace on her hips and her girdle at her throat; with her innocent face, Mukunda, she seemed to be telling you plainly how captivating her hips were.
காசித் குசே புநரஸஜ்ஜிதகஞ்சுலீகா வ்யாமோஹத꞉ பரவதூ⁴பிரல⁴க்ஷ்யமாணா।
த்வாமாயயௌ நிருபமப்ரணயாதிபாரரா⁴ஜ்யாபி⁴ஷேகவித⁴யே கலஶீதரே⁴வ॥Kachit kuche punarasajjitakanchulika vyamohatah paravadhubhiralakshyamana, tvamayayau nirupamapranayatibhararajyabhishekavidhaye kalashidhareva.
Another, in her daze, came to you without her bodice, unnoticed by the other women, as though carrying ceremonial pitchers for the coronation of her boundless love.
காஶ்சித்³க்ருʼ³ஹாத் கில நிரேதுமபாரயந்த்யஸ்த்வாமேவ தே³வ ஹ்ருʼத³யே ஸுத்ருʼ³ட⁴ம்ʼ விபா⁴வ்ய।
தே³ஹம்ʼ விதூ⁴ய பரசித்ஸுகரூ²பமேகம்ʼ த்வாமாவிஶந் பரமிமா நநு த⁴ந்யத⁴ந்யா꞉॥Kashchidgrihat kila niretumaparayantyastvameva deva hridaye sudridham vibhavya, deham vidhuya parachitsukharupamekam tvamavishan paramima nanu dhanyadhanyah.
Some who could not get out of their homes held you firmly in their hearts, Lord, cast off the body and entered you, the one supreme consciousness and bliss. Blessed, truly blessed were they.
ஜாராத்மநா ந பரமாத்மதயா ஸ்மரந்த்யோ நார்யோ க³தா꞉ பரமஹம்ʼஸக³திம்ʼ க்ஷணேந।
தம்ʼ த்வாம்ʼ ப்ரகாஶபரமாத்மதநும்ʼ கத²ஞ்சிச்சித்தே வஹந்நம்ருʼதமஶ்ரமமஶ்நுவீய॥Jaratmana na paramatmataya smarantyo naryo gatah paramahamsagatim kshanena, tam tvam prakashaparamatmatanum kathanchichchitte vahannamritamashramamashnuviya.
Those women, remembering you as a lover and not as the Supreme Self, reached in a moment the goal of the highest ascetics. May I, somehow holding you in my mind as the radiant Supreme Self, taste immortality without effort.
அப்⁴யாக³தாபிர⁴பி⁴தோ வ்ரஜஸுந்தரீ³பிர்⁴முக்³த⁴ஸ்மிதார்த்ர³வத³ந꞉ கருணாவலோகீ।
நிஸ்ஸீமகாந்திஜலதி⁴ஸ்த்வமவேக்ஷ்யமாணோ விஶ்வைகஹ்ருʼத்³ய ஹர மே பவநேஶ ரோகா³ந்॥Abhyagatabhirabhito vrajasundaribhirmugdhasmitardravadanah karunavaloki, nissimakantijaladhistvamavekshyamano vishvaikahridya hara me pavanesha rogan.
Gazed on by the beauties of Vraja gathered all around, your face soft with an innocent smile and your glance full of compassion, boundless ocean of beauty, sole delight of the universe, Lord of Guruvayur, take away my illnesses.