தையொரு திங்களும்
Thaiyoru Thingalum
தை ஒரு திங்களும் தரை விளக்கித், தண் மண்டலம் இட்டு மாசி முன்னாள், ஐய நுண் மணல் கொண்டு தெரு அணிந்து, அழகினுக்கு அலங்கரித்து அனங்கதேவா, உய்யவும் ஆம்கொலோ என்று சொல்லி, உன்னையும் உம்பியையும் தொழுதேன், வெய்யது ஓர் தழல் உமிழ் சக்கரக் கை, வேங்கடவற்கு என்னை விதிக்கிற்றியே.
Thai oru thingalum tharai vilakkith, than mandalam ittu maasi munnaal, aiya nun manal kondu theru anindhu, azhaginukku alangariththu Ananga dhevaa, uyyavum aamkolo endru solli, unnaiyum umbiyaiyum thozhudhen, veyyadhu or thazhal umizh chakkarak kai, Vengadavarku ennai vidhikkitriye.
पूरे तै महीने मैंने ज़मीन साफ़ की और ठंडे मंडल बनाए; मासी के पहले दिनों में गली में बारीक रेत बिछाकर उसे सुंदर सजाया। हे अशरीरी कामदेव, 'क्या मेरा उद्धार होगा?' पूछते हुए मैंने तुम्हारी और तुम्हारे छोटे भाई की पूजा की। क्या तुम मुझे उन वेंकटेश्वर के लिए रचोगे, जिनके हाथ में उग्र ज्वाला उगलता चक्र है?
வெள்ளை நுண் மணல்கொண்டு தெரு அணிந்து, வெள்வரைப்பதன் முன்னம் துறை படிந்து, முள்ளும் இல்லாச் சுள்ளி எரி மடுத்து, முயன்று உன்னை நோற்கின்றேன் காமதேவா, கள் அவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு, கடல்வண்ணன் என்பது ஓர் பேர் எழுதி, புள்ளினை வாய் பிளந்தான் என்பது ஓர், இலக்கினிற் புக என்னை எய்கிற்றியே.
Vellai nun manalkondu theru anindhu, velvaraippadhan munnam thurai padindhu, mullum illaach chulli eri maduththu, muyandru unnai norkindren Kaamadhevaa, kal avizh poonganai thoduththukkondu, Kadalvannan enbadhu or per ezhudhi, pullinai vaai pilandhaan enbadhu or, ilakkinir puga ennai eikitriye.
मैंने गली में बारीक सफ़ेद रेत बिछाई, भोर से पहले नदी में नहाई, बिना काँटों की टहनियों से आग जलाई, और कामदेव, तुम्हारे लिए यह व्रत पूरी लगन से रख रही हूँ। शहद टपकाते फूलों के बाण चढ़ाओ, उन पर 'समुद्र-वर्ण प्रभु' नाम लिखो, और मुझ पर ऐसे चलाओ कि मैं अपने लक्ष्य तक पहुँचूँ: उन तक, जिन्होंने पक्षी-असुर की चोंच चीर दी।
மத்த நன் நறுமலர் முருக்க மலர், கொண்டு முப்போதும் உன் அடி வணங்கித், தத்துவம் இலி என்று நெஞ்சு எரிந்து, வாசகத்து அழித்து உன்னை வைதிடாமே, கொத்து அலர் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு, கோவிந்தன் என்பது ஓர் பேர் எழுதி, வித்தகன் வேங்கட வாணன் என்னும், விளக்கினிற் புக என்னை விதிக்கிற்றியே.
Maththa nan narumalar murukka malar, kondu muppodhum un adi vanangith, thaththuvam ili endru nenju erindhu, vaasagaththu azhiththu unnai vaidhidaame, koththu alar poonganai thoduththukkondu, Govindhan enbadhu or per ezhudhi, viththagan Vengada vaanan ennum, vilakkinir puga ennai vidhikkitriye.
सुगंधित धतूरे और मुरुक्का फूलों से मैं दिन में तीन बार तुम्हारे चरणों में झुकती हूँ। ताकि मेरा मन न जले और मैं तुम्हें धोखेबाज़ कहकर न कोसूँ, गुच्छेदार फूलों के बाण चढ़ाओ, उन पर 'गोविंद' नाम लिखो, और मुझे उस ज्योति में प्रवेश दिलाओ जो वेंकटम में बसे ज्ञानी प्रभु हैं।
சுவரில் புராண நின் பேர் எழுதிச், சுறவ நற் கொடிக்களும் துரங்கங்களும், கவரிப் பிணாக்களும் கருப்பு வில்லும், காட்டித் தந்தேன் கண்டாய் காமதேவா, அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும், ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள், துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத், தொழுது வைத்தேன் ஒல்லை விதிக்கிற்றியே.
Suvaril puraana nin per ezhudhich, churava nar kodikkalum thurangangalum, kavarip pinaakkalum karuppu villum, kaattith thandhen kandaai Kaamadhevaa, avaraip piraayam thodangi endrum, aadhariththu ezhundha en thada mulaigal, Thuvaraip piraanukke sangarpiththuth, thozhudhu vaiththen ollai vidhikkitriye.
हे प्राचीन देव, मैंने दीवार पर तुम्हारा नाम लिखा और तुम्हारे देखने को तुम्हारे मछली वाले ध्वज, घोड़े, चँवर डुलाती युवतियाँ और गन्ने का धनुष बनाए, कामदेव। बचपन से इसी चाह के साथ बढ़े अपने स्तन मैंने केवल द्वारका के प्रभु को संकल्पित करके पूजा में अर्पित किए हैं — मुझे जल्दी उनके लिए रचो।
வானிடை வாழும் அவ் வானவர்க்கு, மறையவர் வேள்வியில் வகுத்த அவி, கானிடைத் திரிவது ஓர் நரி புகுந்து, கடப்பதும் மோப்பதும் செய்வது ஒப்ப, ஊனிடை ஆழி சங்கு உத்தமர்க்கு என்று, உன்னித்து எழுந்த என் தட முலைகள், மானிடவர்க்கு என்று பேச்சுப் படில், வாழகில்லேன் கண்டாய் மன்மதனே.
Vaanidai vaazhum av vaanavarkku, maraiyavar velviyil vaguththa avi, kaanidaith thirivadhu or nari pugundhu, kadappadhum moppadhum seivadhu oppa, oonidai aazhi sangu uththamarkku endru, unniththu ezhundha en thada mulaigal, maanidavarkku endru pechchup padil, vaazhagillen kandaai Manmadhane.
यह वैसा ही होगा जैसे जंगल का कोई सियार घुसकर आकाश में रहने वाले देवताओं के लिए ब्राह्मणों द्वारा यज्ञ में रखी आहुति को सूँघे और रौंदे: अगर चक्र और शंख धारण करने वाले श्रेष्ठ प्रभु के लिए बढ़े मेरे शरीर को किसी मनुष्य को देने की बात भी हुई, तो मैं जी नहीं पाऊँगी, मन्मथ।
உருவு உடையார் இளையார்கள் நல்லார், ஓத்து வல்லார்களைக் கொண்டு வைகல், தெருவிடை எதிர்கொண்டு பங்குனி நாள், திருந்தவே நோற்கின்றேன் காமதேவா, கருவுடை முகில் வண்ணன் காயாவண்ணன், கருவிளை போல் வண்ணன் கமல வண்ணத், திரு உடை முகத்தினிற் திருக் கண்களால், திருந்தவே நோக்கு எனக்கு அருளு கண்டாய்.
Uruvu udaiyaar ilaiyaargal nallaar, oththu vallaargalaik kondu vaigal, theruvidai edhirkondu panguni naal, thirundhave norkindren Kaamadhevaa, karuvudai mugil vannan kaayaavannan, karuvilai pol vannan kamala vannath, thiru udai mugaththinir thiruk kangalaal, thirundhave nokku enakku arulu kandaai.
वेदों में निपुण सुंदर, भले युवकों के साथ मैं पंगुनि महीने में भोर में गली में तुम्हारा स्वागत करती हूँ और यह व्रत ठीक से रखती हूँ, कामदेव। ऐसी कृपा करो कि वे, वर्षा भरे बादल जैसे, काया और करुविलै फूलों जैसे साँवले, अपने कमल-से सुंदर मुख की पावन आँखों से मुझे सच्चे मन से देखें।
காய் உடை நெல்லொடு கரும்பு அமைத்து, கட்டி அரிசி அவல் அமைத்து, வாய் உடை மறையவர் மந்திரத்தால், மன்மதனே உன்னை வணங்குகின்றேன், தேயம் முன் அளந்தவன் திரிவிக்கிரமன், திருக்கைகளால் என்னைத் தீண்டும் வண்ணம், சாய் உடை வயிறும் என் தட முலையும், தரணியில் தலைப்புகழ் தரக்கிற்றியே.
Kaai udai nellodu karumbu amaiththu, katti arisi aval amaiththu, vaai udai maraiyavar mandhiraththaal, Manmadhane unnai vananggugindren, theyam mun alandhavan Thirivikkiraman, thirukkaigalaal ennaith theendum vannam, saai udai vayirum en thada mulaiyum, dharaniyil thalaippugazh tharakkitriye.
बालियों वाला धान, गन्ना, गुड़, चावल और चिवड़ा सजाकर मैं वाक्पटु ब्राह्मणों के मंत्रों से तुम्हारी पूजा करती हूँ, मन्मथ। मेरी कोमल देह को धरती पर सबसे बड़ी कीर्ति दो: एक दिन संसार को नापने वाले त्रिविक्रम अपने पावन हाथों से मुझे छुएँ।
மாசு உடை உடம்பொடு தலை உலறி, வாய்ப்புரம் வெளுத்து ஒருபோதும் உண்டு, தேசு உடைத் திறல் உடைக் காமதேவா, நோற்கின்ற நோன்பினைக் குறிக்கொள் கண்டாய், பேசுவது ஒன்று உண்டு இங்கு எம்பெருமான், பெண்மையைத் தலை உடைத்து ஆக்கும் வண்ணம், கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள், என்னும் இப் பேறு எனக்கு அருளு கண்டாய்.
Maasu udai udambodu thalai ulari, vaaippuram veluththu orupodhum undu, thesu udaith thiral udaik Kaamadhevaa, norkindra nonbinaik kurikkol kandaai, pesuvadhu ondru undu ingu emperumaan, penmaiyaith thalai udaiththu aakkum vannam, Kesava Nambiyaik kaal pidippaal, ennum ip peru enakku arulu kandaai.
बिना धुले शरीर, सूखे बिखरे बाल, फीके होंठ, दिन में एक बार खाकर मैं यह व्रत रख रही हूँ: हे तेजस्वी, बलवान कामदेव, इस पर ध्यान दो। एक बात कहनी है: मेरा नारीत्व सफल हो, इसलिए मुझे यह वर दो कि लोग मेरे बारे में कहें, 'यह केशव के पाँव दबाती है।'
தொழுது முப்போதும் உன் அடி வணங்கித், தூமலர் தூய்த் தொழுது ஏத்துகின்றேன், பழுது இன்றிப் பாற்கடல் வண்ணனுக்கே, பணிசெய்து வாழப் பெறாவிடில் நான், அழுது அழுது அலமந்து அம்மா வழங்க, ஆற்றவும் அது உனக்கு உறைக்கும் கண்டாய், உழுவதோர் எருத்தினை நுகங்கொடு பாய்ந்து, ஊட்டம் இன்றித் துரந்தால் ஒக்குமே.
Thozhudhu muppodhum un adi vanangith, thoomalar thooith thozhudhu eththugindren, pazhudhu indrip paarkadal vannanukke, panisaidhu vaazhap peraavidil naan, azhudhu azhudhu alamandhu ammaa vazhanga, aatravum adhu unakku uraikkum kandaai, uzhuvadhor eruththinai nugangodu paaindhu, oottam indrith thurandhaal okkume.
दिन में तीन बार मैं तुम्हारे चरणों में झुकती हूँ, ताज़े फूल चढ़ाती हूँ और तुम्हारी स्तुति करती हूँ। अगर मुझे केवल क्षीरसागर-वर्ण प्रभु की सेवा करते हुए जीने न दिया गया, और मैं बेचैन होकर 'माँ!' पुकारते हुए रोती रही, तो दोष निश्चय ही तुम पर आएगा: यह वैसा होगा जैसे हल के बैल को जुए में जोतकर बिना खिलाए भगा देना।
கருப்பு வில் மலர்க் கணைக் காமவேளைக், கழலிணை பணிந்து அங்கு ஓர் கரி அலற, மருப்பினை ஒசித்துப் புள் வாய்பிளந்த, மணிவண்ணற்கு என்னை வகுத்திடு என்று, பொருப்பு அன்ன மாடம் பொலிந்து தோன்றும், புதுவையர்கோன் விட்டுசித்தன் கோதை, விருப்பு உடை இன்தமிழ் மாலை வல்லார், விண்ணவர் கோன் அடி நண்ணுவரே.
Karuppu vil malark kanaik Kaamavelaik, kazhalinai panindhu angu or kari alara, maruppinai osiththup pul vaai pilandha, Manivannarku ennai vaguththidu endru, poruppu anna maadam polindhu thondrum, Pudhuvaiyar kon Vittuchiththan Kodhai, viruppu udai inthamizh maalai vallaar, vinnavar kon adi nannuvare.
पहाड़ों जैसे चमकते महलों वाले पुदुवै के मुखिया विष्णुचित्त की बेटी कोदै ने गन्ने के धनुष और फूलों के बाण वाले कामदेव के चरणों में झुककर माँगा कि उसे उन मणि-वर्ण प्रभु के लिए रचा जाए, जिन्होंने चिंघाड़ते हाथी का दाँत तोड़ा और पक्षी-असुर की चोंच चीरी। जो प्रेम भरी मधुर तमिल की यह माला पढ़ सकते हैं, वे देवताओं के राजा के चरणों तक पहुँचेंगे।