भक्ति दरबार
English

திருப்பாவை

Thiruppavai

स्तोत्र · तमिल · कृष्ण · आण्डाल

  1. நீளா துங்க ஸ்தனகிரி தடீ ஸுப்தம் உத்போத்ய க்ருஷ்ணம், பாரார்த்யம் ஸ்வம் ச்ருதி சத சிரஸ் ஸித்தம் அத்யாபயந்தீ, ஸ்வோச்சிஷ்டாயாம் ஸ்ரஜி நிகளிதம் யா பலாத்க்ருத்ய புங்க்தே, கோதா தஸ்யை நம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய:.

    Neela thunga sthanagiri thatee suptham udhbodhya Krishnam, paaraarthyam svam sruthi satha siras siddham adhyaapayanthee, svochchishtaayaam sraji nigalitham yaa balaathkruthya bhunkthe, Godhaa thasyai nama idham idham bhooya evaastu bhooyah.

    गोदा ने नीला देवी के वक्ष पर सोए कृष्ण को जगाया, उन्हें वह सिखाया जो सैकड़ों उपनिषद कहते हैं — कि वे अपने प्रेमियों के लिए ही हैं — और अपनी पहनी हुई माला से बाँधकर उन्हें अपना बना लिया; उन्हें बार-बार नमस्कार।

  2. அன்ன வயல் புதுவை ஆண்டாள் அரங்கற்குப், பன்னு திருப்பாவைப் பல்பதியம் இன்னிசையால், பாடிக் கொடுத்தாள் நற்பாமாலை பூமாலை, சூடிக் கொடுத்தாளைச் சொல்லு.

    Anna vayal Pudhuvai Aandaal Arangarkup, pannu Thiruppaavaip palpadhiyam innisaiyaal, paadik koduththaal narpaamaalai poomaalai, soodik koduththaalaich chollu.

    हंसों से भरे खेतों वाले पुदुवै की आंडाल का गुणगान करो, जिन्होंने तिरुप्पावै के अनेक पद मधुर सुरों में गाकर श्रीरंगम के प्रभु को गीतों की माला अर्पित की, और फूलों की माला पहले स्वयं पहनकर फिर उन्हें दी।

  3. சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடியே தொல்பாவை, பாடி அருளவல்ல பல்வளையாய் நாடி நீ, வேங்கடவற்கு என்னை விதியென்ற இம்மாற்றம், நாங்கடவா வண்ணமே நல்கு.

    Soodik koduththa sudarkkodiye tholpaavai, paadi arulavalla palvalaiyaai naadi nee, Vengadavarku ennai vidhi endra immaatram, naam kadavaa vannam nalgu.

    माला पहले पहनकर अर्पित करने वाली तेजस्वी कन्या, अनेक चूड़ियों वाली, जिसने प्राचीन पावै व्रत गाया — ऐसी कृपा करो कि हम तुम्हारी इस प्रार्थना से कभी न हटें: 'मुझे वेंकटेश्वर के लिए ही रचो।'

  4. மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளால், நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர், சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள், கூர்வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன், ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம், கார்மேனிச் செங்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான், நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான், பாரோர் புகழப் படிந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Maargazhi thingal madhi niraindha nannaalaal, neeraadap podhuveer podhumino nerizhaiyeer, seer malgum aaippaadi selvach chirumeergaal, koorvel kodunthozhilan Nandhagopan kumaran, eraarndha kanni Yasodhai ilanjingam, kaarmenich chengan kadhir madhiyam pol mugaththaan, Naaraayanane namakke parai tharuvaan, paaror pugazhap padindhelor empaavaai.

    मार्गशीर्ष का महीना है, पूर्णिमा का शुभ दिन। समृद्ध ग्वाल-बस्ती की गहनों से सजी कन्याओ, जो स्नान करना चाहती हो, आओ! भाला लिए वीर नंदगोप के पुत्र, सुंदर आँखों वाली यशोदा के नन्हे सिंह, बादल जैसे साँवले, लाल आँखों वाले, सूरज-चाँद जैसे मुख वाले नारायण स्वयं हमें हमारा 'पर' (ढोल, यानी मनचाहा वर) देंगे। आओ नहाएँ, कि संसार हमारी प्रशंसा करे — यही हमारा व्रत है।

  5. வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச், செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள், பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி, நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலே நீராடி, மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம், செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம், ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கைகாட்டி, உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Vaiyaththu vaazhveergaal naamum nam paavaikkuch, cheyyum kirisaigal keleero paarkadalul, paiyath thuyindra paraman adi paadi, neiyunnom paalunnom naatkaale neeraadi, maiyittu ezhudhom malarittu naam mudiyom, seiyaadhana seiyom theekkuralaich chendrodhom, aiyamum pichchaiyum aandhanaiyum kaikaatti, uyyumaaru enni ugandhelor empaavaai.

    संसार में रहने वालो, सुनो हम अपने व्रत में क्या करते हैं: क्षीरसागर में धीरे से सोए परमेश्वर के चरणों का गुणगान करते हैं; घी और दूध नहीं लेते; भोर में नहाते हैं; आँखों में काजल और बालों में फूल नहीं लगाते; अनुचित काम नहीं करते, बुरी चुगली नहीं करते; जितना हो सके दान और भिक्षा देते हैं, और उद्धार का मार्ग सोचकर आनंदित होते हैं — यही हमारा व्रत है।

  6. ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி, நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால், தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து, ஓங்கு பெருஞ்செந்நெல் ஊடு கயல் உகளப், பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்பத், தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலை பற்றி, வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள், நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Ongi ulagalandha uththaman per paadi, naangal nam paavaikkuch chaatri neeraadinaal, theenginri naadellaam thingal mummaari peidhu, ongu perunjennel oodu kayal ugalap, poonguvalaip podhil porivandu kanpaduppath, thengaadhe pukkirundhu seerththa mulai patri, vaangak kudam niraikkum vallal perum pasukkal, neengaadha selvam niraindhelor empaavaai.

    अगर हम ऊँचे होकर लोकों को नापने वाले श्रेष्ठ प्रभु का नाम गाकर व्रत का स्नान करें, तो पूरा देश संकट से मुक्त रहेगा, हर महीने तीन बार वर्षा होगी; ऊँचे लाल धान के बीच मछलियाँ उछलेंगी, चित्तीदार भौंरे नीले कमलों में सोएँगे, और उदार बड़ी गायें थन पकड़ते ही घड़े पर घड़े भर देंगी। कभी न जाने वाला धन भर जाएगा — यही हमारा व्रत है।

  7. ஆழி மழைக் கண்ணா ஒன்று நீ கை கரவேல், ஆழியுள் புக்கு முகந்து கொடு ஆர்த்து ஏறி, ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்துப், பாழியந் தோளுடைப் பற்பநாபன் கையில், ஆழி போல் மின்னி வலம்புரி போல் நின்று அதிர்ந்து, தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல், வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும், மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Aazhi mazhaik kannaa ondru nee kai karavel, aazhiyul pukku mugandhu kodu aarththu eri, oozhi mudhalvan uruvam pol mei karuththup, paazhiyan tholudaip parpanaaban kaiyil, aazhi pol minni valampuri pol nindru adhirndhu, thaazhaadhe saarngam udhaiththa sara mazhai pol, vaazha ulaginil peidhidaai naangalum, maargazhi neeraada magizhndhelor empaavaai.

    हे वर्षा के देवता, कुछ भी मत रोको: समुद्र में उतरकर जल भरो और गरजते हुए ऊपर उठो; आदिपुरुष के रूप जैसे साँवले हो जाओ; बलवान कंधों वाले पद्मनाभ के हाथ के चक्र जैसे चमको, उनके शंख जैसे गरजो, और उनके शार्ङ्ग धनुष से छूटी बाणों की झड़ी जैसे बिना रुके बरसो, कि संसार फले-फूले और हम मार्गशीर्ष में खुशी से नहाएँ — यही हमारा व्रत है।

  8. மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தனைத், தூய பெரு நீர் யமுனைத் துறைவனை, ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கைத், தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனைத், தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது, வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப், போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும், தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்.

    Maayanai mannu vada Madhurai maindhanaith, thooya peru neer Yamunaith thuraivanai, aayar kulaththinil thondrum ani vilakkaith, thaayaik kudal vilakkam seidha Dhaamodharanaith, thooyomaai vandhu naam thoomalar thoovith thozhudhu, vaayinaal paadi manaththinaal sindhikkap, poya pizhaiyum pugudharuvaan nindranavum, theeyinil thoosaagum seppelor empaavaai.

    अद्भुत प्रभु, सदा रहने वाली उत्तर मथुरा के राजकुमार, पवित्र गहरी यमुना के तट के स्वामी, ग्वाल कुल में जन्मे उज्ज्वल दीपक, माँ का नाम रोशन करने वाले दामोदर — अगर हम पवित्र होकर आएँ, ताज़े फूल चढ़ाएँ, प्रणाम करें, मुँह से गाएँ और मन से उनका ध्यान करें, तो पिछले पाप और आने वाले पाप आग में रुई की तरह जल जाएँगे। उनके नाम गाओ — यही हमारा व्रत है।

  9. புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்ளரையன் கோயிலில், வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ, பிள்ளாய் எழுந்திராய் பேய் முலை நஞ்சுண்டு, கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி, வெள்ளத்து அரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை, உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும், மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேரரவம், உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Pullum silambina kaan pullaraiyan koyilil, vellai vili sangin peraravam kettilaiyo, pillaai ezhundhiraai pei mulai nanjundu, kallach chagadam kalakkazhiyak kaalochchi, vellaththu aravil thuyilamarndha viththinai, ullaththuk kondu munivargalum yogigalum, mella ezhundhu ari endra peraravam, ullam pugundhu kulirndhelor empaavaai.

    पक्षी चहचहा रहे हैं। क्या तुम गरुड़ के स्वामी के मंदिर में सफ़ेद शंख की ऊँची पुकार नहीं सुनतीं? उठो, लड़की! ऋषि और योगी, जो मन में उस सृष्टि-बीज को धारण करते हैं जिसने राक्षसी के स्तन का विष पिया, कपटी छकड़े को लात से तोड़ा और जल में शेषनाग पर सोते हैं, धीरे से उठकर 'हरि!' पुकारते हैं, और वह ध्वनि हमारे मन में उतरकर उसे शीतल कर गई — यही हमारा व्रत है।

  10. கீசு கீசு என்று எங்கும் ஆனைச்சாத்தன் கலந்து, பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப் பெண்ணே, காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கை பேர்த்து, வாச நறுங்குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால், ஓசை படுத்தத் தயிரரவம் கேட்டிலையோ, நாயகப் பெண்பிள்ளாய் நாராயணன் மூர்த்தி, கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ, தேசமுடையாய் திறவேலோர் எம்பாவாய்.

    Keesu keesu endru engum aanaichchaaththan kalandhu, pesina pechcharavam kettilaiyo peip penne, kaasum pirappum kalakalappak kai perththu, vaasa narunguzhal aaichchiyar maththinaal, osai paduththath thayiraravam kettilaiyo, naayagap pen pillaai Naaraayanan moorththi, Kesavanaip paadavum nee kette kidaththiyo, dhesamudaiyaai thiravelor empaavaai.

    भोली लड़की, क्या तुम्हें हर ओर 'कीसु कीसु' करती काली चिड़ियों की चहचहाहट नहीं सुनाई देती? क्या सुगंधित बालों वाली ग्वालिनों के दही मथने की आवाज़ और उनके हाथ चलने पर गहनों की खनक नहीं सुनाई देती? हे कन्याओं की अगुआ, हम नारायण, केशव का गुणगान कर रहे हैं और तुम बस सुनती पड़ी रहोगी? तेजस्विनी, दरवाज़ा खोलो — यही हमारा व्रत है।

  11. கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறு வீடு, மேய்வான் பரந்தன காண் மிக்குள்ள பிள்ளைகளும், போவான் போகின்றாரைப் போகாமல் காத்து உன்னைக், கூவுவான் வந்து நின்றோம் கோதுகலம் உடைய, பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு, மாவாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய, தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால், ஆவா என்று ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாவாய்.

    Keezhvaanam vellendru erumai siru veedu, meivaan parandhana kaan mikkulla pillaigalum, povaan pogindraaraip pogaamal kaaththu unnaik, koovuvaan vandhu nindrom kodhugalam udaiya, paavaai ezhundhiraai paadip parai kondu, maavaai pilandhaanai mallarai maattiya, dhevaadhi dhevanaich chendru naam sevithaal, aavaa endru aaraaindhu arulelor empaavaai.

    पूरब का आकाश सफ़ेद हो रहा है और भैंसें चरने को फैल गई हैं। जाने को निकली बाकी लड़कियों को रोककर हम तुम्हें बुलाने आई हैं। उत्साही लड़की, उठो! अगर हम घोड़े-असुर का मुँह चीरने वाले और पहलवानों को मारने वाले देवों के देव की पूजा करें और गाकर अपना वर माँगें, तो वे हमारी ज़रूरत देखकर 'अहा!' कहेंगे और कृपा करेंगे — यही हमारा व्रत है।

  12. தூமணி மாடத்துச் சுற்றும் விளக்கெரியத், தூபம் கமழத் துயிலணை மேல் கண் வளரும், மாமான் மகளே மணிக் கதவம் தாழ் திறவாய், மாமீர் அவளை எழுப்பீரோ உன் மகள் தான், ஊமையோ அன்றிச் செவிடோ அனந்தலோ, ஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோ, மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று, நாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம்பாவாய்.

    Thoomani maadaththuch chutrum vilakkeriyath, thoobam kamazhath thuyilanai mel kan valarum, maamaan magale manik kadhavam thaazh thiravaai, maameer avalai ezhuppeero un magal thaan, oomaiyo andrich chevido anandhalo, emap perunthuyil mandhirap pattaalo, Maamaayan Maadhavan Vaigundhan endrendru, naamam palavum navindrelor empaavaai.

    ममेरी बहन, निर्मल रत्नों के महल में चारों ओर जलते दीपों और महकती धूप के बीच कोमल बिस्तर पर सोई हो, अपने रत्नजड़ित दरवाज़े की कुंडी खोलो! मामी, क्या आप उसे नहीं जगाएँगी? क्या आपकी बेटी गूंगी है, बहरी है, या बस ऊँघ रही है? क्या किसी मंत्र ने उसे गहरी नींद में डाल दिया? हम उनके अनेक नाम पुकार रहे हैं: महामायावी, माधव, वैकुंठनाथ — यही हमारा व्रत है।

  13. நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய், மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார், நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன் நம்மால், போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால் பண்டொரு நாள், கூற்றத்தின் வாய் வீழ்ந்த கும்பகரணனும், தோற்றும் உனக்கே பெருந்துயில் தான் தந்தானோ, ஆற்ற அனந்தல் உடையாய் அருங்கலமே, தேற்றமாய் வந்து திறவேலோர் எம்பாவாய்.

    Notruch chuvargam pugugindra ammanaai, maatramum thaaraaro vaasal thiravaadhaar, naatrath thuzhaai mudi Naaraayanan nammaal, potrap parai tharum punniyanaal pandoru naal, kootraththin vaai veezhndha Kumbakaranan, thotrum unakke perunthuyil thaan thandhaano, aatra anandhal udaiyaai arungalame, thetramaai vandhu thiravelor empaavaai.

    तप से स्वर्ग पाने वाली देवी, दरवाज़ा नहीं खोलतीं तो जवाब तो दो! सिर पर सुगंधित तुलसी वाले नारायण, जो स्तुति करने पर हमें वर देते हैं, उन्होंने एक दिन कुंभकर्ण को मौत के मुँह में भेजा था — क्या कुंभकर्ण तुमसे हारकर अपनी लंबी नींद तुम्हें दे गया? गहरी नींद वाले रत्न, पूरी तरह जागकर दरवाज़ा खोलो — यही हमारा व्रत है।

  14. கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து, செற்றார் திறலழியச் சென்று செருச் செய்யும், குற்றம் ஒன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற்கொடியே, புற்றரவு அல்குல் புனமயிலே போதராய், சுற்றத்துத் தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின், முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாடச், சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ, எற்றுக்கு உறங்கும் பொருளேலோர் எம்பாவாய்.

    Katruk karavaik kanangal pala karandhu, setraar thiralazhiyach chendru seruch cheyyum, kutram ondrillaadha kovalar tham porkodiye, putraravu algul punamayile podharaai, sutraththu thozhimaar ellaarum vandhu nin, mutram pugundhu mugil vannan per paadach, chitraadhe pesaadhe selvap pendaatti nee, etrukku urangum porulelor empaavaai.

    उन निर्दोष ग्वालों की सोने की लता, जो बछियों के झुंड दुहते हैं और शत्रुओं का बल तोड़ने युद्ध में जाते हैं — जंगल की मोरनी, बाहर आओ! तुम्हारी सारी सखियाँ और परिजन आँगन में आकर बादल-वर्ण प्रभु का नाम गा रहे हैं, फिर भी तुम न हिलती हो न बोलती हो, प्यारी धनी लड़की। तुम क्यों सो रही हो? — यही हमारा व्रत है।

  15. கனைத்து இளங்கற்று எருமை கன்றுக்கு இரங்கி, நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர, நனைத்து இல்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய், பனித் தலை வீழ நின் வாசற் கடை பற்றிச், சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற, மனத்துக்கு இனியானைப் பாடவும் நீ வாய் திறவாய், இனித்தான் எழுந்திராய் ஈதென்ன பேர் உறக்கம், அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Kanaiththu ilangatru erumai kandrukku irangi, ninaiththu mulai vazhiye nindru paal sora, nanaiththu illam seraakkum narchelvan thangaai, panith thalai veezha nin vaasar kadai patrich, chinaththinaal then Ilangaik komaanaich chetra, manaththukku iniyaanaip paadavum nee vaai thiravaai, iniththaan ezhundhiraai eedhenna per urakkam, anaiththu illaththaarum arindhelor empaavaai.

    उस अच्छे धनी ग्वाले की बहन, जिसकी भैंसें बछड़ों को याद करके रंभाती हैं और उनके थनों से अपने आप दूध बहकर घर को कीचड़ कर देता है: सिर पर ओस गिरते हुए हम तुम्हारे दरवाज़े को थामे उस मनभावन प्रभु का गुणगान कर रही हैं जिन्होंने क्रोध में दक्षिण लंका के राजा को मारा, फिर भी तुम मुँह नहीं खोलतीं। अब तो उठो! यह कैसी गहरी नींद है! सारा घर जान गया है — यही हमारा व्रत है।

  16. புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா அரக்கனைக், கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்ப், பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக்களம் புக்கார், வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று, புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய், குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே, பள்ளிக் கிடத்தியோ பாவாய் நீ நன்னாளால், கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Pullin vaai keendaanaip pollaa arakkanaik, killik kalaindhaanaik keerththimai paadip poip, pillaigal ellaarum paavaikkalam pukkaar, velli ezhundhu viyaazham urangitru, pullum silambina kaan podharik kanninaai, kullak kulirak kudaindhu neeraadaadhe, pallik kidaththiyo paavaai nee nannaalaal, kallam thavirndhu kalandhelor empaavaai.

    पक्षी-असुर की चोंच चीरने वाले और दुष्ट रावण के सिर काटने वाले प्रभु की महिमा गाते हुए सब लड़कियाँ व्रत के स्थान पर पहुँच गई हैं। शुक्र उदय हो गया और बृहस्पति अस्त हो गया; पक्षी चहचहा रहे हैं। फूल जैसी आँखों वाली, इस शुभ दिन ठंडे पानी में डुबकी लगाने की जगह क्या तुम बिस्तर में पड़ी रहोगी? बहाना छोड़ो और हमारे साथ आओ — यही हमारा व्रत है।

  17. உங்கள் புழக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள், செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண், செங்கல் பொடிக் கூறை வெண்பல் தவத்தவர், தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான் போதந்தார், எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும், நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய், சங்கொடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன், பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்.

    Ungal puzhakkadaith thottaththu vaaviyul, sengazhuneer vaai negizhndhu aambal vaai koombina kaan, sengal podik koorai venpal thavaththavar, thangal thirukkoyil sangiduvaan podhandhaar, engalai munnam ezhuppuvaan vaai pesum, nangaai ezhundhiraai naanaadhaai naavudaiyaai, sangodu chakkaram endhum thadakkaiyan, pangayak kannaanaip paadelor empaavaai.

    तुम्हारे पिछवाड़े के बगीचे के तालाब में लाल कमल खिल गए हैं और सफ़ेद कुमुद बंद हो गए हैं। गेरुए वस्त्र वाले तपस्वी मंदिरों में शंख बजाने जा रहे हैं। हमें सबसे पहले जगाने की डींग मारने वाली, बेशर्म बातूनी लड़की, उठो! आओ, शंख और चक्र धारण करने वाले विशाल हाथों वाले कमलनयन प्रभु का गुणगान करें — यही हमारा व्रत है।

  18. எல்லே இளங்கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ, சில் என்று அழையேன்மின் நங்கைமீர் போதர்கின்றேன், வல்லை உன் கட்டுரைகள் பண்டே உன் வாய் அறிதும், வல்லீர்கள் நீங்களே நானேதான் ஆயிடுக, ஒல்லை நீ போதாய் உனக்கென்ன வேறுடையை, எல்லாரும் போந்தாரோ போந்தார் போந்து எண்ணிக்கொள், வல்லானை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்றழிக்க, வல்லானை மாயனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்.

    Elle ilangiliye innam urangudhiyo, sil endru azhaiyenmin nangaimeer podharkindren, vallai un katturaigal pande un vaai aridhum, valleergal neengale naanedhaan aayiduga, ollai nee podhaai unakkenna verudaiyai, ellaarum pondhaaro pondhaar pondhu ennikkol, vallaanai kondraanai maatraarai maatrazhikka, vallaanai maayanaip paadelor empaavaai.

    'अरी नन्ही तोती, अभी तक सो रही हो?' 'सखियो, इतनी तीखी आवाज़ में मत बुलाओ, आ रही हूँ।' 'तुम बातों में चतुर हो; तुम्हारी ज़बान हम पहले से जानती हैं।' 'चतुर तो तुम हो; अच्छा, मैं ही सही।' 'जल्दी आओ, तुम्हें और क्या काम है?' 'क्या सब आ गईं?' 'हाँ, आकर गिन लो। आओ, उस अद्भुत प्रभु का गुणगान करें जिसने बलवान हाथी को मारा और जो शत्रुओं का बल मिटा सकते हैं।' — यही हमारा व्रत है।

  19. நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய, கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண, வாயில் காப்பானே மணிக் கதவம் தாள் திறவாய், ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு அறை பறை, மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய் நேர்ந்தான், தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான், வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ, நேய நிலைக் கதவம் நீக்கேலோர் எம்பாவாய்.

    Naayaganaai nindra Nandhagopanudaiya, koyil kaappaane kodith thondrum thorana, vaayil kaappaane manik kadhavam thaal thiravaai, aayar sirumiyaromukku arai parai, Maayan Manivannan nennale vaai nerndhaan, thooyomaai vandhom thuyilezhap paaduvaan, vaayaal munnam munnam maatraadhe ammaa nee, neya nilaik kadhavam neekkelor empaavaai.

    हमारे मुखिया नंदगोप के महल के रक्षक, झंडों और तोरणों वाले द्वार के रक्षक: रत्नजड़ित दरवाज़े की कुंडी खोलो। अद्भुत, मणि-वर्ण प्रभु ने कल ही हम ग्वाल-कन्याओं को बजने वाला ढोल देने का वचन दिया था। हम पवित्र होकर उन्हें गाकर जगाने आई हैं। भले आदमी, हमें तुरंत मत लौटाओ; यह प्यारा दरवाज़ा खोलो — यही हमारा व्रत है।

  20. அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும், எம்பெருமான் நந்தகோபாலா எழுந்திராய், கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே, எம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய், அம்பரம் ஊடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த, உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய், செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா, உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோர் எம்பாவாய்.

    Ambarame thanneere sore aram seiyum, emperumaan Nandhagopaalaa ezhundhiraai, kombanaarkku ellaam kozhundhe kula vilakke, emperumaatti Yasodhaai arivuraai, ambaram oodaruththu ongi ulagalandha, umbar komaane urangaadhu ezhundhiraai, sembor kazhaladich chelvaa Baladhevaa, umbiyum neeyum urangelor empaavaai.

    वस्त्र, जल और अन्न का दान करने वाले स्वामी नंदगोपाल, उठिए! हमारी स्वामिनी यशोदा, कोमल स्त्रियों में नई कोंपल, कुल का दीपक, जागिए! आकाश चीरकर ऊँचे उठकर लोकों को नापने वाले देवताओं के राजा, अब और न सोइए, उठिए! लाल सोने की पायल वाले बलदेव, आप और आपके छोटे भाई अब न सोएँ — यही हमारा व्रत है।

  21. உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன், நந்தகோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய், கந்தம் கமழும் குழலீ கடை திறவாய், வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப், பந்தல் மேல் பல்கால் குயிலினங்கள் கூவின காண், பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாடச், செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப, வந்து திறவாய் மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Undhu madha kalitran odaadha thol valiyan, Nandhagopaalan marumagale Nappinnaai, kandham kamazhum kuzhalee kadai thiravaai, vandhu engum kozhi azhaiththana kaan maadhavip, pandhal mel palkaal kuyilinangal koovina kaan, pandhaar virali un maiththunan per paadach, chendhaamaraik kaiyaal seeraar valai olippa, vandhu thiravaai magizhndhelor empaavaai.

    मदमस्त हाथियों वाले और कभी पीछे न हटने वाली भुजाओं वाले नंदगोपाल की बहू नप्पिन्नै, सुगंधित केशों वाली, दरवाज़ा खोलो। हर ओर मुर्गे बाँग दे रहे हैं, और माधवी लता के मंडप पर कोयलों के झुंड बार-बार कूक रहे हैं। उँगलियों में गेंद थामे सखी, ताकि हम तुम्हारे पति का नाम गाएँ, अपने लाल कमल जैसे हाथों से, सुंदर चूड़ियाँ खनकाते हुए, खुशी से आकर दरवाज़ा खोलो — यही हमारा व्रत है।

  22. குத்து விளக்கெரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல், மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக், கொத்தலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கை மேல், வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய் திறவாய், மைத்தடங்கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை, எத்தனை போதும் துயிலெழ ஒட்டாய் காண், எத்தனையேலும் பிரிவு ஆற்றகில்லாயால், தத்துவம் அன்று தகவேலோர் எம்பாவாய்.

    Kuththu vilakkeriyak kottukkaal kattil mel, meththendra pancha sayanaththin mel erik, koththalar poonguzhal Nappinnai kongai mel, vaiththuk kidandha malar maarbaa vaai thiravaai, maiththadangannnaai nee un manaalanai, eththanai podhum thuyilezha ottaai kaan, eththanaiyelum pirivu aatragillaayaal, thaththuvam andru thagavelor empaavaai.

    दीप जल रहे हैं, हाथीदाँत के पायों वाले पलंग पर पाँच परतों वाले कोमल बिस्तर पर, फूलों से सजे वक्ष को गुच्छेदार फूलों वाले बालों की नप्पिन्नै पर टिकाए लेटे प्रभु, कुछ तो बोलो! और हे बड़ी काजल भरी आँखों वाली, तुम अपने पति को एक पल भी जागने नहीं देतीं; तुम उनसे ज़रा भी अलग होना सह नहीं पातीं। यह ठीक नहीं, यह उचित नहीं — यही हमारा व्रत है।

  23. முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று, கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயிலெழாய், செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு, வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயிலெழாய், செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல், நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயிலெழாய், உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை, இப்போதே எம்மை நீராட்டேலோர் எம்பாவாய்.

    Muppaththu moovar amararkku mun sendru, kappam thavirkkum kaliye thuyilezhaai, seppam udaiyaai thiral udaiyaai setraarkku, veppam kodukkum vimalaa thuyilezhaai, seppanna menmulaich chevvaaich chiru marungul, Nappinnai nangaai thiruve thuyilezhaai, ukkamum thattoliyum thandhu un manaalanai, ippodhe emmai neeraattelor empaavaai.

    तैंतीस देवताओं के आगे जाकर उनका डर मिटाने वाले बलशाली, उठो! न्यायप्रिय, शक्तिशाली, शत्रुओं को ताप देने वाले निर्मल प्रभु, उठो! सोने के कटोरे जैसे कोमल वक्ष, लाल होंठ और पतली कमर वाली देवी नप्पिन्नै, लक्ष्मी स्वरूपा, उठो! हमें पंखा और दर्पण दो, और अपने पति को भी, और हमें अभी स्नान कराओ — यही हमारा व्रत है।

  24. ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப, மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள், ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய், ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய் உலகினில், தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயிலெழாய், மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசற் கண், ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே, போற்றி யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Etra kalangal edhir pongi meedhalippa, maatraadhe paal soriyum vallal perum pasukkal, aatrap padaiththaan magane arivuraai, ootram udaiyaai periyaai ulaginil, thotramaai nindra sudare thuyilezhaai, maatraar unakku vali tholaindhu un vaasar kan, aatraadhu vandhu un adi paniyumaa pole, potri yaam vandhom pugazhndhelor empaavaai.

    उस पिता के पुत्र, जिनकी अनगिनत उदार गायें इतना दूध देती हैं कि नीचे रखा हर घड़ा उफन जाता है, जागो! बलवान, महान, संसार में प्रकट हुई ज्योति, उठो! जैसे तुम्हारे शत्रु बल खोकर लाचार होकर तुम्हारे द्वार पर आते हैं और चरणों में झुकते हैं, वैसे ही हम तुम्हारी स्तुति करते हुए आई हैं — यही हमारा व्रत है।

  25. அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான, பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டிற் கீழே, சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப்பெய்தோம், கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப் போலே, செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ, திங்களும் ஆதித்தியனும் எழுந்தாற் போல், அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல், எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Angan maa gnaalaththu arasar abimaana, bangamaai vandhu nin pallik kattir keezhe, sangam iruppaar pol vandhu thalaippeidhom, kinkini vaaich cheidha thaamaraip poop pole, sengan siruch chiridhe emmel vizhiyaavo, thingalum aadhiththiyanum ezhundhaar pol, angan irandum kondu engal mel nokkudhiyel, engal mel saabam izhindhelor empaavaai.

    जैसे इस विशाल सुंदर धरती के राजा अपना घमंड टूटने पर आकर तुम्हारे पलंग के नीचे इकट्ठे होते हैं, वैसे ही हम भी मिलकर आई हैं। क्या छोटी घंटी के मुँह जैसे अधखिले कमल-सी तुम्हारी लाल आँखें धीरे-धीरे हम पर नहीं खुलेंगी? अगर तुम चाँद और सूरज के एक साथ उगने जैसी उन दोनों आँखों से हमें देखो, तो हम पर लगा शाप उतर जाएगा — यही हमारा व्रत है।

  26. மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும், சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து, வேரி மயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி, மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப், போதருமா போலே நீ பூவைப்பூ வண்ணா உன், கோயில் நின்று இங்ஙனே போந்தருளிக் கோப்புடைய, சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த, காரியம் ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாவாய்.

    Maari malai muzhainjil mannik kidandhu urangum, seeriya singam arivutruth thee vizhiththu, veri mayir ponga eppaadum perndhu udharip, moori nimirndhu muzhangip purappattup, podharumaa pole nee poovaippoo vannaa un, koyil nindru inganne pondharulik koppudaiya, seeriya singaasanaththu irundhu yaam vandha, kaariyam aaraaindhu arulelor empaavaai.

    जैसे बरसात भर पहाड़ की गुफा में सोया शानदार शेर जागकर आँखों से आग बरसाता है, अयाल झटकता है, अंगड़ाई लेता है, दहाड़ता है और बाहर निकलता है, वैसे ही, हे काया फूल जैसे साँवले प्रभु, तुम अपने भवन से बाहर आओ, अपने सुंदर बने श्रेष्ठ सिंहासन पर बैठो, और कृपा करके हमारे आने का कारण जानो — यही हमारा व्रत है।

  27. அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி, சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி, பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி, கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி, குன்று குடையா எடுத்தாய் குணம் போற்றி, வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி, என்றென்று உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான், இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கேலோர் எம்பாவாய்.

    Andru ivvulagam alandhaai adi potri, sendru angu thennilangai setraai thiral potri, pondrach chagadam udhaiththaai pugazh potri, kandru kunilaa erindhaai kazhal potri, kundru kudaiyaa eduththaai gunam potri, vendru pagai kedukkum nin kaiyil vel potri, endrendru un sevagame eththip parai kolvaan, indru yaam vandhom irangelor empaavaai.

    एक दिन इस संसार को नापने वाले तुम्हारे चरणों की जय! जाकर दक्षिण लंका का नाश करने वाले तुम्हारे बल की जय! छकड़े-असुर को लात मारकर खत्म करने वाली तुम्हारी कीर्ति की जय! बछड़े-असुर को डंडे की तरह फेंकने वाले तुम्हारे चरणों की जय! पर्वत को छाते की तरह उठाने वाले तुम्हारे गुण की जय! शत्रुओं को जीतकर मिटाने वाले तुम्हारे हाथ के भाले की जय! बार-बार तुम्हारे कामों का गुणगान करते हुए हम आज अपना वर लेने आई हैं — दया करो, यही हमारा व्रत है।

  28. ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஓரிரவில், ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத், தரிக்கிலான் ஆகித் தான் தீங்கு நினைந்த, கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில், நெருப்பென்ன நின்ற நெடுமாலே உன்னை, அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில், திருத்தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி, வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Oruththi maganaaip pirandhu oriravil, oruththi maganaai oliththu valarath, tharikkilaan aagith thaan theengu ninaindha, karuththaip pizhaippiththuk Kanjan vayitril, neruppenna nindra Nedumaale unnai, aruththiththu vandhom parai tharudhiyaagil, thiruththakka selvamum sevagamum yaam paadi, varuththamum theerndhu magizhndhelor empaavaai.

    एक स्त्री (देवकी) के पुत्र बनकर जन्मे और उसी रात छिपकर दूसरी स्त्री (यशोदा) के पुत्र बनकर पले; तुमने कंस की बुरी योजनाएँ विफल कीं, जो यह सह न सका, और उसके पेट में आग की तरह जलते रहे। हे महान प्रभु, हम तुमसे माँगने आई हैं: अगर तुम हमें हमारा वर दो, तो हम लक्ष्मी के योग्य तुम्हारे वैभव और पराक्रम का गुणगान करेंगी, और हमारा दुख आनंद में बदल जाएगा — यही हमारा व्रत है।

  29. மாலே மணிவண்ணா மார்கழி நீராடுவான், மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல், ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன, பாலன்ன வண்ணத்து உன் பாஞ்சசன்னியமே, போல்வன சங்கங்கள் போய்ப் பாடுடையனவே, சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே, கோல விளக்கே கொடியே விதானமே, ஆலின் இலையாய் அருளேலோர் எம்பாவாய்.

    Maale Manivannaa maargazhi neeraaduvaan, melaiyaar seivanagal venduvana kettiyel, gnaalaththai ellaam nadunga muralvana, paalanna vannaththu un Paanchajanniyame, polvana sangangal poip paadudaiyanave, saalap perum paraiye pallaandu isaippaare, kola vilakke kodiye vidhaaname, aalin ilaiyaai arulelor empaavaai.

    हे माल, मणि-वर्ण प्रभु, अगर तुम पूछो कि बड़ों की रीति से मार्गशीर्ष स्नान के लिए हमें क्या चाहिए: तुम्हारे दूध जैसे सफ़ेद पांचजन्य जैसे शंख, जिनकी ध्वनि से पूरा संसार काँप उठे; बहुत बड़े ढोल; मंगल गाने वाले; सुंदर दीप, ध्वज और चँदोवे। हे बरगद के पत्ते पर लेटने वाले, हमें ये दो — यही हमारा व्रत है।

  30. கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா உன்தன்னைப், பாடிப் பறை கொண்டு யாம் பெறும் சம்மானம், நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச், சூடகமே தோள்வளையே தோடே செவிப்பூவே, பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம், ஆடை உடுப்போம் அதன் பின்னே பாற்சோறு, மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழிவாரக், கூடியிருந்து குளிர்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

    Koodaarai vellum seerk Govindhaa undhannaip, paadip parai kondu yaam perum sammaanam, naadu pugazhum parisinaal nandraagach, choodagame tholvalaiye thode sevippoove, paadagame endranaiya palkalanum yaam anivom, aadai uduppom adhan pinne paarchoru, mooda nei peidhu muzhangai vazhivaarak, koodiyirundhu kulirndhelor empaavaai.

    हे गोविंद, जिनकी महिमा विरोधियों को भी जीत लेती है: तुम्हारा गुणगान करके और वर पाकर हमें जो इनाम मिलेगा, जिसकी सारा देश प्रशंसा करेगा, वह यह है: हम कंगन, बाजूबंद, कुंडल, कर्णफूल, पायल और अनेक गहने पहनेंगी; नए कपड़े पहनेंगी, और फिर घी में डूबी खीर खाएँगी कि घी कोहनियों तक बहे, सब साथ बैठकर, तृप्त होकर — यही हमारा व्रत है।

  31. கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம், அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உன்தன்னைப், பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம், குறைவொன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன்தன்னோடு, உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது, அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன்தன்னைச், சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே, இறைவா நீ தாராய் பறையேலோர் எம்பாவாய்.

    Karavaigal pin sendru kaanam serndhu unbom, arivondrum illaadha aaikkulaththu undhannaip, piravi perundhanaip punniyam yaam udaiyom, kuraivondrum illaadha Govindhaa undhannodu, uravel namakku ingu ozhikka ozhiyaadhu, ariyaadha pillaigalom anbinaal undhannaich, chirupper azhaiththanavum seeri arulaadhe, iraivaa nee thaaraai paraiyelor empaavaai.

    हम गायों के पीछे जंगल जाकर वहीं खाती हैं; हम बिना पढ़े-लिखे ग्वाल कुल की हैं, फिर भी हमारा यह पुण्य है कि तुम हमारे बीच जन्मे। हे गोविंद, जिनमें कोई कमी नहीं, तुमसे हमारा रिश्ता कोई कितना भी तोड़ना चाहे, नहीं टूटेगा। हम नासमझ बच्चियाँ हैं; प्रेम में तुम्हें छोटे-छोटे नामों से पुकारा, इस पर नाराज़ मत होना। प्रभु, हमें हमारा वर दो — यही हमारा व्रत है।

  32. சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன், பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய், பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ, குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது, இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா, எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு, உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம், மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோர் எம்பாவாய்.

    Sitram sirukaale vandhu unnaich chevithu un, potraamarai adiye potrum porul kelaai, petram meiththu unnum kulaththil pirandhu nee, kutreval engalaik kollaamal pogaadhu, itraip parai kolvaan andru kaan Govindhaa, etraikkum ezhezh piravikkum undhannodu, utrome aavom unakke naam aatcheivom, matrai nam kaamangal maatrelor empaavaai.

    सुनो, हम इतनी भोर में तुम्हारी पूजा करने और तुम्हारे सुनहरे कमल-चरणों की वंदना करने क्यों आईं: पशु चराकर जीने वाले कुल में जन्म लेकर तुम हमारी छोटी-सी सेवा स्वीकार किए बिना नहीं जा सकते। गोविंद, हम आज बस एक ढोल लेने नहीं आईं; हमेशा के लिए, सात जन्मों के सात गुने जन्मों तक, हम केवल तुमसे जुड़ी रहेंगी और केवल तुम्हारी सेवा करेंगी। हमारी बाकी सारी इच्छाएँ हटा दो — यही हमारा व्रत है।

  33. வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனைத், திங்கள் திருமுகத்துச் சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி, அங்கப் பறை கொண்ட ஆற்றை அணி புதுவைப், பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன, சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமே, இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள், செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால், எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்.

    Vangak kadal kadaindha Maadhavanaik Kesavanaith, thingal thirumugaththuch cheyizhaiyaar sendru irainji, angap parai konda aatrai ani Pudhuvaip, paingamalath thann theriyal Pattarbiraan Kodhai sonna, sangath thamizh maalai muppadhum thappaame, inguipparisu uraippaar eeriranidu maal varaith thol, sengan thirumugaththuch chelvath Thirumaalaal, engum thiruvarul petru inburuvar empaavaai.

    इस तरह चमकते गहनों वाली, चाँद-से मुख वाली कन्याएँ जहाज़ों भरे समुद्र को मथने वाले माधव, केशव के पास गईं, उनकी पूजा की और अपना वर पाया। सुंदर पुदुवै के भट्टरपिरान (पेरियाळ्वार) की बेटी, ताज़े कमलों की शीतल माला पहनने वाली कोदै (आंडाल) ने इसे शास्त्रीय तमिल के इन तीस पदों में कहा। जो यहाँ इन्हें बिना चूके पढ़ेंगे, वे पर्वत जैसे चार कंधों और लाल आँखों वाले पावन मुख के वैभवशाली तिरुमाल से हर जगह कृपा पाकर आनंद में रहेंगे।