Narayaneeyam: Dashakam 55
నారాయణీయమ్ · దశక 55
The Sanskrit text in Telugu script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
అథ వారిణి ఘోరతరం ఫణినం ప్రతివారయితుం కృతధీర్భగవన్।
ద్రుతమారిథ తీరగనీపతరుం విషమారుతశోషితపర్ణచయమ్॥Atha varini ghorataram phaninam prativarayitum kritadhirbhagavan, drutamaritha tiraganipatarum vishamarutashoshitaparnachayam.
Then, Lord, resolved to drive out the terrible serpent in the water, you quickly climbed the kadamba tree on the bank, its leaves withered by the poisonous wind.
అధిరుహ్య పదామ్బురుహేణ చ తం నవపల్లవతుల్యమనోజ్ఞరుచా।
హ్రదవారిణి దూరతరం న్యపతః పరిఘూర్ణితఘోరతరఙ్గగణే॥Adhiruhya padamburuhena cha tam navapallavatulyamanojnarucha, hradavarini durataram nyapatah parighurnitaghoratarangagane.
Climbing it with your lotus feet, lovely as fresh new leaves, you leapt far out into the lake, where terrible waves were churning.
భువనత్రయభారభృతో భవతో గురుభారవికమ్పివిజృమ్భిజలా।
పరిమజ్జయతి స్మ ధనుఃశతకం తటినీ ఝటితి స్ఫుటఘోషవతీ॥Bhuvanatrayabharabhrito bhavato gurubharavikampivijrimbhijala, parimajjayati sma dhanuhshatakam tatini jhatiti sphutaghoshavati.
Under the great weight of you who bear the three worlds, the river’s waters shook and swelled, and with a loud roar suddenly flooded a hundred bow-lengths around.
అథ దిక్షు విదిక్షు పరిక్షుభితభ్రమితోదరవారినినాదభరైః।
ఉదకాదుదగాదురగాధిపతిస్త్వదుపాన్తమశాన్తరుషాన్ధమనాః॥Atha dikshu vidikshu parikshubhitabhramitodaravarininadabharaih, udakadudagaduragadhipatistvadupantamashantarushandhamanah.
Then, amid the roar of water heaving and swirling in every direction, the serpent king rose from the depths toward you, his mind blind with unrelenting rage.
ఫణశృఙ్గసహస్రవినిఃసృమరజ్వలదగ్నికణోగ్రవిషామ్బుధరమ్।
పురతః ఫణినం సమలోకయథా బహుశృఙ్గిణమఞ్జనశైలమివ॥Phanashringasahasravinihsrimarajvaladagnikanogravishambudharam, puratah phaninam samalokayatha bahushringinamanjanashailamiva.
Before you, you saw the serpent, its thousand hoods like peaks spewing sparks of fire and dreadful poison, like a dark mountain with many peaks.
జ్వలదక్షిపరిక్షరదుగ్రవిషశ్వసనోష్మభరః స మహాభుజగః।
పరిదశ్య భవన్తమనన్తబలం సమవేష్టయదస్ఫుటచేష్టమహో॥Jvaladakshipariksharadugravishashvasanoshmabharah sa mahabhujagah, paridashya bhavantamanantabalam samaveshtayadasphutacheshtamaho.
That great serpent, its blazing eyes dripping fierce poison and its breath scorching, bit you, whose strength is infinite, and coiled tight around you as you lay as if unable to move. How strange!
అవిలోక్య భవన్తమథాకులితే తటగామిని బాలకధేనుగణే।
వ్రజగేహతలేఽప్యనిమిత్తశతం సముదీక్ష్య గతా యమునాం పశుపాః॥Avilokya bhavantamathakulite tatagamini balakadhenugane, vrajagehatalepyanimittashatam samudikshya gata yamunam pashupah.
Not seeing you, the boys and cows on the bank were frantic; and in Vraja too, seeing hundreds of bad omens at home, the cowherds rushed to the Yamuna.
అఖిలేషు విభో భవదీయ దశామవలోక్య జిహాసుషు జీవభరమ్।
ఫణిబన్ధనమాశు విముచ్య జవాదుదగమ్యత హాసజుషా భవతా॥Akhileshu vibho bhavadiya dashamavalokya jihasushu jivabharam, phanibandhanamashu vimuchya javadudagamyata hasajusha bhavata.
When everyone, Lord, seeing your plight, was ready to give up their lives, you quickly freed yourself from the serpent’s coils and rose up swiftly, smiling.
అధిరుహ్య తతః ఫణిరాజఫణాన్ ననృతే భవతా మృదుపాదరుచా।
కలశిఞ్జితనూపురమఞ్జుమిలత్కరకఙ్కణసఙ్కులసఙ్క్వణితమ్॥Adhiruhya tatah phanirajaphanan nanrite bhavata mridupadarucha, kalashinjitanupuramanjumilatkarakankanasankulasankvanitam.
Then, climbing onto the serpent king’s hoods, you danced with your soft, lovely feet, to the sweet jingle of anklets blending with the tinkle of bracelets.
జహృషుః పశుపాస్తుతుషుర్మునయో వవృషుః కుసుమాని సురేన్ద్రగణాః।
త్వయి నృత్యతి మారుతగేహపతే పరిపాహి స మాం త్వమదాన్తగదాత్॥Jahrishuh pashupastutushurmunayo vavrishuh kusumani surendraganah, tvayi nrityati marutagehapate paripahi sa mam tvamadantagadat.
As you danced, the cowherds rejoiced, the sages were delighted, and the hosts of gods showered flowers. Lord of Guruvayur, protect me from untamed illness.