Narayaneeyam: Dashakam 84
നാരായണീയമ് · ദശക 84
The Sanskrit text in Malayalam script. The Roman line and the meaning are the same as in the original.
ക്വചിദഥ തപനോപരാഗകാലേ പുരി നിദധത്കൃതവര്മകാമസൂനൂ।
യദുകുലമഹിലാവൃതഃ സുതീര്ഥം സമുപഗതോഽസി സമന്തപഞ്ചകാഖ്യമ്॥Kvachidatha tapanoparagakale puri nidadhatkritavarmakamasunu, yadukulamahilavritah sutirtham samupagatosi samantapanchakakhyam.
Then once, at the time of a solar eclipse, leaving Kritavarma and Aniruddha in the city, you went with the women of the Yadu clan to the holy place called Samantapanchaka.
ബഹുതരജനതാഹിതായ തത്ര ത്വമപി പുനര്വിനിമജ്ജ്യ തീര്ഥതോയമ്।
ദ്വിജഗണപരിമുക്തവിത്തരാശിഃ സമമിലഥാഃ കുരുപാണ്ഡവാദിമിത്രൈഃ॥Bahutarajanatahitaya tatra tvamapi punarvinimajjya tirthatoyam, dvijaganaparimuktavittarashih samamilathah kurupandavadimitraih.
There, for the good of the people, you too bathed in the sacred water, gave heaps of wealth to the Brahmins, and met your friends, the Kurus, the Pandavas and others.
തവ ഖലു ദയിതാജനൈഃ സമേതാ ദ്രുപദസുതാ ത്വയി ഗാഢഭക്തിഭാരാ।
തദുദിതഭവദാഹൃതിപ്രകാരൈരതിമുമുദേ സമമന്യഭാമിനീഭിഃ॥Tava khalu dayitajanaih sameta drupadasuta tvayi gadhabhaktibhara, taduditabhavadahritiprakarairatimumude samamanyabhaminibhih.
Draupadi, deeply devoted to you, met your queens and, with the other women, was delighted to hear from them how you had won each of them.
തദനു ച ഭഗവന് നിരീക്ഷ്യ ഗോപാനതികുതുകാദുപഗമ്യ മാനയിത്വാ।
ചിരതരവിരഹാതുരാങ്ഗരേഖാഃ പശുപവധൂഃ സരസം ത്വമന്വയാസീഃ॥Tadanu cha bhagavan nirikshya gopanatikutukadupagamya manayitva, chirataravirahaturangarekhah pashupavadhuh sarasam tvamanvayasih.
Then, Lord, seeing the cowherds, you hurried to them eagerly and honoured them, and lovingly sought out the cowherd women, grown thin from long separation.
സപദി ച ഭവദീക്ഷണോത്സവേന പ്രമുഷിതമാനഹൃദാം നിതമ്ബിനീനാമ്।
അതിരസപരിമുക്തകഞ്ചുലീകേ പരിചയഹൃദ്യതരേ കുചേ ന്യലൈഷീഃ॥Sapadi cha bhavadikshanotsavena pramushitamanahridam nitambininam, atirasaparimuktakanchulike parichayahridyatare kuche nyalaishih.
At once, as the joy of seeing you swept away the hurt pride in their hearts, you held them close to your heart with overflowing love.
രിപുജനകലഹൈഃ പുനഃ പുനര്മേ സമുപഗതൈരിയതീ വിലമ്ബനാഭൂത്।
ഇതി കൃതപരിരമ്ഭണേ ത്വയി ദ്രാഗതിവിവശാ ഖലു രാധികാ നിലില്യേ॥Ripujanakalahaih punah punarme samupagatairiyati vilambanabhut, iti kritaparirambhane tvayi dragativivasha khalu radhika nililye.
‘Battles with enemies, one after another, caused this long delay,’ you said as you embraced her, and Radha, overwhelmed, melted into your arms.
അപഗതവിരഹവ്യഥാസ്തദാ താ രഹസി വിധായ ദദാഥ തത്ത്വബോധമ്।
പരമസുഖചിദാത്മകോഽഹമാത്മേത്യുദയതു വഃ സ്ഫുടമേവ ചേതസീതി॥Apagatavirahavyathastada ta rahasi vidhaya dadatha tattvabodham, paramasukhachidatmakohamatmetyudayatu vah sphutameva chetasiti.
When their pain of separation had gone, you took them aside and taught them the truth: ‘May it shine clearly in your minds that I am the Self, made of supreme joy and consciousness.’
സുഖരസപരിമിശ്രിതോ വിയോഗഃ കിമപി പുരാഭവദുദ്ധവോപദേശൈഃ।
സമഭവദമുതഃ പരം തു താസാം പരമസുഖൈക്യമയീ ഭവദ്വിചിന്താ॥Sukharasaparimishrito viyogah kimapi purabhavaduddhavopadeshaih, samabhavadamutah param tu tasam paramasukhaikyamayi bhavadvichinta.
Before, through Uddhava’s teaching, their separation had been touched with some sweetness; but from then on, their thoughts of you became the supreme joy of oneness.
മുനിവരനിവഹൈസ്തവാഥ പിത്രാ ദുരിതശമായ ശുഭാനി പൃച്ഛ്യമാനൈഃ।
ത്വയി സതി കിമിദം ശുഭാന്തരൈരിത്യുരുഹസിതൈരപി യാജിതസ്തദാസൌ॥Munivaranivahaistavatha pitra duritashamaya shubhani prichchhyamanaih, tvayi sati kimidam shubhantarairityuruhasitairapi yajitastadasau.
Your father asked the great sages for rites to remove sin; they laughed heartily, ‘With him beside you, why seek other blessings?’ Even so, they had him perform a sacrifice.
സുമഹതി യജനേ വിതായമാനേ പ്രമുദിതമിത്രജനേ സഹൈവ ഗോപാഃ।
യദുജനമഹിതാസ്ത്രിമാസമാത്രം ഭവദനുഷങ്ഗരസം പുരേവ ഭേജുഃ॥Sumahati yajane vitayamane pramuditamitrajane sahaiva gopah, yadujanamahitastrimasamatram bhavadanushangarasam pureva bhejuh.
As the great sacrifice went on and friends rejoiced, the cowherds too, honoured by the Yadavas, enjoyed your company for three months, just as before.
വ്യപഗമസമയേ സമേത്യ രാധാം ദൃഢമുപഗൂഹ്യ നിരീക്ഷ്യ വീതഖേദാമ്।
പ്രമുദിതഹൃദയഃ പുരം പ്രയാതഃ പവനപുരേശ്വര പാഹി മാം ഗദേഭ്യഃ॥Vyapagamasamaye sametya radham dridhamupaguhya nirikshya vitakhedam, pramuditahridayah puram prayatah pavanapureshvara pahi mam gadebhyah.
At parting, you went to Radha, held her tightly, saw her free of sorrow, and went back to your city with a happy heart. O Lord of Guruvayur, protect me from illness.